| Inicio |
Información de AutorInformación do Autor ![]() |
Obra en Detalle ![]() |
Resultados Búsqueda ![]() |
Busq. Avanzada ![]() |
Busq. Específica ![]() |
La composición, característica de su pintura de la época de los sesenta, juega con la bicromía negro y morado sobre el blanco del papel. El pintor se concentra en las dos gamas que contrastan sobre el soporte envejecido, por el paso del tiempo. Es la lucha entre la luz y la sombra. Su pintura, según él mismo dice "de estilo expresionista y resonancia existencia/", ajena a roda anécdota, se produce de dentro a fuera, de la esencia de la luz y el color a la objetivación de unas manchas y unos gestos. Al contemplada brota una imagen que es la consecuencia de algo que está en perpetua gestación, que está ocurriendo en las profundidades mismas del cuadro.
A composición, característica da súa pintura da época dos sesenta, xoga coa bicromía negra e morada sobre o branco do papel. O pintor concéntrase nas dúas gamas que contrastan sobre o soporte envellecido polo paso do tempo. É a loita entre a luz e a sombra. A súa pintura, segundo el mesmo di "de estilo expresionista e resonancia existencial", allea á toda anécdota, prodúcese de dentro a fóra, da esencia da luz e a cor á obxectivación dunhas manchas e uns xestos. Ao contemplada, xermola unha imaxe que é a consecuencia de algo que está en perpetua xestación, que está a acontecer nas profundidades mesmas do cadro.
Uno de los nombres más importantes de la abstracción informalista de Cataluña, con prestigio en verdad internacional. Se inició en un formalismo de signo expresionista que permitía adivinar su evolución hacia la informalidad vagamente referenciada, a base de una construcción escueta y un lenguaje de materia rotunda, casi avasalladora.
Concurrió a las Bienales de La Habana, en 1955, y a la de Barcelona en el 55, así como a la de Alejandría, tres años más tarde. Su obra destacó en las de Venecia y Sao Paulo en bastantes ediciones consecutivas, en Tokio, París y Feria Mundial de Nueva York. Grabador excepcional, también estuvo en certámenes de esta modalidad en Cracovia, desde mediados de los sesenta.
Realizó exposiciones individuales en París, Barcelona, Madrid" Johannesburgo, Zagreb, Alemania, Austria, etc., y consiguió, entre otros, el premio de la Dirección General de Bellas Artes en 1957, premio en Deportes en las Bellas Artes, 1965, medalla de oro en la III Bienal Internacional de Zaragoza, en 1965, y otros muchos de grabado en Cracovia y Rijeka.
Está representado en los museos de Lieja, Leverkusen, Bolonia, Cuenca, Varsovia, Cracovia, Poznam y en casi todos los españoles de importancia. No hay un Hernández Pijuán, sino casi tantos como obras realiza. Puede haber el sinóptico, de influencia surrealista, para que en una superficie neutra y casi uniforme se detenga un objeto corpóreo, inquietante en su sencillez y vulgaridad porque el artista ha creado ese mundo de sorpresa, o puede haber la mancha enérgica, casi agresiva, de tizne y grumo, cual pintor de brocha gorda que quiso embadurnar la superficie, pero que al fin acusa el talento de un creador que también es exquisito, delicado, misterioso, en sus grabados de perfección enfermiza y considerable cocina, si bien en el fondo se exprese siempre con absoluta libertad.
Hay mucha reflexión, y un enorme talento, en cuanto realiza este catalán incapaz de seguir una línea definida, tal vez porque su temperamento avasallador le exige ese constante cambio. El resultado es feliz, admirable, de artista de vanguardia y aliento excepcional.
-Aguilera Cerni, Vicente: Panorama del nuevo arte español.
Madrid, Edic. Guadarrama, 1966.
-Gaya Nuño, J.A.: La pintura española del siglo XX.
Madrid, Ibérico Europea de Edic., 1970.
-Campoy, A.M.: Diccionario crítico del Arte español contemporáneo.
Madrid, Ibérico Europea de Edic., 1973.
-Moreno Galván, J.M.: Introducción a la pintura española actual.
Madrid, Publicaciones Españolas, 1960.
-BIas, J.J. de: Diccionario de Pintores españoles contemporáneos.
Madrid, Estiarte Edic. 1972.
Un dos nomes máis importantes da abstracción informalista de Cataluña, con prestixio en verdade internacional. Iniciouse nun formalismo de signo expresionista que permitía adiviñar a súa evolución cara á informalidade vagamente referenciada, a base dunha construción sinxela e dunha linguaxe de materia rotunda, case avasaladora.
Concorreu ás Bienais da Habana, en 1955, e á de Barcelona no 55, así como á de Alexandría, tres anos máis tarde. A súa obra destacou nas de Venecia e São Paulo en bastantes edicións consecutivas, en Toquio, París e na Feira Mundial de Nova York. Gravador excepcional, tamén estivo en certames desta modalidade en Cracovia, desde mediados dos sesenta.
Realizou exposicións individuais en París, Barcelona, Madrid, Johannesburgo, Zagreb, Alemaña, Austria, etc. e conseguiu, entre outros, o premio da Dirección Xeral de Belas Artes en 1957, premio en Deportes nas Belas Artes, 1965, medalla de ouro na III Bienal Internacional de Zaragoza, en 1965, e outros moitos de gravado en Cracovia e Rijeka.
Está representado nos museos de Lieja, Leverkusen, Bolonia, Cuenca, Varsovia, Cracovia, Poznam e en case todos os españois de importancia. Non hai un Hernández Pijuán, senón case tantos como obras realiza. Pode haber o sinóptico, de influencia surrealista, para que nunha superficie neutra e case uniforme se deteña un obxecto corpóreo, inquietante na súa sinxeleza e vulgaridade porque o artista creou ese mundo de sorpresa; ou pode haber a mancha enérxica, case agresiva, de tisne e grumo, cal pintor de brocha gorda que quixo esborranchar a superficie, pero que á fin acusa o talento dun creador que tamén é exquisito, delicado, misterioso, nos seus gravados de perfección enfermiza e considerable cociña, se ben no fondo se exprese sempre con absoluta liberdade.
Hai moita reflexión, e un enorme talento, en canto realiza este catalán incapaz de seguir unha liña definida, tal vez porque o seu temperamento avasalador lle esixe ese constante cambio. O resultado é feliz, admirable, de artista de vangarda e alento excepcional.
-Aguilera Cerni, Vicente: Panorama del nuevo arte español.
Madrid, Edic. Guadarrama, 1966.
-Gaya Nuño, J. A.: La pintura española del siglo XX.
Madrid, Ibérico Europea de Edic., 1970.
-Campoy, A. M.: Diccionario crítico del arte español contemporáneo.
Madrid, Ibérico Europea de Edic., 1973.
-Moreno Galván, J. M.: Introducción a la pintura española actual.
Madrid, Publicaciones Españolas, 1960.
-BIas, J. J. de: Diccionario de pintores españoles contemporáneos.
Madrid, Estiarte Edic., 1972.
La composición, característica de su pintura de la época de los sesenta, juega con la bicromía negro y morado sobre el blanco del papel. El pintor se concentra en las dos gamas que contrastan sobre el soporte envejecido, por el paso del tiempo. Es la lucha entre la luz y la sombra. Su pintura, según él mismo dice "de estilo expresionista y resonancia existencia/", ajena a roda anécdota, se produce de dentro a fuera, de la esencia de la luz y el color a la objetivación de unas manchas y unos gestos. Al contemplada brota una imagen que es la consecuencia de algo que está en perpetua gestación, que está ocurriendo en las profundidades mismas del cuadro.
A composición, característica da súa pintura da época dos sesenta, xoga coa bicromía negra e morada sobre o branco do papel. O pintor concéntrase nas dúas gamas que contrastan sobre o soporte envellecido polo paso do tempo. É a loita entre a luz e a sombra. A súa pintura, segundo el mesmo di "de estilo expresionista e resonancia existencial", allea á toda anécdota, prodúcese de dentro a fóra, da esencia da luz e a cor á obxectivación dunhas manchas e uns xestos. Ao contemplada, xermola unha imaxe que é a consecuencia de algo que está en perpetua xestación, que está a acontecer nas profundidades mesmas do cadro.
Visor de Eventos |
|
|
| Título | Inv. | Tipo | Técnica | TipologíaTipoloxía | Autor | FechaData | |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Filtrar: | |||||||
| PáginaPáxina 1 de 3 | |||||||
| Consultando de registrosrexistros | |||||||
Buscar en la colección:
Buscar na colección:
| Nombre ArtísticoNome Artístico | NombreNome | ApellidosApelidos | NacimientoNacemento | |
|---|---|---|---|---|
| Filtrar: | ||||
| PáginaPáxina 1 de 3 | ||||
| Consultando de registrosrexistros | ||||
| Título | Inv. | Tipo | Técnica | TipologíaTipoloxía | Autor | FechaData | |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Filtrar: | |||||||
| PáginaPáxina 1 de 3 | |||||||
| Consultando de registrosrexistros | |||||||
Cargando Datos... |

Cargando Datos...