| Inicio |
Información de AutorInformación do Autor ![]() |
Obra en Detalle ![]() |
Resultados Búsqueda ![]() |
Busq. Avanzada ![]() |
Busq. Específica ![]() |
El paisaje, real, de un lugar de Gondomar, se transforma en algo distinto, que se rige por los cánones estéticos del artista. Los colores atrevidos, y las formas, frágiles, hacen estremecer la tela, que adquiere gran fuerza, constructiva, al enlazarse la rama cimbreante de una planta, con el tronco que cruza de arriba abajo la composición. La belleza de los colores elegidos, y la organización del espacio, metamorfosean la naturaleza, transformándola en otra realidad. La ejecución, muy elaborada, deja al descubierto el grano de la tela en algunas zonas con artístico efecto.
"Abreu Bastos" Exposición Antológica del 11 de enero al 4 de febrero de 1990, en la Sala de Exposiciones del Centro Cultural Caixavigo.
A paisaxe, real, dun lugar de Gondomar, transfórmase en algo distinto, que se rexe polos cánones estéticos do artista. As cores atrevidas e as formas fráxiles, fan estremecer a tea, que adquire unha gran forza, constructiva, ao enlazarse á póla oscilante dunha planta, co tronco que cruza de enriba abaixo a composición. A beleza das cores elixidas e a organización do espacio metamorfosean a natureza, transformándoa noutra realidade. A execución, moi elaborada, deixa ao descuberto o gran da tea nalgunhas zonas, con artístico efecto.
"Abreu Bastos" Exposición Antolóxica, do 11 de xaneiro ao 4 de febreiro de 1990, na Sala de Exposicións do Centro Cultural Caixavigo.
Miembro de una familia campesina y artesana, emigró a América en los años de la postguerra civil, y en el mundo argentino, especialmente en Buenos Aires, se forma artísticamente, realiza exposiciones y consigue premios, en pintura y grabado, desde 1961 hasta 1966, en Mar del Plata y la capital argentina.
Casado con la artista, también de origen español aunque de larga vinculación argentina, Elsa Pérez Vicente, regresa a Galicia en 1973 y poco después sorprende a sus paisanos con una inicial exposición en la sala del edificio central de Caixavigo, donde está todo el mundo suramericano, transido de literatura, folklorismo y nostalgias y evocaciones de su Galicia natal. Su labor en España le es reconocida con la tercera medalla en el Salón de Otoño de Madrid, en 1977 y la segunda en la Bienal Nacional de Pontevedra, en 1979. Su obra está representada en los Museos de Galicia. Desde hace unos años vive y trabaja en su ambiente favorito, el rural de las inmediaciones de Vigo, con el mar al fondo en la aldea de Vilaza, próxima a Gondomar. La pintura de Abreu es de exquisita factura, representando mundos imaginarios donde lo telúrico se personaliza. El paisaje de este artista está más soñado que visto, y sus figuras son ideaciones de recuerdos literarios, siempre con un fondo musical en el ritmo. La materia es delgada, aquilatada al máximo, llegando al primor de la ejecución aunque la obra sea de gran formato. Todo cuanto ha contemplado Abreu lo ha absorbido y rumiado, hasta decantarlo hacia su modo personal de ver formas y cromatismos, encendidos o atemperados, de pura síntesis, de gran belleza.
-Pablos, Francisco: Plástica gallega. Vigo, Caixavigo, 1981.
-Pablos, Francisco: Abreu Bastos. Grandes artistas gallegos. Vigo, Caixavigo, 1990.
-Diccionario Kraf: Buenos Aires, 1965.
-Plástica Argentina: Buenos Aires, 1976.
-Pablos, Francisco: Pintores gallegos. Volumen I. Vigo, 1980.
-Mon, Fernando: Pintura contemporánea en Galicia. A Coruña, Caixagalicia, 1987.
-Gran Enciclopedia Gallega. Vol. IGijón, S. Cañada Edit. 1974.
Membro dunha familia campesiña e artesá, emigrou a América nos anos da posguerra civil; en Arxentina, especialmente en Bos Aires formouse artisticamente, realizando exposicións e acadando premios, en pintura e gravado, dende 1961 deica 1966 na Mar de Prata e mais na capital Arxentina.
Casado coa artista Elsa Pérez Vicente, tamén de orixe española aínda que de longo vencellamento arxentino, regresa a Galicia en 1973 e pouco despois sorprende ós seus paisanos cunha exposición inicial na sala do edificio central de Caixavigo, onde se atopa todo o mundo sudamericano, transido de literatura, folclorismo, nostalxias e lembranzas da súa Galicia natal. O seu labor en España recoñécese coa obtención da terceira medalla no Salón de Outono de Madrid, en 1977 e a segunda na Bienal Internacional de Pontevedra en 1979. A súa obra está representada nos museos de Galicia. Dende hai moitos anos vive e traballa no seu ambiente favorito, o rural dos arredores de Vigo, co mar ó fondo, na aldea de Vilaza, achegada a Gondomar.
A pintura de Abreu,de factura exquisita, representa mundos imaxinarios onde o telúrico se personaliza. A paisaxe deste artista está máis soñada ca vista, e as súas figuras son ideacións de lembranzas literarias, sempre cun fondo musical no ritmo. A materia é delgada, aquilatada ó máximo, acadando o primor da execuaión aínda que a obra sexa dun grande formato.Todo canto ten contemplado Abreu absorveuno e cavilouno ata o decantar cara ó seu xeito persoal de ver formas e cromatismos, acendidos ou temperados, de pura síntese, de grande beleza.
-Pablos, Francisco: Plástica gallega. Vigo, Caixavigo, 1981.
-Pablos, Francisco: Abreu Bastos. Grandes artistas gallegos. Vigo, Caixavigo, 1990.
-Diccionario Kraf: Buenos Aires, 1965.
-Plástica Argentina: Buenos Aires, 1976.
-Pablos, Francisco: Pintores gallegos. Volumen I. Vigo, 1980.
-Mon, Fernando: Pintura contemporánea en Galicia. A Coruña, Caixa Galicia, 1987.
-Gran Enciclopedia Gallega. Vol. I Gijón, S. Cañada Edit. 1974.
|
|
|
| ||||||||||||
|
|
|
| ||||||||||||
|
|
El paisaje, real, de un lugar de Gondomar, se transforma en algo distinto, que se rige por los cánones estéticos del artista. Los colores atrevidos, y las formas, frágiles, hacen estremecer la tela, que adquiere gran fuerza, constructiva, al enlazarse la rama cimbreante de una planta, con el tronco que cruza de arriba abajo la composición. La belleza de los colores elegidos, y la organización del espacio, metamorfosean la naturaleza, transformándola en otra realidad. La ejecución, muy elaborada, deja al descubierto el grano de la tela en algunas zonas con artístico efecto.
"Abreu Bastos" Exposición Antológica del 11 de enero al 4 de febrero de 1990, en la Sala de Exposiciones del Centro Cultural Caixavigo.
A paisaxe, real, dun lugar de Gondomar, transfórmase en algo distinto, que se rexe polos cánones estéticos do artista. As cores atrevidas e as formas fráxiles, fan estremecer a tea, que adquire unha gran forza, constructiva, ao enlazarse á póla oscilante dunha planta, co tronco que cruza de enriba abaixo a composición. A beleza das cores elixidas e a organización do espacio metamorfosean a natureza, transformándoa noutra realidade. A execución, moi elaborada, deixa ao descuberto o gran da tea nalgunhas zonas, con artístico efecto.
"Abreu Bastos" Exposición Antolóxica, do 11 de xaneiro ao 4 de febreiro de 1990, na Sala de Exposicións do Centro Cultural Caixavigo.
Visor de Eventos |
|
|
| Título | Inv. | Tipo | Técnica | TipologíaTipoloxía | Autor | FechaData | |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Filtrar: | |||||||
| PáginaPáxina 1 de 3 | |||||||
| Consultando de registrosrexistros | |||||||
Buscar en la colección:
Buscar na colección:
| Nombre ArtísticoNome Artístico | NombreNome | ApellidosApelidos | NacimientoNacemento | |
|---|---|---|---|---|
| Filtrar: | ||||
| PáginaPáxina 1 de 3 | ||||
| Consultando de registrosrexistros | ||||
| Título | Inv. | Tipo | Técnica | TipologíaTipoloxía | Autor | FechaData | |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Filtrar: | |||||||
| PáginaPáxina 1 de 3 | |||||||
| Consultando de registrosrexistros | |||||||
Cargando Datos... |

Cargando Datos...