| Inicio |
Información de AutorInformación do Autor ![]() |
Obra en Detalle ![]() |
Resultados Búsqueda ![]() |
Busq. Avanzada ![]() |
Busq. Específica ![]() |
Esta obra de Pamen Pereira forma parte de su trabajo de la Antártica. Una artista viajera que dibuja un proyecto de creación desde la experiencia de su viaje al continente blanco. Como ella nos cuenta: "Me muevo desde hace más de veinte años en el terreno de la investigación artística, y el objetivo es tratar de comprender y expresar todas estas emociones que se generan de la observación y la reflexión de las diferentes realidades a través de la capacidad intuitiva del arte."
Un paisaje visual, en el que se parte de referencias concretas y se consigue a través de diferentes materiales y conceptos que manipula y organiza para conectarnos con la naturaleza. Una imagen de extraordinaria belleza, capacidad de evocación y de seducción. La artista nos cuenta: "De vuelta a mi estudio reflexiono sobre la experiencia-testimonio en ese mundo de los hielos y las aguas profundas, no se como explicar el atractivo que este lugar tan extremo y desafiante tiene para mi, Antártida, salvaje, romántica, temperamental, inaccesible algunas veces incluso para si misma, sin medida y a veces es desorbitada, todo esto para lo bueno y para lo malo. Es una satisfacción cuando uno se encuentra con su verdadera naturaleza que juzga a veces tan injustamente y osa reconocer que en el fondo no hay nada inaceptable".
Un espacio imposible, oclusivo, obsesionante donde la realidad se vuelve fantasía y la razón tiene como fin la liberación de un mundo lleno de misterio.
Exposición "Espacio Colección Caixanova" en el Centro Social Caixanova Vigo desde mayo de 2007.
"Marxes e Mapas" Auditorio de Galicia.Santiago. Del 9 octubre 2008 al 1 febrero 2009.
Esta obra de Pamen Pereira forma parte do seu traballo da Antártica. Unha artista viaxeira que debuxa un proxecto de creación dende a experiencia da súa viaxe ao continente branco. Como ela nos conta: "Móvome dende hai máis de vinte anos no terreo da investigación artística e o obxectivo é tratar de comprender e expresar todas estas emocións, que se xeran da observación e a reflexión das diferentes realidades a través da capacidade intuitiva da arte".
Unha paisaxe visual, no que se parte de referencias concretas e se consegue a través de diferentes materiais e conceptos que manipula e organiza para conectarnos coa natureza. Unha imaxe de extraordinaria beleza, capacidade de evocación e de sedución. A artista cóntanos: "De volta ao meu estudio reflexiono sobre a experiencia-testemuño nese mundo dos xeos e as augas profundas, non sei como explicar o atractivo que este lugar tan extremo e desafiante ten para min, Antártida, salvaxe, romántica, temperamental, inaccesible algunhas veces mesmo para si mesma, sen medida e ás veces é desorbitada, todo isto para o bo e para o malo. É unha satisfacción cando un se atopa coa súa verdadeira natureza que xulga ás veces tan inxustamente e ousa recoñecer que, no fondo, non hai nada inaceptable".
Un espazo imposible, oclusivo, obsesionante, onde a realidade se volve fantasía e a razón ten como fin a liberación dun mundo cheo de misterio.
Exposición "Espazo Colección Caixanova", no Centro Social Caixanova Vigo, dende maio de 2007.
"Marxes e Mapas" Auditorio de Galicia.Santiago. Do 9 outubro 2008 ao 1 febreiro 2009.
Su nombre completo es María del Carmen Pérez Pereira, si bien en el mundo del arte es conocida como Pamen Pereira. Cursó la carrera superior de Bellas Artes en la Escuela de San Carlos en Valencia, durante los años 1981 a 1986. Casi inmediatamente su obra comenzó a interesar en ámbitos institucionales, y fue objeto en 1990 de beca-ayuda a la investigación de materias plásticas de la Diputación provincial de Zaragoza. En 1991 fue accésit en el primer Certamen de Pintura Fundación Nueva Empresa y el año siguiente premio en el VII certamen de Pintura Villa de Tauste, beca de arte Mojácar y accésit en el premio Isabel de Portugal. En 1995 fue distinguida con uno de los galardones más deseados por los jóvenes artistas, la beca de Unión Fenosa, a cuyas Mostras había concurrido en ediciones anteriores, lo que le permitió residir y trabajar en Japón durante el bieno 1996-97. Fue seleccionada para trabajar en los talleres de arte Lucio Muñoz, del Círculo de Bellas Artes, los años 1989-90, en la Quincena d'Art Montesquiú, en 1989, y en el Julián Schnabel, del citado Círculo de Bellas Artes, los años 90 y 91. Comenzó a exponer individualmente en Valencia, en 1987, y ha realizado exposiciones en ciudades de toda España. También ha mostrado su obra en países de Centroeuropa. Especialmente destacada fue su exposición en Suiza, titulada "Heisse Wasser für den Tee", en 1996. En exposiciones colectivas, la obra de Pamen Pereira ha recorrido numerosas ciudades. Muy importante fue su participación en la denominada "Trazos e camiños", del Plan Cultural Xacobeo, en 1993, que recorrió todas las ciudades de Galicia, con las más destacadas figuras de la plástica de nuestro país. La pintura de Pamen Pereira posee una personalidad inconfundible. Partiendo de referencias concretas, a veces pormenores anatómicos y vegetales, elabora y recrea desde la más rigurosa abstracción, enfatizando lo aparentemente secundario, desde un concepto que indudablemente tiene su raíz en la estética surrealista. La morbidez de una hoja verde, la peculiaridad morfológica del cerebro, la danza de una espora vista al microscopio de gran aumento, son esas referencias para situarlas la artista en un ámbito propio, de sobrio cromatismo o de fuerte contraste entre carmines y negros como sobados. A veces idea espacios imposibles, puramente oníricos, oclusivos y obsesionantes, sólo posibles en una mente esquizoide. Y sobre ellos razona y consigue texturas de asperezas y grosores preocupantes. De alguna manera, esta pintura se emparenta con la literatura fantástica que va de Kafka a Lovecraft. O arranca del surrealismo aparentemente ingenuista de Odilon Redón, para que criaturas como fetales se alojen en un imposible claustro materno. El fuego monocromático puede rodear objetos como un piano. En un pavimento ajedrezado se inscribe, de pronto, el fragmento de un rostro de mirada sostenida e inquisidora, cual si emergiera del subsuelo. En definitiva, un mundo vario, rico, personal, en el que la realidad está trascendida y vuelta del revés, para mostrarnos el misterio que contiene.
-III Mostra Unión Fenosa. A Coruña, 1993. -Trazos e Camiños. Santiago. Xunta de Galicia, 1993. -VV.AA.: Catálogo de la muestra "Heisses Wasser für den Tee". Schaffhausen, 1996. -VV.AA.: Pamen Pereira. A Coruña. Unión Fenosa, 1998. -VVAA en la presentación del catálogo de la exposición de Schaffhausen; M. Fernández Cid, "Pamen Pereira, imágenes de humo", ABC das artes 14/6/96.
O seu nome completo é María del Carmen Pérez Pereira, se ben no mundo da arte é coñecida como Pamen Pereira. Cursou a carreira superior de Belas Artes na Escola de San Carlos en Valencia, durante os anos 1981 a 1986. Case inmediatamente a súa obra comezou a interesar en ámbitos institucionais, e foi obxecto en 1990 de bolsa-axuda á investigación de materias plásticas da Deputación provincial de Zaragoza. En 1991 foi accésit no primeiro certame de Pintura Fundación Nueva Empresa e ó ano seguinte premio no VII certame de Pintura Villa de Tauste, bolsa de arte Mojácar e accésit no premio Isabel de Portugal. En 1995 foi distinguida cun dos galardóns máis desexados polos novos artistas, a bolsa de Unión Fenosa, mostras ás que concorrera en edicións anteriores, en 1995, o que lle permitiu residir e traballar en Xapón durante o bienio 1996-1997. Foi seleccionada para traballar nos talleres de arte Lucio Muñoz, do Círculo de Bellas Artes, os anos 1989-90, na Quincena d´Art Montesquieu, en 1989, e no Julián Schanabel, do citado Círculo de Bellas Artes, os anos 1990 e 1991. Comezou a expoñer individualmente en Valencia, en 1987, e realizou exposicións en cidades de toda España. Tamén amosou a súa obra en países de Centroeuropa. Especialmente destacada foi a súa exposición en Suíza, titulada AHeisses Vasser für den Tee@, en 1996. En exposicións colectivas, a obra de Pamen Pereira percorreu numerosas cidades. Especialmente importante foi a súa participación na denominada “Trazos e camiños”, do Plan Cultural Xacobeo, en 1993, que percorreu tódalas cidades de Galicia, coas máis importantes figuras da plástica do noso país. A pintura de Pamen Pereira posúe unha personalidade inconfundible. Partindo de referencias concretas, ás veces pormenores anatómicos e vexetais, elabora e recrea desde a máis rigorosa abstracción, enfatizando o aparentemente secundario, desde un concepto que indubidablemente ten a súa raíz na estética surrealista. A morbidez dunha folla verde, a peculiaridade morfolóxica do cerebro, a danza dunha espora vista ó microscopio de grande aumento, son esas referencias para situalas a artista nun ámbito propio, de sobrio cromatismo ou de forte contraste entre carmíns e negros como sobados. Ás veces idea espacios imposibles, puramente oníricos, oclusivos e obsesionantes, só posibles nunha mente esquizoide. E sobre eles razoa e consegue texturas de asperezas e grosores preocupantes. Dalgunha maneira, esta pintura emparéntase coa literatura fantástica que vai de Kafka a Lovecraft. Ou arranca do surrealismo aparentemente inxenuísta de Odilon Redón, para que criaturas aparentemente fetais se aloxen nun imposible claustro materno. O lume monocromático pode rodear obxectos como un piano. Nun pavimento axadrezado inscríbese, de pronto, o fragmento dun rostro de mirada sostida e inquisidora, coma se emerxese do subsolo. En definitiva, un mundo vario, rico, persoal, no que a realidade está trascendida e volta do revés, para amosárno-lo misterio que contén.
-VVAA na presentación do catálogo da exposición de Schaffhausen; M. Fernández Cid, "Pamen Pereira, imágenes de humo", ABC das artes 14/6/96. -VV.AA.: Catálogo da mostra “Heisses Wasser für den Tee”. Schaffhausen, 1996. -III Mostra Unión Fenosa. A Coruña, 1993. -Trazos e Camiños. Xunta de Galicia. Santiago de Compostela, 1993.
|
|
|
Esta obra de Pamen Pereira forma parte de su trabajo de la Antártica. Una artista viajera que dibuja un proyecto de creación desde la experiencia de su viaje al continente blanco. Como ella nos cuenta: "Me muevo desde hace más de veinte años en el terreno de la investigación artística, y el objetivo es tratar de comprender y expresar todas estas emociones que se generan de la observación y la reflexión de las diferentes realidades a través de la capacidad intuitiva del arte."
Un paisaje visual, en el que se parte de referencias concretas y se consigue a través de diferentes materiales y conceptos que manipula y organiza para conectarnos con la naturaleza. Una imagen de extraordinaria belleza, capacidad de evocación y de seducción. La artista nos cuenta: "De vuelta a mi estudio reflexiono sobre la experiencia-testimonio en ese mundo de los hielos y las aguas profundas, no se como explicar el atractivo que este lugar tan extremo y desafiante tiene para mi, Antártida, salvaje, romántica, temperamental, inaccesible algunas veces incluso para si misma, sin medida y a veces es desorbitada, todo esto para lo bueno y para lo malo. Es una satisfacción cuando uno se encuentra con su verdadera naturaleza que juzga a veces tan injustamente y osa reconocer que en el fondo no hay nada inaceptable".
Un espacio imposible, oclusivo, obsesionante donde la realidad se vuelve fantasía y la razón tiene como fin la liberación de un mundo lleno de misterio.
Exposición "Espacio Colección Caixanova" en el Centro Social Caixanova Vigo desde mayo de 2007.
"Marxes e Mapas" Auditorio de Galicia.Santiago. Del 9 octubre 2008 al 1 febrero 2009.
Esta obra de Pamen Pereira forma parte do seu traballo da Antártica. Unha artista viaxeira que debuxa un proxecto de creación dende a experiencia da súa viaxe ao continente branco. Como ela nos conta: "Móvome dende hai máis de vinte anos no terreo da investigación artística e o obxectivo é tratar de comprender e expresar todas estas emocións, que se xeran da observación e a reflexión das diferentes realidades a través da capacidade intuitiva da arte".
Unha paisaxe visual, no que se parte de referencias concretas e se consegue a través de diferentes materiais e conceptos que manipula e organiza para conectarnos coa natureza. Unha imaxe de extraordinaria beleza, capacidade de evocación e de sedución. A artista cóntanos: "De volta ao meu estudio reflexiono sobre a experiencia-testemuño nese mundo dos xeos e as augas profundas, non sei como explicar o atractivo que este lugar tan extremo e desafiante ten para min, Antártida, salvaxe, romántica, temperamental, inaccesible algunhas veces mesmo para si mesma, sen medida e ás veces é desorbitada, todo isto para o bo e para o malo. É unha satisfacción cando un se atopa coa súa verdadeira natureza que xulga ás veces tan inxustamente e ousa recoñecer que, no fondo, non hai nada inaceptable".
Un espazo imposible, oclusivo, obsesionante, onde a realidade se volve fantasía e a razón ten como fin a liberación dun mundo cheo de misterio.
Exposición "Espazo Colección Caixanova", no Centro Social Caixanova Vigo, dende maio de 2007.
"Marxes e Mapas" Auditorio de Galicia.Santiago. Do 9 outubro 2008 ao 1 febreiro 2009.
Visor de Eventos |
|
|
| Título | Inv. | Tipo | Técnica | TipologíaTipoloxía | Autor | FechaData | |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Filtrar: | |||||||
| PáginaPáxina 1 de 3 | |||||||
| Consultando de registrosrexistros | |||||||
Buscar en la colección:
Buscar na colección:
| Nombre ArtísticoNome Artístico | NombreNome | ApellidosApelidos | NacimientoNacemento | |
|---|---|---|---|---|
| Filtrar: | ||||
| PáginaPáxina 1 de 3 | ||||
| Consultando de registrosrexistros | ||||
| Título | Inv. | Tipo | Técnica | TipologíaTipoloxía | Autor | FechaData | |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Filtrar: | |||||||
| PáginaPáxina 1 de 3 | |||||||
| Consultando de registrosrexistros | |||||||
Cargando Datos... |

Cargando Datos...