| Inicio |
Información de AutorInformación do Autor ![]() |
Obra en Detalle ![]() |
Resultados Búsqueda ![]() |
Busq. Avanzada ![]() |
Busq. Específica ![]() |
La poética de José Freixanes transita entre la figuración y la abstracción donde lo representado tiene una gran relación con su yo personal, con sus experiencias, sus viajes a la India y su vida.
Una enorme silueta de mujer, vestida de rojo, sobresale en un espacio donde predomina la pureza, el sentido simbólico del color blanco. A su izquierda, media cabeza y dos ojos de una intensa mirada, como fragmentos del mismo relato, comparten el espacio de la obra pero no interfieren en el tema principal.
La tela, de considerable tamaño, provoca al espectador, lo inquieta al presentar a la novia hindú levemente insinuada, como oculta por un velo de encaje. La extraordinaria meticulosidad y detallismo de la técnica del artista consiguen que el lienzo parezca una enorme filigrana texturada y con relieve, una trasparencia que acentúa la sensación de misterio de la figura, la convierte en un ser ausente y enigmático, a salvo de la curiosidad de todas las miradas.
EXPOSICIONES:
"ARCO 2001". Del 9 al 15 de Febrero de 2001. Galería Trinta. Palacio de Exposiciones Juan Carlos I. Madrid
"1984-2004.Vinte anos de creación artística en Galicia na Colección Caixanova". Del 26 de febrero al 28 de marzo 2004. Centro Cultural Caixanova. Vigo.
"Colección Caixanova. Unha visión da arte contemporánea galega". Centro Torrente Ballester. Ferrol. Del 21 de marzo al 18 de abril de 2002. Auditorio de Galicia. Santiago de Compostela. Del 26 de abril al 28 de julio de 2002. Pazo da Cultura. Pontevedra. Del 3 de octubre al 30 de noviembre de 2002.
A poética de José Freixanes transita entre a figuración e a abstracción, onde o representado ten unha gran relación co seu eu persoal, as súas experiencias, as súas viaxes á India e a súa vida.
Unha enorme silueta de muller, vestida de vermello, sobresae nun espacio onde predomina a pureza, o sentido simbólico da cor branca. Á súa esquerda, media cabeza e dous ollos dunha intensa mirada, como fragmentos do mesmo relato, comparten o espacio da obra pero non interfiren no tema principal.
A tea, de considerable tamaño, provoca ó espectador, inquiétao ó presentar a noiva hindú levemente insinuada, como oculta por un veo de encaixe. A extraordinaria meticulosidade e detallismo da técnica do artista conseguen que o lenzo pareza unha enorme filigrana texturada e con relevo, unha transparencia que acentúa a sensación de misterio da figura, converténdoa nun ser ausente e enigmático, a salvo da curiosidade de todas as miradas.
EXPOSICIÓNS:
"ARCO 2001". Do 9 ó 15 de febreiro de 2001. Galería Trinta. Palacio de Exposicións Juan Carlos I. Madrid.
"1984-2004.Vinte anos de creación artística en Galicia na Colección Caixanova". Do 26 de febreiro ao 28 de marzo 2004. Centro Cultural Caixanova. Vigo.
"Colección Caixanova. Unha visión da arte contemporánea galega". Centro Torrente Ballester. Ferrol. Do 21 de marzo ao 18 de abril de 2002. Auditorio de Galicia. Santiago de Compostela. Do 26 de abril ao 28 de xullo de 2002. Pazo da Cultura. Pontevedra. Do 3 de outubro ao 30 de novembro de 2002.
Su nombre completo es Xosé María Fernández Freixanes. Vivió el ambiente artístico desde muy pequeño, ya que es hermano del escritor Víctor Freixanes, de precoz vinculación e influencia en los medios intelectuales de Galicia. Cursó la carrera de Bellas Artes en la Escuela de San Fernando, en Madrid. Fue becario de la Diputación provincial de Pontevedra. Se vinculó a Atlántica, con cuyas muestras en Baiona, Compostela y Madrid se dió a conocer, como uno de los más inquietos ejemplos de la vanguardia plástica de Galicia. Durante algún tiempo residió en el País Vasco, tiempo en que su obra acusó una tendencia social y hasta panfletaria. Después se trasladó a Madrid, donde reside habitualmente, si bien nunca se ha desvinculado de su país natal. Ha realizado murales en centros de enseñanza e instituciones de Galicia, como Ponteceso y Compostela, y exposiciones en numerosas ciudades del país, en toda España y en el extranjero, a partir de 1972, cuando aún no había cumplido los veinte años. Su representación en muestras colectivas de importancia ha extendido su nombre, que goza de un gran prestigio entre la crítica más exigente. Fue seleccionado en la I Mostra Unión Fenosa, en 1989. Está representado en el Museo de Arte Contemporáneo de Madrid, en el que la Diputación Foral de Alava, en Vitoria, y en otros de Galicia y de diferentes ciudades de España, así como en importantes colecciones institucionales, entre ellas la de la Xunta de Galicia. La pintura de Freixanes es eminentemente conceptual y como elementalizada, de concepción por completo abstractiva, aunque no siempre por completo informalista. Vagas insinuaciones de objetos se instalan en amplios fondos neutros, que muestran a veces elementos de "collage", reales o simulados. Es una pintura muy meditada, y sin embargo como al desgaire; tal que si no le preocupara la calidad formal, que al fin posee en alto grado, aunque renunciando a cualquier preciosismo. La formación cultural del artista le lleva a recordar a multitud de artistas, comenzando por Antoni Tàpies, si bien al fin se impone siempre su propia personalidad. Sus telas, de considerable tamaño con frecuencia, insinúan fondos marinos en los que flotan raros objetos sumergidos, bultos o redes, en un cromatismo deliberadamente asordado, en composiciones que pueden recordar, sin identificarse por completo, tendencias del surrealismo. La materia, muy tendida, en pincelada ancha y despreocupada, semeja mero boceto, como si la obra no estuviera concluida. Sus formas inconcretas se inscriben en amplios espacios y resultan inquietantes en su apariencia de rascadura, de trazo a primera intención. La personalidad de Freixanes es firme, inconfundible, pese a deambular por corrientes estéticas muy transitadas en esos últimos años.
-Seoane, Xavier: Identidade e convulsión. Sada, Edic. do Castro, 1990. -Castro, Antón: Freixanes. Pontevedra, Excma. Diputación, 1992. -Castro, Antón: Expresión Atlántica. Santiago, Follas Novas, 1984. -Calvo Serraler, Francisco: 50 años de Arte español. Madrid, Fundación Santillana, 1985. -Freixanes, Víctor: Teoría (breve) de la salvación. Madrid, Galería Juana Mordó, 1990. - Xesús R. Jares "A mirada global da paz" en el capítulo I "O mundo no que vivimos algúns conflictos e retos urxentes" del catálogo "Construír a paz, Cultura para a paz".
O seu nome completo é Xosé María Fernández Freixanes. Viviu o ambiente artístico dende moi neno xa que é irmán do escritor Víctor Freixanes, de precoz vinculación e influencia nos medios intelectuais de Galicia. Cursou a carreira de Belas Artes na Escola de San Fernando, en Madrid e foi bolseiro da Deputación Provincial de Pontevedra. Vencellouse a Atlántica, con mostras realizadas en Baiona, Compostela e Madrid cosas que se deu a coñecer, como un dos máis inquedos exemplos da vangarda plástica de Galicia. Durante algún tempo residiu no País Vasco, tempo no que a súa obra acusou unha tendencia social e ata panfletaria. Logo, trasládase a Madrid, onde reside habitualmente, se ben nunca se desvencellou do seu país natal. Realizou murais en centros de ensinanza e institucións de Galicia, como Ponteceso e Compostela, así como exposicións en numerosas cidades do país, en toda España e no estranxeiro, a partir de 1972, cando aínda non fixera os vinte anos. A súa representación en mostras colectivas de importancia espallou o seu nome, que goza dunha grande sona entre a crítica máis esixente. Seleccionárono na I Mostra Unión Fenosa, en 1989. Está representado no Museo de Arte Contemporánea de Madrid, no da Deputación Foral de Álava, en Vitoria e noutros de Galicia e de diferentes cidades de España, así como en importantes coleccións institucionais, entre elas a da Xunta de Galicia. A pintura de Freixanes é eminentemente conceptual, abstractiva, aínda que non sempre por completo informalista. Vagas inspiracións de obxectos instálanse en amplos fondos neutros, que amosan ás veces elementos de "collage" reais ou simulados. É unha pintura moi meditada e, sen embargo, como descoidada, como se non lle preocupase a calidade formal, que posúe en algún grao, malia que renunciando a calquera preciosismo. A formación cultural do artista lévao a lembrar a multitude de artistas, empezando por Antoni Tápies, se ben ó fin sempre se impón a súa propia personalidade. As súas teas, de considerable tamaño a miúdo, insinúan fondos mariños nos que aboian obxectos somerxidos, vultos ou redes, cun cromatismo deliberadamente enxordecido, en composicións que poden recordar, sen se identificaren por completo, tendencias do surrealismo. A materia, moi tendida, en pincelada ancha, e despreocupada, semella un simple bosquexo, como se a obra non estivese rematada. As súas formas inconcretas inscríbense en amplos espacios e resultan inquedantes na súa apariencia de rascadura, de trazo a primeira intención. A personalide de Freixanes é firme, inconfundible pese a deambular por correntes estéticas moi transitadas neses derradeiros anos.
-Seoane, Xavier: Identidade e convulsión. Sada, Edic. do Castro, 1990. -Castro, Antón: Freixanes. Pontevedra, Excma. Diputación, 1992. -Castro, Antón: Expresión Atlántica. Santiago, Follas Novas, 1984. -Calvo Serraler, Francisco: 50 años de Arte español. Madrid, Fundación Santillana, 1985. -Freixanes, Víctor: Teoría (breve) de la salvación. Madrid, Galería Juana Mordó, 1990. - Xesús R. Jares "A mirada global da paz" no capítulo I "O mundo no que vivimos algúns conflictos e retos urxentes" do catálogo "Construír a paz, Cultura para a paz".
|
|
|
| ||||||||||||
|
|
|
La poética de José Freixanes transita entre la figuración y la abstracción donde lo representado tiene una gran relación con su yo personal, con sus experiencias, sus viajes a la India y su vida.
Una enorme silueta de mujer, vestida de rojo, sobresale en un espacio donde predomina la pureza, el sentido simbólico del color blanco. A su izquierda, media cabeza y dos ojos de una intensa mirada, como fragmentos del mismo relato, comparten el espacio de la obra pero no interfieren en el tema principal.
La tela, de considerable tamaño, provoca al espectador, lo inquieta al presentar a la novia hindú levemente insinuada, como oculta por un velo de encaje. La extraordinaria meticulosidad y detallismo de la técnica del artista consiguen que el lienzo parezca una enorme filigrana texturada y con relieve, una trasparencia que acentúa la sensación de misterio de la figura, la convierte en un ser ausente y enigmático, a salvo de la curiosidad de todas las miradas.
EXPOSICIONES:
"ARCO 2001". Del 9 al 15 de Febrero de 2001. Galería Trinta. Palacio de Exposiciones Juan Carlos I. Madrid
"1984-2004.Vinte anos de creación artística en Galicia na Colección Caixanova". Del 26 de febrero al 28 de marzo 2004. Centro Cultural Caixanova. Vigo.
"Colección Caixanova. Unha visión da arte contemporánea galega". Centro Torrente Ballester. Ferrol. Del 21 de marzo al 18 de abril de 2002. Auditorio de Galicia. Santiago de Compostela. Del 26 de abril al 28 de julio de 2002. Pazo da Cultura. Pontevedra. Del 3 de octubre al 30 de noviembre de 2002.
A poética de José Freixanes transita entre a figuración e a abstracción, onde o representado ten unha gran relación co seu eu persoal, as súas experiencias, as súas viaxes á India e a súa vida.
Unha enorme silueta de muller, vestida de vermello, sobresae nun espacio onde predomina a pureza, o sentido simbólico da cor branca. Á súa esquerda, media cabeza e dous ollos dunha intensa mirada, como fragmentos do mesmo relato, comparten o espacio da obra pero non interfiren no tema principal.
A tea, de considerable tamaño, provoca ó espectador, inquiétao ó presentar a noiva hindú levemente insinuada, como oculta por un veo de encaixe. A extraordinaria meticulosidade e detallismo da técnica do artista conseguen que o lenzo pareza unha enorme filigrana texturada e con relevo, unha transparencia que acentúa a sensación de misterio da figura, converténdoa nun ser ausente e enigmático, a salvo da curiosidade de todas as miradas.
EXPOSICIÓNS:
"ARCO 2001". Do 9 ó 15 de febreiro de 2001. Galería Trinta. Palacio de Exposicións Juan Carlos I. Madrid.
"1984-2004.Vinte anos de creación artística en Galicia na Colección Caixanova". Do 26 de febreiro ao 28 de marzo 2004. Centro Cultural Caixanova. Vigo.
"Colección Caixanova. Unha visión da arte contemporánea galega". Centro Torrente Ballester. Ferrol. Do 21 de marzo ao 18 de abril de 2002. Auditorio de Galicia. Santiago de Compostela. Do 26 de abril ao 28 de xullo de 2002. Pazo da Cultura. Pontevedra. Do 3 de outubro ao 30 de novembro de 2002.
Visor de Eventos |
|
|
| Título | Inv. | Tipo | Técnica | TipologíaTipoloxía | Autor | FechaData | |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Filtrar: | |||||||
| PáginaPáxina 1 de 3 | |||||||
| Consultando de registrosrexistros | |||||||
Buscar en la colección:
Buscar na colección:
| Nombre ArtísticoNome Artístico | NombreNome | ApellidosApelidos | NacimientoNacemento | |
|---|---|---|---|---|
| Filtrar: | ||||
| PáginaPáxina 1 de 3 | ||||
| Consultando de registrosrexistros | ||||
| Título | Inv. | Tipo | Técnica | TipologíaTipoloxía | Autor | FechaData | |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Filtrar: | |||||||
| PáginaPáxina 1 de 3 | |||||||
| Consultando de registrosrexistros | |||||||
Cargando Datos... |

Cargando Datos...