| Inicio |
Información de AutorInformación do Autor ![]() |
Obra en Detalle ![]() |
Resultados Búsqueda ![]() |
Busq. Avanzada ![]() |
Busq. Específica ![]() |
Capta perfectamente la sensación espacial y la perspectiva, con el juego que establece la atractiva carretera que atraviesa el paisaje, desde la frondosa vegetación del primer término hasta el fondo, la zona más elevada de la composición. Al verde opaco y oscuro de la arboleda, se opone el dorado de los campos y el ocre grisáceo de la carretera, coordina el color y el dibujo con gran dominio de la técnica.
"Do Romanticismo ós anos vinte", mayo-junio 1996, Centro Cultural Caixavigo
Recolle perfectamente a sensación espacial e a perspectiva, co xogo que establece a atractiva estrada que atravesa a paisaxe, dende a frondosa vexetación do primeiro termo, ata o fondo, a zona máis elevada da composición. Ao verde opaco e escuro da arboreda oponse o dourado dos campos e mais o ocre grisáceo da estrada, coordinando a cor e debuxo con grande dominio da técnica.
"Do Romanticismo ós anos vinte" maio-xuño 1996, Centro Cultural Caixavigo.
Personalidad de enorme interés plástico e intelectual, puesto que nada relacionado con la cultura le fue ajeno, y en muchos aspectos influyó decisivamente, como, por ejemplo, en la divulgación de la loza de Sargadelos. Se forma plásticamente en la Escuela de Artes y Oficios de su ciudad natal con Eduardo de la Vega y Vicente Díaz. Posteriormente se traslada a Madrid para seguir los cursos de la Escuela de San Fernando. Su inquietud espiritual le lleva a relacionarse con otros artistas. Cuando apenas tiene 20 años hace amistad con los hermanos Zubiaurre y Solana. Se relaciona con gallegos notables como Castelao, Asorey, Corral, etc., y asiste a tertulias donde destacan la condesa de Pardo Bazán, Sotomayor, Lloréns, el arquitecto Antonio Palacios. Comienza su tarea de ilustrador y diseñador gráfico, que tendrá importancia considerable en su obra. En 1912 organiza la primera exposición regional de pintura gallega en Madrid. Su primera exposición individual data de 1913, en Ferrol, donde ya se a sienta su interés por el paisaje, con gran éxito de venta, ayudado por Seijo Rubio. En 1917 regresa definitivamente a Galicia, instalándose de nuevo en O Seixo. A partir de estos años su obra se intensifica, siempre en el mundo del paisaje, y le da a conocer en ámbitos gallegos de Suramérica. Comparte la pintura con la decoración mural, de ambiente post impresionista o eminentemente modernista, a base de grafismos exquisitos de inspiración floral, y trabaja en la catalogación completa de Sargadelos, que publica en 1922. Su trabajo sigue siendo intenso en la ilustración, la decoración y el cuadro de caballete, así como en actividades periodísticas y de investigación histórica y plástica. Su pasión por el paisaje le lleva a fundar la Sociedade de Amigos de Paisaxe Galega, en 1927, con sede en su parroquia de residencia. La última etapa de su vida es dura y difícil, agravada por el abuso del alcohol, que le lleva a crisis neuróticas. Pese a todo pinta constantemente, una amplia serie de nocturnos, hasta su muerte, a la edad de 66 años. Bello Piñeiro fue un temperamento lírico y apasionado. Su carácter se refleja siempre en su obra, ambiciosa, interesante incluso en su imperfección frecuente. Sus retratos inquietan, sus paisajes son estilizaciones muy idealizadas. Amaba apasionadamente a su tierra y quiso hacer símbolos de cuanto en ella hay. Naturalmente, el impresionismo le influye, aunque busque siempre cierto testimonio documentalista, o se evada hacia modos fantasiosos. El resultado es desigual, pero nunca anodino. Porque incluso lo meramente decorativo tiene valor como investigación o recreación, aportando elementos que van desde el ejercicio geométrico hasta la multiplicación de una misma imagen, como si estuviera vista al través de un caleidoscopio. Y ante un paisaje de Bello Piñeiro estamos contemplando un cuadro, una pintura de calidad formal y toda una síntesis de la literatura de la época.
-Barreiro, Alejandro: Del arte gallego. A Coruña, 1917. -Esteve Ortega, E.: Arte gallego. Barcelona, 1930. -Gaya Nuño, J. A.: La pintura española del siglo XX. Madrid, Ibérico Europa de edic., 1970. -Chamoso Lamas, Manuel: «Arte», en Galicia. Barcelona, Edit. Noguer. 1976. -Mon, Fernando: La pintura actual en Galicia. Vigo, 1967. -Pablos, Francisco: Pintores gallegos del Novecientos. A Coruña, Fundación Barrié de la Maza, 1981. -Pablos, Francisco: Plástica gallega. Vigo, Caixavigo, 1981. -Mon, Fernando: Pintura contemporánea en Galicia. A Coruña, Caixa Galicia, 1987. -Sanjurjo, Eduardo: Discurso de ingreso en la Academia de Bellas Artes del Rosario. A Coruña, 1963. -Leyva Domínguez: Bello Piñeiro y su tiempo. -Barros, Tomás: Lembranzas encol do estudo de Bello Piñeiro. Diputación de A Coruña, 1980.
Personalidade de enorme interese plástico e intelectual, posto que nada relacionado coa cultura lle foi alleo, e en moitos aspectos influíu decisivamente, coma, por exemplo, na divulgación da louza de Sargadelos. Fórmase plasticamente na Escola de Artes e Oficios da súa cidade natal con Eduardo de la Vega e Vicente Díaz. Posteriormente trasládase a Madrid para segui-los cursos da Escola de San Fernando. A súa inquedanza espiritual lévao a relacionarse con outros artistas. Cando a penas ten 20 anos fai amizade cos irmáns Zubiaurre e Solana. Relaciónase con galegos notables coma Castelao, Asorey, Corral, etc... e asiste a tertulias onde destacan a condesa de Pardo Bazán, Sotomayor, Lloréns, o arquitecto Antonio Palacios. Comeza a súa tarefa de ilustrador e deseñador gráfico, que vai ter importancia considerable na súa obra. En 1912 organiza a primeira exposición rexional de pintura galega en Madrid. A súa primeira exposición individual data de 1913, no Ferrol, onde xa se asenta o seu interese pola paisaxe, con gran éxito de venda, axudado por Seijo Rubio. En 1917 regresa definitivamente a Galicia, instalándose de novo no Seixo. A partir destes anos a súa obra intensifícase, sempre no mundo da paisaxe, e dáo a coñecer en ámbitos galegos de Sudamérica. Comparte a pintura coa decoración mural, de ambiente postimpresionista ou eminentemente modernista, a base de grafismos exquisitos de inspiración floral, e traballa na catalogación completa de Sargadelos, que publica en 1922. O seu traballo segue sendo intenso na ilustración, decoración e cadro en cabalete, así como en actividades xornalísticas e de investigación histórica e plástica. A súa paixón pola paisaxe lévao a funda-la Sociedade de Amigos da Paisaxe galega, en 1927, con sede na súa parroquia de residencia. A derradeira etapa da súa vida non lle foi doada, agravada polo abuso do alcohol, que o leva a crises neuróticas. Pese a todo pinta constantemente, unha ampla serie de nocturnos, ata a súa morte, á idade de 66 anos. Bello Piñeiro tivo un temperamento lírico e apaixonado. O seu carácter refléctese sempre na súa obra, ambiciosa, interesante mesmo na súa imperfección frecuente. Os seus retratos inquedan, as súas paisaxes son estilizacións moi idealizadas. Amaba apaixonadamente a súa terra e quixo facer símbolos de canto hai nela. Naturalmente, o impresionismo inflúe nel, aínda que procure sempre certo testemuño documentalista ou fuxa cara a modos fantasiosos. O resultado é desigual, pero nunca anodino. Porque mesmo o meramente decorativo ten valor como investigación ou recreación, aportando elementos que van dende o exercicio xeométrico ata a multiplicación dunha mesma imaxe, coma se estivese vista a través dun caleidoscopio. E ante unha paisaxe de Bello Piñeiro estamos contemplando un cadro, unha pintura de calidade formal e toda unha síntese da literatura da época.
-Barreiro, Alejandro: Del arte gallego. A Coruña, 1917. -Esteve Ortega, E.: Arte gallego. Barcelona, 1930. -Gaya Nuño, J. A.: La pintura española del siglo XX. Madrid, Ibérico Europa de edic., 1970. -Chamoso Lamas, Manuel: «Arte», en Galicia. Barcelona, Edit. Noguer. 1976. -Mon, Fernando: La pintura actual en Galicia. Vigo, 1967. -Pablos, Francisco: Pintores gallegos del Novecientos. A Coruña, Fundación Barrié de la Maza, 1981. -Pablos, Francisco: Plástica gallega. Vigo, Caixavigo, 1981. -Mon, Fernando: Pintura contemporánea en Galicia. A Coruña, Caixa Galicia, 1987. -Sanjurjo, Eduardo: Discurso de ingreso na Academia de Bellas Artes del Rosario. A Coruña, 1963. -Leyva Domínguez: Bello Piñeiro y su tiempo. -Barros, Tomás: Lembranzas encol do estudo de Bello Piñeiro. Diputación de A Coruña, 1980.
|
|
Capta perfectamente la sensación espacial y la perspectiva, con el juego que establece la atractiva carretera que atraviesa el paisaje, desde la frondosa vegetación del primer término hasta el fondo, la zona más elevada de la composición. Al verde opaco y oscuro de la arboleda, se opone el dorado de los campos y el ocre grisáceo de la carretera, coordina el color y el dibujo con gran dominio de la técnica.
"Do Romanticismo ós anos vinte", mayo-junio 1996, Centro Cultural Caixavigo
Recolle perfectamente a sensación espacial e a perspectiva, co xogo que establece a atractiva estrada que atravesa a paisaxe, dende a frondosa vexetación do primeiro termo, ata o fondo, a zona máis elevada da composición. Ao verde opaco e escuro da arboreda oponse o dourado dos campos e mais o ocre grisáceo da estrada, coordinando a cor e debuxo con grande dominio da técnica.
"Do Romanticismo ós anos vinte" maio-xuño 1996, Centro Cultural Caixavigo.
Visor de Eventos |
|
|
| Título | Inv. | Tipo | Técnica | TipologíaTipoloxía | Autor | FechaData | |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Filtrar: | |||||||
| PáginaPáxina 1 de 3 | |||||||
| Consultando de registrosrexistros | |||||||
Buscar en la colección:
Buscar na colección:
| Nombre ArtísticoNome Artístico | NombreNome | ApellidosApelidos | NacimientoNacemento | |
|---|---|---|---|---|
| Filtrar: | ||||
| PáginaPáxina 1 de 3 | ||||
| Consultando de registrosrexistros | ||||
| Título | Inv. | Tipo | Técnica | TipologíaTipoloxía | Autor | FechaData | |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Filtrar: | |||||||
| PáginaPáxina 1 de 3 | |||||||
| Consultando de registrosrexistros | |||||||
Cargando Datos... |

Cargando Datos...