| Inicio |
Información de AutorInformación do Autor ![]() |
Obra en Detalle ![]() |
Resultados Búsqueda ![]() |
Busq. Avanzada ![]() |
Busq. Específica ![]() |
Dos caracolas y una rama de flores que caen como un racimo de color rojo entre las dos conchas, son los motivos dispuestos en el cuadro, ejecutado de forma apasionada, con densa materia que se amontona en los puntos en que se detiene el pincel, cediendo a los impulsos del pintor, que deja ver la trama de la tela en algunas zonas, jugando con el contraste de colores, con reflejos y con sombras.
“Bodegóns e Floreiros, Colección Caixavigo” en el Centro Cultural Caixavigo, 1998.
Dúas caracolas e unha póla de flores que caen coma un acio de cor vermella entre as dúas cunchas, son os motivos dispostos no cadro, executado de forma apaixonada, con densa materia que se amorea nos puntos nos que se detén o pincel, cedendo ós impulsos do pintor, que deixa ve-la trama da tea nalgunhas zonas xogando co contraste de cores, con reflexos e con sombras.
“Bodegóns e Floreiros, Colección Caixavigo” no Centro Cultural Caixavigo, 1998.
Fama relativamente tardía, y por completo fundamentada, la de este artista peculiar, militante de un expresionismo ciclópeo y dueño de una paleta, más que caliente, verdaderamente explosiva.
Comenzó a pintar en su ciudad natal, donde fue discípulo del extraordinario artista Felipe Bello Piñeiro. Se traslada a Madrid para seguir las enseñanzas de dos maestros bien diferentes, que en él se complementarán: Fernando Alvarez de Sotomayor, la tradición del mejor oficio, y Vázquez Díaz, la invención a partir del cubismo.
Expone en la capital de España en 1953 y arranca elogios de Camilo José Cela, excelente ojo crítico, quien dice de Segura: "El asustado, el tímido gesto del niño a quien alumbra una llamita que le arde, bastándose a sí mismo, en el corazón"El ferrolano no se conforma con Madrid, y salta a París, primero, y a Alemania más tarde, porque ya intuia modos que se incorporaría a su peculiar estética.
Va conformándose el arte de Segura Torrella, sobre un dibujo más que firme, impresionante, y sobre un color más que caliente, explosivo. Realiza algunas exposiciones, muy pocas, y casi nunca concurre a certámenes. De todos modos, los críticos más agudos elogian esta obra diferente, personal, que parece que desborda el soporte; que se derrama e imbade la sala donde se muestra.
Todo es gigantesco en Segura Torrella, aunque el cuadro no alcance grandes dimensiones. La pincelada es enérgica, agresiva, como un hachazo, con la materia pura y en relieve. Sus bodegones parecen vistos con lente de aumento, y en sus desnudos se da el modelado directamente con el pincel, ancho, de mancha que es su mismo apellido. Ha retratado una tipología popular que en la obra de Segura Torrella alcanza la categoría de pintura definitiva. Cuando él pinta un pan, un tomate, una pera, son El Tomate, La Pera, El Pan, únicos, irrepetibles.
En una primera contemplación, parece esta pintura como desmañada, con ciertas dosis de alucinación. Y sin embargo, hay una armonía implícita que la serena al fín, aunque la sensación de desbordamiento se imponga.
Segura Torrella está representado en museos y colecciones de Galicia y Cataluña, donde goza de gran prestigio.
-Mon, Fernando: Pintura contemporánea en Galicia. A Coruña, Caixa Galicia, 1987.
-Chamoso Lamas, Manuel: "Arte", en Galicia, Barcelona, edit. Noguer, 1976.
-Pablos, Francisco: Plástica Gallega. Vigo, Caixavigo, 1981.
-Palbos, Francisco: Segura Torrella. Exposición Antológica. Vigo, Caixavigo, 1990.
-Mosquera Rodriguez, Andres: Ferrol, su historia y sus gentes. A Coruña, Caixa Galicia, 1985.
-F. Pablos "O secundario elevado ó protagonismo" en la presentación del catálogo de la exposición "Bodegóns e Floreiros", reproducido con el núm. 19.
Fama relativamente tardeira, por completo fundamentada, é a deste artista peculiar, militante dun expresionismo ciclópeo e dono dunha paleta, máis ca quente verdadeiramente explosiva.
Empezou a pintar na súa cidade natal, onde foi discípulo do extraordinario artista Felipe Bello Piñeiro. Trasládase a Madrid para segui-las ensinanzas de dous mestres ben diferentes que se complementan nel, Fernando Álvarez de Sotomayor, a tradición do mellor oficio, e Vázquez Díaz, a invención a partir do cubismo.
Expón na capital de España en 1953 e arranca gabanzas de Camilo José Cela, excelente ollo crítico, quen di de Segura, "o asustado, o tímido xesto do neno a quen ilumina unha chamiña que lle arde, abondándose ela mesma no corazón".
O ferrolán non se conforma con Madrid e salta a París primeiro e a Alemaña máis tarde porque xa intuía modos que se incorporarían á súa peculiar estética.
Vai conformándose a arte de Segura Torrella sobre un debuxo máis ca firme, impresionante, e sobre unha cor máis ca quente explosiva. Realiza algunhas exposicións, moi poucas, e case nunca concorre a certames. De calquera xeito, os críticos máis agudos gaban esta obra diferente, persoal que semella que desborda o soporte, que se derrama e invade a sala onde se amosa.
Todo é xigantesco en Segura Torrella, aínda que o cadro non acade grandes dimensións. A súa pincelada é enérxica, agresiva, coma un machadazo, cunha materia pura e en relevo. Os seus bodegóns semellan vistos con lentes de aumento e nos seus nus dáse o modelado directamente co pincel, ancho, de mancha que é o seu mesmo apelido. Retratou unha tipoloxía popular que na obra de Segura Torrella acada a categoría de pintura definitiva. Cando el pinta un pan, un tomate, unha pera, son O Tomate, A Pera, O Pan, únicos, irrepetibles.
Nunha primeira contemplación parece esta pintura coma sen maña, con certas doses de alucinación. E, sen embargo, hai unha harmonía implícita que a serea ó fin e ó cabo, malia que a sensación de desbordamento se impoña.
Segura Torrella está representado en museos e coleccións de Galicia e Cataluña, onde goza dun grande prestixio.
-Mon, Fernando: Pintura contemporánea en Galicia.
A Coruña, Caixa Galicia, 1987.
-Chamoso Lamas, Manuel: "Arte", en Galicia.
Barcelona, edit. Noguer, 1976.
-Pablos, Francisco: Plástica Gallega.
Vigo, Caixavigo, 1981.
-Pablos, Francisco: Segura Torrella. Exposición Antológica.
Vigo, Caixavigo, 1990.
-Mosquera Rodriguez, Andres: Ferrol, su historia y sus gentes.
A Coruña, Caixa Galicia, 1985.
-F. Pablos "O secundario elevado ó protagonismo" na presentación do catálogo da exposición "Bodegóns e Floreiros", reproducido co núm. 19.
|
|
|
Dos caracolas y una rama de flores que caen como un racimo de color rojo entre las dos conchas, son los motivos dispuestos en el cuadro, ejecutado de forma apasionada, con densa materia que se amontona en los puntos en que se detiene el pincel, cediendo a los impulsos del pintor, que deja ver la trama de la tela en algunas zonas, jugando con el contraste de colores, con reflejos y con sombras.
“Bodegóns e Floreiros, Colección Caixavigo” en el Centro Cultural Caixavigo, 1998.
Dúas caracolas e unha póla de flores que caen coma un acio de cor vermella entre as dúas cunchas, son os motivos dispostos no cadro, executado de forma apaixonada, con densa materia que se amorea nos puntos nos que se detén o pincel, cedendo ós impulsos do pintor, que deixa ve-la trama da tea nalgunhas zonas xogando co contraste de cores, con reflexos e con sombras.
“Bodegóns e Floreiros, Colección Caixavigo” no Centro Cultural Caixavigo, 1998.
Visor de Eventos |
|
|
| Título | Inv. | Tipo | Técnica | TipologíaTipoloxía | Autor | FechaData | |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Filtrar: | |||||||
| PáginaPáxina 1 de 3 | |||||||
| Consultando de registrosrexistros | |||||||
Buscar en la colección:
Buscar na colección:
| Nombre ArtísticoNome Artístico | NombreNome | ApellidosApelidos | NacimientoNacemento | |
|---|---|---|---|---|
| Filtrar: | ||||
| PáginaPáxina 1 de 3 | ||||
| Consultando de registrosrexistros | ||||
| Título | Inv. | Tipo | Técnica | TipologíaTipoloxía | Autor | FechaData | |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Filtrar: | |||||||
| PáginaPáxina 1 de 3 | |||||||
| Consultando de registrosrexistros | |||||||
Cargando Datos... |

Cargando Datos...