| Inicio |
Información de AutorInformación do Autor ![]() |
Obra en Detalle ![]() |
Resultados Búsqueda ![]() |
Busq. Avanzada ![]() |
Busq. Específica ![]() |
Dentro de la línea iniciada en los años 90 por este autor, en el camino de la paulatina negación de la imagen, como una crítica a la presencia excesiva de la misma en nuestra sociedad, se encuentra esta obra, una de las más valientes, arriesgadas y conseguidas de este coherente artista. La obra plantea un ejercicio para la propia memoria del espectador, que se ve obligado a abandonar su actitud pasiva para, acudiendo a sus propios recuerdos o aquello que la obra le evoca, recomponerla y descubrir aquello que la oscuridad esconde sin ocultar. Se trata de una magnífica obra que, en una mirada superficial puede parecer simple pero que, antes al contrario, está cargada de matices, de sensaciones, de luces, sombras y colores que la convierten en una de las obras cumbres de su autor.
La obra pertenece a la Serie Estructura da Memoria, en la que Huete abandona conscientemente la imagen para construir trabajos como este, que transcurren con igual intensidad por el camino del intelecto y por el de las sensaciones.
Espacio Colección Caixanova. Exposición Permanente de la Colección Caixanova. Enero 2005.
Exposición "Espacio Colección Caixanova", en el Centro Social Caixanova Vigo, desde el 22 de noviembre de 2006.
Dentro da liña iniciada nos anos 90 por este autor, no camiño da paulatina negación da imaxe, como unha crítica á presenza excesiva desta na nosa sociedade, encóntrase esta obra, unha das máis valentes, arriscadas e conseguidas deste coherente artista. A obra formula un exercicio para a propia memoria do espectador, que se ve obrigado a abandonar a súa actitude pasiva para, acudindo aos seus propios recordos ou a aquilo que a obra lle evoca, recompoñela e descubrir aquilo que a escuridade esconde sen ocultar. Trátase dunha magnífica obra que, nunha mirada superficial, pode parecer simple pero que, antes ao contrario, está cargada de matices, de sensacións, de luces, sombras e cores que a converten nunha das obras cumes do seu autor.
A obra pertence á serie Estrutura da Memoria, na que Huete abandona conscientemente a imaxe para construír traballos coma este, que transcorren con igual intensidade polo camiño do intelecto e polo das sensacións.
Espazo Colección Caixanova. Exposición Permanente da Colección Caixanova. Xaneiro 2005.
Exposición "Espazo Colección Caixanova", no Centro Social Caixanova Vigo, dende o 22 de novembro de 2006.
Comenzó a vivir el ambiente artístico desde la infancia, ya que su padre, un conocido periodista, era muy amigo de destacados plásticos ourensanos. El futuro pintor se relaciona desde muy joven con Jaime Quesada, José Luis de Dios, Acisclo Manzano, Virxilio, conterráneos y algo mayores que él. En la década de los sesenta, tras residir algún tiempo en Vigo, se traslada a Barcelona, para asistir a los cursos de la Escuela Massana y seguir después la carrera de Bellas Artes en la Escuela de San Jorge. El camino definitivo lo hallará en la Escuela Superior de Bellas Artes (H. F. B. K.) de Berlín, donde entra en contacto con las vanguardias que orientan la obra del joven gallego hacia una abstracción sinóptica, de base geométrica, después de etapas iniciales en las que cultivó el pop-art y un expresionismo emparentable con las corrientes que universalizó Bacon. Expone individualmente en 1966, en Vigo, y desde entonces sus muestras se han sucedido en ciudades de Galicia y de España, en Berlín, Rio de Janeiro, Suiza. Más interesa aún es su participación en colectivas de importancia, desde 1970 en Berlín, pasando por numerosas ciudades de España, por Francia, Argentina, etc. Figuró en las de «Atlántica» desde la inicial, ya que fue miembro fundador del grupo surgido en Baiona. Interesado por la investigación en la plástica, realiza los cursos de Doctorado en la Facultad de Bellas Artes en Salamanca y se doctora en Bellas Artes por la Universidad de Vigo (Facultad de Pontevedra). De esta última es profesor. Ha viajado por numerosos países y tiene obra no sólo en colecciones públicas y privadas, como museos de Galicia y centros institucionales, sino que también la tiene integrada en arquitectura. Tal el mural del centro de E. G. B. en Armenteira, la escultura al aire libre del polígono de La Grela, en A Coruña, y los murales en la alameda de Chapela, en Vigo, y el de la autovía Vigo-Pontevedra, en el llamado nudo de Isaac Peral. Ha ilustrado numerosos libros y publicaciones a partir de 1982 para escritores y editoriales de Galicia. Figura en los museos de Vigo, Pontevedra, A Coruña, León, Arte Contemporánea de Compostela, de grabado de Buenos Aires y de la Resistencia Salvador Allende. La pintura representativa de Huete es por completo abstracta, con vagas y hasta nulas referencias formales, casi siempre de intención geométrica. Su paleta es muy sobria, de entonaciones ocres dominantes, aunque también están azules y amarillos. Llega a una total simplificación, sugiriendo el grafismo del diseño, especialidad que ha cultivado. Materia levísima, muy tendida sobre el soporte, con frecuencia papel, consigue texturas caprichosas, como de brochazo elemental. La mancha es amplia, despereocupada en apariencia y no obstante, muy meditada. Suele realizar series acerca de una misma concepción, con ligeras variantes de estructura y cromatismo. No hay en esta obra ninguna concesión a lo «bonito». Por el contrario, la meta del artista es una pintura «pobre», que precisa de la total atención del espectador para adentrarse en su complejo mundo sugerido.
-Cunqueiro, Alvaro: Catálogo Ateneo de Pontevedra. Pontevedra, 1967. -Blanco Amor, Eduardo: Catálogo Caixavigo. Vigo, 1971. -Reixa, Antón: Catálogo Caixavigo. Vigo, 1979. -Pablos, Francisco: Plástica Gallega. Vigo, Caixavigo, 1981. -Bonet, Juan Manuel: Catálogo «Cuatro Pintores de Vigo». Vigo, 1982. -Sobrino Manzanares, M. L.: «Anxel Huete», Gran Enciclopedia Gallega. Tomo XVIII. 1984. -Castro, Xosé Antón: «Expresión Atlántica: Arte Galega dos 80». Ed. Follas Novas. Santiago, 1985. «Antropoloxía e Memoria: Visao Actual da Arte Galega». F. Gulbenkian. Lisboa, 1987. -Pinto de Almeida, Bernardo: «Baiona. Horizonte Atlántico» 1988. -Mendez Ferrín, X. L.: «Huete para min». Caixagalicia. La Coruña, 1988. -Calvo Serraller, Francisco: Enciclopedia del Arte Español del siglo XX. Volumen I. Madrid, 1991. -Castro, Xosé Antón. Catálogo Exposición Casa das Artes. Vigo, 1992. -Pablos, Francisco: Colección Adriano Marques de Magallanes. Vigo, Excmo. Ayuntamiento. 1992. -González Alegre, A.: «Trazos e Camiños». Xunta de Galicia. Santiago de Compostela, 1993. -Rey, Francisco: «Inicio dunha Colección». Centro Galego de Arte Contemporánea. Santiago, 1995.
Empezou a vivi-lo ambiente artístico dende a nenez, xa que seu pai, coñecido periodista, era moi amigo de destacados plásticos ourensáns. O futuro pintor relaciónase desde moi novo con Jaime Quesada, José Luis de Dios, Acisclo Manzano Virxilio, paisanos seus e algo maiores ca el. Na década dos sesenta, despois de residir algún tempo en Vigo, trasládase a Barcelona, para asistir ós cursos organizados na Escola Massana e logo segui-la carreira de Belas Artes na Escola de San Xurxo. O Camiño definitivo atoparao na Escola Superior de Belas Artes (H.F.B.K.) de Berlín, onde entra en contacto coas vangardas que orientan a obra do xove galego cara a unha abstracción sinóptica, de base xeométrica, despois de etapas iniciais nas que cultivou o pop-art e un expresionismo emparantable coas tendencias que universalizou Bacon. Expón individualmente en 1966, en Vigo, e desde aquela as súas mostras sucedéronse en cidades de Galicia e de España, en Berlín, Rio de Xaneiro, Suiza. Máis intensa áinda é a súa participación en mostras colectivas de importancia, desde 1970 en Berlín, pasando por numerosas cidades de España, Francia, Arxentina, etc. Figurou nas de " Atlántica" desde a inicial xa que foi membro fundador do grupo que xurdiu en Baiona. Interesado pola investigación na plástica, realiza cursos de doutorado na Facultade de Belas Artes en Salamanca e doutórase en Belas Artes pola Universidade de Vigo (Facultade de Pontevedra); exerce como profesor nesta última. Viaxou por numerosos países e ten obra non só en coleccións públicas e privadas coma museos de Galicia e centros institucionais senón que tamén a ten integrada en arquitectura. Ten un mural no centro de EXB en Armenteira unha escultura ó aire libre no polígono da Grela, na Coruña e os murais na alameda de Chapela, en Vigo, así como o da autovía Vigo-Pontevedra no chamado nó de Isaac Peral. Ilustrou moitos libros e publicacións a partir de 1982 para escritores e mais editoriais de Galicia. Figura nos museos de Vigo, Pontevedra, A Coruña, León, no de Arte Contemporánea de Compostela, no de gravado de Bos Aires e no da Resistencia Salvador Allende. A pintura representativa de Huete é totalmente abstracta, con vagas e ata nulas referencias formais, case sempre de intención xeométrica. A súa paleta é moi sobria, con entoacións ocres dominantes, aínda que tamén están os azuis e marelos. Chega a unha simplificación total, suxerindo o grafismo do deseño, especialidade que cultivou. Cunha materia levísima, moi tendida sobre o soporte, con frecuencia papel, acada texturas caprichosas, coma de brochazo elemental. A mancha é ampla, despreocupada en apariencia e, non obstante, moi meditada. Adoita realizar series verbo dunha mesma concepción, con pequenas variantes de estructura e cromatismo. Non hai nesta obra ningunha concesión ó "bonito". Polo contrario a meta do artista é unha pintura "pobre", que precisa da total atención do espectador para se introducir no seu complexo mundo suxerido.
-Cunqueiro, Alvaro: Catálogo Ateneo de Pontevedra. Pontevedra, 1967. -Blanco Amor, Eduardo: Catálogo Caixavigo. Vigo, 1971. -Reixa, Antón: Catálogo Caixavigo. Vigo, 1979. -Pablos, Francisco: Plástica Gallega. Vigo, Caixavigo, 1981. -Bonet, Juan Manuel: Catálogo «Cuatro Pintores de Vigo». Vigo, 1982. -Sobrino Manzanares, M. L.: «Anxel Huete», Gran Enciclopedia Gallega. Tomo XVIII. 1984. -Castro, Xosé Antón: «Expresión Atlántica: Arte Galega dos 80». Ed. Follas Novas. Santiago, 1985. «Antropoloxía e Memoria: Visao Actual da Arte Galega». F. Gulbenkian. Lisboa, 1987. -Pinto de Almeida, Bernardo: «Baiona. Horizonte Atlántico» 1988. -Mendez Ferrín, X. L.: «Huete para min». Caixagalicia. La Coruña, 1988. -Calvo Serraller, Francisco: Enciclopedia del Arte Español del siglo XX. Volumen I. Madrid, 1991. -Castro, Xosé Antón. Catálogo Exposición Casa das Artes. Vigo, 1992. -Pablos, Francisco: Colección Adriano Marques de Magallanes. Vigo, Excmo. Ayuntamiento. 1992. -González Alegre, A.: «Trazos e Camiños». Xunta de Galicia. Santiago de Compostela, 1993. -Rey, Francisco: «Inicio dunha Colección». Centro Galego de Arte Contemporánea. Santiago, 1995.
|
|
|
| ||||||||||||
|
|
|
Dentro de la línea iniciada en los años 90 por este autor, en el camino de la paulatina negación de la imagen, como una crítica a la presencia excesiva de la misma en nuestra sociedad, se encuentra esta obra, una de las más valientes, arriesgadas y conseguidas de este coherente artista. La obra plantea un ejercicio para la propia memoria del espectador, que se ve obligado a abandonar su actitud pasiva para, acudiendo a sus propios recuerdos o aquello que la obra le evoca, recomponerla y descubrir aquello que la oscuridad esconde sin ocultar. Se trata de una magnífica obra que, en una mirada superficial puede parecer simple pero que, antes al contrario, está cargada de matices, de sensaciones, de luces, sombras y colores que la convierten en una de las obras cumbres de su autor.
La obra pertenece a la Serie Estructura da Memoria, en la que Huete abandona conscientemente la imagen para construir trabajos como este, que transcurren con igual intensidad por el camino del intelecto y por el de las sensaciones.
Espacio Colección Caixanova. Exposición Permanente de la Colección Caixanova. Enero 2005.
Exposición "Espacio Colección Caixanova", en el Centro Social Caixanova Vigo, desde el 22 de noviembre de 2006.
Dentro da liña iniciada nos anos 90 por este autor, no camiño da paulatina negación da imaxe, como unha crítica á presenza excesiva desta na nosa sociedade, encóntrase esta obra, unha das máis valentes, arriscadas e conseguidas deste coherente artista. A obra formula un exercicio para a propia memoria do espectador, que se ve obrigado a abandonar a súa actitude pasiva para, acudindo aos seus propios recordos ou a aquilo que a obra lle evoca, recompoñela e descubrir aquilo que a escuridade esconde sen ocultar. Trátase dunha magnífica obra que, nunha mirada superficial, pode parecer simple pero que, antes ao contrario, está cargada de matices, de sensacións, de luces, sombras e cores que a converten nunha das obras cumes do seu autor.
A obra pertence á serie Estrutura da Memoria, na que Huete abandona conscientemente a imaxe para construír traballos coma este, que transcorren con igual intensidade polo camiño do intelecto e polo das sensacións.
Espazo Colección Caixanova. Exposición Permanente da Colección Caixanova. Xaneiro 2005.
Exposición "Espazo Colección Caixanova", no Centro Social Caixanova Vigo, dende o 22 de novembro de 2006.
Visor de Eventos |
|
|
| Título | Inv. | Tipo | Técnica | TipologíaTipoloxía | Autor | FechaData | |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Filtrar: | |||||||
| PáginaPáxina 1 de 3 | |||||||
| Consultando de registrosrexistros | |||||||
Buscar en la colección:
Buscar na colección:
| Nombre ArtísticoNome Artístico | NombreNome | ApellidosApelidos | NacimientoNacemento | |
|---|---|---|---|---|
| Filtrar: | ||||
| PáginaPáxina 1 de 3 | ||||
| Consultando de registrosrexistros | ||||
| Título | Inv. | Tipo | Técnica | TipologíaTipoloxía | Autor | FechaData | |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Filtrar: | |||||||
| PáginaPáxina 1 de 3 | |||||||
| Consultando de registrosrexistros | |||||||
Cargando Datos... |

Cargando Datos...