| Inicio |
Información de AutorInformación do Autor ![]() |
Obra en Detalle ![]() |
Resultados Búsqueda ![]() |
Busq. Avanzada ![]() |
Busq. Específica ![]() |
A lo largo de toda esta serie hay una trama invisible que nos lleva a la reflexión sobre la ausencia y la presencia. En conjunto estas obras son como hipótesis de la realidad que nos descubren el misterio que se esconde en los lugares, en las cosas, en los espacios. En ellas pesa tanto lo estético como lo intelectual. La figura del hombre de espaldas, que aparece como una sombra, en distintos lugares, es como un ejemplo de la relatividad de las fronteras entre lo presente y lo ausente. EXPOSICIONES: G. Sargadelos, Vigo, 1993; en Lorient ( Francia ) 1994; " III Exposición Arte e Solidariedade " itinerante por Galicia 1999-2000 BIBLIOGRAFÍA: X.L. Suárez Canal " O Mundo Invisíbel " álbum, CEF Vigo, 1993 con la obra reproducida en el libro y en la carátula; Catálogo de III Exposición Arte e Solidariedade, con la obra reproducida en la p.128
Ó longo de toda esta serie hai unha trama invisible que nos leva á reflexión sobre a ausencia e a presencia. En conxunto, estas obras son como hipóteses da realidade que nos descobren o misterio que se esconde nos lugares, nas cousas, nos espacios. Nelas pesa tanto o estético coma o intelectual. A figura do home, de costas, que aparece como unha sombra, en distintos lugares, é como un exemplo da relatividade das fronteiras entre o presente e o ausente. EXPOSICIÓNS: G. Sargadelos, Vigo, 1993; en Lorient (Francia) 1994; "III Exposición Arte e Solidariedade", itinerante por Galicia 1999-2000. BIBLIOGRAFÍA: X. L. Suárez Canal "O Mundo Invisíbel", álbum, CEF Vigo, 1993 coa obra reproducida no libro e na carátula; Catálogo da III Exposición Arte e Solidariedade, coa obra reproducida na p.128.
Probablemente el ambiente intelectual y artístico de su familia influyó en la vocación por la imagen como posibilidad estética de este fotógrafo y estudioso incansable, iniciador y animador de actividades fructíferas que han aportado a Vigo, ciudad donde reside, un acervo excepcional, depositado en el Centro de Estudios Fotográficos, en la Casa das Artes. Es licenciado en Filología Moderna y profesor de enseñanza media en un instituto vigués. Pariente del escritor Marcial Suárez, y sobrino también del fotógrafo José Suarez, dirigió la publicación del libro con trabajos de este maestro, titulado "Galicia, Terra, Mar e Xentes". Recibió una bolsa de la Xunta de Galicia para la catalogación y estudio de la obra, muy dispersa, de dicho artista, y participó en los encuentros de fotografía de Lorient, Francia. Con Manuel Sendón dirige conjuntamente el mencionado Centro de Estudios Fotográficos, y con el coordina las Fotobienales, que tanto prestigio han dado a Vigo en esta modalidad. Ha editado numerosos álbumes de fotografía, como son la serie dedicadas a firmas gallegas, que supera ya la decena, así como el volumen "En Galicia NOS 50" , dedicado a estudiar las agrupaciones fotográficas del país. La estética de Suarez Canal parte de un realismo mágico que tiene su principal atracción en el pintor René Magritte, al reinventar la realidad y trascenderla desde sus expresiones no convencionales. Un ser anónimo, de espalda, silueteado en negro, como si se tratara de un escrutador de la realidad cotidiana, se sitúa ante paisajes urbanos, rincones, muros, calles solitarias, recordándonos los mágicos espejos del pintor belga citado, capaces de repetir, y no de invertir y reflejar, la imagen que tiene delante. La noche es una constante en su trabajo, vista en perspectivas preocupantes, de soledad total, con estaciones de ferrocarril, lugares portuarios, escaleras, interiores oclusivos. También le interesa al mundo de la industria y las construcciones de cemento armado, por sus peculiares texturas, acompañadas de grúas como esqueletos de gigantescos seres antidiluvianos, cuyas estructuras, en perspectivas inesperadas, enmarcan otros ejemplares, distantes e inquietadores. Lo inanimado lo personifica, y lo personal lo detiene, trastocando la realidad desde conceptos evidentemente surrealistas, aunque sus imágenes sean, al fin, muy concretas, realistas, sin apenas concesiones de habilidad en el laboratorio. Por supuesto, el trabajo de Suárez Canal va mucho más allá del mero testimonio o del documento, aunque lo contengan al fin, para ser plásticas, con altas dosis de elaboración mental, aunque utilice un objeto mecánico como es la cámara fotográfica, que él consigue que sea herramienta, como lo es el pincel para el pintor.
X. L. Suárez Canal: O Mundo Invisíbel. Álbum. Vigo, Centro de Estudios Fotográficos. 1993. Suárez Canal, X. L. y Sendón. M: En Galicia NOS 50. As agrupacións fotográficas. Vigo, Concello. 1990. Galicia, Terra, Mar e Xentes. Vigo, Edic Xerais. 1981. Fotobienal. 6 volúmenes, a partir de 1988.
Probablemente o ambiente intelectual e artístico da súa familia influíu na vocación pola imaxe como posibilidade estética deste fotógrafo e estudioso incansable, iniciador e animador de actividades fructíferas que proporcionaron a Vigo, cidade onde reside, un acervo excepcional, depositado no Centro de Estudios Fotográficos, na Casa das Artes. É licenciado en filoloxía moderna e profesor de ensinanza media nun instituto vigués. Parente do escritor Marcial Suárez, e sobriño tamén do fotógrafo José Suárez, dirixiu a publicación do libro con traballos deste mestre, titulado "Galicia, Terra, Mar e Xentes". Recibiu unha bolsa da Xunta de Galicia para a catalogacióne estudio da obra, moi dispersa, de dito artista, e participou nos encontros de fotografía de Lorient, Francia. Con Manuel Sendón dirixe conxuntamente o mencionado Centro de estudios fotográficos, e con el coordina as Fotobienais, que tanto prestixio deron a Vigo nesta modalidade. Editou numerosos álbumes de fotografía, como son a serie dedicada a firmas galegas, que supera xa a decena, así como o volume "En Galiza NOS 50" , dedicado a estudia-las agrupacións fotográficas do país. A estética de Suárez Canal parte dun realismo máxico que ten a súa principal atracción no pintor René Magritte, ó reinventar a realidade e trascendela desde as súas expresións non convencionais. Un ser anónimo, de costas, silueteado en negro, como se se tratara dun escrutador da relalidade cotiá, sitúase ante paisaxes urbanas, recunchos, muros, rúas solitarias, recordándonos os máxicos espellos do pintor belga citado, capaces de repetir, e non de invertir e reflecti- la imaxe que ten diante. A noite é unha constante no seu traballo, vista en perspectivas preocupantes, de soidade total, con estacións de ferrocarril, lugares portuarios, escaleiras, interiores oclusivos. Tamén lle interesa o mundo da indusria e as construccións de cemento armado, polas súas peculiares texturas, acompañadas de guindastres como esqueletos de xigantescos seres antediluvianos, cunhas estructuras, que en perspectivas inesperadas, enmarcan outros exemplares, distantes e inquietadores. O inanimado personifícao, e o persoal deteno, trastocando a realidade desde conceptos evidentemente surrealistas, aínda que as súas imaxes sexan, á fin, moi concretas, realistas sen apenas concesión de habilidade no laboratorio. Por suposto, o traballo de Suárez Canál vai moito máis alá do mero testemuño ou do documento, aínda que o conteñan á fin, para ser plástica, con altas doses de elaboración mental, aínda que utilice un obxecto mecánico como é a cámara fotográfica, que el consegue que sexa ferramenta, como o é o pincel para o pintor.
Suárez Canal, X. L: O Mundo Invisíbel. Álbum. Vigo, Centro de Estudios Fotográficos, 1993. Suárez Canal, X. L. e Sendón, M: En Galiza nos 50. As agrupacións fotográficas. Vigo, Concello, 1990. Galicia, Terra, Mar e Xentes. Vigo. Edicións Xerais, 1981. Fotobienal. 6 volumes, a partir de 1988.
|
|
A lo largo de toda esta serie hay una trama invisible que nos lleva a la reflexión sobre la ausencia y la presencia. En conjunto estas obras son como hipótesis de la realidad que nos descubren el misterio que se esconde en los lugares, en las cosas, en los espacios. En ellas pesa tanto lo estético como lo intelectual. La figura del hombre de espaldas, que aparece como una sombra, en distintos lugares, es como un ejemplo de la relatividad de las fronteras entre lo presente y lo ausente. EXPOSICIONES: G. Sargadelos, Vigo, 1993; en Lorient ( Francia ) 1994; " III Exposición Arte e Solidariedade " itinerante por Galicia 1999-2000 BIBLIOGRAFÍA: X.L. Suárez Canal " O Mundo Invisíbel " álbum, CEF Vigo, 1993 con la obra reproducida en el libro y en la carátula; Catálogo de III Exposición Arte e Solidariedade, con la obra reproducida en la p.128
Ó longo de toda esta serie hai unha trama invisible que nos leva á reflexión sobre a ausencia e a presencia. En conxunto, estas obras son como hipóteses da realidade que nos descobren o misterio que se esconde nos lugares, nas cousas, nos espacios. Nelas pesa tanto o estético coma o intelectual. A figura do home, de costas, que aparece como unha sombra, en distintos lugares, é como un exemplo da relatividade das fronteiras entre o presente e o ausente. EXPOSICIÓNS: G. Sargadelos, Vigo, 1993; en Lorient (Francia) 1994; "III Exposición Arte e Solidariedade", itinerante por Galicia 1999-2000. BIBLIOGRAFÍA: X. L. Suárez Canal "O Mundo Invisíbel", álbum, CEF Vigo, 1993 coa obra reproducida no libro e na carátula; Catálogo da III Exposición Arte e Solidariedade, coa obra reproducida na p.128.
Visor de Eventos |
|
|
| Título | Inv. | Tipo | Técnica | TipologíaTipoloxía | Autor | FechaData | |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Filtrar: | |||||||
| PáginaPáxina 1 de 3 | |||||||
| Consultando de registrosrexistros | |||||||
Buscar en la colección:
Buscar na colección:
| Nombre ArtísticoNome Artístico | NombreNome | ApellidosApelidos | NacimientoNacemento | |
|---|---|---|---|---|
| Filtrar: | ||||
| PáginaPáxina 1 de 3 | ||||
| Consultando de registrosrexistros | ||||
| Título | Inv. | Tipo | Técnica | TipologíaTipoloxía | Autor | FechaData | |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Filtrar: | |||||||
| PáginaPáxina 1 de 3 | |||||||
| Consultando de registrosrexistros | |||||||
Cargando Datos... |

Cargando Datos...