| Inicio |
Información de AutorInformación do Autor ![]() |
Obra en Detalle ![]() |
Resultados Búsqueda ![]() |
Busq. Avanzada ![]() |
Busq. Específica ![]() |
La obra de Xaime tiene esa energía preguntadora de la inquietud. Igual que George Grosz en Metrópolis refleja la atmósfera apocalíptica de la ciudad en tiempos de guerra, él, impresionado por las ciudades del futuro que nos muestra Blade Runner, propone un paisaje virtual, configurado con sombras geométricas, a partir de plantillas perforadas, como celosías móviles, que constituyen una trama de luces en movimiento, azules, amarillas, rojas, que se superponen e interpenetran con matices íntimos. En su memoria está una ciudad dominada por la cibernética, en la que todo está robotizado con replicas de seres humanos. Es la ciudad que nos presenta para el 2019 la pelicula cinematográfica Blade Runner, cuyos efectos visuales Xaime plasma en tres obras a las que da el mismo título del filme de Jerry Perenchio y Bud Yorkin.
“Sala Visol” Ourense 1998; “Nueva Sala de Exposiciones Caixavigo”, 1998.
Exposición "Espacio Colección Caixanova", en el Centro Social Caixanova Vigo, desde el 22 de noviembre de 2006.
"Colección Caixavigo". Tomo 4, página 395.
A obra de Xaime ten esa enerxía preguntadeira da inquietude. Igual ca George Grosz en Metrópolis reflicte a atmosfera apocalíptica da cidade en tempos de guerra; el, impresionado polas cidades do futuro que nos mostra Blade Runner, propón unha paisaxe virtual, configurada con sombras xeométricas, a partir de plantillas perforadas, como celosías móbiles, que constitúen unha trama de luces en movemento, azuis, marelas, vermellas, que se superpoñen e interpenetran con matices íntimos. Na súa memoria está unha cidade dominada pola cibernética, na que todo está robotizado con réplicas de seres humanos. É a cidade que nos presenta para o 2019 a película cinematográfica Blade Runner, cuns efectos visuais que Xaime plasma en tres obras ás que dá o mesmo título do filme de Jerry Perenchio e Bud Yorkin.
“Sala Visol” Ourense 1998; “Nova Sala de Exposicións Caixavigo”, 1998.
Exposición "Espazo Colección Caixanova", no Centro Social Caixanova Vigo, dende o 22 de novembro de 2006.
"Colección Caixavigo". Tomo 4, páxina 395.
Hijo del gran pintor Xaime Quesada Porto y de la arquitecto María Jesús Blanco, vive en un ambiente en el que el arte se respira en cada rincón de su casa, diseñada por la madre y anegada de obra del padre y de otros muchos artistas, gallegos y foráneos. Nada le es ajeno, ya que en este ámbito hay inclusive tórculo y trebejos de grabador.
El joven Quesada cursa la carrera de Bellas Artes en San Fernando y viaja, con inquietud incontenible transmitida por ese torbellino, ese torrrente irrefrenable de decires y haceres que es su padre, para conocer todas las modalidades y tendencias de la plástica.
Comienza a exponer muy pronto, en Ourense, Compostela, Vigo. La Xunta de Galicia patrocina en Compostela una amplia exposición del orensano, que llama la atención por su vigor y libertad, ajeno a toda sujeción formalista. Estamos en 1996, cuando el artista, precoz, y sin embargo, no aventurado, apenas ha rebasado la veintena de edad.
Consecuentemente, la biografía de Xaime Quesada Blanco es más intensa que extensa. Su pintura se aproxima al expresionismo abstracto, con antecedentes muy claros, y en cierto modo inevitables, de alguna de las múltiples facetas de su padre. En el arte del joven Quesada hay más influencia foránea que autóctona. Desde un colorismo exultante, de carmines agresivos, de azules intensos, paisajes imaginarios sin referencia posible, geometrismos de raíz constructivista anegados por la abundancia matérica de la mancha. Cuando se aproxima a la figura, ésta es mera referencia, imagen fugaz para la dinamicidad centrífuga del cuadro, más preocupado por la pintura, por el goce de la utilización del color, que por narrar algo, apenas posible. Son mundos como encendidos, incendiados, mejor, vistos desde el aire, a enorme distancia, en pleno cataclismo, en los que el pincel, la brocha, mejor, han dicho las vagas referencias sobre el soporte y resultan topografías indeterminables.
Así, alcanza el puro informalismo desde la más rigurosa abstracción, en la que no hay otra referencia que algún polígono, serenidad en tan tensos y explosivos espacios, con títulos que aluden a explosiones atómicas, a caos. A cuanto, en fin, rechaza la serenidad.
En cualquier caso, nada más alejado del mero abigarramiento que esta pintura, probablemente muy meditada y realizada de modo apasionado, puede que en una sola e intensa sesión. Una estructura casi imperceptible la sujeta, la razona, para que se adueñe de todo el color, en apariencia uniforme y sin embargo tan aquilatado, en múltiples tonalidades de carmín, de azul, de violeta.
Imposible predecir el futuro de este artista tan dotado, aunque sí cabe esperar que se aleje de influencias para ser cada vez más personal, sin abandonar ese goce por el color que parece consustancial a su concepto plástico.
-Quesada, Xaime:
Carta ó meu fillo.
Catálogo de la Exposición. Xunta de Galicia.
Compostela, 1996.
-Pablos, Francisco:
Texto en catálogo.
Vigo. Caixavigo, 1998.
Fillo do gran pintor Xaime Quesada Porto e da arquitecto María Jesús Blanco, vive nun ambiente no que a arte se respira en cada recuncho da súa casa, deseñada pola nai e anegada de obra do pai e doutros moitos artistas, galegos e foráneos. Nada lle é alleo, xa que neste ámbito hai inclusive tórculo e trebellos de gravador.
O mozo Quesada cursa a carreira de Belas Artes na facultade de San Fernando, en Madrid, e viaxa, con inquedanza incontible transmitida por ese turbillón, ese torrente irrefreable de dicires e faceres que é o seu pai, para coñecer tódalas modalidades e tendencias da plástica.
Comeza a expoñer moi pronto en Ourense, Santiago de Compostela, Vigo. A Xunta de Galicia patrocina en Santiago de Compostela unha ampla exposición do ourensán, que chama a atención polo seu vigor e liberdade, allea a toda suxeición formalista. Estamos en 1996, cando o artista precoz, e sen embargo, non aventurado, a penas superou a vintena de idade.
Consecuentemente, a biografía de Xaime Quesada Blanco é máis intensa que extensa. A súa pintura aproxímase ó expresionismo abstracto, con antecedentes moi claros, e en certo modo inevitables, dalgunha das múltiples facetas do seu pai. Na arte do mozo Quesada hai máis influencia foránea que autóctona. Desde un colorismo exultante, de carmíns agresivos, de azuis intensos, paisaxes imaxinarias sen referencia posible, xeometrismos de raíz constructivista anegados pola abundancia matérica da mancha. Cando se aproxima á figura, esta é mera referencia, imaxe fugaz para a dinamicidade centrífuga do cadro, máis preocupado pola pintura, polo goce da utilización da cor, que por narrar algo, a penas posible.
Son mundos como acesos, incendiados mellor, vistos desde o aire, a enorme distancia, en pleno cataclismo, nos que o pincel, a brocha, mellor, dixeron as vagas referencias sobre o soporte e resultan topografías indeterminables.
Así, acada o puro informalismo desde a máis rigorosa abstracción, na que non hai outra referencia que algún polígono, serenidade en tan tensos e explosivos espacios, con títulos que aluden a explosións atómicas, a caos. A canto, en fin, rexeita a serenidade.
En calquera caso, nada máis afastado do mero aquilatamento que esta pintura, probablemente moi meditada e realizada de modo apaixonado, pode que nunha soa e intensa sesión. Unha estructura case imperceptible suxéitaa, razóaa, para que se apropie de toda a cor, en aparencia uniforme e sen embargo tan abigarrada, en múltiples tonalidades de carmín, de azul, de violeta.
Imposible predeci-lo futuro deste artista tan dotado, aínda que si cabe esperar que se afaste de influencias para ser cada vez máis persoal, sen abandonar ese goce pola cor que parece consubstancial ó seu concepto plástico.
-Quesada, Xaime: Carta ó meu fillo. Catálogo da exposición. Xunta de Galicia. Santiago de Compostela, 1996.
-Pablos, Francisco: Texto en catálogo. Caixavigo. Vigo, 1998.
|
La obra de Xaime tiene esa energía preguntadora de la inquietud. Igual que George Grosz en Metrópolis refleja la atmósfera apocalíptica de la ciudad en tiempos de guerra, él, impresionado por las ciudades del futuro que nos muestra Blade Runner, propone un paisaje virtual, configurado con sombras geométricas, a partir de plantillas perforadas, como celosías móviles, que constituyen una trama de luces en movimiento, azules, amarillas, rojas, que se superponen e interpenetran con matices íntimos. En su memoria está una ciudad dominada por la cibernética, en la que todo está robotizado con replicas de seres humanos. Es la ciudad que nos presenta para el 2019 la pelicula cinematográfica Blade Runner, cuyos efectos visuales Xaime plasma en tres obras a las que da el mismo título del filme de Jerry Perenchio y Bud Yorkin.
“Sala Visol” Ourense 1998; “Nueva Sala de Exposiciones Caixavigo”, 1998.
Exposición "Espacio Colección Caixanova", en el Centro Social Caixanova Vigo, desde el 22 de noviembre de 2006.
"Colección Caixavigo". Tomo 4, página 395.
A obra de Xaime ten esa enerxía preguntadeira da inquietude. Igual ca George Grosz en Metrópolis reflicte a atmosfera apocalíptica da cidade en tempos de guerra; el, impresionado polas cidades do futuro que nos mostra Blade Runner, propón unha paisaxe virtual, configurada con sombras xeométricas, a partir de plantillas perforadas, como celosías móbiles, que constitúen unha trama de luces en movemento, azuis, marelas, vermellas, que se superpoñen e interpenetran con matices íntimos. Na súa memoria está unha cidade dominada pola cibernética, na que todo está robotizado con réplicas de seres humanos. É a cidade que nos presenta para o 2019 a película cinematográfica Blade Runner, cuns efectos visuais que Xaime plasma en tres obras ás que dá o mesmo título do filme de Jerry Perenchio e Bud Yorkin.
“Sala Visol” Ourense 1998; “Nova Sala de Exposicións Caixavigo”, 1998.
Exposición "Espazo Colección Caixanova", no Centro Social Caixanova Vigo, dende o 22 de novembro de 2006.
"Colección Caixavigo". Tomo 4, páxina 395.
Visor de Eventos |
|
|
| Título | Inv. | Tipo | Técnica | TipologíaTipoloxía | Autor | FechaData | |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Filtrar: | |||||||
| PáginaPáxina 1 de 3 | |||||||
| Consultando de registrosrexistros | |||||||
Buscar en la colección:
Buscar na colección:
| Nombre ArtísticoNome Artístico | NombreNome | ApellidosApelidos | NacimientoNacemento | |
|---|---|---|---|---|
| Filtrar: | ||||
| PáginaPáxina 1 de 3 | ||||
| Consultando de registrosrexistros | ||||
| Título | Inv. | Tipo | Técnica | TipologíaTipoloxía | Autor | FechaData | |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Filtrar: | |||||||
| PáginaPáxina 1 de 3 | |||||||
| Consultando de registrosrexistros | |||||||
Cargando Datos... |

Cargando Datos...