| Inicio |
Información de AutorInformación do Autor ![]() |
Obra en Detalle ![]() |
Resultados Búsqueda ![]() |
Busq. Avanzada ![]() |
Busq. Específica ![]() |
La espora, iluminada por una luz astral, resalta sobre el espacio, flotando por encima de un paisaje árido de mesetas truncadas y cañones de escarpadas pendientes. Busca, el pintor, panoramas inéditos, asociaciones que van más allá de lo real, con resonancias simbólicas y un valor decorativo.
Logra efectos texturales de gran calidad en algunas zonas.
A espora, iluminada por unha luz astral, resalta sobre o espazo e flota por enriba dunha paisaxe árida de mesetas truncadas e canóns de escarpadas pendentes. Busca o pintor panoramas inéditos, asociacións que van máis alá do real, con resonancias simbólicas e un valor decorativo.
Logra efectos texturais de gran calidade nalgunhas zonas.
De familia salmantina de la villa de Ledesma, nació en la capital cántabra, y en ella se dio a conocer como artista, con una pintura que acusaba influencias del cubismo y en concreto de Bracque. Evolucionó hacia el surrealismo para centrarse, definitivamente, en un realismo mágico en el que ha alcanzado perfecciones formales en verdad exquisitas.
Realizó exposiciones en Madrid y diferentes ciudades de España, entre ellas Vigo, en la década de los sesenta y setenta. Tras residir en la capital de España se apartó, para recluirse en Ledesma, donde perfeccionó su oficio hasta el primor de miniaturista. Posteriormente adquirió una casona antigua en el barrio monumental de Salamanca, inmediata al huerto de Melibea que caracteriza a la pieza dramática La Celestina, y la restauró remozó con tan ideal belleza que hoy constituye atractivo en las visitas turísticas a la ciudad.
Desde Salamanca, Tapia ha expandido su arte por el mundo, con participación en muestras colectivas en Milán, Lisboa, etc. Fue premiado en la Bienal Internacional de Bayona, en Francia, y está representado en diferentes museos provinciales de España.
Su último gran éxito es la exhibición de cuatro obras suyas en la última fase del ciclo de exposiciones «Las Edades del Hombre», en concreto, la denominada «El contrapunto y su morada», que a lo largo de 1993 y 1994 se ha exhibido en ambas catedrales salmantinas.
Sus mundos imaginarios, sus arquitecturas ideales, sus vegetaciones caprichosas, están dichas con la minuciosidad de un miniaturista, y la emoción de esta pintura actualísima e intemporal a un tiempo resulta inquietante, ya que en apariencia es fría, excesivamente lógica, y sin embargo todo en ella es creación, idealidad. Fantasía, en fin, de un inventor de mundos soñables en los que junto a referencias concretas hay aspectos que, más que expresión plástica, son versos pintados, perfectos como medidos endecasílabos. Y, en cierto modo, constituyen un perenne homenaje a la invención de la torre de Babel que hizo el maestro Brueghel, claro que desde un constructivismo propio de volúmenes rotundos en delicada materia esfumada, con fondos en los que hay ciudades monumentales, cúpulas identificables del Renacimiento italiano y mil detalles más que la hacen fascinante.
- Campay, A.M.: Diccionario crítico del Arte español contemporáneo.
Madrid, Ibérico Europea de Edic.,1973.
- VV.AA.: Diccionario de Pintores españoles contemporáneos.
Madrid, Edic., Esriarte, 1972.
- Ramiro Tapia: 1954-1984. En busca de la pintura. Treinta años de dibujos, bocetos, acuarelas, goauches, técnicas mixtas y pinturas al óleo.
Salamanca. Casa Municipal de Cultura, 1984.
De familia salmantina da vila de Ledesma, naceu na capital cántabra e nela deuse a coñecer como artista, cunha pintura que acusaba influencias do cubismo e, en concreto, de Bracque. Evolucionou cara ao surrealismo para centrarse, definitivamente, nun realismo máxico no que acadou perfeccións formais en verdade exquisitas.
Realizou exposicións en Madrid e en diferentes cidades de España, entre elas Vigo, na década dos sesenta e setenta. Tras residir na capital de España afastouse, para recluírse en Ledesma, onde perfeccionou o seu oficio ata o primor de miniaturista. Posteriormente, adquiriu unha casona antiga no barrio monumental de Salamanca, inmediata ao horto de Melibea que caracteriza a peza dramática La Celestina e restaurouna con tan ideal beleza que hoxe constitúe un atractivo nas visitas turísticas á cidade.
Desde Salamanca, Tapia expandiu a súa arte polo mundo, con participación en mostras colectivas en Milán, Lisboa, etc. Foi premiado na Bienal Internacional de Baiona, en Francia, e está representado en diferentes museos provinciais de España.
O seu último grande éxito é a exhibición de catro obras súas na última fase do ciclo de exposicións «Las Edades del Hombre», en concreto, a denominada «El contrapunto y su morada» que, ao longo de 1993 e 1994, se exhibiu en ambas as catedrais salmantinas.
Os seus mundos imaxinarios, as súas arquitecturas ideais, as súas vexetacións caprichosas, están ditas coa minuciosidade dun miniaturista e coa emoción desta pintura actualísima e intemporal que a un tempo resulta inquietante, xa que en aparencia é fría, excesivamente lóxica e non obstante todo nela é creación, idealidade. Fantasía, en fin, dun inventor de mundos soñables nos que, xunto a referencias concretas, hai aspectos que, máis que expresión plástica, son versos pintados, perfectos como medidos hendecasílabos. E, en certo modo, constitúen unha perenne homenaxe á invención da torre de Babel que fixo o mestre Brueghel, claro que desde un construtivismo propio de volumes rotundos en delicada materia esfumada, con fondos nos que hai cidades monumentais, cúpulas identificables do Renacemento italiano e mil detalles máis que a fan fascinante.
- Campoy, A. M.: Diccionario crítico del arte español contemporáneo.
Madrid, Ibérico Europea de Edic., 1973.
- Pantorba, Bernardino de: Historia y crítica de las Exposiciones Nacionales de Bellas Artes.
Madrid, 1980.
- Diccionario de pintores españoles contemporáneos.
Madrid, Edic. Estiarte, 1972.
La espora, iluminada por una luz astral, resalta sobre el espacio, flotando por encima de un paisaje árido de mesetas truncadas y cañones de escarpadas pendientes. Busca, el pintor, panoramas inéditos, asociaciones que van más allá de lo real, con resonancias simbólicas y un valor decorativo.
Logra efectos texturales de gran calidad en algunas zonas.
A espora, iluminada por unha luz astral, resalta sobre o espazo e flota por enriba dunha paisaxe árida de mesetas truncadas e canóns de escarpadas pendentes. Busca o pintor panoramas inéditos, asociacións que van máis alá do real, con resonancias simbólicas e un valor decorativo.
Logra efectos texturais de gran calidade nalgunhas zonas.
Visor de Eventos |
|
|
| Título | Inv. | Tipo | Técnica | TipologíaTipoloxía | Autor | FechaData | |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Filtrar: | |||||||
| PáginaPáxina 1 de 3 | |||||||
| Consultando de registrosrexistros | |||||||
Buscar en la colección:
Buscar na colección:
| Nombre ArtísticoNome Artístico | NombreNome | ApellidosApelidos | NacimientoNacemento | |
|---|---|---|---|---|
| Filtrar: | ||||
| PáginaPáxina 1 de 3 | ||||
| Consultando de registrosrexistros | ||||
| Título | Inv. | Tipo | Técnica | TipologíaTipoloxía | Autor | FechaData | |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Filtrar: | |||||||
| PáginaPáxina 1 de 3 | |||||||
| Consultando de registrosrexistros | |||||||
Cargando Datos... |

Cargando Datos...