| Inicio |
Información de AutorInformación do Autor ![]() |
Obra en Detalle ![]() |
Resultados Búsqueda ![]() |
Busq. Avanzada ![]() |
Busq. Específica ![]() |
Sobre un fondo liso, blanquecino, se superpone una gran forma trapezoidal, con cuatro relieves y un mecate con pinchos negros, configurando un espacio, que se escapa a los límites estrictos de la pintura, en el que cabe imaginar un mar fluctuante, una ola fósil, o un paisaje nuevo en extraño nacimiento. La luz se funde con las estrías y rugosidades de la materia, obteniendo delicadas grabaciones de color.
«Novoa». Antológica, del 18 de noviembre al 12 de diciembre de 1985, en la Sala de Exposiciones del Centro Cultural Caixavigo; «Artistas Gallegos en la Colección C. A. M. V.», del 5 al 28 de septiembre de 1986, en la Sala de Exposiciones del Centro Cultural Caixavigo; «Artistas Gallegos en la Colección Caixavigo», itinerante. Museo M. de Ourense, Museo do Pobo Galego, Santiago, Kiosko Alfonso, A Coruña, noviembre y diciembre de 1988, enero de 1989; «Artistas Galegos na Colecçao Caixavigo», del 29 de junio al 13 de julio de 1989, Casa D. Hugo, Porto; «Arte Galega na Colección Caixavigo S. XX.», del 29 de abril al 24 de mayo de 1992, en el Auditorio de Galicia, Santiago "Do Romanticismo ós anos vinte" mayo-junio 1996, Centro Cultural Caixavigo.
"Exposición Retrospectiva de Leopoldo Novoa " del 6 de marzo al 1 de junio de 1997 en el Centro Galego de Arte Contemporánea.
"Leopoldo Novoa". Del 17 de julio al 8 de septiembre de 1997 en el Museo Nacional de Artes Visuales de Montevideo.
«Novoa», n.º 9 de la serie «Grandes Artistas Gallegos», Catálogo de la Antológica, Vigo 1985; «Artistas Gallegos en la Colección Caixavigo», Catálogo de la Exposición, Vigo 1988; «Artistas Galegos na Colecçao Caixavigo», Catálogo de la Exposición, Vigo 1988; «Arte Galega na Colección Caixavigo, S. XX.», Catálogo de la Exposición Vigo 1992; "Do Romanticismo ós anos vinte", Catálogo de la exposición, n.º 70.
Sobre un fondo liso, abrancazado, superponse unha grande forma trapezoidal, con catro relevos e un mecate con pinchos negros, configurando un espacio, que foxe dos límites estrictos da pintura, no que cabe imaxinar un mar fluctuante, unha onda fósil ou unha paisaxe nova en extraño nacemento. A luz fúndese coas estrías e rugosidades da materia, obtendo delicadas gradacións da cor.
"Nóvoa", Antolóxica, do 18 de novembro ó 12 de decembro de 1985, na Sala de Exposicións do Centro Cultural Caixavigo; "Artistas Gallegos en la Colección C.A.M.V.", do 5 ó 28 de setembro de 1986,na Sala de Exposicións do Centro Cultural Caixavigo; "Artistas Gallegos en la Colección Caixavigo", itinerante, Museo Municipal de Ourense, Museo do Pobo Galego, Santiago, Kiosko Alfonso, A Coruña, novembro e decembro de 1988, xaneiro de 1989; "Artistas Galegos na colecçâo Caixavigo", Do 29 de xuño ó 13 de xullo de 1989, Casa D. Hugo, Porto; "Arte Galega na Colección Caixavigo, S.XX", do 29 de abril ó 24 de maio de 1992, no Auditorio de Galicia , Santiago; "Do Romanticismo ós anos vinte" maio-xuño 1996, Centro Cultural Caixavigo.
"Leopoldo Novoa" Centro Galego de Arte Contemporanea. Santiago de Copmpostela. 7 de marzo ao 8 de xuño 1997.
"Leopoldo Novoa" Museo Nacional de Artes Visuales de Montevideo. 17 de xullo ao 8 de setembro 1997.
"Nóvoa", nº 9 da serie "Grandes Artistas Gallegos", Catálogo da Antolóxica, Vigo 1985; "Artistas Gallegos en la Colección Caixavigo" Catálogo da Exposición, Vigo 1988; "Artistas Galegos na colecçâo Caixavigo" Catálogo da Exposición, Vigo 1988; "Arte Galega na Colección Caixavigo, S.XX", Catálogo da Exposición, Vigo 1992; "Do Romanticismo ós anos vinte", catálogo da exposición, reproducido co nº 70
Hijo de un diplomático, a los siete años realiza su primer viaje a América, donde comienza a dibujar, pintar y modelar. Regresa a Galicia en 1929, influye en los movimientos artísticos de los años de la República, y en 1938 su familia se trasladza nuevamente a América, para residir en Uruguay hasta 1947, en que se trasladan a Buenos Aires. Allí, con viajes constantes por todo el continente, el artista vive hasta que en 1965 se traslada a París, donde trabajará intensamente, aunque pasa largas temporadas en la paz de Armenteira, cerca de Pontevedra. Las exposiciones se suceden, desde 1953, en Buenos Aires, Nueva York, Punta del Este, Montevideo, Dublín, Madrid, Italia, Bélgica, París, Lima, Bogotá, Quito y en Vigo y otras ciudades de Galicia. Ha participado en colectivas en todo el mundo, siempre como nombre destacado de una tendencia informalista, absolutamente conceptual, de peculiaridad total, en la que hay un afán de identidad entre espacio y tiempo. Está representado en Museos de Arte contemporáneo de todo el mundo y en grandes instituciones. Novoa ha realizado grandes murales, algunos de dimensiones excepcionales, probablemente de los más grandes del mundo, y tiene una gran cantidad de obras integrada en arquitectura, en Uruguay, España, Francia. Leopoldo Nóvoa se identifica de alguna manera con los modos del argentino -lo es, aunque se le cree italiano- Lucio Fontana. Con frecuencia adhiere objetos corpóreos a sus cuadros como cuerdas, cartones y tejidos. Su gama es neutra, casi monocroma. Hay una ejecución impecable en su expresión plástica -llamarla exclusivamente pintura sería limitarla-. Es un mundo de silencios, de sugerencias infinitas, siempre en una plasticidad enamorante. La superficie de sus telas aparece agredida, hay aritas emergentes en una superficie neutra, gris o terrosa; unos grumos sobre un fondo como acerado. Esta expresión plástica es consecuencia de una larga evolución simplificadora, que parte de un expresionismo intenso, emparentable con algunos modos del gran uruguayo Torres García, aunque también recuerda a Bracque y a Picasso, y en ciertos momentos a Luis Seoane. En la época intermedia, ya considerablemente informalista, hay algunos paisajes con referencias vagas fantasmagorizadas, y alguna figura que recuerda a Kirchen. Todo esto indica que la carrera de Nóvoa es razonante, reflexiva, de lenta evolución hasta su última tendencia, encuadrable acaso en lo que Carlos Areán definió como «escultopintura», si bien Nóvoa es fundamentalmente un plástico y un pintor que crea mundos propios, de belleza fascinadora y preocupante. Faceta no olvidable de su obra es la de escultor, de identidades con Brancusi y acaso con el inicial Oteyza. Todos los materiales -hierro, bronce, piedra, chatarra- son válidos para la expresión de una mente lúcida, de artista pleno, creador de mundos propios.
-Sobrino Manzanares, Mª Luisa: Catálogo del Patrimonio artístico de la Diputación de A Coruña. A Coruña, Diputación, 1991. -Seoane, Xavier: Nóvoa. A Coruña, Ayuntamiento, 1989. Colección Arte Galega. A Coruña, Xunta de Galicia, 1989. -Logroño, Miguel: Nóvoa. Vigo, Edit. Galaxia,1977. -VV. AA.: Un siglo de pintura gallega 1880/1980. Buenos Aires, Museo Nacional de Bellas Artes,1984. -VV. AA.: Novoa. Exposición antológica. Vigo, Caixavigo,1985. -Pablos Francisco: Plástica gallega. Vigo, Caixavigo, 1981. -Vangardas e silencios. Compostela, Xunta de Galicia, 1978.
Fillo dun diplomático, ós sete anos realiza a súa primeira viaxe a América, onde empeza a debuxar, pintar e modelar. Volve a Galicia en 1929, inflúe nos movementos artísticos dos anos da República e en 1938 a súa familia trasládase de novo a América para residir en Uruguai ata 1947, ano en que se trasladan a Bos Aires. Alí, con viaxes constantes por todo o continente, o artista vive ata que en 1965 se traslada a París, onde traballará intensamente, aínda que pasa longas tempadas na paz da Armenteira, preto de Pontevedra. As exposicións sucédense desde 1953 en Bos Aires, Nova York, Punta do Leste, Montevideo, Dublín, Madrid, Italia, Bélxica, París, Lima, Bogotá, Quito, e en Vigo e mais noutras cidades de Galicia. Participou en colectivas en todo o mundo, sempre como nome destacado dunha tendencia informalista, absolutamente conceptual, cunha peculiaridade total na que hai un afán de identidade entre espacio e tempo. Está representado en museos de Arte Contemporánea de todo o mundo e mais en grandes institucións. Nóvoa realizou grandes murais, algúns de dimensións excepcionais, probablemente dos meirandes do mundo, e ten unha grande cantidade de obra integrada en arquitectura, en Uruguai, España e Francia. Leopoldo Nóvoa identifícase dalgún xeito cos modos do arxentino -é, aínda que se cre que é italiano- Lucio Fontana. Con frecuencia adhire obxectos corpóreos ós seus cadros coma cordas, cartóns e tecidos. A súa gamma escala é neutra, case monocroma. Hai unha execución impecable na súa expresión plástica -chamada exclusivamente pintura sería limitala-. É un mundo de silencios, de suxerencias infinitas, sempre nunha plasticidade namorante. A superficie das súas teas aparece agredida e hai arestas emerxentes nunha superficie neutra, gris ou terrosa; uns grumos sobre un fondo como aceirado. Esta expresión plástica é consecuencia dunha longa evolución simplificadora, que parte dun expresionismo intenso, emparentable con algúns modos do grande uruguaio, Torres García, aínda que tamén lembra a Bracque e a Picasso, e en certos momentos a Luis Seoane. Na época intermedia, xa considerablemente informalista, hai algunhas paisaxes con referencias vagas pantasmagorizadas e algunha figura que lembra a Kirchen. Todo esto indica que a carreira de Nóvoa é razoante, reflexiva, de lenta evolución ata a súa última tendencia, enmarcable se cadra no que Carlos Areán definiu como "escultopintura", aínda que Nóvoa é fundamentalmente un plástico e un pintor que crea mundos propios, de beleza fascinadora e preocupante. Faceta non esquecible da súa obra é a de escultor, de identidades con Brancusi e posiblemente co inicial Oteyza. Tódolos materiais -ferro, bronce, pedra, chatarra- son válidos para a expresión dunha mente lúcida, de artista pleno, creador de mundos propios.
-Sobrino Manzanares, Mª Luisa: Catálogo del Patrimonio artístico de la Diputación de A Coruña. A Coruña, Diputación, 1991. -Seoane, Xavier: Nóvoa. A Coruña, Concello, 1989. -Colección Arte Galega. A Coruña, Xunta de Galicia, 1989. -Logroño, Miguel: Nóvoa. Vigo, Edit. Galaxia,1977. -VV. AA.: Un siglo de pintura gallega 1880/1980. Buenos Aires, Museo Nacional de Bellas Artes,1984. -VV. AA.: Novoa. -Exposición antolóxica. Vigo, Caixavigo,1985. -Pablos Francisco: Plástica gallega. Vigo, Caixavigo, 1981. -Vangardas e silencios. Compostela, Xunta de Galicia, 1978.
|
|
|
| ||||||||||||
|
|
|
| ||||||||||||
|
|
|
Sobre un fondo liso, blanquecino, se superpone una gran forma trapezoidal, con cuatro relieves y un mecate con pinchos negros, configurando un espacio, que se escapa a los límites estrictos de la pintura, en el que cabe imaginar un mar fluctuante, una ola fósil, o un paisaje nuevo en extraño nacimiento. La luz se funde con las estrías y rugosidades de la materia, obteniendo delicadas grabaciones de color.
«Novoa». Antológica, del 18 de noviembre al 12 de diciembre de 1985, en la Sala de Exposiciones del Centro Cultural Caixavigo; «Artistas Gallegos en la Colección C. A. M. V.», del 5 al 28 de septiembre de 1986, en la Sala de Exposiciones del Centro Cultural Caixavigo; «Artistas Gallegos en la Colección Caixavigo», itinerante. Museo M. de Ourense, Museo do Pobo Galego, Santiago, Kiosko Alfonso, A Coruña, noviembre y diciembre de 1988, enero de 1989; «Artistas Galegos na Colecçao Caixavigo», del 29 de junio al 13 de julio de 1989, Casa D. Hugo, Porto; «Arte Galega na Colección Caixavigo S. XX.», del 29 de abril al 24 de mayo de 1992, en el Auditorio de Galicia, Santiago "Do Romanticismo ós anos vinte" mayo-junio 1996, Centro Cultural Caixavigo.
"Exposición Retrospectiva de Leopoldo Novoa " del 6 de marzo al 1 de junio de 1997 en el Centro Galego de Arte Contemporánea.
"Leopoldo Novoa". Del 17 de julio al 8 de septiembre de 1997 en el Museo Nacional de Artes Visuales de Montevideo.
«Novoa», n.º 9 de la serie «Grandes Artistas Gallegos», Catálogo de la Antológica, Vigo 1985; «Artistas Gallegos en la Colección Caixavigo», Catálogo de la Exposición, Vigo 1988; «Artistas Galegos na Colecçao Caixavigo», Catálogo de la Exposición, Vigo 1988; «Arte Galega na Colección Caixavigo, S. XX.», Catálogo de la Exposición Vigo 1992; "Do Romanticismo ós anos vinte", Catálogo de la exposición, n.º 70.
Sobre un fondo liso, abrancazado, superponse unha grande forma trapezoidal, con catro relevos e un mecate con pinchos negros, configurando un espacio, que foxe dos límites estrictos da pintura, no que cabe imaxinar un mar fluctuante, unha onda fósil ou unha paisaxe nova en extraño nacemento. A luz fúndese coas estrías e rugosidades da materia, obtendo delicadas gradacións da cor.
"Nóvoa", Antolóxica, do 18 de novembro ó 12 de decembro de 1985, na Sala de Exposicións do Centro Cultural Caixavigo; "Artistas Gallegos en la Colección C.A.M.V.", do 5 ó 28 de setembro de 1986,na Sala de Exposicións do Centro Cultural Caixavigo; "Artistas Gallegos en la Colección Caixavigo", itinerante, Museo Municipal de Ourense, Museo do Pobo Galego, Santiago, Kiosko Alfonso, A Coruña, novembro e decembro de 1988, xaneiro de 1989; "Artistas Galegos na colecçâo Caixavigo", Do 29 de xuño ó 13 de xullo de 1989, Casa D. Hugo, Porto; "Arte Galega na Colección Caixavigo, S.XX", do 29 de abril ó 24 de maio de 1992, no Auditorio de Galicia , Santiago; "Do Romanticismo ós anos vinte" maio-xuño 1996, Centro Cultural Caixavigo.
"Leopoldo Novoa" Centro Galego de Arte Contemporanea. Santiago de Copmpostela. 7 de marzo ao 8 de xuño 1997.
"Leopoldo Novoa" Museo Nacional de Artes Visuales de Montevideo. 17 de xullo ao 8 de setembro 1997.
"Nóvoa", nº 9 da serie "Grandes Artistas Gallegos", Catálogo da Antolóxica, Vigo 1985; "Artistas Gallegos en la Colección Caixavigo" Catálogo da Exposición, Vigo 1988; "Artistas Galegos na colecçâo Caixavigo" Catálogo da Exposición, Vigo 1988; "Arte Galega na Colección Caixavigo, S.XX", Catálogo da Exposición, Vigo 1992; "Do Romanticismo ós anos vinte", catálogo da exposición, reproducido co nº 70
Visor de Eventos |
|
|
| Título | Inv. | Tipo | Técnica | TipologíaTipoloxía | Autor | FechaData | |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Filtrar: | |||||||
| PáginaPáxina 1 de 3 | |||||||
| Consultando de registrosrexistros | |||||||
Buscar en la colección:
Buscar na colección:
| Nombre ArtísticoNome Artístico | NombreNome | ApellidosApelidos | NacimientoNacemento | |
|---|---|---|---|---|
| Filtrar: | ||||
| PáginaPáxina 1 de 3 | ||||
| Consultando de registrosrexistros | ||||
| Título | Inv. | Tipo | Técnica | TipologíaTipoloxía | Autor | FechaData | |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Filtrar: | |||||||
| PáginaPáxina 1 de 3 | |||||||
| Consultando de registrosrexistros | |||||||
Cargando Datos... |

Cargando Datos...