| Inicio |
Información de AutorInformación do Autor ![]() |
Obra en Detalle ![]() |
Resultados Búsqueda ![]() |
Busq. Avanzada ![]() |
Busq. Específica ![]() |
Con un juego personal va rasgando papeles manualmente y configurando las formas sugeridas y trabajadas con el color, con desequilibrios y ajustes, en una imagen, como un fragmento del cuerpo humano, que no se muestra con claridad, con una tensión entre el azar y la intención, en armonía de rojos, anaranjados, blancos y negros.
Cun xogo persoal vai riscando papeis manualmente e configurando as formas suxeridas e traballadas coa cor, con desequilibrios e axustes, nunha imaxe, como un fragmento do corpo humano, que non se amosa con claridade, cunha tensión entre o azar e a intención, en harmonía de vermellos, alaranxados, brancos e negros. EXPOSICIÓNS: Auditorio Caixavigo, poxa a beneficio dos damnificados polo furacán Mitch, Vigo 1999. BIBLIOGRAFÍA: "Pontevedra con Centroamérica", catálogo, Deputación Provincial de Pontevedra, 1999, coa obra reproducida na páx. 28.
La transparencia ocasional; la huella que la naturaleza deja sobre la piedra, al borde del camino; la morfología del muro erosionado sobre el que se insinúa una forma, fugaz e inacabada. El derribo que deja ver la osamenta de una estructura arquitectónica elemental. Ese es el mundo de búsqueda y hallazgo en la reflexión ensoñadora de este pintor al que puede considerarse rigurosamente abstracto y casi por completo informalista. Comenzó a exponer en 1988 en Moaña. Después lo hizo en Lugo, Ourense, Vigo, Compostela. Desde 1987 participa en colectivas por toda Galicia y en certámenes de resonancia, como el Ademar Champagnat de Vigo, el Araguaney de Santiago y la Bienal de Toledo. En 1991 fue distinguido con la beca de Nuevos Valores, de la Diputación de Pontevedra, y el primer premio en el Certamen de Artes Plásticas del Ayuntamiento de Tui. Nada es concreto en la obra de este joven pintor y, sin embargo, qué aquilatado está todo en sus gamas ocres, sienas, amarillas desvaidas. Salpicaduras, manchas, rascaduras, resecamientos de la materia en una superficie entre acariciada y agredida, como al desgaire; tal que si nada estuviera más que abocetado, a modo de intento de expresión cromática que se abandonó. A veces aparece un verde que, en el cromatismo asordado dominante, resulta vibrante. El papel suele ser el soporte habitual de este artista, cuya pincelada es larga y con tan poca materia que se muestra la huella de la mata pelífera, que también pinta.
-González-Alegre, Alberto: Portela de fóra a dentro. Pontevedra, Caja de Madrid, 1995.
A trasparencia ocasional, a pegada que a natureza deixa encol da pedra, á beira do camiño, a morfoloxía do muro erosionado sobre o que se insinúa unha forma fugaz e inacabada. O derrubamento que deixa ve-la osamenta dunha estructura arquitectónica elemental. Ese é o mundo de procura e achado na reflexión soñadora deste pintor ó que se pode considerar rigorosamente abstracto e case por completo informalista. Empezou a expoñer en 1988 en Moaña; logo fíxoo en Lugo, Ourense, Vigo e Compostela. Desde 1987 participa en colectivas por toda Galicia e mais en certames de sona, coma o Ademar Champagnat de Vigo, o Araguaney de Santiago e a Bienal de Toledo. En 1991 dintinguírono coa bolsa de Novos Valores da Deputación de Pontevedra e o primeiro premio no Certame de Artes Plásticas do Concello de Tui. Nada é concreto na obra deste pintor novo e, sen embargo, qué aquilatado está todo nas súas gammas ocres, sienas e marelas desvaídas. Zarrapicadas, manchas, rascaduras, rechumidos da materia aparecen nunha superficie entre aloumiñada e agredida, como descoidada; o mesmo ca se o reu estivese máis ca abosquexado, a modo de intento de expresión cromática que se abandonou. Ás veces aparece un verde que, no cromatismo axordado dominante, resulta vibrante. O papel adoita se-lo soporte habitual deste artista, que posúe unha pincelada longa e con tan pouca materia que se amosa a pegada da mata pelífera, que tamén pinta.
-González-Alegre, Alberto: Portela de fóra a dentro. Pontevedra, Caja de Madrid, 1995.
|
|
|
Con un juego personal va rasgando papeles manualmente y configurando las formas sugeridas y trabajadas con el color, con desequilibrios y ajustes, en una imagen, como un fragmento del cuerpo humano, que no se muestra con claridad, con una tensión entre el azar y la intención, en armonía de rojos, anaranjados, blancos y negros.
Cun xogo persoal vai riscando papeis manualmente e configurando as formas suxeridas e traballadas coa cor, con desequilibrios e axustes, nunha imaxe, como un fragmento do corpo humano, que non se amosa con claridade, cunha tensión entre o azar e a intención, en harmonía de vermellos, alaranxados, brancos e negros. EXPOSICIÓNS: Auditorio Caixavigo, poxa a beneficio dos damnificados polo furacán Mitch, Vigo 1999. BIBLIOGRAFÍA: "Pontevedra con Centroamérica", catálogo, Deputación Provincial de Pontevedra, 1999, coa obra reproducida na páx. 28.
Visor de Eventos |
|
|
| Título | Inv. | Tipo | Técnica | TipologíaTipoloxía | Autor | FechaData | |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Filtrar: | |||||||
| PáginaPáxina 1 de 3 | |||||||
| Consultando de registrosrexistros | |||||||
Buscar en la colección:
Buscar na colección:
| Nombre ArtísticoNome Artístico | NombreNome | ApellidosApelidos | NacimientoNacemento | |
|---|---|---|---|---|
| Filtrar: | ||||
| PáginaPáxina 1 de 3 | ||||
| Consultando de registrosrexistros | ||||
| Título | Inv. | Tipo | Técnica | TipologíaTipoloxía | Autor | FechaData | |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Filtrar: | |||||||
| PáginaPáxina 1 de 3 | |||||||
| Consultando de registrosrexistros | |||||||
Cargando Datos... |

Cargando Datos...