| Inicio |
Información de AutorInformación do Autor ![]() |
Obra en Detalle ![]() |
Resultados Búsqueda ![]() |
Busq. Avanzada ![]() |
Busq. Específica ![]() |
Sobre un fondo negro destacan, en color claro, tres formas cuadradas de distinto tamaño. El formato circular nos sumerge en un profundo agujero o en un cosmos cuyos perfiles curvilíneos cortan las figuras provocando la sensación de un universo infinito que se mueve con un lento movimiento. La obra pertenece a una serie de trabajos que realizó a su regreso a España en 1989. El título enfatiza una fecha e inevitablemente nos traslada a un acontecimiento que transformó el mundo. Y, sin quererlo, asociamos los cuadrados, signos abstractos por excelencia, con las tres embarcaciones que atravesaron el Atlántico y con ello hicieron algo más que eso. El artista, filósofo, poeta, conferenciante y crítico nos obliga a pensar en misterios y mensajes apocalípticos llevándonos al insconciente más profundo. Este juego entre círculo y cuadrado es común denominador de muchas de sus obras. Es el cielo y la tierra en el antiguo simbolismo chino, «es el mundo racional y el de los sentidos, el del hombre y la mujer, de Mondrian y de Arp» como dice Seuphor.
«Ocos» marzo de 1992, en la Casa de la Parra. Santiago de Compostela.
"1984-2004.Vinte anos de creación artística en Galicia na Colección Caixanova". Del 26 de febrero al 28 de marzo 2004. Centro Cultural Caixanova. Vigo.
"Colección Caixavigo. Pintura-Escultura-Dibujo". Tomo 3, página 123.
Sobre un fondo negro destacan, en cor clara, tres formas cadradas de distinto tamaño. O formato circular somérxenos nun profundo burato ou nun cosmos de perfís curvilíneos que cortan as figuras provocando a sensación dun universo infinito que se move cun lento movemento. A obra pertence a unha serie de traballos que realizou ao seu regreso a España en 1989. O título enfatiza unha data e inevitablemente trasládanos a un acontecemento que transformou o mundo. E, sen querelo, asociámos os cadrados, signos abstractos por excelencia, coas tres embarcacións que atravesaron o Atlántico e con iso fixeron algo máis ca iso. O artista, filósofo, poeta, conferenciante e crítico, obríganos a pensar en misterios e mensaxes apocalípticas levándonos ao inconsciente máis profundo. Este xogo entre círculo e cadrado é común denominador de moitas das súas obras. É o ceo e maila terra no antigo simbolismo chinés, «é o mundo racional e mais o dos sentidos, o do home e a muller, de Mondrian e de Arp», como di Seuphor.
«Ocos», marzo de 1992, na Casa da Parra, Santiago.
"1984-2004.Vinte anos de creación artística en Galicia na Colección Caixanova". Do 26 de febreiro ao 28 de marzo 2004.Centro Cultural Caixanova. Vigo.
"Colección Caixavigo. Pintura-Escultura-Dibujo". Tomo 3, páxina 123.
Intensa biografía la de este artista multifacético, curioso de toda manifestación cultural, cuya carrera se fraguó en Brasil, país al que fue llevado por sus mayores cuando contaba muy pocos años. Comenzó a investigar en pintura en 1964, trabajando con tintas sobre soportes inusuales, como maderas de derribo y tendidos en yeso. Hacia el 67 produce muebles que son verdaderos objetos de creación, en maderas quemadas y en cuero. Pasa en 1969 a estudiar en la Esdi-Escuela Superior de Diseño de Río de Janeiro, y su originalidad le conduce a realizar interesantísimos murales para empresas públicas del país suramericano, que derivan en creaciones en las que se transforma la naturaleza misma en su expresión vegetal, que expone en todo el noroeste brasileño, y que el artista, irónicamente, denomina «Proyecto idiotas». En 1975 retornó a España y realiza una exposición en Vigo, que sorprende por su insólita originalidad. De 1977 data su etapa que denomina Ciclo do Cupin, que continuará en los siguientes con Reciclo y Laberinto, en diversas ciudades brasileñas y en Vigo, Compostela y Barcelona. Alterna la escultura y la pintura y reliza relieves de grandes dimensiones, con el título del famoso libro de Celso Emilio Ferreiro, «Longa noite de pedra», con piezas tituladas Vuelo, Onda, Fuego y Tierra, atendiendo a sus raíces gallegas. Incorpora a sus materiales la piedra y el bronce e investiga con papeles reciclados y fibras vegetales. De 1983 data su gran exposición en Vigo «Diario de Viaje», que es un recorrido imaginario por la etnología americana que tan bien conoce. Prosigue sus experiencias, inspiradas en el arte popular autóctono de la Amazonía brasileña, con obras que expone en lugares tan distantes como Ginebra y Jerusalem. De 1988 data la serie Amazonas, Serie negra, cuando el papel rugoso y denso se enseñorea de superficies irregulares o trabaja sobre tocones y fragmentos de árboles centenarios, de morfología peculiar. Con la mencionada serie consigue el premio Brasil-Estados Unidos de Artes Plásticas de dicho año, como la mejor de esa fecha en Río de Janeiro. Su escultura «Amazonia-Cobra grande» se coloca en el pabellón Ruth Youth del museo israelí de Jerusalem. En 1989 regresó definitivamente a España e instala taller en Gondomar. Su obra sigue mostrándose individualmente en medio mundo y acude a las grandes bienales, como la de Sao Paulo. Se trata de un vanguardista razonante, inquieto y reflexivo, por completo inconformista y negador de lo tradicional y manido, para quien cualquier elemento abandonable puede transformarse en arte. Es considerablemente abstracto, casi siempre informalista, en verdad telúrico. Ante sus obras, parece que escuchamos un grito estrangulado; voces roncas y lejanas y la potencia de la naturaleza de la América india en toda su intensidad, pero aderezada con siglos de cultura refinada, más implícita que explícita en sus esculturas, relieves, pinturas y collages.
-Berkowitz, Mark y otros: Fernando Casás. Río de Janeiro, Gráfica Editora, 1986. -II Mostra Unión Fenosa. A Coruña, 1991.
Intensa biografía é a deste artista polifacético, curioso de toda manifestación cultural, cunha carreira que comezou en Brasil, país ó que o levaron canto contaba poucos anos de idade. Empezou a investigar en pintura en 1964, traballando con tintas sobre soportes inusuais, coma madeiras de derrube e tendidos en xeso. Polo 67 produce mobles que son verdadeiros obxectos de creación, en madeiras queimadas e en coiro. Pasa en 1969 a estudiar na Esdi-Escola Superior de Deseño de Río de Xaneiro, e a orixinalidade condúceo a realizar interesantísimos murais para empresas públicas do país sudamericano, que derivan en creacións nas que transforma a natureza mesma na súa expresión vexetal, que expón en todo o noroeste brasileiro e que o artista, ironicamente, denomina " Proxecto idiotas". En 1975 volveu a España e realiza unha exposición en Vigo, que sorprende pola súa insólita orixinalidade. De 1977 data a súa etapa que denomina Ciclo do Cupin, que vai continuar nos seguintes con Reciclo e Laberinto, en diversas cidades brasileiras e mais en Vigo, Compostela e Barcelona. Alterna a escultura e a pintura e realiza relevos de grandes dimensións, co título do famoso libro de Celso Emilio Ferreiro, "Longa noite de pedra", con pezas tituladas "Vuelo", "Onda", Fuego" e "Tierra", atendendo ás súas raíces galegas. Incorpóralles ós seus materiais a pedra e o bronce e investiga con papeis reciclados e fibras vexetais. De 1983 data a súa grande exposición en Vigo, "Diario de Viaje", que é un percorrido imaxinario pola etnoloxía americana, que tan ben coñece. Seguen as súas experiencias, inspiradas na arte popular autóctona da Amazonía brasileira, con obras que expón en lugares tan distantes coma Xenebra e Xerusalén. De 1988 data a serie Amazonas, serie negra, cando o papel rugoso e denso se enseñorea con superficies irregulares ou traballa sobre tocóns e fragmentos de árbores centenarias, de morfoloxía peculiar. Coa mencionada serie acada o premio Brasil- Estados Unidos de Artes Plásticas de dito ano, como a mellor desa data en Río de Xanerio. A súa escultura "Amazonia- Cobra grande" colócase no pavillón Ruth Youth do museo israelita de Xerusalén. En 1989 regresou definitivamente a España e instala un taller en Gondomar. A súa obra segue mostrándose individualmente en medio mundo e acode ás grandes bienais, coma a de Sâo Paulo. Trátase dun vangardista razoante, inquedo e reflexivo, por completo incoformista e negador do tradicional e manido, para o que calquera elemento abandonable se pode transformar en arte. É considerablemente abstracto, case sempre informalista, e, en verdade telúrico. Perante as súas obras semella escoitarmos un grito estrangulado; voces roncas e afastadas e a potencia da natureza da América india en toda a súa intensidade, pero adobada con séculos de cultura refinada, máis implícita ca explícita nas súas esculturas, relevos, pinturas e collages.
-Berkowitz, Mark y otros: Fernando Casás. Río de Janeiro, Gráfica Editora, 1986. -II Mostra Unión Fenosa. A Coruña, 1991.
|
|
|
Sobre un fondo negro destacan, en color claro, tres formas cuadradas de distinto tamaño. El formato circular nos sumerge en un profundo agujero o en un cosmos cuyos perfiles curvilíneos cortan las figuras provocando la sensación de un universo infinito que se mueve con un lento movimiento. La obra pertenece a una serie de trabajos que realizó a su regreso a España en 1989. El título enfatiza una fecha e inevitablemente nos traslada a un acontecimiento que transformó el mundo. Y, sin quererlo, asociamos los cuadrados, signos abstractos por excelencia, con las tres embarcaciones que atravesaron el Atlántico y con ello hicieron algo más que eso. El artista, filósofo, poeta, conferenciante y crítico nos obliga a pensar en misterios y mensajes apocalípticos llevándonos al insconciente más profundo. Este juego entre círculo y cuadrado es común denominador de muchas de sus obras. Es el cielo y la tierra en el antiguo simbolismo chino, «es el mundo racional y el de los sentidos, el del hombre y la mujer, de Mondrian y de Arp» como dice Seuphor.
«Ocos» marzo de 1992, en la Casa de la Parra. Santiago de Compostela.
"1984-2004.Vinte anos de creación artística en Galicia na Colección Caixanova". Del 26 de febrero al 28 de marzo 2004. Centro Cultural Caixanova. Vigo.
"Colección Caixavigo. Pintura-Escultura-Dibujo". Tomo 3, página 123.
Sobre un fondo negro destacan, en cor clara, tres formas cadradas de distinto tamaño. O formato circular somérxenos nun profundo burato ou nun cosmos de perfís curvilíneos que cortan as figuras provocando a sensación dun universo infinito que se move cun lento movemento. A obra pertence a unha serie de traballos que realizou ao seu regreso a España en 1989. O título enfatiza unha data e inevitablemente trasládanos a un acontecemento que transformou o mundo. E, sen querelo, asociámos os cadrados, signos abstractos por excelencia, coas tres embarcacións que atravesaron o Atlántico e con iso fixeron algo máis ca iso. O artista, filósofo, poeta, conferenciante e crítico, obríganos a pensar en misterios e mensaxes apocalípticas levándonos ao inconsciente máis profundo. Este xogo entre círculo e cadrado é común denominador de moitas das súas obras. É o ceo e maila terra no antigo simbolismo chinés, «é o mundo racional e mais o dos sentidos, o do home e a muller, de Mondrian e de Arp», como di Seuphor.
«Ocos», marzo de 1992, na Casa da Parra, Santiago.
"1984-2004.Vinte anos de creación artística en Galicia na Colección Caixanova". Do 26 de febreiro ao 28 de marzo 2004.Centro Cultural Caixanova. Vigo.
"Colección Caixavigo. Pintura-Escultura-Dibujo". Tomo 3, páxina 123.
Visor de Eventos |
|
|
| Título | Inv. | Tipo | Técnica | TipologíaTipoloxía | Autor | FechaData | |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Filtrar: | |||||||
| PáginaPáxina 1 de 3 | |||||||
| Consultando de registrosrexistros | |||||||
Buscar en la colección:
Buscar na colección:
| Nombre ArtísticoNome Artístico | NombreNome | ApellidosApelidos | NacimientoNacemento | |
|---|---|---|---|---|
| Filtrar: | ||||
| PáginaPáxina 1 de 3 | ||||
| Consultando de registrosrexistros | ||||
| Título | Inv. | Tipo | Técnica | TipologíaTipoloxía | Autor | FechaData | |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Filtrar: | |||||||
| PáginaPáxina 1 de 3 | |||||||
| Consultando de registrosrexistros | |||||||
Cargando Datos... |

Cargando Datos...