| Inicio |
Información de AutorInformación do Autor ![]() |
Obra en Detalle ![]() |
Resultados Búsqueda ![]() |
Busq. Avanzada ![]() |
Busq. Específica ![]() |
Seoane, creador polifacético y prolífico, además de destacar en la pintura lo hizo en el grabado y la ilustración. Como grabador su trabajo es inmenso, utilizó distintas técnicas, litografía, serigrafía, linóleo, pero sobre todo gustó del grabado en madera en el que supo compaginar la gracia del dibujo con la textura del veteado de la madera. A partir de 1960 las formas de sus dibujos se reducen a esquemas esenciales. Por estas fechas, además de carpetas e ilustración de libros hizo numerosas estampas sueltas que reflejan un mundo propio, característico.
“ De Picasso a Barceló “ itinerante por distintas ciudades españolas, 1996-2000
Seoane, creador polifacético e prolífico, ademais de destacar na pintura fíxoo no gravado e a ilustración. Como gravador o seu traballo é inmenso, utilizou distintas técnicas, litografía, serigrafía, linóleo, pero sobre todo gustou do gravado en madeira no que soubo compaxina-Ia gracia do debuxo coa textura do veteado da madeira. A partir de 1960 as formas dos seus debuxos redúcense a esquemas esenciais. Por estas datas, ademais de carpetas e ilustración de libros fixo numerosas estampas soltas que reflicten un mundo propio, característico.
"De Picasso a Barceló", itinerante por distintas cidades españolas, 1996-2000.
Rica, intensa, multiforme vida la de este intelectual, pintor, dibujante, grabador, poeta, dramaturgo, articulista, promotor de iniciativas culturales a ambos lados del Atlántico. Hijo de emigrantes, nace en Buenos Aires, si bien cuando es un niño vuelve a Galicia. Cursa la carrera de Derecho en Compostela, donde realizó su primera exposición en 1929. Se vincula a grupos políticos nacionales y republicanos. Obtiene la licenciatura en 1932 y comienza a hacer carteles y a ilustrar libros, uno de ellos del poeta, casi coetáneo absoluto suyo, Alvaro Cunqueiro. Comienza a pintar, influido por Paul Klee. Ejerciendo la carrera de abogado, en el primer despacho colectivo que exite en Galicia, defiende causas obreras que lo significan frente a la derecha revolucionaria que iniciará la contienda civil en julio de 1936, a finales de cuyo año se embarca para Buenos Aires, como exiliado. Allí se encuentra con numerosos artistas gallegos de renombre, como Maruja Mallo, Colmeiro, Federico Ribas. Dibuja y colabora en diarios. En 1938 inicia su colaboración con la editorial Losada, fundada por un gallego, que será la receptora de la literatura europea que en la España de postguerra está proscrita. Desde 1939 y durante veinte años dirige la revista «Galicia» del Centro Gallego de Buenos Aires. Edita a autores gallegos y funda revistas literarias, con Arturo Cuadrado y Lorenzo Varela. Publica libros de dibujos y grabados. Uno de sus libros, «Homenaje a la Torre de Hércules», es seleccionado en Nueva York, en 1945, como uno de los diez mejores publicados en la última década en el mundo. En 1948 expone en Caracas y en los años siguientes, con regularidad, en Buenos Aires y otras ciudades de Sudamérica. Al año siguiente viaja a París y a Londres, donde expone con éxito. En 1952 publica «Fardel de exiliado», libro de poemas de verdadera importancia, al que seguirán otros magistrales, ilustrados por él con grabados al acero, como «Na brétema, Sant-Iago» y «Semellando recordos». Aparece en Galicia el primer libro sobre su pintura, escrito por su amigo Domingo García Sabell. En 1955 realiza un enorme mural en el teatro San Martín de Buenos Aires. En 1956 expone por primera vez en Nueva York. Dos años después obtiene medalla de plata en la Exposición Universal de Bruselas y la medalla del Senado de la Nación argentina. Viaja a Italia en 1960, para estudiar la obra del pintor vigués Serafín Avendaño. En 1962 recibe el premio Palanza, el más importante de Argentina. Una exposición de más de un centenar de obras es mostrada en Madrid en 1963, en la Dirección General de Bellas Artes. En 1965 aparece un nuevo libro de García Sabell sobre su obra, en esta ocasión acerca de sus grabados. Un año después se edita una monografía de su obra en Buenos Aires, con textos de Mujica Láinez y Lorenzo Varela, entre otros. Prosiguen sus exposiciones, una de ellas retrospectiva, en Buenos Aires, en 1968, año en que funda, con Isaac Díaz Pardo, el Laboratorio de Formas de Galicia, base de la renovación de Sargadelos y del Museo Carlos Maside de Sada, A Coruña. Sus libros sobre arte, literatura, poesía, se multiplican. En Galicia su presencia es constante en toda actividad cultural. Fallece en A Coruña, casi a media noche del 5 de abril de 1979. La obra plástica de Luis Seoane está representada en los museos de Bellas Artes y Eduardo Sívori de Buenos Aires, así como con el de Arte Moderno de la misma ciudad; en el Metropolitan y de Arte Moderno de Nueva York; en los de Detroit y Philadelphia; Caracas; de Bellas Artes y Municipal de Montevideo; Córdoba; Israel; Sada, A Coruña; Vigo; Pontevedra y Santiago; Ugo de Carpi, en Italia; Biblioteca del Congreso, en Washington; Santiago de Chile y Mar del Plata, así como en numerosas instituciones e importantes colecciones particulares. Seoane es un expresionista sinóptico, con fuerte influencia de Picasso. Sus figuras simplificadas están dichas en colores planos, muy calientes. En algunos momentos recuerda a Grommaire. Más, al fin, cualquier influencia queda anegada por su personalidad, elegante, de sencillez extrema, capaz de llevar el folklorismo a auténtica categoría plástica. Como grabador, aunque cultivó diferentes técnicas, destaca en la plancha de acero, en la que consigue texturas novísimas, en formas abstractas en las que, sobre fondos negros arañados, inscribe siluetas de referencia humana o animal. Hay siempre algo lúdico en su pintura, sítesis de los «ismos» europeos de entreguerras y de la expresión americana de origen autóctono precolombino. Es, en fin, un artista inconfundible, inmenso, cuya aparente elementalidad resultaría engañosa, puesto que detrás hay siempre un largo proceso intelectual y razonador.
-García Sabell, Domingo: Seoane. Vigo, Edit. Galaxia, 1954. -García Sabell, Domingo: Seoane, Grabados. Vigo, Edit. Galaxia, 1965. -García Sabell, Domingo: Carta ao pintor Luis Seoane. Sada, A Coruña, Ediciós do Castro, 1983. -Mújica Láinez, Manuel y otros: Seoane. Buenos Aires, Galería Bonino,1966. -Glusberg, Jorge: Luis Seoane: fiesta de luz y color. Buenos Aires, 1968. -Alberti, Rafael: A la pintura. Buenos Aires, Edit. Losada, 1953. -V. V. A. A.: Luis Seoane. Mostra antolóxica. Compostela, A Coruña, Xunta de Galicia, Ayuntamiento, 1989. -Campoy, A. M.: Diccionario crítico del Arte español contemporáneo. Madrid, Ibérico Europea de Edic., 1973. -Mon, Fernando: Pintura contemporánea en Galicia. A Coruña, Caixa Galicia. 1987. -Chamoso Lamas, Manuel: «Arte», en Galicia. Barcelona, Edit. Noguer, 1976. -Gaya Nuño, J. A.: La pintura española del siglo XX. Madrid, Ibérico Europea de Edic., 1970. -Carrete Parrondo, Juan; Vega González, Jesusa; Fontbona, Francresc, y Bozal, Valeriano: El grabado en España (siglo XIX y XX). Vol. XXXII de Summa Artis. Madrid, Edit. Espasa Calpe, 1988. -Pablos, Francisco: Plástica gallega. Vigo, Caixavigo, 1981. -Pablos, Francisco: Serigrafías de arte. Vigo, 1971. -Pablos, Francisco: Colección Adriano Marques de Magallanes. Vigo, Excmo. Ayuntamiento, 1992. -Otero Vázquez, C.: Luis Seoane. A Coruña. Diputación provincial 1991. -Irizarry, E.: Escritores-pintores del Siglo XX A Coruña, Ediciós do Castro 1990. -Varela, Lorenzo: Seoane. Buenos Aires, Botella al Mar,1948. -Squirru, R.: Seoane. Estudio crítico-biográfico. Buenos Aires, Edic. Dead Weigth, 1976. -Cuadrado, Arturo: Dibujos de Seoane. Buenos Aires, Botella al Mar, 1950. -Blum, Sigwart: Grabados de Luis Seoane. Buenos Aires, Esquema XX, 1961. -Castro Arines, José de: Luis Seoane. Madrid, Dirección General de Bellas Artes, 1963. -Sucarrat, Francine: Luis Seoane. Sada, A Coruña, Ediciós do Castro, 1977. -X. Seoane, "Grande Enciclopedia Gallega" t. 28, p. 141; C. Otero Vázquez, "Seoane grabador" en "Luís Seoane", catálogo de la exposición itinerante por la Coruña, Lugo y Santiago de Compostela, Alvar Gráfica, 1994, A Coruña; Josefina Cerviño Lago, "Luís Seoane",1994, A Coruña. -E. Pablos "O secundario elevado ó protagonismo" en la presentación del catálogo de la exposición "Bodegóns e Floreiros" reproducido con el nº 9. -Este dibujo ilustra " El Renacimiento" de Gobineau, Editorial Poseidón, Buenos Aires. -Aparece reproducido en "Los Sueños" de Francisco de Quevedo. Editorial Poseidón. Buenos Aires.
Rica, intensa, multiforme vida é a deste intelectual, pintor, debuxante, gravador, poeta, dramaturgo, articulista, promotor de iniciativas culturais a ámbolos lados do Atlántico. Fillo de emigrantes, nace en Bos Aires, aínda que sendo rapaz volve a Galicia. Cursa a carreira de Dereito en Compostela, onde realizou a súa primeira exposición en 1929. Vencéllase a grupos políticos nacionalistas e republicanos. Obtén a licenciatura en 1932 e comeza a facer carteis e a ilustrar libros, un deles do poeta, case coetáneo seu, Álvaro Cunqueiro. Empeza a pintar, influído por Paul Klee. Exercendo a carreira de avogado, no primeiro despacho colectivo que existe en Galicia, defende causas obreiras que o sitúan fronte á dereita revolucionaria que iniciará a contenda civil en xullo de 1936 e a finais do mesmo ano embarca para Bos Aires, como exiliado. Alí atópase con numerosos artistas galegos de renome, coma Maruja Mallo, Colmeiro, Federico Rivas. Debuxa e colabora en diarios. En 1938 inicia a súa colaboración coa editorial Losada, fundada por un galego, que será a receptora da literatura europea que na España da posguerra está proscrita. Desde 1939 e durante vinte anos dirixe a revista "Galicia", do Centro Galego en Bos Aires. Edita a autores galegos e funda revistas literarias, con Arturo Cuadrado e Lorenzo Varela. Publica libros de debuxos e gravados. Un dos seus libros, "Homenaje a la Torre de Hércules", é seleccionado en Nova York, en 1945, como un dos dez mellores publicados na última década no mundo. En 1948 expón en Caracas e nos anos seguintes, con regularidade, en Bos Aires e outras cidades de Sudamérica. Ó ano seguinte viaxa a París e a Londres, onde expón con éxito. En 1952 publica "Fardel de eixiliado", libro de poemas de verdadeira importancia, ó que seguirán outros maxistrais, ilustrados por el con gravados ó aceiro, coma "Na brétema, Sant-Iago" e "Semellando recordos". Aparece en Galicia o primeiro libro sobre a súa pintura, escrito por Domingo García Sabell, amigo seu. En 1955 realiza un enorme mural no teatro San Martín de Bos Aires. En 1956 expón por primeira vez en Nova York. Dous anos despois obtén a medalla de prata na Exposición Universal de Bruxelas e a medalla do Senado da Nación arxentina. Viaxa a Italia en 1960 para estudia-la obra do pintor vigués Serafín Avendaño. En 1962 recibe o premio Palanza, o máis importante de Arxentina. Unha exposición de máis dun cento de obras é mostrada en Madrid en 1963, na Dirección Xeral de Belas Artes. En 1965 aparece un novo libro de García Sabell sobre a súa obra, nesta ocasión verbo dos seus gravados. Un ano despois edítase unha monografía da súa obra en Bos Aires, con textos de Mújica Láinez e Lorenzo Varela, entre outros. Proseguen as súas exposicións, unha delas retrospectivas, en Bos Aires, en 1968, ano no que funda, con Isaac Díaz Pardo, o laboratorio de Formas de Galicia, base da renovación de Sargadelos e do Museo Carlos Maside de Sada, A Coruña. Os seus libros sobre arte, literatura, poesía, multiplícanse. En Galicia a súa presencia é constante en toda actividade cultural. Falece na Coruña, case a media noite do 5 de abril de 1979. A obra plástica de Luis Seoane está representada nos museos de Belas Artes e Eduardo Sívori de Bos Aires, así como no de Arte Moderna da mesma cidade; no Metropolitan e no de Arte Moderna de Nova York; nos de Detroit e Philadelphia; en Caracas; no de Belas Artes e no municipal de Montevideo; en Córdoba, Israel, Sada (A coruña), Vigo, Pontevedra e Santiago; Ugo de Carpi, en Italia; Biblioteca do Congreso, en Washington; Santiago de Chile e Mar de Prata, así como en numerosas institucións e importantes coleccións particulares. Seoane é un expresionesta sinóptico, con forte influencia de Picasso. As súas figuras simplificadas están ditas en cores planas, moi quentes. Nalgúns momentos lémbranos a Grommaire. Mais, ó fin, calquera influencia queda anegada pola súa personalidade, elegante, de sinxeleza extrema, capaz de leva-lo folclorismo a auténtica categoría plástica. Como gravador, aínda que cultivou diferentes técnicas, destaca na prancha de aceiro, na que acada texturas novísimas, con formas abstractas nas que, sobre fondos negros riscados, inscribe siluetas de referencia humana ou animal. Hai sempre algo lúdico na súa pintura, síntese dos "ismos" europeos de entreguerras e da expresión americana de orixe autóctona precolombina. É, ó cabo, un artista inconfundible, inmenso, cunha aparente elementalidade que resulta engañosa, xa que detrás hai sempre un longo proceso intelectual e razoador.
-García Sabell, Domingo: Seoane. Vigo, Edit. Galaxia, 1954. -García Sabell, Domingo: Seoane, Grabados. Vigo, Edit. Galaxia, 1965. -García Sabell, Domingo: Carta ao pintor Luis Seoane. Sada, A Coruña, Edicións do Castro, 1983. -Mújica Láinez, Manuel y otros: Seoane. Buenos Aires, Galería Bonino,1966. -Glusberg, Jorge: Luis Seoane: fiesta de luz y color. Buenos Aires, 1968. -Alberti, Rafael: A la pintura. Buenos Aires, Edit. Losada, 1953. -VV. AA.: Luis Seoane. Mostra antolóxica. Compostela, A Coruña, Xunta de Galicia, Concello, 1989. -Campoy, A. M.: Diccionario crítico del Arte español contemporáneo. Madrid, Ibérico Europea de Edic., 1973. -Mon, Fernando: Pintura contemporánea en Galicia. A Coruña, Caixa Galicia. 1987. -Chamoso Lamas, Manuel: «Arte», en Galicia. Barcelona, Edit. Noguer, 1976. -Gaya Nuño, J. A.: La pintura española del siglo XX. Madrid, Ibérico Europea de Edic., 1970. -Carrete Parrondo, Juan; Vega González, Jesusa; Fontbona, Francresc, y Bozal, Valeriano: El grabado en España (siglo XIX y XX). Vol. XXXII de Summa Artis. Madrid, Edit. Espasa Calpe, 1988. -Pablos, Francisco: Plástica gallega. Vigo, Caixavigo, 1981. -Pablos, Francisco: Serigrafías de arte. Vigo, 1971. -Pablos, Francisco: Colección Adriano Marques de Magallanes. Vigo, Concello, 1992. -Otero Vázquez, C.: Luis Seoane. A Coruña. Diputación provincial 1991. -Irizarry, E.: Escritores-pintores del Siglo XX A Coruña, Edicións do Castro 1990. -Varela, Lorenzo: Seoane. Buenos Aires, Botella al Mar,1948. -Squirru, R.: Seoane. Estudio crítico-biográfico. Buenos Aires, Edic. Dead Weigth, 1976. -Cuadrado, Arturo: Dibujos de Seoane. Buenos Aires, Botella al Mar, 1950. -Blum, Sigwart: Grabados de Luis Seoane. Buenos Aires, Esquema XX, 1961. -Castro Arines, José de: Luis Seoane. Madrid, Dirección General de Bellas Artes, 1963. -Sucarrat, Francine: Luis Seoane. Sada, A Coruña, Ediciós do Castro, 1977. -X. Seoane, "Grande Enciclopedia Gallega" t. 28, p. 141; C. Otero Vázquez,"ASeoane grabador" en "Luís Seoane", catálogo da exposición itinerante pola Coruña, Lugo e Santiago de Compostela, Alvar Gráfica, 1994, A Coruña; Josefina Cerviño Lago, "Luís Seoane",1994, A Coruña. -E. Pablos "O secundario elevado ó protagonismo" na presentación do catálogo da exposición "Bodegóns e Floreiros" reproducido co nº 9. -Este debuxo ilustra " El Renacimiento" de Gobineau, Editorial Poseidón, Bos Aires. -Aparece reproducido en "Los Sueños" de Francisco de Quevedo. Editorial Poseidón. Bos Aires.
|
|
|
| ||||||||||||
|
|
|
| ||||||||||||
|
|
|
| ||||||||||||
|
Seoane, creador polifacético y prolífico, además de destacar en la pintura lo hizo en el grabado y la ilustración. Como grabador su trabajo es inmenso, utilizó distintas técnicas, litografía, serigrafía, linóleo, pero sobre todo gustó del grabado en madera en el que supo compaginar la gracia del dibujo con la textura del veteado de la madera. A partir de 1960 las formas de sus dibujos se reducen a esquemas esenciales. Por estas fechas, además de carpetas e ilustración de libros hizo numerosas estampas sueltas que reflejan un mundo propio, característico.
“ De Picasso a Barceló “ itinerante por distintas ciudades españolas, 1996-2000
Seoane, creador polifacético e prolífico, ademais de destacar na pintura fíxoo no gravado e a ilustración. Como gravador o seu traballo é inmenso, utilizou distintas técnicas, litografía, serigrafía, linóleo, pero sobre todo gustou do gravado en madeira no que soubo compaxina-Ia gracia do debuxo coa textura do veteado da madeira. A partir de 1960 as formas dos seus debuxos redúcense a esquemas esenciais. Por estas datas, ademais de carpetas e ilustración de libros fixo numerosas estampas soltas que reflicten un mundo propio, característico.
"De Picasso a Barceló", itinerante por distintas cidades españolas, 1996-2000.
Visor de Eventos |
|
|
| Título | Inv. | Tipo | Técnica | TipologíaTipoloxía | Autor | FechaData | |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Filtrar: | |||||||
| PáginaPáxina 1 de 3 | |||||||
| Consultando de registrosrexistros | |||||||
Buscar en la colección:
Buscar na colección:
| Nombre ArtísticoNome Artístico | NombreNome | ApellidosApelidos | NacimientoNacemento | |
|---|---|---|---|---|
| Filtrar: | ||||
| PáginaPáxina 1 de 3 | ||||
| Consultando de registrosrexistros | ||||
| Título | Inv. | Tipo | Técnica | TipologíaTipoloxía | Autor | FechaData | |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Filtrar: | |||||||
| PáginaPáxina 1 de 3 | |||||||
| Consultando de registrosrexistros | |||||||
Cargando Datos... |

Cargando Datos...