| Inicio |
Información de AutorInformación do Autor ![]() |
Obra en Detalle ![]() |
Resultados Búsqueda ![]() |
Busq. Avanzada ![]() |
Busq. Específica ![]() |
Xesús Carballido trabaja con un lenguaje profundamente personal. Recupera objetos que toma de la vida cotidiana para integrarlos y componer de una manera equilibrada una obra de arte. Objetos que dejaron de utilizarse, que ya no tienen utilidad adquieren de nuevo vida propia, una funcionalidad dentro de la pieza.
Tendencia a la recopilación. Rescata objetos del pasado que ya no tienen función pero si una relación de empatía con el espectador. Provocan recuerdos, ideas o historias.
Construye un collage a base de agrupaciones de objetos dispares que coloca en diferentes compartimentos a modo de expositor. Un escaparate del pasado con piezas recicladas a las que da un nuevo significado.
Xesús Carballido traballa cunha linguaxe profundamente persoal. Recupera obxectos que toma da vida cotiá, para integralos e compoñer dun xeito equilibrado unha obra de arte. Obxectos que deixaron de utilizarse, que xa non teñen utilidade, adquiren de novo vida propia, unha funcionalidade dentro da peza.
Tendencia á recompilación. Rescata obxectos do pasado que xa non teñen función, pero si unha relación de empatía co espectador. Provocan recordos, ideas ou historias.
Constrúe unha colaxe a base de agrupacións de obxectos dispares que coloca en diferentes compartimentos a xeito de expositor. Un escaparate do pasado con pezas recicladas ás que lles dá un novo significado.
No ofrece sobre si mismo otra referencia que la de su nacimiento, en Carballiño, Ourense, en 1954. Silencio absoluto, pues, respecto a sus años de formación, que en su obra acusa ser variada y rica.
Comenzó a exponer individualmente en 1992, en Noia, A Coruña, y lo ha hecho en casi todas las ciudades y villas importantes de Galicia. Colectivamente apareció en la tercera Mostra Unión Fenosa de 1993, y posteriormente su obra estuvo presente en muestras de Ourense, A Coruña,
El arte de Carballido es absolutamente peculiar, inconfundible. Partiendo de evocaciones de objetos, grabados, juguetes adminículos de un pasado entre remoto y próximo, recrea estampas, diseños, postales, como si todo estuviera envejecido, amarillecido por el paso del tiempo. Participa del “collage”, del “pop” y no poco del surrealismo, porque al fin es tanto o más onírico que recreador de lo real.
La pátina que el polvo crea sobre lo abandonado parece adueñarse de la obra de este artista extraño, a veces también próximo a los modos del constructivismo de Torres García en cuanto a la composición de “puzzle”. Ocres y sepias, cartulinas abarquilladas, objetos de ortopedia y publicidad del pasado, que encantarían al barroquismo Gómez de
Esa actitud ha llevado a Carballido a la escultura, o más bien al objeto corpóreo, en composiciones complejas que acumulan sabiamente, aunque con apariencia de despreocupación, los objetos más varios, desde tipos de imprenta a conchas marinas, hierros forjados, restos de joyas, etiquetas de productos comerciales y mil cachivaches más.
Su barroquismo irrenunciable es, a veces, secuela de cubismo razonante, geométrico y cabal, o dibujo infantilizado que eleva a trascendente y preocupante. O simplemente, combina cajas y pequeños estuches metálicos donde aparece aún, desvaída, la imagen que les sirvió de atractivo en fecha indeterminable.
Inventario de rarezas, recuperado desván de la memoria, populismo intelectualizado. La capacidad creadora de Carballido es inmensa a partir del reto que para él supone todo ese mundo de desecho y almoneda que tan hábilmente maneja.
- Pallarés, Carmen: Dos caos al cosmos. Madrid, 2002.
- García Iglesias, J. M.: Xesús Carballido. Santiago, 1997.
- VV:AA: Seica en Cuba.
- Calvo Serraller, Francisco: Recortables. Madrid, 2000.
- Rozas, Mercedes: Manufacturados “Seica”. Madrid, 1999.
- VV.AA.: Seica en Ourense. X. Carballido. Ourense, 2004.
Non ofrece sobre si mesmo outra referencia que a do seu nacemento, no Carballiño, Ourense, en 1954. Silencio absoluto, pois, respecto dos seus anos de formación que na súa obra acusa ser variada e rica. Comezou a expoñer individualmente en 1992, en Noia, A Coruña, e fíxoo en case todas as cidades e vilas importantes de Galicia. Colectivamente apareceu na terceira Mostra Unión Fenosa de 1993 e, posteriormente, a súa obra estivo presente en mostras de Ourense, A Coruña, A Mancha, Madrid e en Francia e Santiago de Cuba. Está representado no Museo Unión Fenosa da Coruña, na Fundación Granell de Compostela e noutras coleccións de Galicia e Cuba. A arte de Carballido é absolutamente peculiar, inconfundible. Partindo de evocacións de obxectos, gravados, xoguetes adminículos dun pasado entre remoto e próximo, recrea estampas, deseños, postais, como se todo estivese envellecido, amarelecido polo paso do tempo. Participa da colaxe, do pop e non pouco do surrealismo, porque á fin é tanto ou máis onírico ca recreador do real. A pátina que o po crea sobre o abandonado parece apoderarse da obra deste artista estraño, ás veces tamén próximo aos modos do construtivismo de Torres García en canto á composición de "crebacabezas". Ocres e sepias, cartolinas abarquilladas, obxectos de ortopedia e publicidade do pasado, que encantarían ao barroquismo Gómez de la Serna, o galego simplifícaos, reducíndoos a perfís, a liñas concisas, a meras siluetas inscritas en táboas perforadas, abichadas, emerxendo de caixas de madeiras aromáticas que perderon xa o seu aroma. Constrúe, a xeito de retablos, ámbitos imposibles de referenciar concretamente e que, non obstante, todos temos na memoria, porque cremos velos non lonxe do noso ámbito cotián. Esa actitude levou a Carballido á escultura, ou máis ben ao obxecto corpóreo, en composicións complexas que acumulan sabiamente, aínda que con aparencia de despreocupación, os obxectos máis varios, dende tipos de imprenta a cunchas mariñas, ferros forxados, restos de xoias, etiquetas de produtos comerciais e mil cachifallos máis. O seu barroquismo irrenunciable é, ás veces, secuela de cubismo razoante, xeométrico e cabal, ou debuxo infantilizado que eleva a transcendente e preocupante. Ou simplemente, combina caixas e pequenos estoxos metálicos onde aparece aínda, esvaecida, a imaxe que lle serviu de atractivo en data indeterminable. Inventario de rarezas, recuperado faiado da memoria, populismo intelectualizado. A capacidade creadora de Carballido é inmensa a partir do reto que para el supón todo ese mundo de escoura e almoeda que tan habilmente manexa.
- Pallarés, Carmen: Dous caos ao cosmos. Madrid, 2002. - García Iglesias, J. M.: Xesús Carballido. Santiago, 1997. - VV. AA: Seica en Cuba. A Habana, 2000. - Calvo Serraller, Francisco: Recortables. Madrid, 2000. - Rozas, Mercedes: Manufacturados "Seica". Madrid, 1999. - VV. AA.: Seica en Ourense. X. Carballido. Ourense, 2004.
|
Xesús Carballido trabaja con un lenguaje profundamente personal. Recupera objetos que toma de la vida cotidiana para integrarlos y componer de una manera equilibrada una obra de arte. Objetos que dejaron de utilizarse, que ya no tienen utilidad adquieren de nuevo vida propia, una funcionalidad dentro de la pieza.
Tendencia a la recopilación. Rescata objetos del pasado que ya no tienen función pero si una relación de empatía con el espectador. Provocan recuerdos, ideas o historias.
Construye un collage a base de agrupaciones de objetos dispares que coloca en diferentes compartimentos a modo de expositor. Un escaparate del pasado con piezas recicladas a las que da un nuevo significado.
Xesús Carballido traballa cunha linguaxe profundamente persoal. Recupera obxectos que toma da vida cotiá, para integralos e compoñer dun xeito equilibrado unha obra de arte. Obxectos que deixaron de utilizarse, que xa non teñen utilidade, adquiren de novo vida propia, unha funcionalidade dentro da peza.
Tendencia á recompilación. Rescata obxectos do pasado que xa non teñen función, pero si unha relación de empatía co espectador. Provocan recordos, ideas ou historias.
Constrúe unha colaxe a base de agrupacións de obxectos dispares que coloca en diferentes compartimentos a xeito de expositor. Un escaparate do pasado con pezas recicladas ás que lles dá un novo significado.
Visor de Eventos |
|
|
| Título | Inv. | Tipo | Técnica | TipologíaTipoloxía | Autor | FechaData | |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Filtrar: | |||||||
| PáginaPáxina 1 de 3 | |||||||
| Consultando de registrosrexistros | |||||||
Buscar en la colección:
Buscar na colección:
| Nombre ArtísticoNome Artístico | NombreNome | ApellidosApelidos | NacimientoNacemento | |
|---|---|---|---|---|
| Filtrar: | ||||
| PáginaPáxina 1 de 3 | ||||
| Consultando de registrosrexistros | ||||
| Título | Inv. | Tipo | Técnica | TipologíaTipoloxía | Autor | FechaData | |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Filtrar: | |||||||
| PáginaPáxina 1 de 3 | |||||||
| Consultando de registrosrexistros | |||||||
Cargando Datos... |

Cargando Datos...