| Inicio |
Información de AutorInformación do Autor ![]() |
Obra en Detalle ![]() |
Resultados Búsqueda ![]() |
Busq. Avanzada ![]() |
Busq. Específica ![]() |
Forma parte de un proyecto en el que comenzó a trabajar en el 92, utilizando como base de su creación artística la fotografía del fragmento ampliado de una hoja, cuya nervadura se impone, pletórica de energía, como el armazón del cuadro. Sobre esta base superpone en el centro de la composición el dibujo sencillo de una pequeña casa, como un sagrario, construida con pan de oro. Este juego entre la fotografía, las formas y los colores, da una imagen imbuida de cierto misticismo.
"Gabinete de trabajo. Pamen Pereira" del 27 de abril al 8 de julio de 2001 en el Centro Galego de Arte Contemporánea en Santiago de Compostela.
"Colección Caixanova. Unha visión da arte contemporánea galega". Centro Torrente Ballester, Ferrol del 21 de marzo al 18 de abril de 2002. Auditorio de Galicia, Santiago de Compostela del 26 de abril al 28 de julio de 2002. Pazo da Cultura, Pontevedra del 3 de octubre al 30 de noviembre de 2002.
"Colección Caixavigo". Tomo 4, página 345.
Forma parte do proxecto no que empezou a traballar no 92, utilizando como base da súa creación artística a fotografía do fragmento ampliado dunha folla, cunha nervadura que se impón, pletórica de enerxía, coma a armazón do cadro. Sobre esta base superponse no centro da composición o debuxo sinxelo dunha casa pequena, coma un sagrario, construída con pan de ouro. Este xogo entre a fotografía, as formas e as cores, dá unha imaxe imbuída de certo misticismo.
"Gabinete de trabajo. Pamen Pereira" do 27 de abril ó 8 de xullo de 2001 no Centro Galego de Arte Contemporánea en Santiago de Compostela.
"Colección Caixanova. Unha visión da arte contemporánea galega". Centro Torrente Ballester, Ferrol do 21 de marzo ao 18 de abril de 2002. Auditorio de Galicia, Santiago de Compostela do 26 de abril ao 28 de xullo de 2002. Pazo da Cultura, Pontevedra do 3 de outubro ao 30 de novembro de 2002.
"Colección Caixavigo". Tomo 4, páxina 345.
Su nombre completo es María del Carmen Pérez Pereira, si bien en el mundo del arte es conocida como Pamen Pereira. Cursó la carrera superior de Bellas Artes en la Escuela de San Carlos en Valencia, durante los años 1981 a 1986. Casi inmediatamente su obra comenzó a interesar en ámbitos institucionales, y fue objeto en 1990 de beca-ayuda a la investigación de materias plásticas de la Diputación provincial de Zaragoza. En 1991 fue accésit en el primer Certamen de Pintura Fundación Nueva Empresa y el año siguiente premio en el VII certamen de Pintura Villa de Tauste, beca de arte Mojácar y accésit en el premio Isabel de Portugal. En 1995 fue distinguida con uno de los galardones más deseados por los jóvenes artistas, la beca de Unión Fenosa, a cuyas Mostras había concurrido en ediciones anteriores, lo que le permitió residir y trabajar en Japón durante el bieno 1996-97. Fue seleccionada para trabajar en los talleres de arte Lucio Muñoz, del Círculo de Bellas Artes, los años 1989-90, en la Quincena d'Art Montesquiú, en 1989, y en el Julián Schnabel, del citado Círculo de Bellas Artes, los años 90 y 91. Comenzó a exponer individualmente en Valencia, en 1987, y ha realizado exposiciones en ciudades de toda España. También ha mostrado su obra en países de Centroeuropa. Especialmente destacada fue su exposición en Suiza, titulada "Heisse Wasser für den Tee", en 1996. En exposiciones colectivas, la obra de Pamen Pereira ha recorrido numerosas ciudades. Muy importante fue su participación en la denominada "Trazos e camiños", del Plan Cultural Xacobeo, en 1993, que recorrió todas las ciudades de Galicia, con las más destacadas figuras de la plástica de nuestro país. La pintura de Pamen Pereira posee una personalidad inconfundible. Partiendo de referencias concretas, a veces pormenores anatómicos y vegetales, elabora y recrea desde la más rigurosa abstracción, enfatizando lo aparentemente secundario, desde un concepto que indudablemente tiene su raíz en la estética surrealista. La morbidez de una hoja verde, la peculiaridad morfológica del cerebro, la danza de una espora vista al microscopio de gran aumento, son esas referencias para situarlas la artista en un ámbito propio, de sobrio cromatismo o de fuerte contraste entre carmines y negros como sobados. A veces idea espacios imposibles, puramente oníricos, oclusivos y obsesionantes, sólo posibles en una mente esquizoide. Y sobre ellos razona y consigue texturas de asperezas y grosores preocupantes. De alguna manera, esta pintura se emparenta con la literatura fantástica que va de Kafka a Lovecraft. O arranca del surrealismo aparentemente ingenuista de Odilon Redón, para que criaturas como fetales se alojen en un imposible claustro materno. El fuego monocromático puede rodear objetos como un piano. En un pavimento ajedrezado se inscribe, de pronto, el fragmento de un rostro de mirada sostenida e inquisidora, cual si emergiera del subsuelo. En definitiva, un mundo vario, rico, personal, en el que la realidad está trascendida y vuelta del revés, para mostrarnos el misterio que contiene.
-III Mostra Unión Fenosa. A Coruña, 1993. -Trazos e Camiños. Santiago. Xunta de Galicia, 1993. -VV.AA.: Catálogo de la muestra "Heisses Wasser für den Tee". Schaffhausen, 1996. -VV.AA.: Pamen Pereira. A Coruña. Unión Fenosa, 1998. -VVAA en la presentación del catálogo de la exposición de Schaffhausen; M. Fernández Cid, "Pamen Pereira, imágenes de humo", ABC das artes 14/6/96.
O seu nome completo é María del Carmen Pérez Pereira, se ben no mundo da arte é coñecida como Pamen Pereira. Cursou a carreira superior de Belas Artes na Escola de San Carlos en Valencia, durante os anos 1981 a 1986. Case inmediatamente a súa obra comezou a interesar en ámbitos institucionais, e foi obxecto en 1990 de bolsa-axuda á investigación de materias plásticas da Deputación provincial de Zaragoza. En 1991 foi accésit no primeiro certame de Pintura Fundación Nueva Empresa e ó ano seguinte premio no VII certame de Pintura Villa de Tauste, bolsa de arte Mojácar e accésit no premio Isabel de Portugal. En 1995 foi distinguida cun dos galardóns máis desexados polos novos artistas, a bolsa de Unión Fenosa, mostras ás que concorrera en edicións anteriores, en 1995, o que lle permitiu residir e traballar en Xapón durante o bienio 1996-1997. Foi seleccionada para traballar nos talleres de arte Lucio Muñoz, do Círculo de Bellas Artes, os anos 1989-90, na Quincena d´Art Montesquieu, en 1989, e no Julián Schanabel, do citado Círculo de Bellas Artes, os anos 1990 e 1991. Comezou a expoñer individualmente en Valencia, en 1987, e realizou exposicións en cidades de toda España. Tamén amosou a súa obra en países de Centroeuropa. Especialmente destacada foi a súa exposición en Suíza, titulada AHeisses Vasser für den Tee@, en 1996. En exposicións colectivas, a obra de Pamen Pereira percorreu numerosas cidades. Especialmente importante foi a súa participación na denominada “Trazos e camiños”, do Plan Cultural Xacobeo, en 1993, que percorreu tódalas cidades de Galicia, coas máis importantes figuras da plástica do noso país. A pintura de Pamen Pereira posúe unha personalidade inconfundible. Partindo de referencias concretas, ás veces pormenores anatómicos e vexetais, elabora e recrea desde a máis rigorosa abstracción, enfatizando o aparentemente secundario, desde un concepto que indubidablemente ten a súa raíz na estética surrealista. A morbidez dunha folla verde, a peculiaridade morfolóxica do cerebro, a danza dunha espora vista ó microscopio de grande aumento, son esas referencias para situalas a artista nun ámbito propio, de sobrio cromatismo ou de forte contraste entre carmíns e negros como sobados. Ás veces idea espacios imposibles, puramente oníricos, oclusivos e obsesionantes, só posibles nunha mente esquizoide. E sobre eles razoa e consegue texturas de asperezas e grosores preocupantes. Dalgunha maneira, esta pintura emparéntase coa literatura fantástica que vai de Kafka a Lovecraft. Ou arranca do surrealismo aparentemente inxenuísta de Odilon Redón, para que criaturas aparentemente fetais se aloxen nun imposible claustro materno. O lume monocromático pode rodear obxectos como un piano. Nun pavimento axadrezado inscríbese, de pronto, o fragmento dun rostro de mirada sostida e inquisidora, coma se emerxese do subsolo. En definitiva, un mundo vario, rico, persoal, no que a realidade está trascendida e volta do revés, para amosárno-lo misterio que contén.
-VVAA na presentación do catálogo da exposición de Schaffhausen; M. Fernández Cid, "Pamen Pereira, imágenes de humo", ABC das artes 14/6/96. -VV.AA.: Catálogo da mostra “Heisses Wasser für den Tee”. Schaffhausen, 1996. -III Mostra Unión Fenosa. A Coruña, 1993. -Trazos e Camiños. Xunta de Galicia. Santiago de Compostela, 1993.
|
|
|
Forma parte de un proyecto en el que comenzó a trabajar en el 92, utilizando como base de su creación artística la fotografía del fragmento ampliado de una hoja, cuya nervadura se impone, pletórica de energía, como el armazón del cuadro. Sobre esta base superpone en el centro de la composición el dibujo sencillo de una pequeña casa, como un sagrario, construida con pan de oro. Este juego entre la fotografía, las formas y los colores, da una imagen imbuida de cierto misticismo.
"Gabinete de trabajo. Pamen Pereira" del 27 de abril al 8 de julio de 2001 en el Centro Galego de Arte Contemporánea en Santiago de Compostela.
"Colección Caixanova. Unha visión da arte contemporánea galega". Centro Torrente Ballester, Ferrol del 21 de marzo al 18 de abril de 2002. Auditorio de Galicia, Santiago de Compostela del 26 de abril al 28 de julio de 2002. Pazo da Cultura, Pontevedra del 3 de octubre al 30 de noviembre de 2002.
"Colección Caixavigo". Tomo 4, página 345.
Forma parte do proxecto no que empezou a traballar no 92, utilizando como base da súa creación artística a fotografía do fragmento ampliado dunha folla, cunha nervadura que se impón, pletórica de enerxía, coma a armazón do cadro. Sobre esta base superponse no centro da composición o debuxo sinxelo dunha casa pequena, coma un sagrario, construída con pan de ouro. Este xogo entre a fotografía, as formas e as cores, dá unha imaxe imbuída de certo misticismo.
"Gabinete de trabajo. Pamen Pereira" do 27 de abril ó 8 de xullo de 2001 no Centro Galego de Arte Contemporánea en Santiago de Compostela.
"Colección Caixanova. Unha visión da arte contemporánea galega". Centro Torrente Ballester, Ferrol do 21 de marzo ao 18 de abril de 2002. Auditorio de Galicia, Santiago de Compostela do 26 de abril ao 28 de xullo de 2002. Pazo da Cultura, Pontevedra do 3 de outubro ao 30 de novembro de 2002.
"Colección Caixavigo". Tomo 4, páxina 345.
Visor de Eventos |
|
|
| Título | Inv. | Tipo | Técnica | TipologíaTipoloxía | Autor | FechaData | |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Filtrar: | |||||||
| PáginaPáxina 1 de 3 | |||||||
| Consultando de registrosrexistros | |||||||
Buscar en la colección:
Buscar na colección:
| Nombre ArtísticoNome Artístico | NombreNome | ApellidosApelidos | NacimientoNacemento | |
|---|---|---|---|---|
| Filtrar: | ||||
| PáginaPáxina 1 de 3 | ||||
| Consultando de registrosrexistros | ||||
| Título | Inv. | Tipo | Técnica | TipologíaTipoloxía | Autor | FechaData | |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Filtrar: | |||||||
| PáginaPáxina 1 de 3 | |||||||
| Consultando de registrosrexistros | |||||||
Cargando Datos... |

Cargando Datos...