| Inicio |
Información de AutorInformación do Autor ![]() |
Obra en Detalle ![]() |
Resultados Búsqueda ![]() |
Busq. Avanzada ![]() |
Busq. Específica ![]() |
Elementos de enorme sencillez ennoblecen y justifican una obra rica y colorista que le sirve al autor para realizar un estudio de naturalezas muertas y objetos, de las diferentes texturas y, sobre todo, de la luz, que preocupaba e interesaban a un artista amante de la observación directa, de la pintura nacida del contacto íntimo con el objeto. La jarra de barro, el repollo, las espigas, el pescado, se plasman con generosidad matérica y el color surge de una pincelada cada vez más libre aunque, Juan Luis, no pierde nunca, como buen clásico, la definición del dibujo. El mar y la tierra son temas recurrentes en su obra, no exenta de cierto folklorismo y, en este caso, ha escogido la humildad de los objetos de un entorno cotidiano y popular, retratados en un forzado primer plano, para inmortalizarlos como en una instantánea fotográfica. EXPOSICIONES: "III Ciclo del fondo de arte de Caixaourense". Del 20 de Octubre al 11 de Noviembre 1989. Aula de Cultura de Caixaourense, Ourense REPRODUCCIONES: "III Ciclo del fondo de arte de Caixaourense". Aula de Cultura de Caixaourense, Ourense, 1989
Elementos de gran sinxeleza ennobrecen e xustifican unha obra rica e colorista que lle serve ó autor para realizar un estudio de naturezas mortas e obxectos, das diferentes texturas e, sobre todo, da luz que preocupaba e interesaba a un artista amante da observación directa, da pintura nacida do contacto íntimo co obxecto. A obra é xenerosa en materia, e a cor xorde dunha pincelada cada vez máis libre aínda que Juan Luis non perde nunca, como bo clásico, a definición do debuxo. O mar e a terra son temas recorrentes na súa obra, non exenta de certo folclorismo e, neste caso, escolleu a humildade dos obxectos dun contorno cotidián e popular, retratados nun forzado primeiro plano, para inmortalizalos coma nunha instantánea fotográfica. EXPOSICIÓNS: "III Ciclo del fondo de arte de Caixaourense". Do 20 de outubro ó 11 de novembro 1989. Aula de Cultura de Caixaourense, Ourense REPRODUCCIÓNS: "III Ciclo del fondo de arte de Caixaourense". Aula de Cultura de Caixaourense, Ourense, 1989
Un pintor típica y cuajadamente español, de su tiempo, comparable a Eugenio Hermoso, a Manuel Benedito, a Julio Moisés. Fue pensionado por el Ayuntamiento compostelano para estudiar en Madrid. Concurrió a las Exposiciones Nacionales de Bellas Artes, en las que tuvo fortuna y siguió la clásica carrera de medallas, puesto que obtuvo la tercera en 1917, la segunda en 1922 y la primera en 1943, entre nada menos que trescientos ochenta aspirantes, según catálogo de la muestra. Su cuadro galardonado es «Mujeres marineras», dicho con la precisión de dibujo y con la alegría exultante de color que caracterizó su quehacer siempre. En la Exposición Regional de A Coruña, en 1917, se da a conocer, y ya merece elogios del buen crítico de la época, Barreiro. En 1930 realiza un amplio viaje por Italia, Suiza y Francia, que le permite conocer la gran pintura europea de todos los tiempos. En reñida oposición consigue cátedra en la Escuela de Bellas Artes de San Jorge, en Barcelona, donde ejerce un amplio y efectivo magisterio. Celebró exposiciones en numerosas ciudades de España. La última importante, en el Círculo de Bellas Artes de Madrid, en 1978. Conservan obra suya los museos contemporáneos de Madrid, Barcelona y todas las ciudades de Galicia, así como instituciones públicas. Juan Luis, porque así firmaba sus cuadros, es un pintor alegre, de intenso colorido, de materia considerable y bien empastada. Sus escenas campesinas o marineras nos dan una visión alegre de la vida, con gentes bien alimentadas, sonrientes, de recias anatomías, a las que parece que el esfuerzo del trabajo no les pesa. Hay un deliberado folklorismo en esta pintura, que el artista eleva de categoría, porque siempre está el buen hacer, la honradez, el realismo como fondo de una mancha de técnica impresionista, muy sabia, y de un excelente equilibrio entre el academicismo del dibujo y el cromatismo, capaz de calentar emocionalmente cuanto representa el compostelano. Testimonialmente, la pintura de Juan Luis es importante, puesto que muestra una tipología y unas costumbres que desaparecen. Estéticamente es irreprochable, fiel a su tiempo. En la última etapa de su vida, Juan Luis cultivó un paisaje de factura mucho más suelta, de clara ascendencia impresionista, donde están algunos de los mejores ejemplos de su larga andadura.
-Pantorba, Bernardino de: Historia y crítica a las Exposiciones Nacionales de Bellas Artes. Madrid, 1980. -Campoy, A. M.: Diccionario crítico del Arte Español Contemporáneo. Madrid, Ibérico Europea de Edic., 1973. -Gaya Nuño, J. A.: La pintura española del siglo XX. Madrid, Ibérico Europea de Edic. 1970. -Chamoso Lamas, Manuel: «Arte», en Galicia. Barcelona, Edit. Noguer, 1976. -Pablos, Francisco: Plástica gallega. Vigo, Caixavigo, 1981. -Ilarri Gimeno, Angel: Catálogo del Pazo Museo «Quiñones de León». Vigo, Ayuntamiento 1978.
Un pintor típica e enteiramente español, do seu tempo, comparable a Eugenio Hermoso, a Manuel Benedito, a Julio Moisés. Foi bolseiro polo Concello compostelán para estudiar en Madrid. Concorreu ás Exposicións Nacionais de Belas Artes, nas que tivo fortuna e seguiu a clásica carreira de medallas, posto que obtivo a terceira en 1917, a segunda en 1922 e a primeira en 1943, entre nada menos que trescentos oitenta aspirantes, segundo catálogo da mostra. O seu cadro galardoado é "Mujeres marineras", coa precisión de debuxo e coa ledicia exultante de cor que caracterizou a súa angueira de sempre. Na Exposición Rexional da Coruña, en 1917, dáse a coñecer e xa merece eloxios do bo crítico da época, Barreiro. En 1930 realiza unha ampla viaxe por Italia, Suiza e Francia, que lle permite coñece-la grande pintura europea de tódolos tempos. En disputada oposición consegue cátedra na Escola de Belas Artes de San Xurxo, en Barcelona, onde exerce un amplo e efectivo maxisterio. Celebrou exposicións en numerosas cidades de España. A última importante no Círculo de Belas Artes de Madrid, en 1978. Conservan obra súa os museos contemporáneos de Madrid, Barcelona e tódalas cidades de Galicia, así como institucións públicas. Juan Luis, porque así asinaba os seus cadros, é un pintor alegre, de intenso colorido, de materia considerable e ben empastada. As escenas campesiñas ou mariñeiras dános unha visión alegre da vida, con xentes ben alimentadas, sorrintes, de anatomías rexas, ás que parece que o esforzo do traballo non lles pesa. Hai un deliberado folclorismo nesta pintura, que o artista eleva de categoría, porque sempre está o bo facer,a honradez,o realismo como fondo dunha mancha de técnica impresionista, moi sabia e dun excelente equilibrio entre o academicismo do debuxo e o cromatismo, capaz de quentar emocionalmente canto representa o compostelán. Testemuñalmente, a pintura de Juan Luis é importante, posto que mostra unha tipoloxía e uns costumes que desaparecen. Esteticamente é irreprochable, fiel ó seu tempo. Na última etapa da súa vida, Juan Luis cultivou unha paisaxe de factura moito máis solta, de clara ascendencia impresionista, onde están algúns dos mellores exemplos da súa longa andadura.
-Pantorba, Bernardino de: Historia y crítica a las Exposiciones Nacionales de Bellas Artes. Madrid, 1980. -Campoy, A. M.: Diccionario crítico del Arte Español Contemporáneo. Madrid, Ibérico Europea de Edic., 1973. -Gaya Nuño, J. A.: La pintura española del siglo XX. Madrid, Ibérico Europea de Edic. 1970. -Chamoso Lamas, Manuel: «Arte», en Galicia. Barcelona, Edit. Noguer, 1976. -Pablos, Francisco: Plástica gallega. Vigo, Caixavigo, 1981. -Ilarri Gimeno, Angel: Catálogo do Pazo Museo «Quiñones de León». Vigo, Concello, 1978.
|
|
|
|
Elementos de enorme sencillez ennoblecen y justifican una obra rica y colorista que le sirve al autor para realizar un estudio de naturalezas muertas y objetos, de las diferentes texturas y, sobre todo, de la luz, que preocupaba e interesaban a un artista amante de la observación directa, de la pintura nacida del contacto íntimo con el objeto. La jarra de barro, el repollo, las espigas, el pescado, se plasman con generosidad matérica y el color surge de una pincelada cada vez más libre aunque, Juan Luis, no pierde nunca, como buen clásico, la definición del dibujo. El mar y la tierra son temas recurrentes en su obra, no exenta de cierto folklorismo y, en este caso, ha escogido la humildad de los objetos de un entorno cotidiano y popular, retratados en un forzado primer plano, para inmortalizarlos como en una instantánea fotográfica. EXPOSICIONES: "III Ciclo del fondo de arte de Caixaourense". Del 20 de Octubre al 11 de Noviembre 1989. Aula de Cultura de Caixaourense, Ourense REPRODUCCIONES: "III Ciclo del fondo de arte de Caixaourense". Aula de Cultura de Caixaourense, Ourense, 1989
Elementos de gran sinxeleza ennobrecen e xustifican unha obra rica e colorista que lle serve ó autor para realizar un estudio de naturezas mortas e obxectos, das diferentes texturas e, sobre todo, da luz que preocupaba e interesaba a un artista amante da observación directa, da pintura nacida do contacto íntimo co obxecto. A obra é xenerosa en materia, e a cor xorde dunha pincelada cada vez máis libre aínda que Juan Luis non perde nunca, como bo clásico, a definición do debuxo. O mar e a terra son temas recorrentes na súa obra, non exenta de certo folclorismo e, neste caso, escolleu a humildade dos obxectos dun contorno cotidián e popular, retratados nun forzado primeiro plano, para inmortalizalos coma nunha instantánea fotográfica. EXPOSICIÓNS: "III Ciclo del fondo de arte de Caixaourense". Do 20 de outubro ó 11 de novembro 1989. Aula de Cultura de Caixaourense, Ourense REPRODUCCIÓNS: "III Ciclo del fondo de arte de Caixaourense". Aula de Cultura de Caixaourense, Ourense, 1989
Visor de Eventos |
|
|
| Título | Inv. | Tipo | Técnica | TipologíaTipoloxía | Autor | FechaData | |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Filtrar: | |||||||
| PáginaPáxina 1 de 3 | |||||||
| Consultando de registrosrexistros | |||||||
Buscar en la colección:
Buscar na colección:
| Nombre ArtísticoNome Artístico | NombreNome | ApellidosApelidos | NacimientoNacemento | |
|---|---|---|---|---|
| Filtrar: | ||||
| PáginaPáxina 1 de 3 | ||||
| Consultando de registrosrexistros | ||||
| Título | Inv. | Tipo | Técnica | TipologíaTipoloxía | Autor | FechaData | |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Filtrar: | |||||||
| PáginaPáxina 1 de 3 | |||||||
| Consultando de registrosrexistros | |||||||
Cargando Datos... |

Cargando Datos...