| Inicio |
Información de AutorInformación do Autor ![]() |
Obra en Detalle ![]() |
Resultados Búsqueda ![]() |
Busq. Avanzada ![]() |
Busq. Específica ![]() |
En el reverso de la tela lleva estampado un sello con la leyenda "Oscar Domínguez”.
En la parte posterior del cuadro, pegado al travesaño, lleva una etiqueta de Biosca.
Una trama geométrica emana de la propia masa pictórica que configura un rectángulo del que parten dos pequeñas líneas oblicuas que se apoyan en el borde del cuadro. En esta especie de pantalla se perciben distintas densidades de materia con colores que emergen del fondo, provocando figuraciones. Estos juegos delicados de texturas, rugosidades, y veladuras sugieren profundidad y espacio con un ritmo musical y poético que es una invitación a soñar.
No reverso da tea leva estampado un selo coa lenda "Óscar Domínguez".
Na parte posterior do cadro, pegado á travesa, leva unha etiqueta de Biosca.
Unha trama xeométrica emana da propia masa pictórica que configura un rectángulo do que parten dúas pequenas liñas oblicuas que se apoian no bordo do cadro. Nesta especie de pantalla percíbense distintas densidades de materia con cores que emerxen do fondo, provocando figuracións. Estes xogos delicados de texturas, rugosidades e veladuras suxiren profundidade e espazo cun ritmo musical e poético, que é un convite a soñar.
Personalidad extraña, cambiante, con inmenso espíritu imaginativo y creador, peculiar hasta en lo físico, pues era acromegálico, su vida es una constante aventura que concluye trágicamente, con el suicidio, antes de que su obra alcanzara el aprecio internacional que ahora tiene.
Hijo de un exportador de plátanos, de buena posición económica, viaja a París en 1929 y, lógicamente, se identifica con el surrealismo, en el que inicialmente se encontraría tan acomodada su extravagante personalidad. Dalí y Max Ernst le influyen. Sin problemas de dinero, vive una bohemia de conveniencia hasta que la ruptura con su familia le lleva de lleno a la pobreza y finalmente, casi a la miseria, al punto de que subsiste de falsificar cuadros de su amigo Picasso, lo que el maestro malagueño tolera y remedia destruyéndolos.
Retornó a Canarias en 1933 y organizó la primera exposición surrealista, en la que implica a críticos notables, como Westerdahl. Canario será el más importante grupo español de este movimiento.
Construye objetos surrealistas, al modo de Man Ray. Su estética pasa por muy diferentes estilos, desde el constructivismo hasta las soledades a lo Chirico. Se anticipa a «ismos» fugaces o simplemente se mimetiza con ellos, en cuanto aparecen. Así, es padre del «feismo» que cultivará magistralmente Luís Fernández, o de los ritmos en curvas que caracterizarán a José Caballero y Eugenio Granell.
Con intermitencias, sigue produciendo obra en la década que sucede al final de la guerra mundial, hasta que su enfermedad constitutiva llega a dañarle seriamente el cerebro, y pone fina su vida el último día del año cincuenta y siete.
La obra de Domínguez está hoy muy buscada, y constituye orgullo de museos y grandes colecciones en todo el mundo. Aunque desigual, inclusive técnicamente, hay siempre en ella el soplo indeclinable de la genialidad.
-Xuriguera, Gerard: Pintores españoles de la Escuela de París.
Madrid, Ibérico Europea de Edic. 1974.
-Campoy, A.M.: Diccionario crítico del Arte español contemporáneo.
Madrid, Ibérico Europea de Edic, 1973.
-Gaya Nuño, J.A.: La pintura española del siglo XX.
Madrid, Ibérico Europea de Edic., 1970.
-Diccionario Larousse de la Pintura. Vol. 1.
Barcelona, Planeta-Agostini, 1987.
-W.AA.: Diccionario de Pintores y Escultores españoles del S. XX. Vol. IV.
Forum Arcis, 1994.
Personalidade estraña, cambiante, con inmenso espírito imaxinativo e creador, peculiar ata no físico, pois era acromegálico, a súa vida é unha constante aventura que conclúe traxicamente, co suicidio, antes de que a súa obra alcanzase o aprecio internacional que agora ten.
Fillo dun exportador de plátanos, de boa posición económica, viaxa a París en 1929 e, loxicamente, identifícase co surrealismo, no que inicialmente se atoparía tan acomodada a súa extravagante personalidade. Dalí e Max Ernst inflúeno. Sen problemas de diñeiro, vive unha bohemia de conveniencia ata que a ruptura coa súa familia o leva de cheo á pobreza e, finalmente, case á miseria, ata o punto de que subsiste de falsificar cadros do seu amigo Picasso, o que o mestre malagueño tolera e remedia destruíndoos.
Retornou a Canarias en 1933 e organizou a primeira exposición surrealista, na que implica críticos notables, como Westerdahl. Canario será o máis importante grupo español deste movemento.
Constrúe obxectos surrealistas, ao modo de Man Ray. A súa estética pasa por moi diferentes estilos, dende o construtivismo ata as soidades ao Chirico. Anticípase a «ismos» fugaces ou, simplemente, mimetízase con eles en canto aparecen. Así, é pai do «feísmo» que cultivará maxistralmente Luís Fernández ou dos ritmos en curvas que caracterizarán a José Caballero e a Eugenio Granell.
Con intermitencias, segue producindo obra na década que sucede ao final da guerra mundial, ata que a súa enfermidade constitutiva chega a danarlle seriamente o cerebro e ponlle fin á súa vida o último día do ano cincuenta e sete.
A obra de Domínguez está hoxe moi buscada e constitúe orgullo de museos e grandes coleccións en todo o mundo. Aínda que desigual, inclusive tecnicamente, hai sempre nela o sopro indeclinable da xenialidade.
-Xuriguera, Gerard: Pintores españoles de la Escuela de París.
Madrid, Ibérico Europea de Edic. 1974.
-Campoy, A. M.: Diccionario crítico del arte español contemporáneo.
Madrid, Ibérico Europea de Edic, 1973.
-Gaya Nuño, J. A.: La pintura española del siglo XX.
Madrid, Ibérico Europea de Edic., 1970.
-Diccionario Larousse de la pintura. Vol. 1.
Barcelona, Planeta-Agostini, 1987.
-W.AA.: Dcicionario de pintores y escultores españoles del siglo XX. Vol. IV.
Forum Arcis, 1994.
En el reverso de la tela lleva estampado un sello con la leyenda "Oscar Domínguez”.
En la parte posterior del cuadro, pegado al travesaño, lleva una etiqueta de Biosca.
Una trama geométrica emana de la propia masa pictórica que configura un rectángulo del que parten dos pequeñas líneas oblicuas que se apoyan en el borde del cuadro. En esta especie de pantalla se perciben distintas densidades de materia con colores que emergen del fondo, provocando figuraciones. Estos juegos delicados de texturas, rugosidades, y veladuras sugieren profundidad y espacio con un ritmo musical y poético que es una invitación a soñar.
No reverso da tea leva estampado un selo coa lenda "Óscar Domínguez".
Na parte posterior do cadro, pegado á travesa, leva unha etiqueta de Biosca.
Unha trama xeométrica emana da propia masa pictórica que configura un rectángulo do que parten dúas pequenas liñas oblicuas que se apoian no bordo do cadro. Nesta especie de pantalla percíbense distintas densidades de materia con cores que emerxen do fondo, provocando figuracións. Estes xogos delicados de texturas, rugosidades e veladuras suxiren profundidade e espazo cun ritmo musical e poético, que é un convite a soñar.
Visor de Eventos |
|
|
| Título | Inv. | Tipo | Técnica | TipologíaTipoloxía | Autor | FechaData | |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Filtrar: | |||||||
| PáginaPáxina 1 de 3 | |||||||
| Consultando de registrosrexistros | |||||||
Buscar en la colección:
Buscar na colección:
| Nombre ArtísticoNome Artístico | NombreNome | ApellidosApelidos | NacimientoNacemento | |
|---|---|---|---|---|
| Filtrar: | ||||
| PáginaPáxina 1 de 3 | ||||
| Consultando de registrosrexistros | ||||
| Título | Inv. | Tipo | Técnica | TipologíaTipoloxía | Autor | FechaData | |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Filtrar: | |||||||
| PáginaPáxina 1 de 3 | |||||||
| Consultando de registrosrexistros | |||||||
Cargando Datos... |

Cargando Datos...