| Inicio |
Información de AutorInformación do Autor ![]() |
Obra en Detalle ![]() |
Resultados Búsqueda ![]() |
Busq. Avanzada ![]() |
Busq. Específica ![]() |
Se completa la obra de Buciños con seis figuras, en granito, de tamaño monumental, colocadas en la parte superior de la fachada principal del Centro Cultural Caixavigo.
Las figuras, simbólicas, cubiertas con túnicas que ocultan su anatomía, imponen sus volúmenes al viento con un ligero impulso hacia adelante, como si fueran los mascarones de un gran barco.
Sus vestiduras, rígidas, se animan con pliegues que en unas se prolongan por detrás de sus cuerpos formando círculos huecos por donde penetra la luz y el aire, y en otras remontan las cabezas con impetuoso movimiento, estremeciendo la piedra con aristas, ondulaciones y arrugamientos en abanico, como si se tratara de un fondo de ambientación pictórica del que destacan las figuras como altorrelieves.
La abstracción, la figuración y el neoexpresionismo, conviven en estas esculturas, sin perjuicio de reflejar su fuerte personalidad, dinamizada por la exposición al aire libre, que las somete a luces cambiantes que regulan el entorno de un arte sin límites.
La valoración del volumen, la limpieza y la tersura del trabajo sobre la superficie del material, y la exquisita sensibilidad de cada plano, son notas destacables de estas figuras, representación plástica de La Pintura, la Música, La Literatura, El Teatro, La Escultura y el Cine, actividades culturales que se desarrollan en este edificio.
M. L. I. J.
"Colección Caixavigo. Pintura-Escultura-Dibujo". Tomo 3, página 30.
A obra de Buciños complétase con seis figuras, en granito, de tamaño monumental, colocadas na parte superior da fachada principal do Centro Cultural Caixavigo.
As figuras, simbólicas, cubertas con túnicas que ocultan a súa anatomía, impoñen os seus volumes ó vento cun lixeiro pulo cara adiante, como se fosen os mascaróns dun gran barco.
As súas vestiduras, ríxidas, anímanse con dobreces que nunhas se prolongan por detrás dos seus corpos, formando círculos ocos por onde penetra a luz e mailo aire, e noutras remontan as cabezas con movemento impetuoso, estremecendo a pedra con arestas, ondulacións e mais enrugamentos en abano, como se se tratase dun fondo de ambientación pictórica do que destacarse as figuras como altorelevos.
A abstracción, a figuración e mailo neoexpresionismo conviven nestas esculturas, sen prexuízo de reflecti-la súa forte personalidade, dinamizada pola exposición ó aire libre que as somete a luces cambiantes que regulan o contorno dunha arte sen límites.
A valoración do volume, a limpeza e maila tersura do traballo sobre a superficie do material así como a exquisita sensibilidade de cada plano son notas destacables destas figuras, representación plástica de A Pintura, A Música, A Literatura, O Teatro, A Escultura e O Cine, actividades culturais que se desenvolven neste edificio.
M. L. I. J.
"Colección Caixavigo. Pintura-Escultura-Dibujo". Tomo 3, páxina 30.
La villa de origen de este escultor ha terminado por configurar su nombre hasta el punto de ser conocido por el citado topónimo, como si realmente fuera su primer apellido. Prácticamente, toda su obra la ha realizado en Ourense, vinculado al grupo que auspició el escritor Vicente Risco, y que reunía a jóvenes artistas en la taberna de Tucho, en la plaza de Mari Gaila, y que denominó «Os Artistiñas» por su extrema juventud. Del grupo formaban parte Jaime Quesada, José Luis de Dios, Acisclo Manzano, Xavier Pousa y otros. Aunque posee formación académica, Buciños es, fundamentalmente, un intuitivo, de sensibilidad exquisita, anegado por la ternura. Inicialmente acusó influencias de Critino Mallo y tal vez de Antón Failde Gago, cuando trabajaba la madera, en ideaciones primorosas, de total simplicidad, en las que las vetas de la materia vegetal semejaban ropajes y pliegues. Más tarde, el bronce se ha enseñoreado de su obra, y con frecuencia ha acudido a las oquedades, a imaginarios «rotos» en la morfología de sus piezas, que vagamente le identificarían con Henry Moore, aunque quizá su maestro secreto sea el genial Julio González. Las curvas pronunciadas, los volúmenes a un tiempo rotundos y suaves, la airosidad de sus criaturas, dan a la escultura de Buciños una muy definida personalidad. Ha realizado numerosas exposiciones en España y en el extranjero. Está representado en todos los Museos de Galicia y en numerosas instituciones públicas y colecciones particulares. Sus monumentos, a personajes históricos o con afán puramente ornamental, abundan en las ciudades gallegas. Habitualmente trabaja formatos pequeños, si bien la monumentalidad está en su concepto de gran creador de formas corpóreas. La escultura de Buciños parece contener vida. Su vitalidad se expande a borbotones, y aunque a veces sea testimonial de una ruralidad dura de Galicia, la alegría comunicativa termina por imponerse en cada una de sus piezas.
-Pablos, Francisco: Pousa y Buciños. Santiago, Xunta de Galicia, 1994. -Pablos, Francisco: Plástica gallega. Vigo, Caixavigo, 1981. -Trabazo, Luis: Piedra, barro, bronce. Ourense, Diputación provincial, 1978.
A vila de orixe deste escultor terminou por configura-lo seu nome, ata o punto de ser coñecido polo citado topónimo, como se fose realmente o seu primeiro apelido. Practicamente toda a súa obra a realizou en Ourense, vencellado ó grupo que auspiciou o escritor Vicente Risco, e que xuntaba a novos artistas na taberna de Tucho, na praza de Mari Gaila, e que denominou "Os Artistiñas" pola súa extrema xuventude. Do grupo formaban parte Xaime Quesada, José Luis de Dios, Acisclo Manzano, Xabier Pousa e outros. Aínda que posúe formación académica, Buciños é, fundamentalmente, un intuitivo, de sensibilidade exquisita, anegado pola tenrura. Inicialmente acusou influencias de Cristino Mallo e tal vez de Antón Failde Gago, cando traballaba a madeira e ideacións primorosas, de total simplicidade, nas que as vetas da materia vexetal semellaban roupaxes e pregamentos. Máis tarde, o bronce enseñoreouse da súa obra e con frecuencia acudíu ós ocos, a imaxinarios "rotos" na morfoloxía das súas pezas que vagamente o identificarían con Henry Moore, aínda que quizais o seu mestre secreto sexa o xenial Julio González. As curvas pronunciadas, os volumes a un tempo rotundos e suaves, a airosidade das súas criaturas, dan á escultura de Buciños unha moi definida personalidade. Realizou numerosas exposicións en España e no extranxeiro. Está representado en tódolos museos de Galicia e en numerosas institucións públicas e coleccións particulares. Os seus monumentos a personaxes históricos ou con afán puramente ornamental abondan nas cidades galegas. Habitualmente traballa formatos pequenos, aínda que a monumentalidade está no seu concepto de gran creador de formas corpóreas. A escultura de Buciños parece conter vida. A vitalidade expándese a cachón e, aínda que ás veces sexa testemuño dunha ruralidade dura de Galicia, a alegría comunicativa termina por impoñerse en cada unha das súas pezas.
-Pablos, Francisco: Pousa y Buciños. Santiago, Xunta de Galicia, 1994. -Pablos, Francisco: Plástica gallega. Vigo, Caixavigo, 1981. -Trabazo, Luis: Piedra, barro, bronce. Ourense, Diputación provincial, 1978.
|
|
|
| ||||||||||||
|
|
|
| ||||||||||||
|
|
|
| ||||||||||||
|
|
|
| ||||||||||||
|
|
|
| ||||||||||||
|
|
|
| ||||||||||||
|
|
|
| ||||||||||||
|
|
|
Se completa la obra de Buciños con seis figuras, en granito, de tamaño monumental, colocadas en la parte superior de la fachada principal del Centro Cultural Caixavigo.
Las figuras, simbólicas, cubiertas con túnicas que ocultan su anatomía, imponen sus volúmenes al viento con un ligero impulso hacia adelante, como si fueran los mascarones de un gran barco.
Sus vestiduras, rígidas, se animan con pliegues que en unas se prolongan por detrás de sus cuerpos formando círculos huecos por donde penetra la luz y el aire, y en otras remontan las cabezas con impetuoso movimiento, estremeciendo la piedra con aristas, ondulaciones y arrugamientos en abanico, como si se tratara de un fondo de ambientación pictórica del que destacan las figuras como altorrelieves.
La abstracción, la figuración y el neoexpresionismo, conviven en estas esculturas, sin perjuicio de reflejar su fuerte personalidad, dinamizada por la exposición al aire libre, que las somete a luces cambiantes que regulan el entorno de un arte sin límites.
La valoración del volumen, la limpieza y la tersura del trabajo sobre la superficie del material, y la exquisita sensibilidad de cada plano, son notas destacables de estas figuras, representación plástica de La Pintura, la Música, La Literatura, El Teatro, La Escultura y el Cine, actividades culturales que se desarrollan en este edificio.
M. L. I. J.
"Colección Caixavigo. Pintura-Escultura-Dibujo". Tomo 3, página 30.
A obra de Buciños complétase con seis figuras, en granito, de tamaño monumental, colocadas na parte superior da fachada principal do Centro Cultural Caixavigo.
As figuras, simbólicas, cubertas con túnicas que ocultan a súa anatomía, impoñen os seus volumes ó vento cun lixeiro pulo cara adiante, como se fosen os mascaróns dun gran barco.
As súas vestiduras, ríxidas, anímanse con dobreces que nunhas se prolongan por detrás dos seus corpos, formando círculos ocos por onde penetra a luz e mailo aire, e noutras remontan as cabezas con movemento impetuoso, estremecendo a pedra con arestas, ondulacións e mais enrugamentos en abano, como se se tratase dun fondo de ambientación pictórica do que destacarse as figuras como altorelevos.
A abstracción, a figuración e mailo neoexpresionismo conviven nestas esculturas, sen prexuízo de reflecti-la súa forte personalidade, dinamizada pola exposición ó aire libre que as somete a luces cambiantes que regulan o contorno dunha arte sen límites.
A valoración do volume, a limpeza e maila tersura do traballo sobre a superficie do material así como a exquisita sensibilidade de cada plano son notas destacables destas figuras, representación plástica de A Pintura, A Música, A Literatura, O Teatro, A Escultura e O Cine, actividades culturais que se desenvolven neste edificio.
M. L. I. J.
"Colección Caixavigo. Pintura-Escultura-Dibujo". Tomo 3, páxina 30.
Visor de Eventos |
|
|
| Título | Inv. | Tipo | Técnica | TipologíaTipoloxía | Autor | FechaData | |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Filtrar: | |||||||
| PáginaPáxina 1 de 3 | |||||||
| Consultando de registrosrexistros | |||||||
Buscar en la colección:
Buscar na colección:
| Nombre ArtísticoNome Artístico | NombreNome | ApellidosApelidos | NacimientoNacemento | |
|---|---|---|---|---|
| Filtrar: | ||||
| PáginaPáxina 1 de 3 | ||||
| Consultando de registrosrexistros | ||||
| Título | Inv. | Tipo | Técnica | TipologíaTipoloxía | Autor | FechaData | |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Filtrar: | |||||||
| PáginaPáxina 1 de 3 | |||||||
| Consultando de registrosrexistros | |||||||
Cargando Datos... |

Cargando Datos...