| Inicio |
Información de AutorInformación do Autor ![]() |
Obra en Detalle ![]() |
Resultados Búsqueda ![]() |
Busq. Avanzada ![]() |
Busq. Específica ![]() |
Pese a carecer de datación, la forma de firmar el cuadro sitúa la obra en su periodo de madurez, entendiendo éste desde la década de los años 30 hasta su muerte en 1953. Se trata en este caso de una de las obras más conseguidas de su autor, en la que convierte en protagonista de la escena a la estación otoñal y a los colores ocres que ésta conlleva, un protagonismo que se hace explícito en el texto.
La pincelada impresionista confiere a la estampa un dinamismo que convierte a esta obra en especialmente interesante dentro de la trayectoria de su autor. Una pincelada que aporta el color a base de pequeños toques para conseguir un paisaje de gran vivacidad y realismo. Merece la pena detenerse en el dominio de los juegos de luces y sombras que presenta esta obra, el río que da título a la obra, y que divide su estructura en dos orillas, le sirve a su autor de espejo en el que juega con absoluto conocimiento de la naturaleza, de su estructura, de sus colores y sus reflejos, para conseguir una imagen de evocadora belleza.
Espacio Colección Caixanova. Exposición Permanente de la Colección Caixanova. Vigo, enero 2005.
Malia carecer de datación, a forma de asinar o cadro sitúa a obra no seu período de madurez, que vai desde a década dos anos 30 ata a súa morte en 1953. Trátase, neste caso, dunha das obras máis conseguidas do seu autor, na que converte en protagonista da escena a estación outonal e as cores ocres que esta supón, un protagonismo que se fai explícito no texto.
A pincelada impresionista confírelle á estampa un dinamismo que converte esta obra en especialmente interesante dentro da traxectoria do seu autor. Unha pincelada que achega a cor a base de pequenos toques, para conseguir unha paisaxe de gran vivacidade e realismo. Paga a pena deterse no dominio dos xogos de luces e sombras que presenta esta obra, o río que lle dá título á obra e que divide a súa estrutura en dúas beiras, sérvelle ao seu autor de espello, no que xoga con absoluto coñecemento da natureza, da súa estrutura, das súas cores e dos seus reflexos, para conseguir unha imaxe de evocadora beleza.
Espazo Colección Caixanova. Exposición Permanente da Colección Caixanova. Vigo, xaneiro 2005.
Personalidad de enorme interés plástico e intelectual, puesto que nada relacionado con la cultura le fue ajeno, y en muchos aspectos influyó decisivamente, como, por ejemplo, en la divulgación de la loza de Sargadelos. Se forma plásticamente en la Escuela de Artes y Oficios de su ciudad natal con Eduardo de la Vega y Vicente Díaz. Posteriormente se traslada a Madrid para seguir los cursos de la Escuela de San Fernando. Su inquietud espiritual le lleva a relacionarse con otros artistas. Cuando apenas tiene 20 años hace amistad con los hermanos Zubiaurre y Solana. Se relaciona con gallegos notables como Castelao, Asorey, Corral, etc., y asiste a tertulias donde destacan la condesa de Pardo Bazán, Sotomayor, Lloréns, el arquitecto Antonio Palacios. Comienza su tarea de ilustrador y diseñador gráfico, que tendrá importancia considerable en su obra. En 1912 organiza la primera exposición regional de pintura gallega en Madrid. Su primera exposición individual data de 1913, en Ferrol, donde ya se a sienta su interés por el paisaje, con gran éxito de venta, ayudado por Seijo Rubio. En 1917 regresa definitivamente a Galicia, instalándose de nuevo en O Seixo. A partir de estos años su obra se intensifica, siempre en el mundo del paisaje, y le da a conocer en ámbitos gallegos de Suramérica. Comparte la pintura con la decoración mural, de ambiente post impresionista o eminentemente modernista, a base de grafismos exquisitos de inspiración floral, y trabaja en la catalogación completa de Sargadelos, que publica en 1922. Su trabajo sigue siendo intenso en la ilustración, la decoración y el cuadro de caballete, así como en actividades periodísticas y de investigación histórica y plástica. Su pasión por el paisaje le lleva a fundar la Sociedade de Amigos de Paisaxe Galega, en 1927, con sede en su parroquia de residencia. La última etapa de su vida es dura y difícil, agravada por el abuso del alcohol, que le lleva a crisis neuróticas. Pese a todo pinta constantemente, una amplia serie de nocturnos, hasta su muerte, a la edad de 66 años. Bello Piñeiro fue un temperamento lírico y apasionado. Su carácter se refleja siempre en su obra, ambiciosa, interesante incluso en su imperfección frecuente. Sus retratos inquietan, sus paisajes son estilizaciones muy idealizadas. Amaba apasionadamente a su tierra y quiso hacer símbolos de cuanto en ella hay. Naturalmente, el impresionismo le influye, aunque busque siempre cierto testimonio documentalista, o se evada hacia modos fantasiosos. El resultado es desigual, pero nunca anodino. Porque incluso lo meramente decorativo tiene valor como investigación o recreación, aportando elementos que van desde el ejercicio geométrico hasta la multiplicación de una misma imagen, como si estuviera vista al través de un caleidoscopio. Y ante un paisaje de Bello Piñeiro estamos contemplando un cuadro, una pintura de calidad formal y toda una síntesis de la literatura de la época.
-Barreiro, Alejandro: Del arte gallego. A Coruña, 1917. -Esteve Ortega, E.: Arte gallego. Barcelona, 1930. -Gaya Nuño, J. A.: La pintura española del siglo XX. Madrid, Ibérico Europa de edic., 1970. -Chamoso Lamas, Manuel: «Arte», en Galicia. Barcelona, Edit. Noguer. 1976. -Mon, Fernando: La pintura actual en Galicia. Vigo, 1967. -Pablos, Francisco: Pintores gallegos del Novecientos. A Coruña, Fundación Barrié de la Maza, 1981. -Pablos, Francisco: Plástica gallega. Vigo, Caixavigo, 1981. -Mon, Fernando: Pintura contemporánea en Galicia. A Coruña, Caixa Galicia, 1987. -Sanjurjo, Eduardo: Discurso de ingreso en la Academia de Bellas Artes del Rosario. A Coruña, 1963. -Leyva Domínguez: Bello Piñeiro y su tiempo. -Barros, Tomás: Lembranzas encol do estudo de Bello Piñeiro. Diputación de A Coruña, 1980.
Personalidade de enorme interese plástico e intelectual, posto que nada relacionado coa cultura lle foi alleo, e en moitos aspectos influíu decisivamente, coma, por exemplo, na divulgación da louza de Sargadelos. Fórmase plasticamente na Escola de Artes e Oficios da súa cidade natal con Eduardo de la Vega e Vicente Díaz. Posteriormente trasládase a Madrid para segui-los cursos da Escola de San Fernando. A súa inquedanza espiritual lévao a relacionarse con outros artistas. Cando a penas ten 20 anos fai amizade cos irmáns Zubiaurre e Solana. Relaciónase con galegos notables coma Castelao, Asorey, Corral, etc... e asiste a tertulias onde destacan a condesa de Pardo Bazán, Sotomayor, Lloréns, o arquitecto Antonio Palacios. Comeza a súa tarefa de ilustrador e deseñador gráfico, que vai ter importancia considerable na súa obra. En 1912 organiza a primeira exposición rexional de pintura galega en Madrid. A súa primeira exposición individual data de 1913, no Ferrol, onde xa se asenta o seu interese pola paisaxe, con gran éxito de venda, axudado por Seijo Rubio. En 1917 regresa definitivamente a Galicia, instalándose de novo no Seixo. A partir destes anos a súa obra intensifícase, sempre no mundo da paisaxe, e dáo a coñecer en ámbitos galegos de Sudamérica. Comparte a pintura coa decoración mural, de ambiente postimpresionista ou eminentemente modernista, a base de grafismos exquisitos de inspiración floral, e traballa na catalogación completa de Sargadelos, que publica en 1922. O seu traballo segue sendo intenso na ilustración, decoración e cadro en cabalete, así como en actividades xornalísticas e de investigación histórica e plástica. A súa paixón pola paisaxe lévao a funda-la Sociedade de Amigos da Paisaxe galega, en 1927, con sede na súa parroquia de residencia. A derradeira etapa da súa vida non lle foi doada, agravada polo abuso do alcohol, que o leva a crises neuróticas. Pese a todo pinta constantemente, unha ampla serie de nocturnos, ata a súa morte, á idade de 66 anos. Bello Piñeiro tivo un temperamento lírico e apaixonado. O seu carácter refléctese sempre na súa obra, ambiciosa, interesante mesmo na súa imperfección frecuente. Os seus retratos inquedan, as súas paisaxes son estilizacións moi idealizadas. Amaba apaixonadamente a súa terra e quixo facer símbolos de canto hai nela. Naturalmente, o impresionismo inflúe nel, aínda que procure sempre certo testemuño documentalista ou fuxa cara a modos fantasiosos. O resultado é desigual, pero nunca anodino. Porque mesmo o meramente decorativo ten valor como investigación ou recreación, aportando elementos que van dende o exercicio xeométrico ata a multiplicación dunha mesma imaxe, coma se estivese vista a través dun caleidoscopio. E ante unha paisaxe de Bello Piñeiro estamos contemplando un cadro, unha pintura de calidade formal e toda unha síntese da literatura da época.
-Barreiro, Alejandro: Del arte gallego. A Coruña, 1917. -Esteve Ortega, E.: Arte gallego. Barcelona, 1930. -Gaya Nuño, J. A.: La pintura española del siglo XX. Madrid, Ibérico Europa de edic., 1970. -Chamoso Lamas, Manuel: «Arte», en Galicia. Barcelona, Edit. Noguer. 1976. -Mon, Fernando: La pintura actual en Galicia. Vigo, 1967. -Pablos, Francisco: Pintores gallegos del Novecientos. A Coruña, Fundación Barrié de la Maza, 1981. -Pablos, Francisco: Plástica gallega. Vigo, Caixavigo, 1981. -Mon, Fernando: Pintura contemporánea en Galicia. A Coruña, Caixa Galicia, 1987. -Sanjurjo, Eduardo: Discurso de ingreso na Academia de Bellas Artes del Rosario. A Coruña, 1963. -Leyva Domínguez: Bello Piñeiro y su tiempo. -Barros, Tomás: Lembranzas encol do estudo de Bello Piñeiro. Diputación de A Coruña, 1980.
|
|
Pese a carecer de datación, la forma de firmar el cuadro sitúa la obra en su periodo de madurez, entendiendo éste desde la década de los años 30 hasta su muerte en 1953. Se trata en este caso de una de las obras más conseguidas de su autor, en la que convierte en protagonista de la escena a la estación otoñal y a los colores ocres que ésta conlleva, un protagonismo que se hace explícito en el texto.
La pincelada impresionista confiere a la estampa un dinamismo que convierte a esta obra en especialmente interesante dentro de la trayectoria de su autor. Una pincelada que aporta el color a base de pequeños toques para conseguir un paisaje de gran vivacidad y realismo. Merece la pena detenerse en el dominio de los juegos de luces y sombras que presenta esta obra, el río que da título a la obra, y que divide su estructura en dos orillas, le sirve a su autor de espejo en el que juega con absoluto conocimiento de la naturaleza, de su estructura, de sus colores y sus reflejos, para conseguir una imagen de evocadora belleza.
Espacio Colección Caixanova. Exposición Permanente de la Colección Caixanova. Vigo, enero 2005.
Malia carecer de datación, a forma de asinar o cadro sitúa a obra no seu período de madurez, que vai desde a década dos anos 30 ata a súa morte en 1953. Trátase, neste caso, dunha das obras máis conseguidas do seu autor, na que converte en protagonista da escena a estación outonal e as cores ocres que esta supón, un protagonismo que se fai explícito no texto.
A pincelada impresionista confírelle á estampa un dinamismo que converte esta obra en especialmente interesante dentro da traxectoria do seu autor. Unha pincelada que achega a cor a base de pequenos toques, para conseguir unha paisaxe de gran vivacidade e realismo. Paga a pena deterse no dominio dos xogos de luces e sombras que presenta esta obra, o río que lle dá título á obra e que divide a súa estrutura en dúas beiras, sérvelle ao seu autor de espello, no que xoga con absoluto coñecemento da natureza, da súa estrutura, das súas cores e dos seus reflexos, para conseguir unha imaxe de evocadora beleza.
Espazo Colección Caixanova. Exposición Permanente da Colección Caixanova. Vigo, xaneiro 2005.
Visor de Eventos |
|
|
| Título | Inv. | Tipo | Técnica | TipologíaTipoloxía | Autor | FechaData | |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Filtrar: | |||||||
| PáginaPáxina 1 de 3 | |||||||
| Consultando de registrosrexistros | |||||||
Buscar en la colección:
Buscar na colección:
| Nombre ArtísticoNome Artístico | NombreNome | ApellidosApelidos | NacimientoNacemento | |
|---|---|---|---|---|
| Filtrar: | ||||
| PáginaPáxina 1 de 3 | ||||
| Consultando de registrosrexistros | ||||
| Título | Inv. | Tipo | Técnica | TipologíaTipoloxía | Autor | FechaData | |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Filtrar: | |||||||
| PáginaPáxina 1 de 3 | |||||||
| Consultando de registrosrexistros | |||||||
Cargando Datos... |

Cargando Datos...