| Inicio |
Información de AutorInformación do Autor ![]() |
Obra en Detalle ![]() |
Resultados Búsqueda ![]() |
Busq. Avanzada ![]() |
Busq. Específica ![]() |
Ejecuta la escultura con talla directa, conformando una figura de suaves perfiles en un solo bloque volumétrico. Aplica pintura negra, sobre la piedra, en determinadas zonas del cuerpo, intensificando la expresividad de la escultura que se llena de fantasía y adquiere el carácter de un remoto ídolo.
III Foro Atlántico de Arte Contemporáneo, Obelisco, A Coruña, Estación Marítima, del 18 al 22 de setiembre de 1997.
Executa a escultura coa talla directa, conformando unha figura de suaves perfís nun só bloque volumétrico. Aplica pintura negra sobre a pedra, en determinadas zonas do corpo, intensificando a expresividade da escultura que se enche de fantasía e adquire o carácter dun remoto ídolo.
III Foro Atlántico de Arte Contemporánea, Obelisco, A Coruña, Estación Marítima, do 18 ó 22 de setembro de 1997.
Se interesa desde muy joven por el arte, alternando expresiones en escultura y pintura, si bien es más conocido actualmente como escultor. Su inicial aparición en público data de 1983, en la muestra "Nova Xeneración", del Círculo de las Artes de su ciudad natal. Al año siguiente expone en Lorient, Francia, y sucesivamente lo hará en Ourense, Pontevedra, Vigo, Madrid, Oviedo, Murcia, Sevilla, Zaragoza, Logroño. Llega a Buenos Aires en 1986. Participa en la primera Mostra Unión Fenosa, en 1989, y es seleccionado en el premio Pablo Gargallo de Zaragoza. Es premiado en la Bienal de Lalín, en 1995, se muestran sus piezas en Arco, en Madrid, y en el Instituto Cervantes de Lisboa. Cultiva otros géneros como el diseño gráfico y la fotografía, en una inquietud constante que le lleva a la experimentación en todos los campos en que quepa la aportación plástica. Sus muestras individuales han sido múltiples a partir de 1977, en numerosas ciudades de España y en Londres y Burdeos. La escultura de Lomarti parte de una tradición que no desprecia el populismo. Es inventiva, intensa, irónica a veces, con no poco de totémico. Con frecuencia acude a lo animalístico imaginario, para lograr una fauna inquetante y claro que inexistente, aunque referenciable. Es inevitable hallarle concomitancias con Francisco Leiro, hoy, sin duda, la figura gallega de mayor renombre universal. Formas rotundas, enérgicas, casi ciclópeas, en la que tanto están los ídolos de la isla de Pascua como al escultura egipcia.
-I Mostra Unión Fenosa. A Coruña, 1989. -VV.AA.: A escultura actual en Galicia. Galicia terra única. Compostela, Xunta de Galicia, 1997.
Interésase desde moi novo pola arte, alternando expresións en escultura e pintura, se ben é máis coñecido actualmente como escultor. A súa inicial aparición en público data de 1983, na mostra "Nova Xeneración", do Círculo das Artes da súa cidade natal. Ó ano seguinte expón en Lorient, Francia, e sucesivamente farao en Ourense, Pontevedra, Vigo, Madrid, Oviedo, Murcia, Sevilla, Zaragoza, Logroño. Chega a Bos Aires en 1986. Participa na primeira Mostra Unión Fenosa, en 1989, e é seleccionado no premio Pablo Gargallo de Zaragoza. É premiado na Bienal de Lalín, en 1993, móstranse as súas pezas en Arco, en Madrid, e no Instituto Cervantes de Lisboa. Cultiva outros xéneros como o deseño gráfico e a fotografía, nunha inquedanza constante que o leva á experimentación en tódolos campos nos que caiba a experiencia plástica. As súas mostras individuais foron múltiples a partir de 1977, en numerosas cidades de España e en Londres e Burdeos. A escultura de Lomarti parte dunha tradición que non despreza o populismo. É inventiva, intensa, irónica ás veces, con non pouco de totémico. Con frecuencia acode ó animalístico imaxinario, para lograr unha fauna inquedante e claro que inexistente, aínda que referenciable. É inevitable atoparlle concomitancias con Francisco Leiro, hoxe, sen dúbida, a figura galega de maior sona universal. Formas rotundas, enérxicas, case ciclópeas, nas que tanto están os ídolos da illa de Pascua como a escultura exipcia.
-VV.AA.: A escultura actual en Galicia. Galicia terra única. Xunta de Galicia. Santiago de Compostela, 1997. -I Mostra Unión FENOSA. A Coruña, 1989.
|
|
Ejecuta la escultura con talla directa, conformando una figura de suaves perfiles en un solo bloque volumétrico. Aplica pintura negra, sobre la piedra, en determinadas zonas del cuerpo, intensificando la expresividad de la escultura que se llena de fantasía y adquiere el carácter de un remoto ídolo.
III Foro Atlántico de Arte Contemporáneo, Obelisco, A Coruña, Estación Marítima, del 18 al 22 de setiembre de 1997.
Executa a escultura coa talla directa, conformando unha figura de suaves perfís nun só bloque volumétrico. Aplica pintura negra sobre a pedra, en determinadas zonas do corpo, intensificando a expresividade da escultura que se enche de fantasía e adquire o carácter dun remoto ídolo.
III Foro Atlántico de Arte Contemporánea, Obelisco, A Coruña, Estación Marítima, do 18 ó 22 de setembro de 1997.
Visor de Eventos |
|
|
| Título | Inv. | Tipo | Técnica | TipologíaTipoloxía | Autor | FechaData | |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Filtrar: | |||||||
| PáginaPáxina 1 de 3 | |||||||
| Consultando de registrosrexistros | |||||||
Buscar en la colección:
Buscar na colección:
| Nombre ArtísticoNome Artístico | NombreNome | ApellidosApelidos | NacimientoNacemento | |
|---|---|---|---|---|
| Filtrar: | ||||
| PáginaPáxina 1 de 3 | ||||
| Consultando de registrosrexistros | ||||
| Título | Inv. | Tipo | Técnica | TipologíaTipoloxía | Autor | FechaData | |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Filtrar: | |||||||
| PáginaPáxina 1 de 3 | |||||||
| Consultando de registrosrexistros | |||||||
Cargando Datos... |

Cargando Datos...