| Inicio |
Información de AutorInformación do Autor ![]() |
Obra en Detalle ![]() |
Resultados Búsqueda ![]() |
Busq. Avanzada ![]() |
Busq. Específica ![]() |
Paraje costero, solitario, diseñado con una estructura realista de contornos precisos. El planteamiento escenográfico de la composición, imprime cierro estatismo al paisaje, cuyo acento más expresivo se lo da el mar, de intenso azul, iluminado por una fuerte luz que provoca sombras en el primer término.
Paraxe costeira, solitaria, deseñada cunha estrutura realista de contornos precisos. A formulación escenográfica da composición imprímelle certo estatismo á paisaxe, cuxo acento máis expresivo llo dá o mar, de intenso azul, iluminado por unha forte luz que provoca sombras no primeiro termo.
Hijo de una acaudalada familia industrial, cuya madre fallece cuando el futuro artista tiene pocos meses de edad. Cuidado con suma atención en su primera niñez ante el temor de que hubiera heredado la enfermedad cardíaca de su madre, dibuja en la cama, donde está casi siempre, hasta los ocho años. Sus recuerdos familiares le harán unir sus apellidos paternos, Durán y Camps. Cursa los primeros estudios en las Escuelas Pías de su ciudad natal, donde tuvo como profesores a Vila Cinca y Vila Arrufat. Posteriormente trabaja con el paisajista Joaquín Mir, durante la estancia del gran postimpresionista en Mollet, entre 1915 y 1917. Serán las únicas lecciones a lo largo de su extensísima carrera, por lo que él se consideraba un autodidacta.
Expuso por primera vez en Sabadell, en 1915, en una colectiva. La individual que lo da a conocer la realiza en Barcelona, una serie de paisajes de Mallorca, Aranjuez y Galicia, en 1917. Participó después poquísimas veces en certámenes, si bien en el concurso Masriera de 1920 obtuvo medalla de honor.
Recorre Italia en 1923, y al año siguiente expone por primera vez en Madrid, en el Círculo de Bellas Artes. En 1926 se traslada a París, ciudad que ya conocía, donde, por consejo de Santiago Rusiñol, permanece hasta 1938, con escapadas a Cataluña para realizar ocho plafones en el salón de las Casas Consistoriales del Pueblo Español de Montjuic con motivo de la Exposición Internacional de Barcelona de 1929.
Convive con Picasso y Utrillo, de quien cuelga obras en la galería propia que instala en París, próxima a los Campos Elíseos, junto a las de Dufy, Chirico, Gargallo, Jacob, Vlaminck, Derain, Miró, Dalí. En plena guerra civil regresa a España y se instala en San Sebastián. Desde entonces realiza exposiciones frecuentes en Barcelona, Madrid, París, así como en Londres, Filadelfia, Buenos Aires.
Durante su dilatada vida pinta más de dos millares de cuadros. Está representado en los museos de Arte Moderno de Madrid, de Barcelona, San Sebastián, Buenos Aires, París, Bucarest y galería Pitti de Florencia.
Durancamps comenzó cultivando un impresionismo de factura muy suelta, del que derivó hacia formas mucho más concretas basadas en un sólido dibujo, que le llevan a un personal realismo en el que importa destacar el fuerte contraste entre luz y sombra y el de su cromatismo, tan rígido que llega a siluetear los elementos de sus representaciones.
Son magníficos sus bodegones, donde elementos comunes -un libro, un vaso- cobran importancia mayúscula por el verismo que les da, verdadero anticipo, quizá sin pretenderlo, del hiperrealismo años después tan en boga.
En sus paisajes hay siempre una gran dinámica. Son escenas ideadas en las que el movimiento ha sido sorprendido y retenido para siempre con el óleo. Hay mucho del postrer Goya en esta pintura, y también de Nonell. Se acercó con frecuencia al tema taurino, si bien desfolklorizándolo.
- VV.AA.: Durancamps.
Barcelona, La Gran Enciclopedia Vasca, 1974.
- Maragall, Joan A.: Historia de la Sala Parés
Barcelona, Edit. Selecta, 1975.
- Campoy, A.M.: Diccionario crítico del arte español contemporáneo.
Madrid, Ibérico Europea de Edic., 1973.
- Gaya Nuño, J. A.: La pintura española del siglo XX.
Madrid, Ibérico Europea de Edic., 1970.
- Moreno Galván, José María: 1ntroducción a la pintura española actual.
Madrid, Pub. Españolas, 1960.
Fillo dunha atesourada familia industrial, cuxa nai falece cando o futuro artista ten poucos meses de idade. Coidado con suma atención na súa primeira nenez ante o temor de que herdase a enfermidade cardíaca da súa nai, debuxa na cama, onde está case sempre, ata os oito anos. Os seus recordos familiares faranlle unir os seus apelidos paternos, Durán e Camps. Cursa os primeiros estudos nas Escolas Pías da súa cidade natal, onde tivo como profesores a Vila Cinca e Vila Arrufat. Posteriormente, traballa co paisaxista Joaquín Mir, durante a estancia do gran postimpresionista en Mollet, entre 1915 e 1917. Serán as únicas leccións ao longo da súa extensísima carreira, polo que el se consideraba un autodidacta.
Expuxo por primeira vez en Sabadell, en 1915, nunha colectiva. A individual que o dá a coñecer realízaa en Barcelona, unha serie de paisaxes de Mallorca, Aranjuez e Galicia, en 1917. Participou despois pouquísimas veces en certames, se ben no concurso Masriera de 1920 obtivo medalla de honra.
Percorre Italia en 1923 e, ao ano seguinte, expón por primeira vez en Madrid, no Círculo de Belas Artes. En 1926, trasládase a París, cidade que xa coñecía, onde, por consello de Santiago Rusiñol, permanece ata 1938, con escapadas a Cataluña, para realizar oito plafóns no salón das Casas Consistoriais do Pobo Español de Montjuic, con motivo da Exposición Internacional de Barcelona de 1929.
Convive con Picasso e Utrillo, de quen colga obras na galería propia que instala en París, próxima aos Campos Elíseos, xunto ás de Dufy, Chirico, Gargallo, Jacob, Vlaminck, Derain, Miró, Dalí. En plena Guerra Civil, regresa a España e instálase en San Sebastián. Dende entón, realiza exposicións frecuentes en Barcelona, Madrid, París, así como en Londres, Filadelfia, Bos Aires.
Durante a súa dilatada vida, pinta máis de dous millares de cadros. Está representado nos museos de Arte Moderna de Madrid, de Barcelona, San Sebastián, Bos Aires, París, Bucarest e na galería Pitti de Florencia.
Durancamps comezou cultivando un impresionismo de factura moi solta, do que derivou cara a formas moito máis concretas baseadas nun sólido debuxo, que o levan a un persoal realismo no que importa destacar o forte contraste entre luz e sombra e o seu cromatismo, tan ríxido que chega a siluetear os elementos das súas representacións.
Son magníficos os seus bodegóns, onde elementos comúns –un libro, un vaso– cobran importancia maiúscula polo verismo que lles dá, verdadeiro anticipo, quizais sen pretendelo, do hiperrealismo anos despois tan en voga.
Nas súas paisaxes hai sempre unha gran dinámica. Son escenas ideadas nas que o movemento foi sorprendido e retido para sempre co óleo. Hai moito do postremo Goya nesta pintura e tamén de Nonell. Achegouse con frecuencia ao tema taurino, aínda que desfolclorizándoo.
- VV. AA.: Durancamps.
Barcelona, La Gran Enciclopedia Vasca, 1974.
- Maragall, Joan A.: Historia de la Sala Parés
Barcelona, Edit. Selecta, 1975.
- Campoy, A. M.: Diccionario crítico del arte español contemporáneo.
Madrid, Ibérico Europea de Edic.,1973.
- Gaya Nuño, J. A.: La pintura española del siglo XX.
Madrid, Ibérico Europea de Edic., 1970.
- Moreno Galván, José María: Introducción a la pintura española actual.
Madrid, Pub. Españolas, 1960.
Paraje costero, solitario, diseñado con una estructura realista de contornos precisos. El planteamiento escenográfico de la composición, imprime cierro estatismo al paisaje, cuyo acento más expresivo se lo da el mar, de intenso azul, iluminado por una fuerte luz que provoca sombras en el primer término.
Paraxe costeira, solitaria, deseñada cunha estrutura realista de contornos precisos. A formulación escenográfica da composición imprímelle certo estatismo á paisaxe, cuxo acento máis expresivo llo dá o mar, de intenso azul, iluminado por unha forte luz que provoca sombras no primeiro termo.
Visor de Eventos |
|
|
| Título | Inv. | Tipo | Técnica | TipologíaTipoloxía | Autor | FechaData | |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Filtrar: | |||||||
| PáginaPáxina 1 de 3 | |||||||
| Consultando de registrosrexistros | |||||||
Buscar en la colección:
Buscar na colección:
| Nombre ArtísticoNome Artístico | NombreNome | ApellidosApelidos | NacimientoNacemento | |
|---|---|---|---|---|
| Filtrar: | ||||
| PáginaPáxina 1 de 3 | ||||
| Consultando de registrosrexistros | ||||
| Título | Inv. | Tipo | Técnica | TipologíaTipoloxía | Autor | FechaData | |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Filtrar: | |||||||
| PáginaPáxina 1 de 3 | |||||||
| Consultando de registrosrexistros | |||||||
Cargando Datos... |

Cargando Datos...