| Inicio |
Información de AutorInformación do Autor ![]() |
Obra en Detalle ![]() |
Resultados Búsqueda ![]() |
Busq. Avanzada ![]() |
Busq. Específica ![]() |
Acisclo ha sido un renovador de la escultura en Galicia y en la línea de la innovación sigue trabajando el barro, la madera, el bronce y el hierro. Pero conviene destacar la importancia que, desde los primeros momentos, la materia, barro y madera, adquirieron en sus manos en la configuración de su estilo escultórico. Aunque sus obras respondan a criterios plásticos en ellas se plasma sobre todo el lenguaje que habita el universo imaginario de su autor. "Lonxe" se caracteriza por una extraordinaria elegancia cromática, por una belleza que se fundamenta en la armonía sin excluir los motivos de melancolía e inquietud, y si, por una parte, al incidir la luz sobre el color gris plateado del grafito que cubre el cuerpo de la escultura, ésta se hace tangible, por otra, parece una sombra, por eso, hay que contemplarla, para sentir presencias que señalan otras cosas, otros posibles estados que evocan un más allá.
“Búsquedas y encuentros” en el Palacio de Galveias de Lisboa en 1998 producida en colaboración con Caixavigo, Universidad de Compostela, Embajada de España y Cámara Municipal de Cultura de Lisboa, con motivo de la Exposición Universal de Lisboa de 1998; “Acisclo en Villamarín” 1998, Diputación Provincial de Ourense.
Acisclo foi un renovador da escultura en Galicia e na liña da innovación segue traballando o barro, a madeira, o bronce e o ferro. Pero convén destacar que, desde os primeiros momentos, a materia, o barro e a madeira, adquiriron nas súas mans a configuración do seu estilo escultórico. Aínda que as súas obras respondan a criterios plásticos, nelas plásmase sobre todo a linguaxe que habita o universo imaxinario do seu autor. “Lonxe” caracterízase por unha extraordinaria elegancia cromática, por unha beleza que se fundamenta na harmonía sen excluí-los motivos de melancolía e inquietude, e se, por unha parte, ó incidi-la luz sobre a cor gris prateada do grafito que cobre o corpo da escultura, esta se fai tanxible, por outra, parece unha sombra, por iso hai que contemplala, para sentir presencias que sinalan outras cousas, outros posibles estados que evocan un máis alá.
“Búsquedas y encuentros” no Palacio de Galveias de Lisboa en 1998 producida en colaboración con Caixavigo, Universidade de Compostela, Embaixada de España e Cámara Municipal de Cultura de Lisboa, con motivo da Exposición Universal de Lisboa de 1998; “Acisclo en Villamarín” 1998, Deputación Provincial de Ourense.
Inició su formación en centros de enseñanza laboral, donde aprendió a tallar madera. Fue alumno de Liste. Participó, desde muy joven, en muestras artesanales, donde destaca y gana premios por su peculiarísima concepción de la forma, entonces exclusivamente en la madera.
Se vincula al grupo de «Os Artistiñas», que anima en Ourense el escritor Vicente Risco, y del que forman parte Jaime Quesada, José Luis de Dios, García de Buciños, con los que recorre el mundo, desde Francia e Italia a Suecia y desde Egipto a México, en cuya capital realiza una exposición, en el Museo de Arte Moderno, que elogia al gran muralista David Alfaro Siqueiros.
Temporalmente reside en Ibiza, donde comienza a trabajar en el barro rosado de aquella isla, abandonando temporalmente la madera y el bronce, al que de todos modos volverá. Al fin se establece en Viduedo, a unos veinte kilómetros de Ourense, en la carretera a Compostela, porque siente que Fidias y el Maestro Mateo son sus referencias constantes. En la casa taller de la indicada villa, uno de los ámbitos más hermosos y personales que haya creado jamás un artista, trabaja en solitario.
Fue medalla nacional de Arte Juvenil. Ha realizado exposiciones individuales en numerosas ciudades de España y del mundo. Ha realizado monumentos públicos -tiene uno, pendiente de emplazamiento, en Vigo-. Sus relieves para instituciones públicas constituyen hoy emblema, como acontece con los que en bronce tiene en el centro cultural de Caixa Galicia, en Compostela.
Está representado en todos los Museos de Galicia, en colecciones institucionales y en otras particulares de gran importancia.
Manzano comenzó en un expresionismo de extraordinaria fuerza, a base de modificar escasa, pero genialmente, troncos abandonados y vigas de derribo. Más tarde fue hacia formas recluídas, vagamente figurativas, o a expresiones humanas muy idealizadas, donde la curva era rotunda y las rugosidades parte esencial de la morfología de sus bronces.
La etapa ibicenca, probablemente la más bella de su producción, está directamente inspirada en los restos fidianos del Partenón que conserva el British Museum. Insinuaciones de formas, a caso femeninas; fragmentos de torsos ondulaciones, con una textura primorosa donde se alterna la convexidad con las granulaciones. Sus torsos son emocionantes, a partir de una forma muy elemental en la que realiza inscripciones casi de orfebre. Las oquedades ha sabido incorporarlas idealmente al volumen resultante que es la obra. Rostros inscriptos en un bloque incisiones en el barro tierno, que al pasar a materia definitiva se enaltecen. Jaime Quesada, su amigo y admirador, lo cree un elegido de los dioses, aunque le pide que no se fie, porque las divinidades olímpicas son caprichosas.
-Pablos, Francisco: Acisclo.
A Coruña, Edit. Atlántico, 1981.
-Pablos, Francisco: Plástica gallega.
Vigo, Caixavigo, 1981.
-Pablos, Francisco: Colección Adriano Marques de Magallanes.
Vigo, Excmo. Ayuntamiento, 1992.
-Artistas Orensanos.
Ourense, Diputación provincial, 1983.
-Campoy, A. M.: Diccionario crítico del Arte español contemporáneo.
Madrid, Ibérico Europea de Edic. 1973.
- X.M. García Iglesias presentación del catálogo de la exposición del Parlamento de Galicia de 1993 con la obra reproducida.
-VV.AA “Acisclo en Villamarín” catálogo de la exposición reproducida en la obra en la p. 34.
Iniciou a súa formación en centros de ensinanza laboral, onde aprendeu a talla-la madeira. Foi alumno de Liste. Participou, desde moi novo, en mostras artesanais nas que destaca e gaña premios pola súa moi peculiar concepción da forma, daquela exclusivamente na madeira.
Vencéllase ó grupo "Os Artistiñas", que anima en Ourense o escritor Vicente Risco e do que forman parte Jaime Quesada, José Luis de Dios, García de Buciños, percorrendo o mundo con eles, desde Francia e Italia a Suecia e dende Exipto a México; na capital de México realiza unha exposición no Museo de Arte Moderna que gaba o grande muralista David Alfaro Siqueiros. Reside temporalmente en Ibiza, onde empeza a familiarizarse co barro rosado daquela illa, abandonando temporalmente a madeira e o bronce, ó que de tódolos xeitos vai volver. Por fin, establécese en Viduedo, a uns 20 quilómetros de Ourense, na estrada que vai a Compostela porque sente que Fidias e o Mestre Mateo son as súas constantes referencias. Na casa taller da vila, un dos máis persoais e fermosos eidos que teña nunca creado un artista, traballa en solitario.
Foi medalla nacional de Arte Xuvenil, realizou exposicións individuais en numerosas cidades de España e do mundo; tamén fixo monumentos públicos,- ten un pendente de ubicación en Vigo-. Os seus relevos para institucións públicas constitúen hoxe un emblema, como acontece cos que en bronce ten no Centro Cultural de Caixagalicia, en Compostela. Está representado en tódolos museos de Galicia, en coleccións institucionais e noutras particulares de grande importancia.
Manzano empezou cun expresionismo de extraordinaria forza, a base de modificar, escasa, pero xenialmente, troncos abandonados e trabes de derrube. Máis tarde foi cara a formas recluídas, vagamente figurativas ou a expresións humanas moi idealizadas nas que a curva era rotunda e as rugosidades parte esencial da morfoloxía dos seus bronces.
A etapa ibicenca, probablemente a máis fermosa da súa producción, está directamente inspirada nos restos fidianos do Partenón que conserva o British Museum. Estamos perante unha insinuación de formas, se cadra femininas, fragmentos de torsos, ondulacións cunha textura primorosa onde alterna a convexidade coas granulacións. Os seus torsos son emocionantes, a partir dunha forma moi elemental na que realiza inscricións case de orfebre. As oquedades soubo incorporalas idealmente ó volume resultante que é a obra. Rostros inscritos nun bloque, incisións no barro tenro, que ó pasar á materia definitiva se enaltecen.Jaime Quesada, amigo seu e admirador cre que é un elixido dos deuses, aínda que lle pide que non se fíe porque as divinidades olímpicas son caprichosas.
-Pablos, Francisco: Acisclo.
A Coruña, Edit. Atlántico, 1981.
-Pablos, Francisco: Plástica gallega.
Vigo, Caixavigo, 1981.
-Pablos, Francisco: Colección Adriano Marques de Magallanes.
Vigo, Concello, 1992.
-Artistas Orensanos.
Ourense, Diputación provincial, 1983.
-Campoy, A. M.: Diccionario crítico del Arte español contemporáneo.
Madrid, Ibérico Europea de Edic. 1973.
- X.M. García Iglesias presentación do catálogo da exposición do Parlamento de Galicia de 1993 coa obra reproducida.
-VV.AA “Acisclo en Villamarín” catálogo da exposición reproducida a obra na p. 34.
|
|
|
| ||||||||||||
|
|
|
| ||||||||||||
|
|
|
Acisclo ha sido un renovador de la escultura en Galicia y en la línea de la innovación sigue trabajando el barro, la madera, el bronce y el hierro. Pero conviene destacar la importancia que, desde los primeros momentos, la materia, barro y madera, adquirieron en sus manos en la configuración de su estilo escultórico. Aunque sus obras respondan a criterios plásticos en ellas se plasma sobre todo el lenguaje que habita el universo imaginario de su autor. "Lonxe" se caracteriza por una extraordinaria elegancia cromática, por una belleza que se fundamenta en la armonía sin excluir los motivos de melancolía e inquietud, y si, por una parte, al incidir la luz sobre el color gris plateado del grafito que cubre el cuerpo de la escultura, ésta se hace tangible, por otra, parece una sombra, por eso, hay que contemplarla, para sentir presencias que señalan otras cosas, otros posibles estados que evocan un más allá.
“Búsquedas y encuentros” en el Palacio de Galveias de Lisboa en 1998 producida en colaboración con Caixavigo, Universidad de Compostela, Embajada de España y Cámara Municipal de Cultura de Lisboa, con motivo de la Exposición Universal de Lisboa de 1998; “Acisclo en Villamarín” 1998, Diputación Provincial de Ourense.
Acisclo foi un renovador da escultura en Galicia e na liña da innovación segue traballando o barro, a madeira, o bronce e o ferro. Pero convén destacar que, desde os primeiros momentos, a materia, o barro e a madeira, adquiriron nas súas mans a configuración do seu estilo escultórico. Aínda que as súas obras respondan a criterios plásticos, nelas plásmase sobre todo a linguaxe que habita o universo imaxinario do seu autor. “Lonxe” caracterízase por unha extraordinaria elegancia cromática, por unha beleza que se fundamenta na harmonía sen excluí-los motivos de melancolía e inquietude, e se, por unha parte, ó incidi-la luz sobre a cor gris prateada do grafito que cobre o corpo da escultura, esta se fai tanxible, por outra, parece unha sombra, por iso hai que contemplala, para sentir presencias que sinalan outras cousas, outros posibles estados que evocan un máis alá.
“Búsquedas y encuentros” no Palacio de Galveias de Lisboa en 1998 producida en colaboración con Caixavigo, Universidade de Compostela, Embaixada de España e Cámara Municipal de Cultura de Lisboa, con motivo da Exposición Universal de Lisboa de 1998; “Acisclo en Villamarín” 1998, Deputación Provincial de Ourense.
Visor de Eventos |
|
|
| Título | Inv. | Tipo | Técnica | TipologíaTipoloxía | Autor | FechaData | |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Filtrar: | |||||||
| PáginaPáxina 1 de 3 | |||||||
| Consultando de registrosrexistros | |||||||
Buscar en la colección:
Buscar na colección:
| Nombre ArtísticoNome Artístico | NombreNome | ApellidosApelidos | NacimientoNacemento | |
|---|---|---|---|---|
| Filtrar: | ||||
| PáginaPáxina 1 de 3 | ||||
| Consultando de registrosrexistros | ||||
| Título | Inv. | Tipo | Técnica | TipologíaTipoloxía | Autor | FechaData | |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Filtrar: | |||||||
| PáginaPáxina 1 de 3 | |||||||
| Consultando de registrosrexistros | |||||||
Cargando Datos... |

Cargando Datos...