| Inicio |
Información de AutorInformación do Autor ![]() |
Obra en Detalle ![]() |
Resultados Búsqueda ![]() |
Busq. Avanzada ![]() |
Busq. Específica ![]() |
El personaje, con la figura cortada por la mesa que tiene delante, vestido con túnica blanca, levanta el brazo derecho con un vaso de vino en la mano; sobre la mesa, un plato con panecillos. La luz actúa sobre el rostro, de penetrante mirada, produciendo un ligero temblor que impide captarlo plenamente. El simbolismo religioso del pan y el vino, envuelve a la composición en una atmósfera de espiritualidad, cuyo convencionalismo es superado gracias a la técnica, que consigue excelentes calidades en la túnica. Sobre una gama de marrones y acres, destaca, con fuerza, el blanco
:“Ahorro”, nº 142, mayo 1981, pág. 39.
O personaxe, coa figura cortada pola mesa que ten diante, vestido con túnica branca, levanta o brazo dereito cun vaso de viño na man; sobre a mesa, un prato con boliños. A luz actúa sobre o rostro, de penetrante mirada, e produce un lixeiro tremor que impide captalo plenamente. O simbolismo relixioso do pan e do viño envolve a composición nunha atmosfera de espiritualidade, cuxo convencionalismo é superado grazas á técnica, que consegue excelentes calidades na túnica. Sobre unha gama de marróns e ocres, destaca, con forza, o branco.
"Ahorro", n.º 142, maio 1981, páx. 39.
Nace en el seno de una familia de artistas, entre los que está su tío Ricardo, célebre pianista. El niño conoce a Debusy, Falla, Ravel, Picasso.
Comienza a pintar en 1917. Cuando la contienda bélica concluye, decide mostrar sus primeros tanteos pictóricos a Picasso. El genial malagueño los elogia. En consecuencia, Hernando ingresa en la Academia de Arte Sacro, donde tiene como profesores a Maurice Denis y Georges Desvalliéres. También concurre a la academia del extraordinario paisajista y didacta André Lhote y trabaja en el estudio de Gino Severini.
Comienza a exponer en 1923, en el Salón de Otoño, certamen del que será fiel muchos años. Falla le presenta al pintor Manuel Ángeles Ortiz, a través del cual conoce a los españoles que trabajan en París: Bores, Peinado, Ismael de la Serna, Pancho Cossío, al cineasta Buñuel y al poeta García Lorca. Ahí comienza su vinculación a la que después será conocida mundialmente como Escuela Española de París.
Acude a los conciertos y a los ballets rusos y traba amistad con el grupo surrealista. Realiza decorados y diseños de vestuario para diferentes ballets, en París y Amsterdam.
En 1926 participa en la colectiva «Arte español contemporáneo», del museo Jeu de Paume, en París. Comienza a estar en los circuitos internacionales, al través de amigos como Zervos. Así, expone en numerosas ciudades de Europa y América. Ya con nombre reconocido, viaja a España poco antes de la guerra civil y en Madrid se le ofrece un homenaje en el que están presentes Caballero, Salazar, Buñuel, Lorca, Condoy, Alberti, Miguel Hernández, Neruda, Alberto Sánchez.
Tras la guerra mundial, su pintura se expone en Praga, Estocolmo, Londres y Caracas. Continúa acudiendo al salón de Otoño de París, hasta el año 1963. Salta a Japón y Yugoslavia. En 1965 muestra su pintura en el Museo de Arte Moderno de Madrid. Años más tarde lo hará de nuevo en la capital de España.
Viñes continúa pintando, hasta muy avanzada edad, puesto que falleció en París en 1993.
Está representado en los Museos de Arte Moderno de París; de Arte Contemporáneo de Madrid; de Castres y Albí, en Francia; en el de Praga; Tel-Aviv, en Israel; Saint-Ouen, Francia, y en algunos de Suramérica y Estados Unidos.
Viñes es puramente un "fauve", de dibujo esquemático y colorismo intenso y abigarrado. Sus cuadros están directamente construidos con el óleo, que discurre por las telas en pincelada gruesa y larga. En sus bodegones atempera la paleta, y es lírico y hasta intimista, en amarillos, verdes, azules suaves. Sus paisajes tienen escasas referencias formales, nunca pormenorizadas. Es la de Viñes una sabia pintura como elemental, casi infantilizada, intensamente plástica. En las marinas se recrea en la jugosidad del color, tendido sin limitaciones, incluso con estudiada apariencia de torpeza. Apenas hay evolución en la pintura de este personalísimo artista, porque siempre fue fiel a sí mismo.
- Campoy, A.M.: Diccionario crítico del arte español contemporáneo.
Madrid, Ibérico Europea de Edic., 1973.
- Chueca Goitia, Fernando: Hernando Viñes.
Madrid,1969.
- Zervos, Christian: L'amour de l'Art.
París, 1934.
- Gállego, Julián: 30 artistas españoles de la Escuela de París.
Madrid, Centro Cultural Conde Duque, 1984.
- Diccionario de pintores españoles contemporáneos.
Madrid, Edic. Estiarte, 1972.
- Campoy, A.M.: Hernando Viñes.
Madrid, Edic. Theo, S.A., 1976
- Xuriguera, Gerard: Pintores españoles de la Escuela de París.
Madrid, Ibérico Europea de Edic., 1974.
- Gaya Nuño, JA.: La pintura española del siglo XX.
Madrid, Ibérico Europea de Edic., 1970.
- Pintores españoles de la Escuela de Paris.
Vigo, Caixavigo, 1992.
Nace no seo dunha familia de artistas, entre os que está o seu tío Ricardo, célebre pianista. O neno coñece a Debusy, Falla, Ravel, Picasso.
Comeza a pintar en 1917. Cando a contenda bélica conclúe, decide mostrarlle os seus primeiros tenteos pictóricos a Picasso. O xenial malagueño elóxiaos. En consecuencia, Hernando ingresa na Academia de Arte Sacra, onde ten como profesores a Maurice Denis e a Georges Desvalliéres. Tamén concorre á academia do extraordinario paisaxista e didacta André Lhote e traballa no estudo de Gino Severini.
Comeza a expoñer en 1923, no Salón de Outono, certame do que será fiel moitos anos. Falla preséntallo ao pintor Manuel Ángeles Ortiz, a través do cal coñece os españois que traballan en París –Bores, Peinado, Ismael de la Serna, Pancho Cossío–, o cineasta Buñuel e o poeta García Lorca. Aí comeza a súa vinculación á que despois será coñecida mundialmente como Escola Española de París.
Acode aos concertos e aos ballets rusos e traba amizade co grupo surrealista. Realiza decorados e deseños de vestiario para diferentes ballets, en París e en Amsterdam.
En 1926, participa na colectiva “Arte española contemporánea”, do Museo Jeu de Paume, en París. Comeza a estar nos circuítos internacionais, a través de amigos como Zervos. Así, expón en numerosas cidades de Europa e de América. Xa con nome recoñecido, viaxa a España pouco antes da Guerra Civil e en Madrid ofréceselle unha homenaxe na que están presentes Caballero, Salazar, Buñuel, Lorca, Condoy, Alberti, Miguel Hernández, Neruda, Alberto Sánchez.
Tras a guerra mundial, a súa pintura exponse en Praga, Estocolmo, Londres e Caracas. Continúa acudindo ao
Salón de Outono de París, ata o ano 1963. Salta a Xapón e Iugoslavia. En 1965, mostra a súa pintura no Museo de Arte Moderna de Madrid. Anos máis tarde, farao de novo na capital de España.
Viñes continúa pintando, ata moi avanzada idade, posto que faleceu en París en 1993.
Está representado nos Museos de Arte Moderna de París; de Arte Contemporánea de Madrid; de Castres e Albí, en Francia; no de Praga; Tel-Aviv, en Israel; Saint-Ouen, Francia e nalgúns de Sudamérica e Estados Unidos.
Viñes é puramente un fauve, de debuxo esquemático e colorismo intenso e sobrecargado. Os seus cadros están directamente construídos co óleo, que discorre polas teas en pincelada grosa e longa. Nos seus bodegóns tempera a paleta e é lírico e ata intimista, en amarelos, verdes, azuis suaves. As súas paisaxes teñen escasas referencias formais, nunca pormenorizadas. É a de Viñes unha sabia pintura como elemental, case infantilizada, intensamente plástica. Nas mariñas recréase na viveza da cor, tendida sen limitacións, mesmo con estudada aparencia de torpeza. A penas hai evolución na pintura deste persoalísimo artista, porque sempre foi fiel a si mesmo.
- Campoy, A. M.: Diccionario crítico del arte español contemporáneo.
Madrid, Ibérico Europea de Edic., 1973.
- Chueca Goitia, Fernando: Hernando Viñes.
Madrid, 1969.
- Zervos, Christian: L 'amour de l 'Art.
París, 1934.
- Gállego, Julián: 30 artistas españoles de la Escuela de París.
Madrid, Centro Cultural Conde Duque, 1984.
- Diccionario de pintores españoles contemporáneos.
Madrid, Edic. Estiarte, 1972.
- Campoy, A. M.: Hernando Viñes.
Madrid, Edic. Theo, S.A., 1976
- Xuriguera, Gerard: Pintores españoles de la Escuela de París.
Madrid, Ibérico Europea de Edic., 1974.
- Gaya Nuño, J. A.: La pintura española del siglo XX.
Madrid, Ibérico Europea de Edic., 1970.
- Pintores españoles de la Escuela de París.
Vigo, Caixavigo, 1992.
El personaje, con la figura cortada por la mesa que tiene delante, vestido con túnica blanca, levanta el brazo derecho con un vaso de vino en la mano; sobre la mesa, un plato con panecillos. La luz actúa sobre el rostro, de penetrante mirada, produciendo un ligero temblor que impide captarlo plenamente. El simbolismo religioso del pan y el vino, envuelve a la composición en una atmósfera de espiritualidad, cuyo convencionalismo es superado gracias a la técnica, que consigue excelentes calidades en la túnica. Sobre una gama de marrones y acres, destaca, con fuerza, el blanco
:“Ahorro”, nº 142, mayo 1981, pág. 39.
O personaxe, coa figura cortada pola mesa que ten diante, vestido con túnica branca, levanta o brazo dereito cun vaso de viño na man; sobre a mesa, un prato con boliños. A luz actúa sobre o rostro, de penetrante mirada, e produce un lixeiro tremor que impide captalo plenamente. O simbolismo relixioso do pan e do viño envolve a composición nunha atmosfera de espiritualidade, cuxo convencionalismo é superado grazas á técnica, que consegue excelentes calidades na túnica. Sobre unha gama de marróns e ocres, destaca, con forza, o branco.
"Ahorro", n.º 142, maio 1981, páx. 39.
Visor de Eventos |
|
|
| Título | Inv. | Tipo | Técnica | TipologíaTipoloxía | Autor | FechaData | |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Filtrar: | |||||||
| PáginaPáxina 1 de 3 | |||||||
| Consultando de registrosrexistros | |||||||
Buscar en la colección:
Buscar na colección:
| Nombre ArtísticoNome Artístico | NombreNome | ApellidosApelidos | NacimientoNacemento | |
|---|---|---|---|---|
| Filtrar: | ||||
| PáginaPáxina 1 de 3 | ||||
| Consultando de registrosrexistros | ||||
| Título | Inv. | Tipo | Técnica | TipologíaTipoloxía | Autor | FechaData | |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Filtrar: | |||||||
| PáginaPáxina 1 de 3 | |||||||
| Consultando de registrosrexistros | |||||||
Cargando Datos... |

Cargando Datos...