| Inicio |
Información de AutorInformación do Autor ![]() |
Obra en Detalle ![]() |
Resultados Búsqueda ![]() |
Busq. Avanzada ![]() |
Busq. Específica ![]() |
Amarillos y verdes se ondulan y rizan, ocultando los pies de los campesinos que, en posturas contrapuestas, siegan la hierba. La perspectiva del campo se pierde en la lejanía, por donde asoma un mínimo resquicio de cielo. Las figuras, esquemáticas, destacan modeladas con rico colorido y espesa textura. El resultado es de gran belleza plástica.
«Artistas Gallegos en la Colección C. A. M. V.», del 5 al 28 de septiembre de 1986: «Artistas Gallegos en la Colección Caixavigo» itinerante, Museo M. de Ourense, Museo do Pobo Galego, Santiago, y Kiosko Alfonso. A Coruña, noviembre y diciembre de 1988, y enero de 1989; «Artistas Galegos na Colecçao Caixavigo». Casa D. Hugo, Porto, del 29 de junio al 13 de julio de 1989: «Arte Galega na Colección Caixavigo, S. XX.», Auditorio de Galicia, del 29 de abril al 24 de mayo de 1992, Santiago de Compostela. "Catro Renovadores da Arte Galega", octubre, noviembre, 1993, Auditorio de Galicia; "Do Romanticismo ós anos vinte" mayo-junio, 1996, Centro Cultural Caixavigo.
"Colección Caixanova. Unha visión da arte contemporánea galega". Centro Torrente Ballester. Ferrol. Del 21 de marzo al 18 de abril de 2002. Auditorio de Galicia. Santiago de Compostela. Del 26 de abril al 28 de julio de 2002. Pazo da Cultura. Pontevedra. Del 3 de octubre al 30 de noviembre de 2002.
«Artistas Gallegos en la Colección Caixavigo», Catálogo de la Exposición; «Artistas Galegos na Colecçao Caixavigo», Catálogo de la Exposición: «Arte Galega na Colección Caixavigo S. XX.», Catálogo de la Exposición. "Catro Renovadores da Arte Galega", Catálogo, p.68. "Do Romanticismo ós anos vinte" Catálogo de la exposición nº 46.
"Un século de arte no Deza. 1900-2000 lembranzas de Colmeiro a Laxeiro", del 17 de diciembre de 1999 al 27 de febrero de 2000 en el Museo Municipal Ramón María Aller de Lalín.
Marelos e verdes ondúlanse e rizan, agochando os pés dos campesiños que, en posturas contrapostas, segan a herba. A perspectiva do campo pérdese na lonxanía, por onde asoma unha mínima abertura do ceo. As figuras, esquemáticas, destacan modeladas cun rico colorido e unha textura espesa. O resultado é dunha gran beleza plástica.:
"Artistas Gallegos en la Colección C.A.M.V.", do 5 ó 28 de setembro de 1986: "Artistas Gallegos en la Colección Caixavigo" itinerante, Museo M. de Ourense, Museo do Polo Galego, Santiago , e Kiosko Alfonso, A Coruña, novembro e decembro de 1988, e xaneiro de 1989; "Artistas Galegos na Colecçâo Caixavigo". Casa D. Hugo, Porto, do 29 de xuño ó 13 de xullo de 1989: "Arte Galega na Colección Caixavigo, S. XX," Auditorio de Galicia, do 29 de abril ó 24 de maio de 1992, Santiago de Compostela. "Catro Renovadores da Arte Galega" outubro, novembro, 1993, Auditorio de Galicia; "Do Romanticismo ós anos vinte" maio-xuño 1996, Centro Cultural Caixavigo.
"Colección Caixanova. Unha visión da arte contemporánea galega". Centro Torrente Ballester. Ferrol. Do 21 de marzo ao 18 de abril de 2002. Auditorio de Galicia. Santiago de Compostela. Do 26 de abril ao 28 de xullo de 2002. Pazo da Cultura. Pontevedra. Do 3 de outubro ao 30 de novembro de 2002.
"Un século de arte no Deza. 1900-2000 lembranzas de Colmeiro a Laxeiro", do 17 de decembro de 1999 ó 27 de febreiro de 2000 no Museo Municipal Ramón María Aller de Lalín.
"Artistas Gallegos en la Colección Caixavigo", Catálogo da Exposición; "Artistas Galegos na Colecçâo Caixavigo", Catálogo da Exposición; "Arte Galega na Colección Caixavigo S. XX.", Catálogo da Exposición. "Catro Renovadores da Arte Galega" catálogo, p. 68."Do Romanticismo ós anos vinte", catálogo da exposición, reproducido co nº 46
El intimismo, el concepto lírico de los ambientes, un bucolismo siempre dominante caracterizan la obra de este gran pintor, identificado con la Escuela Española de París, de la que formó parte como miembro destacado, aunque al fin sea gallego, galleguísmo, en cuanto su pincel ambienta, crea y personaliza. Inició sus estudios en Buenos Aires, aunque en realidad carece de formación académica. Fueron sus compañeros el argentino Demetrio Urruchúa y los españoles Audivert y Plana Casas. Realizó su primera exposición en Vigo, iniciada la segunda mitad de la década de los veinte. La Diputación provincial de Pontevedra le concedió pensión para estudiar en París, donde estableció su residencia durante muchos años. De regreso a España se recluyó en su casa de la aldea de San Fiz, cerca de Silleda, aunque su presencia en Vigo es frecuente. Hizo exposiciones en numerosas ciudades del mundo. De carácter antológico las tuvo en el Museo de Arte Contemporáneo de Madrid, en París y en otras ciudades importantes. Está representado en museos de todo el mundo, y cuenta con salas monográficas en el de Vigo. Rechaza el museo personal, aunque sí estaría dispuesto a colaborar con su obra en un gran museo de Galicia, a cuya creación prestaría todo su apoyo. Colmeiro es un hombre sencillo, exquisito, en apariencia tímido. Su pintura parte de los modos post cezannescos, y en cierta manera queda siempre patente la influencia francesa de las consecuencias del impresionismo, aunque, donde quiera que haya residido, Colmeiro es siempre: ferias campestres, escenas del trabajo rural, faenas domésticas, entre las que destaca la elaboración del pan. Sus paisajes y bodegones llegan a la pura síntesis formal y están construidos directamente con el color, en gamas de belleza extraordinaria, con verdes brillantes, rosas, azules desvaídos, carmines atenuados. Enemigo del protagonismo, renuncia a homenajes, jurados y cualquier otra forma de exhibición personal. Suele trabajar en varios cuadros al mismo tiempo, porque gusta de "calentar" las teclas, en un proceso mental perfectamente graudado, casi orquestal, aunque su música, deliberadamente, es de cámara, sin ninguna grandilocuencia. Su dibujo es esquemático, en apariencia rígido, y sin embargo muy seguro. De todos modos, es un pintor absoluto, apasionado por el color, de mancha amplia y meditada, de grafismo preciso y sabio.
-Campoy, A. M.: Diccionario crítico del arte español contemporaneo. Madrid, Ibérico Europea de Edic., 1975. -VV. AA.: Un siglo de pintura gallega, 1880/1980. Buenos Aires, Museo Nacional de Bellas Artes, 1984. -Castro, X. Antón: Colmeiro, Monografía. IX Bienal Nacional de Arte. Pontevedra, 1987. -Pablos, Francisco: Colección Adriano Marques de Magallanes. Vigo, Excmo. Ayuntamiento, 1992. -Pablos, Francisco: Plástica gallega. Vigo, Caixavigo, 1981. -Castro, X. Antón: Renovación e avangarda en Galicia. (1925-1933) Pontevedra, Diputación Provincial, 1986. -Colmeiro/Picasso: Cuaderno de la IX Bienal Nacional de Arte. Pontevedra, Diputación Provincial, 1987. -Mon, Fernando: Pintura contemporánea en Galicia. A Coruña, Caixa Galicia, 1987. -Bonet Correa, Antonio: Manuel Colmeiro. Vigo, Edit. Galaxia, 1954. -Ilarri Gimeno, Angel: Catálogo del Pazo Museo «Quiñones de León» Vigo, Ayuntamiento, 1978. -Diccionario de pintores españoles contemporáneos. Madrid, Edic. Estiarte, 1972. -Gaya Nuño, J. A.: La pintura española del siglo XX. Madrid, Ibérico Europea de Edic., 1970. - X. Antón Castro “Manuel Colmeiro”. Monografías del Arte Gallego, Galaxia 1994, p. 32. -Carmen Parada “Lugrís y Colmeiro: de la pared al lienzo” La Voz de Galicia, 5/12/1991; Pablo López “Lugrises de las paredes, y la Primavera de Colmeiro” Faro de Vigo, 16/2/1992 con la obra reproducida con fotografía de Magar; VV.AAA. “M. Colmeiro a través da súa obra” catálogo de la antológica de 99 reproducido en la p. 127; conversaciones mantenidas con Teresa Orrio desde su taller de Compostela en 1999.
O intimismo, o concepto lírico dos ambientes, un bucolismo sempre dominante caracterizan a obra deste grande pintor, identificado coa Escola Española de París, da que formou parte como membro destacado, aínda que ó cabo sexa galego, galeguísimo, en canto o seu pincel ambienta, crea e personaliza. Iniciou os seus estudios en Bos Aires, aínda que en realidade carece de formación académica. Foron compañeiros seus o arxentino Demetrio Urruchúa e os españois Audivert e Plana Casas. Realizou a súa primeira exposición en Vigo, iniciada na segunda metade da década dos vinte. A Deputación Provincial de Pontevedra concedeulle unha pensión para estudiar en París, onde estableceu a súa residencia durante moitos anos. De regreso a España recluíuse na súa casa da aldea de San Fiz, preto de Silleda, aínda que a súa presencia en Vigo é frecuente. Fixo exposicións en numerosas cidades do mundo. De carácter antolóxico tívoas no Museo de Arte Contemporánea de Madrid, en París e noutras cidades importantes. Está representado en museos de todo o mundo e conta con salas monográficas no de Vigo. Rexeita o museo persoal malia estar disposto a colaborar coa súa obra nun grande museo de Galicia, á creación do cal lle prestaría todo o seu apoio. Colmeiro é un home sinxelo, exquisito, en apariencia coitado. A súa pintura parte dos modos postcezannescos e en certa maneira queda sempre patente a influencia francesa das consecuencias do impresionismo, aínda que, onde queira que teña residido, Colmeiro é sempre o galego esencial, directo, quen de volver unha e outra vez ós seus temas de sempre: feiras campestres, escenas do traballo rural, faenas domésticas, entre as que destaca a elaboración do pan. As súas paisaxes e bodegóns chegan á pura síntese formal e constrúense directamente coa cor, en gammas de extraordinaria fermosura, con verdes brillantes, rosas, azuis esvaídos e carmíns atenuados. Inimigo do protagonismo, rexeita homenaxes, xurados, e calquera outra forma de exhibición persoal. Adoita traballar en varios cadros ó mesmo tempo, porque lle gusta "quenta-las teclas", nun proceso mental perfectamente graduado, case orquestral, pese a que a súa música, deliberadamente, é de cámara, sen ningunha ampulosidade. O seu debuxo é esquemático, en apariencia ríxido, e, sen embargo, moi seguro. De tódolos xeitos, é un pintor absoluto, apaixonado pola cor, de mancha ampla e meditada, empregando un grafismo preciso e sabio.
-Campoy, A. M.: Diccionario crítico del arte español contemporaneo. Madrid, Ibérico Europea de Edic., 1975. -VV. AA.: Un siglo de pintura gallega, 1880/1980. Buenos Aires, Museo Nacional de Bellas Artes, 1984. -Castro, X. Antón: Colmeiro, Monografía. IX Bienal Nacional de Arte. Pontevedra, 1987. -Pablos, Francisco: Colección Adriano Marques de Magallanes. Vigo, Concello, 1992. -Pablos, Francisco: Plástica gallega. Vigo, Caixavigo, 1981. -Castro, X. Antón: Renovación e avangarda en Galicia. (1925-1933) Pontevedra, Diputación Provincial, 1986. -Colmeiro/Picasso: Cuaderno de la IX Bienal Nacional de Arte. Pontevedra, Diputación Provincial, 1987. -Mon, Fernando: Pintura contemporánea en Galicia. A Coruña, Caixa Galicia, 1987. -Bonet Correa, Antonio: Manuel Colmeiro. Vigo, Edit. Galaxia, 1954. -Ilarri Gimeno, Angel: Catálogo do Pazo Museo «Quiñones de León» Vigo, Concello, 1978. -Diccionario de pintores españoles contemporáneos. Madrid, Edic. Estiarte, 1972. -Gaya Nuño, J. A.: La pintura española del siglo XX. Madrid, Ibérico Europea de Edic., 1970. - X. Antón Castro “Manuel Colmeiro”. Monografías da Arte Galega, Galaxia 1994, p. 32. -Carmen Parada “Lugrís y Colmeiro: de la pared al lienzo” La Voz de Galicia, 5/12/1991; Pablo López “Lugrises de las paredes, y la Primavera de Colmeiro” Faro de Vigo, 16/2/1992 coa obra reproducida con fotografía de Magar; VV.AAA. “M. Colmeiro a través da súa obra” catálogo da antolóxica de 99 reproducido na p. 127; conversacións mantidas con Teresa Orrio desde o seu taller de Compostela en 1999.
|
|
|
| ||||||||||||
|
|
|
| ||||||||||||
|
|
|
| ||||||||||||
|
|
Amarillos y verdes se ondulan y rizan, ocultando los pies de los campesinos que, en posturas contrapuestas, siegan la hierba. La perspectiva del campo se pierde en la lejanía, por donde asoma un mínimo resquicio de cielo. Las figuras, esquemáticas, destacan modeladas con rico colorido y espesa textura. El resultado es de gran belleza plástica.
«Artistas Gallegos en la Colección C. A. M. V.», del 5 al 28 de septiembre de 1986: «Artistas Gallegos en la Colección Caixavigo» itinerante, Museo M. de Ourense, Museo do Pobo Galego, Santiago, y Kiosko Alfonso. A Coruña, noviembre y diciembre de 1988, y enero de 1989; «Artistas Galegos na Colecçao Caixavigo». Casa D. Hugo, Porto, del 29 de junio al 13 de julio de 1989: «Arte Galega na Colección Caixavigo, S. XX.», Auditorio de Galicia, del 29 de abril al 24 de mayo de 1992, Santiago de Compostela. "Catro Renovadores da Arte Galega", octubre, noviembre, 1993, Auditorio de Galicia; "Do Romanticismo ós anos vinte" mayo-junio, 1996, Centro Cultural Caixavigo.
"Colección Caixanova. Unha visión da arte contemporánea galega". Centro Torrente Ballester. Ferrol. Del 21 de marzo al 18 de abril de 2002. Auditorio de Galicia. Santiago de Compostela. Del 26 de abril al 28 de julio de 2002. Pazo da Cultura. Pontevedra. Del 3 de octubre al 30 de noviembre de 2002.
«Artistas Gallegos en la Colección Caixavigo», Catálogo de la Exposición; «Artistas Galegos na Colecçao Caixavigo», Catálogo de la Exposición: «Arte Galega na Colección Caixavigo S. XX.», Catálogo de la Exposición. "Catro Renovadores da Arte Galega", Catálogo, p.68. "Do Romanticismo ós anos vinte" Catálogo de la exposición nº 46.
"Un século de arte no Deza. 1900-2000 lembranzas de Colmeiro a Laxeiro", del 17 de diciembre de 1999 al 27 de febrero de 2000 en el Museo Municipal Ramón María Aller de Lalín.
Marelos e verdes ondúlanse e rizan, agochando os pés dos campesiños que, en posturas contrapostas, segan a herba. A perspectiva do campo pérdese na lonxanía, por onde asoma unha mínima abertura do ceo. As figuras, esquemáticas, destacan modeladas cun rico colorido e unha textura espesa. O resultado é dunha gran beleza plástica.:
"Artistas Gallegos en la Colección C.A.M.V.", do 5 ó 28 de setembro de 1986: "Artistas Gallegos en la Colección Caixavigo" itinerante, Museo M. de Ourense, Museo do Polo Galego, Santiago , e Kiosko Alfonso, A Coruña, novembro e decembro de 1988, e xaneiro de 1989; "Artistas Galegos na Colecçâo Caixavigo". Casa D. Hugo, Porto, do 29 de xuño ó 13 de xullo de 1989: "Arte Galega na Colección Caixavigo, S. XX," Auditorio de Galicia, do 29 de abril ó 24 de maio de 1992, Santiago de Compostela. "Catro Renovadores da Arte Galega" outubro, novembro, 1993, Auditorio de Galicia; "Do Romanticismo ós anos vinte" maio-xuño 1996, Centro Cultural Caixavigo.
"Colección Caixanova. Unha visión da arte contemporánea galega". Centro Torrente Ballester. Ferrol. Do 21 de marzo ao 18 de abril de 2002. Auditorio de Galicia. Santiago de Compostela. Do 26 de abril ao 28 de xullo de 2002. Pazo da Cultura. Pontevedra. Do 3 de outubro ao 30 de novembro de 2002.
"Un século de arte no Deza. 1900-2000 lembranzas de Colmeiro a Laxeiro", do 17 de decembro de 1999 ó 27 de febreiro de 2000 no Museo Municipal Ramón María Aller de Lalín.
"Artistas Gallegos en la Colección Caixavigo", Catálogo da Exposición; "Artistas Galegos na Colecçâo Caixavigo", Catálogo da Exposición; "Arte Galega na Colección Caixavigo S. XX.", Catálogo da Exposición. "Catro Renovadores da Arte Galega" catálogo, p. 68."Do Romanticismo ós anos vinte", catálogo da exposición, reproducido co nº 46
Visor de Eventos |
|
|
| Título | Inv. | Tipo | Técnica | TipologíaTipoloxía | Autor | FechaData | |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Filtrar: | |||||||
| PáginaPáxina 1 de 3 | |||||||
| Consultando de registrosrexistros | |||||||
Buscar en la colección:
Buscar na colección:
| Nombre ArtísticoNome Artístico | NombreNome | ApellidosApelidos | NacimientoNacemento | |
|---|---|---|---|---|
| Filtrar: | ||||
| PáginaPáxina 1 de 3 | ||||
| Consultando de registrosrexistros | ||||
| Título | Inv. | Tipo | Técnica | TipologíaTipoloxía | Autor | FechaData | |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Filtrar: | |||||||
| PáginaPáxina 1 de 3 | |||||||
| Consultando de registrosrexistros | |||||||
Cargando Datos... |

Cargando Datos...