| Inicio |
Información de AutorInformación do Autor ![]() |
Obra en Detalle ![]() |
Resultados Búsqueda ![]() |
Busq. Avanzada ![]() |
Busq. Específica ![]() |
Le gusta a Pousa pintar al aire libre, especialmente las tierras del Baixo Miño, que tanto ama y que producen en él un efecto fascinante. Parte siempre de una primera sensación, de un registro sensorial, que después elabora minuciosamente. Campos y enclaves boscosos se ordenan en el paisaje delimitado en el horizonte por las formas suaves de las montañas, en una composición ajustada que mantiene el efecto de profundidad de la vista. En el primer término destaca un fragmento de vegetación con marrones, azules, verdes y amarillos, de pinceladas cortas, cargadas de materia, que dejan patente el vigor del gesto con esa intimidad con la naturaleza tan propia del arte de Pousa.
Gústalle a Pousa pintar ó aire libre, especialmente as terras do Baixo Miño, que tanto ama e que producen nel un efecto fascinante. Parte sempre dunha primeira sensación, dun rexistro sensorial, que despois elabora minuciosamente. Campos e enclaves boscosos ordénanse na paisaxe delimitada no horizonte polas formas suaves das montañas, nunha composición axustada que mantén o efecto de profundidade da vista. No primeiro termo destaca un anaco de vexetación con marróns, azuis, verdes e marelos, de pinceladas curtas, ateigadas de materia, que deixan patente o vigor do xesto con esa intimidade coa natureza tan propia da arte de Pousa.
Discípulo en su juventud del maestro Antonio Fernández, paisano suyo y quien probablemente decide su vocación, cursa la carrera superior en la Escuela de Bellas Artes de San Fernando y posteriormente en la Academia de Munich, Alemania. Residió algún tiempo en Ourense, donde se relacionó con los componentes del grupo que Vicente Risco denominó "Os artistiñas" en el comienzo de la década de los sesenta. Ha formado parte de jurados de la Bienal de Pontevedra y es miembro del comité asesor de arte Caixavigo, a cuyas muestras del centenario de la institución hizo importantes aportaciones. Ha viajado por todo el mundo, y está en posesión de premios y distinciones. Sus exposiciones suelen distanciarse bastante, si bien su presencia en ciudades de Galicia y en Madrid, en la prestigiosa sala Macarrón, es periódica. En 1994 Caixavigo le dedicó una de sus muestras de "Grandes Artistas Gallegos". Está representado en todos los museos de Galicia y en muchas colecciones institucionales y particulares. Pousa cultiva un impresionismo de caracter lírico y evocador. Es, sobre todo, un paisajista, continuador de los modos de Monet, a quien admira. Colorista rico, a un tiempo intenso y delicado, construye sus paisajes con una pincelada de cuidado grafismo, casi de caligrafía. La mancha es grumosa y ponderada. Es de los pintores que entiende que el tema es la disculpa para pintar, para recrearse en la luz y en el color. Ocasionalmente retratista y muralista, en ambos aspectos pone de manifiesto el buen dibujante que es.
-Mon, Fernando: Pintura contemporánea en Galicia. A Coruña, Caixa Galicia, 1987. -Pablos, Francisco: Plástica gallega. Vigo, Caixavigo, 1981. -Pablos, Francisco: Xavier Pousa e Buciños. Santiago. Xunta de Galicia, 1993. -Pablos, Francisco: Xavier Pousa, pintor de la frescura intemporal. Vigo, Caixavigo, 1994.
Discípulo na súa mocidade do mestre Antonio Fernández, paisano seu e quen probablemente decide a súa vocación, cursa a carreira superior na Escola de Belas Artes de San Fernando e posteriormente na Academia de Munich, en Alemaña. Residiu algún tempo en Ourense, onde se relacionou cos compoñentes do grupo que Vicente Risco denominou "Os Artistiñas", a principios da década dos sesenta. Formou parte dos xurados da Bienal de Pontevedra e é membro do comité asesor de arte de Caixavigo, institución á que lle fixo importantes doazóns. Viaxou por todo o mundo e obtivo premios e distincións. As súas exposicións adoitan distanciarse bastante, se ben a súa presencia en cidades de Galicia e mais en Madrid, na prestixiosa sala Macarrón, é periódica. En 1994 Caixavigo dedicoulle unha das súas mostras de "Grandes Artistas Galegos". Está representado en tódolos museos de Galicia e mais en moitas coleccións institucionais e particulares. Pousa cultiva un impresionismo de carácter lírico e evocador. É, por riba de todo, un paisaxista, continuador dos modos de Monet, a quen admira. Colorista rico, intenso e asemade delicado, constrúe as súas paisaxes cunha pincelada de coidado grafismo, case de caligrafía. A súa mancha é grumosa e ponderada. É dos pintores que entende que o tema que se escolle é a desculpa para pintar, para recrearse na luz e na cor. Ocasionalmente retratista e muralista, pon de manifesto, en ámbolos aspectos, o bo debuxante que é.
-Mon, Fernando: Pintura contemporánea en Galicia. A Coruña, Caixa Galicia, 1987. -Pablos, Francisco: Plástica gallega. Vigo, Caixavigo, 1981. -Pablos, Francisco: Xavier Pousa e Buciños. Santiago. Xunta de Galicia, 1993. -Pablos, Francisco: Xavier Pousa, pintor de la frescura intemporal. Vigo, Caixavigo, 1994.
|
|
|
| ||||||||||||
|
|
|
| ||||||||||||
|
|
|
| ||||||||||||
|
|
|
|
Le gusta a Pousa pintar al aire libre, especialmente las tierras del Baixo Miño, que tanto ama y que producen en él un efecto fascinante. Parte siempre de una primera sensación, de un registro sensorial, que después elabora minuciosamente. Campos y enclaves boscosos se ordenan en el paisaje delimitado en el horizonte por las formas suaves de las montañas, en una composición ajustada que mantiene el efecto de profundidad de la vista. En el primer término destaca un fragmento de vegetación con marrones, azules, verdes y amarillos, de pinceladas cortas, cargadas de materia, que dejan patente el vigor del gesto con esa intimidad con la naturaleza tan propia del arte de Pousa.
Gústalle a Pousa pintar ó aire libre, especialmente as terras do Baixo Miño, que tanto ama e que producen nel un efecto fascinante. Parte sempre dunha primeira sensación, dun rexistro sensorial, que despois elabora minuciosamente. Campos e enclaves boscosos ordénanse na paisaxe delimitada no horizonte polas formas suaves das montañas, nunha composición axustada que mantén o efecto de profundidade da vista. No primeiro termo destaca un anaco de vexetación con marróns, azuis, verdes e marelos, de pinceladas curtas, ateigadas de materia, que deixan patente o vigor do xesto con esa intimidade coa natureza tan propia da arte de Pousa.
Visor de Eventos |
|
|
| Título | Inv. | Tipo | Técnica | TipologíaTipoloxía | Autor | FechaData | |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Filtrar: | |||||||
| PáginaPáxina 1 de 3 | |||||||
| Consultando de registrosrexistros | |||||||
Buscar en la colección:
Buscar na colección:
| Nombre ArtísticoNome Artístico | NombreNome | ApellidosApelidos | NacimientoNacemento | |
|---|---|---|---|---|
| Filtrar: | ||||
| PáginaPáxina 1 de 3 | ||||
| Consultando de registrosrexistros | ||||
| Título | Inv. | Tipo | Técnica | TipologíaTipoloxía | Autor | FechaData | |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Filtrar: | |||||||
| PáginaPáxina 1 de 3 | |||||||
| Consultando de registrosrexistros | |||||||
Cargando Datos... |

Cargando Datos...