| Inicio |
Información de AutorInformación do Autor ![]() |
Obra en Detalle ![]() |
Resultados Búsqueda ![]() |
Busq. Avanzada ![]() |
Busq. Específica ![]() |
En esta obra de Ruibal se hacen más presentes que nunca sus tres elementos definitorios y personales: el tratamiento del color, las texturas y el protagonismo de la línea. Una obra de gran tamaño que juega con la curva del lienzo para salir en la búsqueda del espectador.
Formas esquemáticas de un rojo intenso se expanden con espontaneidad y son la clave para crear un paisaje que plasma pensamientos propios. Uso monocromático del color. El rojo inunda el espacio en diferentes tonalidades haciéndose más protagonista en aquellos elementos que el autor quiere potenciar.
Un espacio donde conviven la línea, el gesto y las texturas y donde la libertad de expresión nos muestra un universo de luz y color.
Exposición "Ruibal. 1985-1999: Un proceso de depuración" en la Sala de Exposicións Estación Marítima de A Coruña del 15 de enero al 13 de febrero de 2000.
Exposición "Espacio Colección Caixanova" en el Centro Social Caixanova Vigo desde mayo de 2007 hasta enero 2009.
Exposición MANOLO RUIBAL - 1967-2009. Museo de Pontevedra. Del 29 de mayo al 5 de julio de 2009
Exposición "Ruibal. 1985-1999: Un proceso de depuración", página 75.
Nesta obra de Ruibal, fanse máis presentes que nunca os seus tres elementos definitorios e persoais: o tratamento da cor, as texturas e o protagonismo da liña. Unha obra de gran tamaño que xoga coa curva do lenzo para saír na busca do espectador.
Formas esquemáticas dun vermello intenso expándense con espontaneidade e son a clave para crear unha paisaxe que plasma pensamentos propios. Uso monocromático da cor. O vermello inunda o espazo en diferentes tonalidades e faise máis protagonista naqueles elementos que o autor quere potenciar.
Un espazo onde conviven a liña, o xesto e as texturas e onde a liberdade de expresión nos mostra un universo de luz e cor.
Exposición "Ruibal. 1985-1999: Un proceso de depuración" na Sala de Exposicións Estación Marítima de A Coruña do 15 de xaneiro ao 13 de febreiro de 2000.
Exposición "Espazo Colección Caixanova", no Centro Social Caixanova Vigo, desde maio do 2007 ata xaneiro de 2009.
Exposición "MANOLO RUIBAL - 1967-2009". Museo de Pontevedra. Do 29 de maio ao 5 de xuño de 2009
Exposición "Ruibal. 1985-1999: Un proceso de depuración", páxina 75.
No tiene inconveniente en confesar que su madre se encontraba en la cárcel, por estraperlista forzada por el hambre de la postguerra, cuando él nació, y que su infancia fue muy dura. Su primer contacto con la pintura, que fascina al niño aldeano, lo tiene en un almanaque que reproducía obras de Corot, Manet, Van Gogh y Cezánne. Interesado, obsesionado merjor por la pintura, sin saberse cómo, se traslada a Pontevedra en bicicleta para adquirir colores. Su primer cuadro, casi infantil, lo vende por 300 pesetas, con las que viajó a Madrid, dispuesto a ser pintor. Visita constantemente el museo del Prado. Continúan las dificultades, incluso el hambre, hasta que le ayuda el gran pintor pontevedrés Rafael Ubeda. Trabaja en una serigrafía, como tapicero, en lo que salga. Así permanece hasta que cumple el servicio militar y viaja a París, donde permanece a la aventura tres meses. Retorna a Madrid. Trabaja y en 1967 expone en Murcia, por vez primera y debido a una casualidad. Tuvo un éxito inesperado. Vuelve a Galicia y expone en Pontevedra y en Compostela. Repite en Murcia, con igual fortuna que en la primera ocasión. Se casa en 1972 y vive en Pontevedra. Viaja a Italia. Se suceden sus exposiciones. Recorre medio mundo. Acude a colectivas de importancia. La crítica lo elogia. Su inicial pintura de paisajes, en azules y negros, evoluciona hacia un gestualismo esquemático en los finales de la década de los ochenta. Pasa algún tiempo en Mallorca y viaja a Nueva York. Al fin vuelve, para establecerse definitivamente en el ámbito rural próximo a su mundo infantil, donde pinta y convive con poetas, artistas y amigos. Su pintura personalísima se ha extendido por el mundo, se aprecia en galerías de importancia y está en los Museos de Galicia y en otros muchos de España y del extranjero. El postimpresionismo y pintores que van de Colmeiro a Nonell, influyen en la primera estapa de Ruibal, en la que son características unas marinas escuetas, de amplia mancha rascada, en azules y negros, sin referencias humanas, o conjuntos de figuras como deliberadamente envueltas y hasta revueltas. Después hace escueta su mancha, puramente gestual, abstracta, muy próxima al decorativismo japonés. Sus floreros son pura síntesis de forma, de tendencia lírica e intimista. Azules, rosas, escuetos, de escasísima materia, sobre fondos neutros. Su concepción plástica se simplifica aún más, para ser únicamente manchas en el espacio, levísimas, casi etéreas, como imaginarios coros de ángeles en una visión paradisíaca del Dante.
-Castro Arines, José de: El libro de la vida de Manuel Ruibal. Madrid, Edic. Rayuela, 1979. -VV. AA.: Ruibal. A Coruña, Ayuntamiento, 1987. -Mon, Fernando: Pintura contemporánea en Galicia. A Coruña, Caixa Galicia, 1987. -Pablos, Francisco: Plástica gallega. Vigo, Caixavigo, 1981. -Pablos, Francisco: Pintores gallegos. Vol. I. Vigo, 1980.
Non ten inconveniente en confesar que súa nai se atopaba no cárcere por estraperlista, a consecuencia da fame da posguerra, cando el naceu e que a súa nenez fou moi dura. O seu primeiro contacto coa pintura, que fascina ó neno aldeán, tívoo cun almanaque que reproducía obras de Corot, Manet, Van Gogh e Cézanne. Interesado, mellor obsesionado pola pintura, sen saber cómo, ía a Pontevedra en bicicleta para comprar cores. O seu primeiro cadro, case infantil, véndeo por 300 pesetas, cartos cos que viaxou a Madrid, disposto a ser pintor. Visita constantemente o Museo do Prado. Seguen as dificultades, mesmo a fame, ata que o axuda o grande pintor pontevedrés Rafael Úbeda. Traballa nunha serigrafía, como tapiceiro e en todo o que aparece. Así permanece ata que cumpre o servicio militar, viaxando logo a París, onde queda á aventura tres meses. Volve a Madrid, traballa e en 1967 expón en Murcia, por primeira vez e debido a unha casualidade; obtivo un éxito inesperado. Regresa a Galicia e expón en Pontevedra e mais en Compostela. Repite en Murcia, con igual fortuna ca na primeira ocasión. Casa en 1972 e vive en Pontevedra e percorre medio mundo; viaxa a Italia e sucédense as súas exposicións; tamén participa en colectivas de importancia que gaba a crítica. A súa pintura inicial de paisaxes, en azuis e negros, evoluciona cara a un xestualismo esquemático nos finais da década dos oitenta. Pasa algún tempo en Mallorca e viaxa a Nova York. Volve, por fin, para se establecer definitivamente no ámbito rural próximo ó seu mundo de neno, onde pinta e convive con poetas, artistas e amigos. A súa pintura, moi persoal, estendeuse por todo o mundo, apreciándose en galerías de importancia; atópase nos museos de Galicia e noutros moitos de España e do estranxeiro. O postimpresionismo e os pintores que van de Colmeiro a Nonell inflúen na primeira etapa de Ruibal, na que son características unhas mariñas sinxelas, de ampla mancha rascada, en azuis e negros sen referencias humanas ou conxuntos de figuras deliberadamente envoltas e ata mesturadas. Despois fai sobria a súa mancha, puramente xestual, abstracta, moi próxima ó decorativismo xaponés. Os seus floreiros son pura síntese de forma, cunha tendencia lírica e intimista, azuis, rosas concisos, de moi escasa materia, sobre fondos neutros. A súa concepción plástica simplifícase aínda máis, para ser unicamente manchas no espacio, moi leves, case etéreas, como imaxinarios coros de anxos nunha visión paradisíaca de Dante.
-Castro Arines, José de: El libro de la vida de Manuel Ruibal. Madrid, Edic. Rayuela, 1979. -VV. AA.: Ruibal. A Coruña, Concello, 1987. -Mon, Fernando: Pintura contemporánea en Galicia. A Coruña, Caixa Galicia, 1987. -Pablos, Francisco: Plástica gallega. Vigo, Caixavigo, 1981. -Pablos, Francisco: Pintores gallegos. Vol. I. Vigo, 1980.
|
|
|
|
En esta obra de Ruibal se hacen más presentes que nunca sus tres elementos definitorios y personales: el tratamiento del color, las texturas y el protagonismo de la línea. Una obra de gran tamaño que juega con la curva del lienzo para salir en la búsqueda del espectador.
Formas esquemáticas de un rojo intenso se expanden con espontaneidad y son la clave para crear un paisaje que plasma pensamientos propios. Uso monocromático del color. El rojo inunda el espacio en diferentes tonalidades haciéndose más protagonista en aquellos elementos que el autor quiere potenciar.
Un espacio donde conviven la línea, el gesto y las texturas y donde la libertad de expresión nos muestra un universo de luz y color.
Exposición "Ruibal. 1985-1999: Un proceso de depuración" en la Sala de Exposicións Estación Marítima de A Coruña del 15 de enero al 13 de febrero de 2000.
Exposición "Espacio Colección Caixanova" en el Centro Social Caixanova Vigo desde mayo de 2007 hasta enero 2009.
Exposición MANOLO RUIBAL - 1967-2009. Museo de Pontevedra. Del 29 de mayo al 5 de julio de 2009
Exposición "Ruibal. 1985-1999: Un proceso de depuración", página 75.
Nesta obra de Ruibal, fanse máis presentes que nunca os seus tres elementos definitorios e persoais: o tratamento da cor, as texturas e o protagonismo da liña. Unha obra de gran tamaño que xoga coa curva do lenzo para saír na busca do espectador.
Formas esquemáticas dun vermello intenso expándense con espontaneidade e son a clave para crear unha paisaxe que plasma pensamentos propios. Uso monocromático da cor. O vermello inunda o espazo en diferentes tonalidades e faise máis protagonista naqueles elementos que o autor quere potenciar.
Un espazo onde conviven a liña, o xesto e as texturas e onde a liberdade de expresión nos mostra un universo de luz e cor.
Exposición "Ruibal. 1985-1999: Un proceso de depuración" na Sala de Exposicións Estación Marítima de A Coruña do 15 de xaneiro ao 13 de febreiro de 2000.
Exposición "Espazo Colección Caixanova", no Centro Social Caixanova Vigo, desde maio do 2007 ata xaneiro de 2009.
Exposición "MANOLO RUIBAL - 1967-2009". Museo de Pontevedra. Do 29 de maio ao 5 de xuño de 2009
Exposición "Ruibal. 1985-1999: Un proceso de depuración", páxina 75.
Visor de Eventos |
|
|
| Título | Inv. | Tipo | Técnica | TipologíaTipoloxía | Autor | FechaData | |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Filtrar: | |||||||
| PáginaPáxina 1 de 3 | |||||||
| Consultando de registrosrexistros | |||||||
Buscar en la colección:
Buscar na colección:
| Nombre ArtísticoNome Artístico | NombreNome | ApellidosApelidos | NacimientoNacemento | |
|---|---|---|---|---|
| Filtrar: | ||||
| PáginaPáxina 1 de 3 | ||||
| Consultando de registrosrexistros | ||||
| Título | Inv. | Tipo | Técnica | TipologíaTipoloxía | Autor | FechaData | |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Filtrar: | |||||||
| PáginaPáxina 1 de 3 | |||||||
| Consultando de registrosrexistros | |||||||
Cargando Datos... |

Cargando Datos...