| Inicio |
Información de AutorInformación do Autor ![]() |
Obra en Detalle ![]() |
Resultados Búsqueda ![]() |
Busq. Avanzada ![]() |
Busq. Específica ![]() |
Esta obra de Granell fue pintada en Nueva York, cuando el pintor y su esposa vivían en la calle 115 de Broadway. En ese momento, década de los '70, la trayectoria pictórica de Eugenio Granell da un giro hacia la figuración, apartándose de la abstracción y la indefinición presente en sus obras de la década anterior. Es un regreso a los motivos extraidos de la realidad en el que no se dejan de lado las pautas surrealistas de la poesía, la libertad, la fantasía y la extremada sensibilidad. Los protagonistas son dos seres antropomorfos compuestos por los elementos característicos de su autor: piezas pequeñas que conviven con grandes elementos, y que dan como resultado una figura indefinida pero familiar.
El título de "encuentro" nos remite a sus obras de los años '50 en los que surgen por primera vez protagonizados por seres a medio camino entre los animales, las plantas y las máquinas. Unos encuentros que, además, parecen estar vinculados al tema del azar tan recurrente en el movimiento surrealista.
El color es un elemento característico en las obras de esta década. En esta obra el protagonista es el color amarillo, semejante al color solar, que se combina con un verde nada usual en la trayectoria de Granell, son colores vivos, rutilantes. Al negro se le reserva el papel principal vertebrando las imágenes y aportando la vibración característica de toda su obra.
Otro hecho decisivo en las obras de los años '70 es la dimensión literaria de sus obras, en este caso es el título el que nos sugiere la inspiración en el mundo literario español. Un mundo que él reinterpreta con absoluta libertad imaginativa.
Se trata de una de las obras más significativas de su momento artístico, en la que surge con gran intensidad la riqueza creadora de Eugenio Granell, su universo mitológico y su lenguaje surrealista.
"La Mujer en la Obra de Granell". Fundación Eugenio Granell. Santiago de Compostela. Del 15 de julio al 15 de diciembre de 2004.
"La Imagen de la Mujer en la obra de Eugenio Granell". Torreón de Lozoya (Caja Segovia).Plaza de San Martín. Segovia. Del 15 de septiembre al 27 de noviembre de 2005.
"Grandes Artistas Galegos" Catálogo. Caja de Ahorros de Vigo, abril - mayo 1987.
"E. Granell" Exposición Antológica. Catálogo. Fundación Culural Mapfre Vida. Madrid, 1989.
"É na linha do horizonte que está o infinito. Eugenio Granell y Cruzeiro Seixas" Catálogo. Galería Sacramento. Aveiro (Portugal).
Esta obra de Granell foi pintada en Nova York, cando o pintor e a súa dona vivían na rúa 115 de Broadway. Daquela, década dos 70, a traxectoria pictórica de Eugenio Granell dá un xiro cara á figuración, afastándose da abstracción e da indefinición presente nas súas obras da década anterior. É un regreso aos motivos extraídos da realidade, no que no se deixan de lado as pautas surrealistas da poesía, a liberdade, a fantasía e a extremada sensibilidade. Os protagonistas son dous seres antropomorfos compostos polos elementos característicos do seu autor: pezas pequenas que conviven con grandes elementos e que dan como resultado unha figura indefinida, pero familiar.
O título, "Encontro", remítenos ás súas obras dos anos 50, nas que xorden por primeira vez protagonizados por seres a medio camiño entre os animais, as plantas e as máquinas. Uns encontros que, ademais, parecen estar vinculados ao tema do azar tan recorrente no movemento surrealista.
A cor é un elemento característico nas obras desta década. Nesta obra, o protagonista é a cor amarela, semellante á cor solar, que se combina cun verde nada usual na traxectoria de Granell, son cores vivas, rutilantes. Ao negro resérvaselle o papel principal, vertebrando as imaxes e achegando a vibración característica de toda a súa obra.
Outro feito decisivo nas obras dos anos 70 é a dimensión literaria das súas obras; neste caso, é o título o que nos suxire a inspiración no mundo literario español. Un mundo que el reinterpreta con absoluta liberdade imaxinativa.
Trátase dunha das obras máis significativas do seu momento artístico, na que xorde con grande intensidade a riqueza creadora de Eugenio Granell, o seu universo mitolóxico e a súa linguaxe surrealista.
"La Mujer en la Obra de Granell". Fundación Eugenio Granell. Santiago de Compostela. Do 15 de xulllo ao 15 de decembro de 2004.
"La Imagen de la Mujer en la obra de Eugenio Granell". Torreón de Lozoya (Caja Segovia). Plaza de San Martín. Segovia. Do 15 de setembro ao 27 de novembro de 2005.
Grandes artistas galegos. Catálogo. Caja de Ahorros de Vigo, abril - maio 1987.
E. Granell. Exposición antolóxica. Catálogo. Fundación Cultural Mapfre Vida. Madrid, 1989.
É na liña do horizonte que está o infinito. Eugenio Granell e Cruzeiro Seixas. Catálogo. Galería Sacramento. Aveiro (Portugal).
Personalidad variada, brillante, cuajada, de intelectual y artista, expandida por el mundo y con más prestigio en Francia o en EE. UU. que en España. En su Galicia natal, ha sido recobrada recientemente, con varias exposiciones de su obra de pintor. Estudió el bachillerato en Compostela y se trasladó a Madrid a finales de la década de los veinte, para continuar una vocación musical iniciada casi desde la cuna. Dialogante, inteligente, brillante, Eugenio Granell acude a tertulias en el Madrid republicano y conoce a las principales figuras literarias, inclusive a Valle Inclán. Pinta y escribe desde los tiempos de adolescencia. Es un revolucionario esteticista que revienta mítines comunistas. En el periodo derechista de la República es detenido, y pasa varios meses en la Cárcel Modelo de Madrid. Se integra en el POUM. Durante la contienda, como militante republicano, es destinado a Valencia y Cataluña. Más tarde pasará al frente de Aragón. La derrota republicana en la guerra civil le lleva al exilio. En Francia vive los campos de concentración, de algunos de los cuales consiguió fugarse. Conoce la invasión nazi. Consigue viajar a América en la diáspora republicana, con recuerdos de escritores como Orwell y Peret, que ha conocido. Quien se unirá a las corrientes surrealistas, y llegará a exponer en Marx Ernst, Wifredo Lam y otros grandes de ese movimiento, no las conocía antes de concluir la guerra sino por referencias del orensano Cándido Fernández Mazas. Se vincula a esos modos de expresión plástica cuando se encuentra en el Caribe, en Santo Domingo. Destaca tan pronto, que su primer gran cuadro lo adquiere el Museo de Arte Moderno de Nueva York. Conoce a los grandes surrealistas franceses, incluido el «papa» André Breton. La dictadura del general Trujillo le invita a cambiar de isla, y marcha a Puerto Rico, donde establece contactos con intelectuales exiliados, como Juan Ramón Jiménez, Federico de Onis, Américo Castro. Nuevo salto, a Estados Unidos; en concreto a Nueva York, donde es profesor algunos años, hasta jubilarse como emérito del Brooklin College, tras doctorarse. Ha escrito y pintado mucho. Algunas de sus obras literarias se reeditan en España, como «Lo que sucedió...», que había obtenido el premio Don Quijote en 1967. Regresa con fama bien asentada de pintor, y sus exposiciones se suceden en España, con grandes elogios de la crítica. Exposiciones monumentales de su obra son las que se realizan en A Coruña y en el Centro Cultural de Caixavigo. Su obra está en museos de todo el mundo. El inmenso archivo de Granell guarda escritos y testimonios de André Breton, Juan Ramón Jiménez, Jorge Guillén, Miró, Neruda. La pintura de Granell es profundamente intelectualista, identificable con los mejores maestros del surrealismo, aunque sabe llegar a modos muy personales. Imaginarios seres danzantes, rítmicas figuras en espacios inventados. En ella participan el sueño y las referencias recreadas, desde el arte popular indígena americano hasta modos provocadores de Picasso. Un cromatismo a veces exultante, en carmines, verdes, azules, negros, está dicho en siluetas perfectamente delimitadas, y sobre fondos contrastantes. Algo, y no poco, queda de las expresiones de Alberto Sánchez, con Julio González, el más grande innovador de formas que ha conocido este siglo.
-Pablos, Francisco: Plástica gallega. Vigo, Caixavigo, 1981. -VV. AA.: Eugenio F. Granell. A Coruña, Ayuntamiento, 1986. Catálogo de la Exposición Antológica. Vigo, Caixavigo, 1987. -VV. AA.: E. Granell. Madrid, Fundación Cultural. MAPFRE VIDA, 1989. -VV. AA.: Eugenio Granell. Santiago, Consorcio da Cidade, 1993. - Catálogo de la exposición de "E. Granell, Pinturas 1980-88" en Galería Heller, Madrid; se reprodúce el proxecto autógrafo de André Bretón de clasificación de los artistas surrealistas, surgido en el desarrollo de una conversación entre Bretón y Gérard Legrand, en Saint-Cirq, agosto de 1960, que pertence a la colección G.L. -Javier Navarro de Zuvillaga "Granell y teatro" en el catálogo de la exposición de E. Granell en el auditorio de Galicia, Santiago de Compostela, 1993.
A súa personalidade é variada, brillante, formada, de intelectual e artista, espallada polo mundo e con máis prestixio en Francia ou en EE.UU. ca en España. Na súa Galicia natal recobrouse recentemente, con varias exposicións da súa obra de pintor. Estudiou bacharelato en Compostela e trasladouse a Madrid a finais da década dos vinte para continuar unha vocación musical iniciada case desde o berce. Dialogante, intelixente, brillante, Eugenio Granell acode a tertulias no Madrid republicano e coñece as principais figuras literarias, incluído Valle-Inclán. Pinta e escribe desde os tempos da adolescencia. É un revolucionario esteticista que reventa mitins comunistas. No período dereitista da República é detido, e pasa varios meses no Cárcere Modelo de Madrid. Intégrase no POUM. Durante a contenda como militante republicano, destínano a Valencia e Cataluña. Máis tarde pasará á fronte de Aragón. A derrota republicana na guerra civil lévao ó exilio. En Francia vive nos campos de concentración, dalgúns dos cales conseguiu fuxir. Coñece a invasión nazi. Consegue viaxar a América na diáspora republicana, con recordos de escritores coma Orwell e Peret, que coñeceu. Quen se chegaría a unir ás correntes surrealistas e mais a expoñer con Max Ernst, Wifredo Lam e outros grandes dese movemento non as coñecía antes de concluí-la guerra, senón por referencias do ourensán Cándido Fernández Mazas. Vincúlase a eses modos de expresión plástica cando se atopa no Caribe, en Santo Domingo. Destaca tan pronto que o seu primeiro gran cadro o adquire o Museo de Arte Moderna de Nova York. Coñece os grandes surrealistas franceses, incluído o "papa" André Breton. A dictadura do xeneral Trujillo invítao a cambiar de illa e marcha a Porto Rico, onde establece contactos con intelectuais exiliados, coma Juan Ramón Jiménez, Federico de Onís, Américo Cástor. Novo salto ós Estados Unidos, en concreto a Nova York onde é profesor algúns anos, ata xubilarse como emérito de Brooklin college, tras doutourarse. Ten escrito e pintado moito. Algunhas das súas obras literarias reedítanse en España, coma "Lo que sucedió...", que obtera o premio Don Quijote en 1967. Regresa coa fama ben asentada de pintor, e as súas exposicións sucédense en España, con grandes eloxios da crítica. Exposicións monumentais da súa obra son as que se realizan na Coruña e no Centro Cultural de Caixavigo. A súa obra está en museos de todo o mundo. O inmenso arquivo de Granell garda escritos e testemuños de André Breton, Juan Ramón Jiménez, Jorge Guillén, Miró, Neruda. A pintura de Granell é profundamente intelectualista, identificable cos mellores mestres do surrealismo, aínda que sabe chegar a modos moi persoais. Imaxinarios seres danzantes, rítmicas figuras en espacios inventados. Nela participan o soño e as referencias recreadas, desde a arte popular indíxena americana ata modos provocadores de Picasso. Un cromatismo ás veces exultante, en carmíns, verdes, azuis, negros, expresado en siluetas perfectamente delimitadas e sobre fondos contrastantes. Algo, e non pouco, queda das expresións de Alberto Sánchez, con Julio González, o máis grande innovador de formas que coñeceu este século.
-Pablos, Francisco: Plástica gallega. Vigo, Caixavigo, 1981. -V. V. A. A.: Eugenio F. Granell. A Coruña, Concello, 1986. Catálogo da Exposición Antolóxica. Vigo, Caixavigo, 1987. -VV. AA.: E. Granell. Madrid, Fundación Cultural. MAPFRE VIDA, 1989. -VV. AA.: Eugenio Granell. Santiago, Consorcio da Cidade, 1993. - Catálogo da exposición de "E. Granell, Pinturas 1980-88" en Galería Heller, Madrid; reprodúcese o proxecto autógrafo de André Bretón da clasificación dos artistas surrealistas, xurdido no desenvolvemento dunha conversación entre Bretón e Gérard Legrand, en Saint-Cirq, agosto de 1960, que pertence á colección G.L. -Javier Navarro de Zuvillaga "Granell y teatro" no catálogo da exposición de E. Granell no auditorio de Galicia, Santiago de Compostela, 1993.
|
|
|
| ||||||||||||
|
|
|
| ||||||||||||
|
|
|
| ||||||||||||
|
|
|
| ||||||||||||
|
|
|
| ||||||||||||
|
|
|
|
Esta obra de Granell fue pintada en Nueva York, cuando el pintor y su esposa vivían en la calle 115 de Broadway. En ese momento, década de los '70, la trayectoria pictórica de Eugenio Granell da un giro hacia la figuración, apartándose de la abstracción y la indefinición presente en sus obras de la década anterior. Es un regreso a los motivos extraidos de la realidad en el que no se dejan de lado las pautas surrealistas de la poesía, la libertad, la fantasía y la extremada sensibilidad. Los protagonistas son dos seres antropomorfos compuestos por los elementos característicos de su autor: piezas pequeñas que conviven con grandes elementos, y que dan como resultado una figura indefinida pero familiar.
El título de "encuentro" nos remite a sus obras de los años '50 en los que surgen por primera vez protagonizados por seres a medio camino entre los animales, las plantas y las máquinas. Unos encuentros que, además, parecen estar vinculados al tema del azar tan recurrente en el movimiento surrealista.
El color es un elemento característico en las obras de esta década. En esta obra el protagonista es el color amarillo, semejante al color solar, que se combina con un verde nada usual en la trayectoria de Granell, son colores vivos, rutilantes. Al negro se le reserva el papel principal vertebrando las imágenes y aportando la vibración característica de toda su obra.
Otro hecho decisivo en las obras de los años '70 es la dimensión literaria de sus obras, en este caso es el título el que nos sugiere la inspiración en el mundo literario español. Un mundo que él reinterpreta con absoluta libertad imaginativa.
Se trata de una de las obras más significativas de su momento artístico, en la que surge con gran intensidad la riqueza creadora de Eugenio Granell, su universo mitológico y su lenguaje surrealista.
"La Mujer en la Obra de Granell". Fundación Eugenio Granell. Santiago de Compostela. Del 15 de julio al 15 de diciembre de 2004.
"La Imagen de la Mujer en la obra de Eugenio Granell". Torreón de Lozoya (Caja Segovia).Plaza de San Martín. Segovia. Del 15 de septiembre al 27 de noviembre de 2005.
"Grandes Artistas Galegos" Catálogo. Caja de Ahorros de Vigo, abril - mayo 1987.
"E. Granell" Exposición Antológica. Catálogo. Fundación Culural Mapfre Vida. Madrid, 1989.
"É na linha do horizonte que está o infinito. Eugenio Granell y Cruzeiro Seixas" Catálogo. Galería Sacramento. Aveiro (Portugal).
Esta obra de Granell foi pintada en Nova York, cando o pintor e a súa dona vivían na rúa 115 de Broadway. Daquela, década dos 70, a traxectoria pictórica de Eugenio Granell dá un xiro cara á figuración, afastándose da abstracción e da indefinición presente nas súas obras da década anterior. É un regreso aos motivos extraídos da realidade, no que no se deixan de lado as pautas surrealistas da poesía, a liberdade, a fantasía e a extremada sensibilidade. Os protagonistas son dous seres antropomorfos compostos polos elementos característicos do seu autor: pezas pequenas que conviven con grandes elementos e que dan como resultado unha figura indefinida, pero familiar.
O título, "Encontro", remítenos ás súas obras dos anos 50, nas que xorden por primeira vez protagonizados por seres a medio camiño entre os animais, as plantas e as máquinas. Uns encontros que, ademais, parecen estar vinculados ao tema do azar tan recorrente no movemento surrealista.
A cor é un elemento característico nas obras desta década. Nesta obra, o protagonista é a cor amarela, semellante á cor solar, que se combina cun verde nada usual na traxectoria de Granell, son cores vivas, rutilantes. Ao negro resérvaselle o papel principal, vertebrando as imaxes e achegando a vibración característica de toda a súa obra.
Outro feito decisivo nas obras dos anos 70 é a dimensión literaria das súas obras; neste caso, é o título o que nos suxire a inspiración no mundo literario español. Un mundo que el reinterpreta con absoluta liberdade imaxinativa.
Trátase dunha das obras máis significativas do seu momento artístico, na que xorde con grande intensidade a riqueza creadora de Eugenio Granell, o seu universo mitolóxico e a súa linguaxe surrealista.
"La Mujer en la Obra de Granell". Fundación Eugenio Granell. Santiago de Compostela. Do 15 de xulllo ao 15 de decembro de 2004.
"La Imagen de la Mujer en la obra de Eugenio Granell". Torreón de Lozoya (Caja Segovia). Plaza de San Martín. Segovia. Do 15 de setembro ao 27 de novembro de 2005.
Grandes artistas galegos. Catálogo. Caja de Ahorros de Vigo, abril - maio 1987.
E. Granell. Exposición antolóxica. Catálogo. Fundación Cultural Mapfre Vida. Madrid, 1989.
É na liña do horizonte que está o infinito. Eugenio Granell e Cruzeiro Seixas. Catálogo. Galería Sacramento. Aveiro (Portugal).
Visor de Eventos |
|
|
| Título | Inv. | Tipo | Técnica | TipologíaTipoloxía | Autor | FechaData | |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Filtrar: | |||||||
| PáginaPáxina 1 de 3 | |||||||
| Consultando de registrosrexistros | |||||||
Buscar en la colección:
Buscar na colección:
| Nombre ArtísticoNome Artístico | NombreNome | ApellidosApelidos | NacimientoNacemento | |
|---|---|---|---|---|
| Filtrar: | ||||
| PáginaPáxina 1 de 3 | ||||
| Consultando de registrosrexistros | ||||
| Título | Inv. | Tipo | Técnica | TipologíaTipoloxía | Autor | FechaData | |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Filtrar: | |||||||
| PáginaPáxina 1 de 3 | |||||||
| Consultando de registrosrexistros | |||||||
Cargando Datos... |

Cargando Datos...