| Inicio |
Información de AutorInformación do Autor ![]() |
Obra en Detalle ![]() |
Resultados Búsqueda ![]() |
Busq. Avanzada ![]() |
Busq. Específica ![]() |
En esta serie el hilo narrativo es la vida de los marineros, la crudeza de su realidad cotidiana, sus vivencias. La imagen de la mujer, de pie, con pañuelo oscuro en la cabeza, mano sobre mano, mirando hacia el infinito, con el hórreo al fondo, en medio de un silencio tranquilo pero inquietante, parece resaltar la ausencia de otra persona, como si mantuviera un diálogo íntimo con ella. Juega con el contraste de luces, la arquitectura y el ambiente solitario para fotografiar a las gentes no sólo en lo físico sino en lo psicológico. EXPOSICIONES: La serie Mariñeiros se expuso en París en 1935 y estuvo itinerante por Uruguay y Argentina en 1940; "Mariñeiros" en la Sala de Arte C.A.M.V. Vigo 1967, y Museo Antropolóxico de Ourense, 1971; "Idas y caos " organizada por la Biblioteca Nacional, Madrid, 1984; "Fuentes de la Memoria" itinerante por distintas ciudades españolas, 1992 BIBLIOGRAFÍA: "Fuentes de la Memoria" Fotografía y Sociedad en la España de Franco, 30 años de memoria gráfica, Lunwerg, 1996; Publio López Mondéjar " Una mirada atrás " ABC Cultural nº 231, 1996
Nesta serie o fío narrativo é a vida dos mariñeiros, a crueza da súa realidade cotiá, as súas vivencias. A imaxe da muller, de pé, con pano escuro na cabeza, man sobre man, mirando cara ó infinito, co hórreo ó fondo, en medio dun silencio tranquilo pero inquietante, parece resalta-la ausencia doutra persoa, como se mantivese un diálogo íntimo con ela. Xoga co contraste de luces, a arquitectura e o ambiente solitario para fotografia-las xentes no só en canto ó seu aspecto fisico senón tamén ó psicológico. EXPOSICIÓNS: A serie Mariñeiros expúxose en París en 1935 e estivo itinerante por Uruguay e Argentina en 1940; "Mariñeiros" na Sala de Arte C.A.M. V. Vigo 1967, e Museo Antropolóxico de Ourense, 1971; "Idas y caos", organizada pola Biblioteca Nacional, Madrid, 1984; "Fuentes de la Memoria", itinerante por distintas cidades españolas, 1992. BIBLIOGRAFÍA: "Fuentes de la Memoria Fotografia y Sociedad en la España de Franco, 30 años de memoria gráfica, Lunwerg, 1996; Publio López Mondéjar "Una mirada atrás", ABC Cultural núm. 231, 1996.
El más internacional de los fotógrafos gallegos, por la trascendencia de su amplia obra y también por su obligada vida nómada de exiliado, tras militar activamente en el bando republicano, que perdió la guerra civil. Nació en Allariz, Ourense, en 1902, en el seno de una familia acomodada que hará universitarios a sus hijos, varios de los cuales tienen temperamento artístico y entre los que destacará también Marcial, novelista y dramaturgo, en español y en gallego. Estudia la carrera de Derecho en Salamanca, donde será un militante activo de la F.U.E. y amigo de Unamuno, a quien retratará numerosas veces en imágenes que han recorrido el mundo. Sus primeros trabajos publicados aparecen en la revista "Vida gallega" en 1921. En 1932 aparece su libro sobre Salamanca, prologado por el ilustre vasco rector de aquella Universidad. Se instala en Madrid para trabajar con la empresa cinematográfica Cifesa. Hace amistad con intelectuales republicanos y publica trabajos en diversas revistas. En 1936 inicia su película sobre los marineros gallegos, que no concluye, ya que ha de exiliarse en la Argentina. Allí la remata. Gana diversos premios y prosigue sus publicaciones en medios bonaerenses. Sus exposiciones se suceden en diversas ciudades de Sudamérica, donde publica libros como "Nieve en la cordillera", que data de 1942. En 1953 viaja a Japón como corresponsal del diario "La Prensa", de la capital argentina, y en este país oriental permanece dos años, haciendo trabajos que recorrerán el mundo como carteles turísticos. Publica fotos en las famosas revistas norteamericanas "Life" y "U.S. Camera". En 1959 retorna a España y se reencuentra con viejos amigos y correligionarios en diversas ciudades, entre ellos José Núñez, fotógrafo de Salamanca, también multipremiado. Prosigue su trabajo en "La Prensa" con series famosas, como las dedicadas a Virginia Wolf, Kurosawa, la acrópolis de Atenas, etc. Recorre La Mancha y publica el libro "The life and dead of the fighting bull". La sala de arte de Caixavigo acoge su exposición "Mariñeiros" en 1967, un acontecimiento que recorrerá Ourense y otras ciudades gallegas. Reside en Vigo algún tiempo, cargado de recuerdos y amarguras de la guerra, en un talante incapaz de superar sus consecuencias. Se traslada a Ourense, donde se relaciona con intelectuales y artistas. Trágicamente, pone fin a su vida en A Guardia al iniciarse el año 1974, en soledad angustiada, como había vivido sus últimos años. Póstumamente es objeto de exposiciones y homenajes. Ediciones Xerais publica su libro "Terra, mar e xentes". El concello de Vigo, una antología de su obra, al cuidado de Manuel Sendón y Xosé Luis Suárez Canal, su sobrino y estudioso, quienes también editarán el primoroso álbum de la serie del Centro de Estudios Fotográficos de Vigo, en 1993. Suárez es un intelectual, de hondas preocupaciones sociales, que utiliza la cámara como vehículo de expresión, de testimonio y denuncia, siempre desde una estética desnuda, precisa, en la que lo documental es trascendido por la belleza. Una Galicia desaparecida de gentes, trabajos, romerías, tipos, ambientes, perdurará por la sensibilidad de este artista razonante, exigente, inconformista, radical, pionero de modos después extendidos por medio mundo. Testimonia Galicia, Japón, Argentina, sí, pero se trata de viajes en torno a su propio cerebro, cuyo condicionamiento político, irrenunciable, es desbordado al fin por su sensibilidad, de un lirismo escueto y emocionante. Nadie ha visto el mundo marinero de Galicia como supo verlo él, sin retórica, directo, como acaece con La Mancha y la fiesta taurina, que desfolkloriza de majeza y pintoresquismo para que sea honda y dramática realidad. Para el mundo, Miguel de Unamuno es como lo vio Suárez, íntimo, introvertido, nada mayestático. El supo hacer trascendente lo cotidiano, elevando a perdurable lo meramente anecdótico y circunstancial.
"Salamanca". Álbum. Salamanca, 1932. "Nieve en la cordillera". Buenos Aires, 1942. "Vislumbre del Japón". Buenos Aires, 1957. "The life and dead of the fighting bull". Londres, 1966. "Terra, mar e xentes". Vigo, Ed. Xerais, 1981. "José Suárez. 1902-1974". Vigo, Concello 1988. "José Suárez. Álbum". Vigo, Centro de Estudios Fotográficos, 1993. Sandón, Manuel: Imaxes na penumbra. A fotografía afeccionada en Galicia (1950-1965). Vigo, Ediciones Xerais, 1998. III Fotobienal. Vigo, Concello, 1988.
O máis internacional dos fotógrafos galegos, pola trascendencia da súa ampla obra e, tamén, pola súa obrigada vida nómada de exiliado, tras militar activamente no bando republicano que perdeu a guerra civil. Naceu en Allariz, Ourense, en 1902, no seo dunha familia acomodada que fará universitarios ós seus fillos, varios dos cales teñen temperamento artístico, e entre os que destacará tamén Marcial, novelista e dramaturgo, en español e en galego. Estudia a carreira de Dereito en Salamanca, onde será un militante activo da FUE e amigo de Unamuno, a quen retratará numerosas veces en imaxes que percorreron o mundo. Os seus primeiros traballos publicados aparecen na revista "Vida gallega" en 1921. En 1932 aparece o seu libro sobre Salamanca, prologado polo ilustre vasco rector daquela universidade. Instálase en Madrid, para traballar coa empresa cinematográfica Cifesa. Fai amizade con intelectuais republicanos e publica traballos en diversas revistas. En 1936 inicia a súa película sobre os maniñeiros galegos, que non conclúe, xa que ten que exiliarse na Arxentina. Alí remátaa. Gaña diversos premios e prosegue as súas publicacións en medios bonaerenses. As súas exposicións sucédense en diversas cidades de Suramérica, onde publica libros como "Nieve en la cordillera", que data de 1942. En 1953 viaxa a Xapón, como corresponsal do diario "La Prensa", da capital arxentina, e neste país oriental permanece dous anos, facendo traballos que percorrerán o mundo como carteis turísticos. Publica fotos nas famosas revistas norteamericanas "Life" e "US Camera". En 1959 retorna a España e reencóntrase con vellos amigos e correlixionarios en diversas cidades, entre eles José Núñez, fotógrafo de Salamanca, tamén multipremiado. Prosegue o seu traballo en "La Prensa", con series famosas como as dedicadas a Virginia Wolf, Kurosava, a acrópole de Atenas, etc. Percorre A Mancha e publica o libro "The life and dead of the fighting bull". A sala de arte de Caixavigo acolle a súa exposición "Mariñeiros" en 1967, un acontecemento que percorrerá Ourense e outras cidades galegas. Reside en Vigo algún tempo, cargado de recordos e amarguras da guerra, nun talante incapaz de supera-las súas consecuencias. Trasládase a Ourense, onde se relaciona con intelectuais e artistas. Traxicamente, pon fin a súa vida na Guarda ó iniciarse no ano 1974, en soidade angustiada, como viviu os seus últimos anos. Postumamente é obxecto de exposicións e homenaxes. Edicións Xerais publica o seu libro "Terra, mar e xentes". O Concello de Vigo fai unha antoloxía da súa obra, ó coidado de Manuel Sendón e Xosé Luis Suárez Canal, o seu sobriño e estudioso, que tamén editarán o primoroso álbum da serie do Centro de estudios fotográficos de Vigo, en 1993. Suárez é un intelectual, de fondas preocupacións sociais, que utiliza a cámara como vehículo de expresión, de testemuño e denuncia, sempre desde unha estética espida, precisa, na que o documental é trascendido pola beleza. Unha Galicia desaparecida de xentes, traballos, romarías, tipos, ambientes... perdurará pola sensibilidade deste artista razonante, esixente, inconformista, radical, pioneiro de modos despois estendidos por medio mundo. Testemuña Galicia, Arxentina, si, pero trátase de viaxes en torno ó seu propio cerebro, cun condicionamento político, irrenunciable, que é desbordado á fin pola súa sensibilidade, dun lirismo escueto e emocionante. Ninguén viu o mundo mariñeiro de Galicia como soubo velo el, sen retórica, directo, como acaece coa Mancha e a festa taurina, que desfolcloriza de maxeza e pintoresquismo para que sexa fonda e dramátrica realidade. Para o mundo, Miguel de Unamuno é como o viu Suárez, íntimo, introvertido, nada maiestático. El soubo facer trascendente o cotián, elevando a perdurable o meramente anecdótico e circunstancial.
"Salamanca". Álbum. Salamanca, 1932. "Nieve en la cordillera". Bos Aires, 1942. "Vislumbre del Japón". Bos Aires, 1957. "The life and dead of the fighting bull". London, 1966. "Terra, mar e xentes". Vigo. Edicións Xerais, 1981. "José Suárez. 1902-1974". Vigo. Concello, 1988. "José Suárez. Álbum". Vigo. Centro de estudios fotográficos, 1993. Sendón, Manuel. Imaxes na penunbra. A fotografía afeccionada en Galicia (1950-1965). Vigo. Edicións Xerais, 1998. III Fotobienal. Vigo. Concello, 1988.
|
En esta serie el hilo narrativo es la vida de los marineros, la crudeza de su realidad cotidiana, sus vivencias. La imagen de la mujer, de pie, con pañuelo oscuro en la cabeza, mano sobre mano, mirando hacia el infinito, con el hórreo al fondo, en medio de un silencio tranquilo pero inquietante, parece resaltar la ausencia de otra persona, como si mantuviera un diálogo íntimo con ella. Juega con el contraste de luces, la arquitectura y el ambiente solitario para fotografiar a las gentes no sólo en lo físico sino en lo psicológico. EXPOSICIONES: La serie Mariñeiros se expuso en París en 1935 y estuvo itinerante por Uruguay y Argentina en 1940; "Mariñeiros" en la Sala de Arte C.A.M.V. Vigo 1967, y Museo Antropolóxico de Ourense, 1971; "Idas y caos " organizada por la Biblioteca Nacional, Madrid, 1984; "Fuentes de la Memoria" itinerante por distintas ciudades españolas, 1992 BIBLIOGRAFÍA: "Fuentes de la Memoria" Fotografía y Sociedad en la España de Franco, 30 años de memoria gráfica, Lunwerg, 1996; Publio López Mondéjar " Una mirada atrás " ABC Cultural nº 231, 1996
Nesta serie o fío narrativo é a vida dos mariñeiros, a crueza da súa realidade cotiá, as súas vivencias. A imaxe da muller, de pé, con pano escuro na cabeza, man sobre man, mirando cara ó infinito, co hórreo ó fondo, en medio dun silencio tranquilo pero inquietante, parece resalta-la ausencia doutra persoa, como se mantivese un diálogo íntimo con ela. Xoga co contraste de luces, a arquitectura e o ambiente solitario para fotografia-las xentes no só en canto ó seu aspecto fisico senón tamén ó psicológico. EXPOSICIÓNS: A serie Mariñeiros expúxose en París en 1935 e estivo itinerante por Uruguay e Argentina en 1940; "Mariñeiros" na Sala de Arte C.A.M. V. Vigo 1967, e Museo Antropolóxico de Ourense, 1971; "Idas y caos", organizada pola Biblioteca Nacional, Madrid, 1984; "Fuentes de la Memoria", itinerante por distintas cidades españolas, 1992. BIBLIOGRAFÍA: "Fuentes de la Memoria Fotografia y Sociedad en la España de Franco, 30 años de memoria gráfica, Lunwerg, 1996; Publio López Mondéjar "Una mirada atrás", ABC Cultural núm. 231, 1996.
Visor de Eventos |
|
|
| Título | Inv. | Tipo | Técnica | TipologíaTipoloxía | Autor | FechaData | |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Filtrar: | |||||||
| PáginaPáxina 1 de 3 | |||||||
| Consultando de registrosrexistros | |||||||
Buscar en la colección:
Buscar na colección:
| Nombre ArtísticoNome Artístico | NombreNome | ApellidosApelidos | NacimientoNacemento | |
|---|---|---|---|---|
| Filtrar: | ||||
| PáginaPáxina 1 de 3 | ||||
| Consultando de registrosrexistros | ||||
| Título | Inv. | Tipo | Técnica | TipologíaTipoloxía | Autor | FechaData | |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Filtrar: | |||||||
| PáginaPáxina 1 de 3 | |||||||
| Consultando de registrosrexistros | |||||||
Cargando Datos... |

Cargando Datos...