| Inicio |
Información de AutorInformación do Autor ![]() |
Obra en Detalle ![]() |
Resultados Búsqueda ![]() |
Busq. Avanzada ![]() |
Busq. Específica ![]() |
La tabla se nos presenta como un interrogante. Asistimos, como en una obra de teatro, a un momento importante, grave en la vida de los nueve personajes femeninos y el espectador, a pesar de su curiosidad, solo puede limitarse a observar la escena como un simple "voyeur". Las nueve figuras están sentadas en torno a una mesa, dispuestas para un banquete. Destaca una dama, desplazada hacia la derecha que mantiene un gesto avergonzado. Sobre ella, en este momento interrumpido y congelado, centran su mirada y su atención el resto de comensales, en una actitud entre la crítica y la reprobación. En la obra, realizada en tonos azules y carmín, se realza a la figura aislada ataviándola con un vestido de un rojizo intenso, sin renunciar con esto al concepto de escena barroca y popular, llena de personajes que comparten y exponen en público sus penas, en un mundo gregario y familiar donde difícilmente existe el individualismo. El estilo decorativo del autor se hace visible en la ornamentación del vestuario femenino, en las telas que confieren vistosidad y elegancia a las figuras creando una escena llena de encanto que remiten a un mundo personal de ingenuidad y belleza. EXPOSICIONES: "Virxilio". 1981. Sala de Exposiciones de Caixaourense, Vigo
A táboa preséntase como un interrogante. Asistimos, coma nunha obra de teatro, a un momento importante, grave na vida das nove personaxes femininas e o espectador, a pesar da súa curiosidade, só pode limitarse a observar a escena como un simple voyeur. As nove figuras están sentadas arredor dunha mesa, dispostas para un banquete. Destaca a dama, desprazada cara á dereita, que mantén un xesto como avergoñado. Sobre ela, neste momento interrompido e conxelado, centran a súa mirada e atención no resto de comensais, nunha actitude entre a crítica e a reprobación. Na obra, realizada en tons azuis e carmín, reálzase a figura illada ataviándoa cun vestido dun ton vermello intenso, sen renunciar con esto ó concepto de escena barroca e popular, chea de personaxes que comparten e expoñen en público as súas penas, nun mundo gregario e familiar onde dificilmente existe o individualismo. O estilo decorativo do autor faise visible na ornamentación do vestiario feminino, nas teas que outorgan vistosidade e elegancia ás figuras creando unha escena chea de encanto que remite a un mundo persoal de inxenuidade e beleza. EXPOSICIÓNS: "Virxilio". 1981. Sala de Exposicións de Caixaourense, Vigo.
Hijo de un buen dibujante y pintor aficionado, inicia su formación en la Escuela de Artes y Oficios de su ciudad natal, bajo la dirección del excelente didacta Luís Xesta. Mas tarde se integra en el grupo de "Os artistiñas", auspiciado por el escritor Vicente Risco, en el que es el de mayor edad. Expone por primera vez en 1954, en el Liceo orensano. Tres años mas tarde ingresa en la Ecole National Supérieur de Beaux Arts de París, donde completa su formación. Gana su primer premio, con un cartel para el Ayuntamiento orensano, en 1959. Continúa largas temporadas en París, alternándolas con estancias en Galicia, en su casa de O Cumial, donde dibuja, ilustra libros, pinta y prepara exposiciones que se suceden en todas las ciudades de Galicia y en Madrid, Barcelona, Santander, Valladolid. Consolida su prestigio, y su obra comienza a llegar a los museos. Emblemático, por muchos conceptos, resulta su cuadro, magnífico, "Carta de Alemaña", en el museo de Vigo, que reproducen numerosos libros, porque constituye un símbolo de la Galicia campesina y emigrante. Un momento crucial en su vida es en 1972, cuando expone por primera vez en Milán, y su obra interesa en el ámbito de la gran ciudad. A partir de 1975 se da a conocer en Alemania, que constituirá su mejor mercado, hasta el punto de que reside en ciudades de este país, y en concreto en Berlín, muchos meses de cada año. Su pintura cruza el Atlántico, y se expone en Caracas. Su consagración definitiva en Galicia le llega con la exposición antológica que, dentro de la serie de grandes artistas gallegos, le dedica Caixavigo en su centro cultural, en 1991. Su peculiar estilo se populariza, porque le encargan "dinteles", capitulares, colofones y viñetas para la Gran Enciclopedia Gallega, obra editada inicialmente en fascículos y que alcanza enorme difusión. Su obra está representada en todos los museos de Galicia y en centros e instituciones públicas. Realizó un gran mural en el Aeropuerto de Compostela. La obra de Virxilio tiene dos características, quizás tres, muy definidoras. Es el dibujante minucioso, de caligrafía exquisita o de trazo grueso y simplificado, donde idealiza paisajes, ambientes, composiciones de figuras, que ha dado gran prestigio. Es el paisajista escueto, de paleta deliberadamente agria y hasta agresiva, para representar una naturaleza en verdes, tierras, ocres y negros absolutamente elementalizada y al mismo tiempo de grande y cuidada estética. Y es el autor de retablos, pintura a modo de bajorrelieve, sobre tabla, donde el primor de lo evocado, como si de bordados barrocos populares se tratara, es un mundo ingénuo y feliz de músico, reyes, campesinos, damas elegantes, en azules, carmines y verdes de un lirismo realmente inefable. La felicidad compositiva está siempre presente en su obra, personal, inconfundible.
-Franco, Camilo:Virxilio. Exposición antológica, Vigo, Caixavigo, 1990. -Mon, Fernando:Pintura contemporánea en Galicia. A Coruña, Caixagalicia 1987. -Chamoso Lamas, Manuel:"Arte", en Galicia. Barcelona, Edit. Noguer, 1976. -Pablos, Francisco:Plástica gallega. Vigo, Caixavigo, 1981. -Gran enciclopedia gallega. Gijón, S. Cañada Edit., 1974 y ss. -Vangardas e silencios. Compostela, Xunta de Galicia, 1988. -F. Pablos “O secundario elevado ó protagonismo” en la presentación del catálogo de la exposición “Bodegóns e Floreiros”, reproducido con el núm. 16.
Fillo dun bo debuxante e pintor afeccionado, inicia a súa formación na Escola de Artes e Oficios da súa cidade natal, baixo a dirección do excelente didacta Luis Xesta. Máis tarde xúntase a "Os artistiñas", grupo auspiciado polo escritor Vicente Risco, do que é o máis veterano. Expón por primeira vez en 1954 no Liceo ourensán. Tres anos máis tarde ingresa na École Nationale Supérieure des Beaux Arts de París, na que completa a súa formación. Gaña o seu primeiro premio cun cartel para o concello ourensán en 1959. Pasa longas tempadas en París, alternándoas con estancias en Galicia, na súa casa do Cumial, onde debuxa, ilustra libros, pinta e prepara exposicións que se suceden en tódalas cidades de Galicia e mais en Madrid, Barcelona, Santander e Valladolid. Consolida o seu prestixio e a súa obra empeza a chegar ós museos. Emblemático por moitos conceptos resulta o seu magnífico cadro "Carta de Alemaña", exposto en Vigo; reprodúceno moitos libros porque constitúe un símbolo da Galicia campesiña e mais emigrante. Un momento crucial na súa vida é 1972, cando expón por primeira vez en Milán, interesando a súa obra no eido da grande cidade. A partir de 1975 dáse a coñecer en Alemaña, país que vai se-lo seu mellor mercado, ata o punto de que se instalará nalgunhas das súas cidades, sobre todo en Berlín, ó longo de moitos meses do ano. A súa pintura cruza o Atlántico e exponse en Caracas. A súa consagración definitiva en Galicia acádaa coa exposición antolóxica que dentro da serie de grandes artistas galegos lle dedica Caixavigo no seu centro cultural en 1991. O seu peculiar estilo popularízase por lle encargaren dinteis, capitulares, colofóns e viñetas para a Gran Enciclopedia Gallega, obra que nun principio se editou en fascículos alcanzando unha grande difusión. A súa obra está representada en tódolos museos de Galicia, así como en centros e institucións públicas. Realizou un grande mural no aeroporto de Compostela. A obra de Virxilio ten dúas características, se cadra tres, moi definidoras; é, por unha parte un debuxante minucioso, de caligrafía esquisita ou de trazo groso e simplificado, faceta na que idealiza paisaxes, ambientes e composicións de figuras, que é a que lle deu prestixio; por outra, é o paisaxista conciso, de paleta deliberadamente aceda e ata agresiva, para representar unha natureza en verdes,terras, ocres e negros absolutamente elementalizada e, asemade, de grande e coidada estética. Tamén é o autor de retablos, pintura a modo de baixorrelevo encol de táboa, onde o primor do evocado, coma se de bordados brancos populares se tratase, é un mundo inxenuo e feliz de músicos, reis, campesiños, damas elegantes, en azuis, carmíns e verdes que transmiten un lirismo realmente inefable. A ledicia compositiva está sempre presente na súa obra, persoal e inconfundible.
-Franco, Camilo: Virxilio. Exposición antológica. Vigo, Caixavigo, 1990. -Mon, Fernando: Pintura contemporánea en Galicia. A Coruña, Caixa Galicia 1987. -Chamoso Lamas, Manuel: «Arte», en Galicia. Barcelona, Edit. Noguer, 1976. -Pablos, Francisco: Plástica gallega. Vigo, Caixavigo, 1981. -Gran enciclopedia gallega. Gijón, S. Cañada Edit., 1974 y ss. -Vangardas e silencios. Compostela, Xunta de Galicia, 1988. -F. Pablos “O secundario elevado ó protagonismo” na presentación do catálogo da exposición “Bodegóns e Floreiros”, reproducido co núm. 16.
|
|
|
| ||||||||||||
|
|
|
| ||||||||||||
|
|
|
| ||||||||||||
|
|
|
| ||||||||||||
|
|
|
| ||||||||||||
|
|
|
| ||||||||||||
|
|
|
| ||||||||||||
|
|
|
| ||||||||||||
|
|
|
| ||||||||||||
|
|
|
| ||||||||||||
|
|
La tabla se nos presenta como un interrogante. Asistimos, como en una obra de teatro, a un momento importante, grave en la vida de los nueve personajes femeninos y el espectador, a pesar de su curiosidad, solo puede limitarse a observar la escena como un simple "voyeur". Las nueve figuras están sentadas en torno a una mesa, dispuestas para un banquete. Destaca una dama, desplazada hacia la derecha que mantiene un gesto avergonzado. Sobre ella, en este momento interrumpido y congelado, centran su mirada y su atención el resto de comensales, en una actitud entre la crítica y la reprobación. En la obra, realizada en tonos azules y carmín, se realza a la figura aislada ataviándola con un vestido de un rojizo intenso, sin renunciar con esto al concepto de escena barroca y popular, llena de personajes que comparten y exponen en público sus penas, en un mundo gregario y familiar donde difícilmente existe el individualismo. El estilo decorativo del autor se hace visible en la ornamentación del vestuario femenino, en las telas que confieren vistosidad y elegancia a las figuras creando una escena llena de encanto que remiten a un mundo personal de ingenuidad y belleza. EXPOSICIONES: "Virxilio". 1981. Sala de Exposiciones de Caixaourense, Vigo
A táboa preséntase como un interrogante. Asistimos, coma nunha obra de teatro, a un momento importante, grave na vida das nove personaxes femininas e o espectador, a pesar da súa curiosidade, só pode limitarse a observar a escena como un simple voyeur. As nove figuras están sentadas arredor dunha mesa, dispostas para un banquete. Destaca a dama, desprazada cara á dereita, que mantén un xesto como avergoñado. Sobre ela, neste momento interrompido e conxelado, centran a súa mirada e atención no resto de comensais, nunha actitude entre a crítica e a reprobación. Na obra, realizada en tons azuis e carmín, reálzase a figura illada ataviándoa cun vestido dun ton vermello intenso, sen renunciar con esto ó concepto de escena barroca e popular, chea de personaxes que comparten e expoñen en público as súas penas, nun mundo gregario e familiar onde dificilmente existe o individualismo. O estilo decorativo do autor faise visible na ornamentación do vestiario feminino, nas teas que outorgan vistosidade e elegancia ás figuras creando unha escena chea de encanto que remite a un mundo persoal de inxenuidade e beleza. EXPOSICIÓNS: "Virxilio". 1981. Sala de Exposicións de Caixaourense, Vigo.
Visor de Eventos |
|
|
| Título | Inv. | Tipo | Técnica | TipologíaTipoloxía | Autor | FechaData | |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Filtrar: | |||||||
| PáginaPáxina 1 de 3 | |||||||
| Consultando de registrosrexistros | |||||||
Buscar en la colección:
Buscar na colección:
| Nombre ArtísticoNome Artístico | NombreNome | ApellidosApelidos | NacimientoNacemento | |
|---|---|---|---|---|
| Filtrar: | ||||
| PáginaPáxina 1 de 3 | ||||
| Consultando de registrosrexistros | ||||
| Título | Inv. | Tipo | Técnica | TipologíaTipoloxía | Autor | FechaData | |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Filtrar: | |||||||
| PáginaPáxina 1 de 3 | |||||||
| Consultando de registrosrexistros | |||||||
Cargando Datos... |

Cargando Datos...