| Inicio |
Información de AutorInformación do Autor ![]() |
Obra en Detalle ![]() |
Resultados Búsqueda ![]() |
Busq. Avanzada ![]() |
Busq. Específica ![]() |
La composición se organiza con estructuras cromáticas, geométricas y una forma metálica añadida a la superficie plana del cuadro de la que sobresale en relieve, sobrepasando los límites de la pintura. Entre las formas y el color se crea una dinámica rasante con efecto de superposición de planos que despierta en el espectador una sucesión rítmica de formas y colores asimétricos que producen un movimiento en el cuadro.
"Entre a tradición e a modernidade" en el Centro Cultural Caixavigo, octubre, 1996.
A composición organízase con estructuras cromáticas, xeométricas e unha forma metálica engadida á superficie plana do cadro da que sobresae en relevo, pasando os límites da pintura. Entre as formas e a cor créase unha rasante dinámica con efecto de superposición de planos que esperta no espectador unha sucesión rítmica de formas e cores asimétricas que producen un movemento no cadro.
"Entre a tradición e a modernidade" no Centro Cultural Caixavigo, outubro, 1996.
Uno de los grabadores españoles de más firme y acusada personalidad, es escasamente conocido en Galicia, ya que casi siempre ha residido fuera de España. Principalmente, en Alemania, donde goza de extraordinario reconocimiento. Cursó la carrera de Derecho en la Universidad de Salamanca, en los años cincuenta, época en la que ya mostraba una considerable afición al dibujo que le llevó a participar en muestras estudiantiles. En 1954, época de la que data su primera exposición individual, en A Coruña, se trasladó a París, para estudiar en la Escuela de Bellas Artes. En 1955 participó en la III Bienal Hispanoamericana de Barcelona y al año siguiente hizo una exposición importante en el Ateneo de Madrid, fecha de la que data la primera publicación monográfica sobre su arte de grabador. Consiguió premios en muchos de los certámenes a los que acudió, a partir de 1957 en la Exposición Nacional de Bellas Artes. Su obra cruza las fronteras españolas y se exhibe en Sao Paulo, Bruselas, Salzburgo, Buenos Aires, etc. En 1961 participa en la colectiva 20 pintores gallegos, en Compostela. Se especializa en el grabado, y como un maestro reconocido muestra sus trabajos por todo el mundo, auspiciado por el Gobierno español y las embajadas de numerosos países, sobre todo en las grandes bienales internacionales. Ha realizado escenografía teatral y dirigido cursos de grabado en la Universidad Menéndez Pelayo de Santander, Seminario de Estudos Galegos de Sada, A Coruña, etc., y ha promovido talleres de grabado en España y en el extranjero. Está representado en numerosos museos y colecciones institucionales. La obra de Núñez es conceptual, rigurosa, de dibujo firme y deliberadamente esquemático. Ocasionalmente ha realizado murales y escultura. Un geometrismo presente o latente configura sus composiciones, con un paisajismo escueto e inquietante, de ciudades esquemáticas que emparentan con el cubismo españolizado del paisajismo de Vázquez Díaz. Las tonalidades neutras asordan sus composiciones, realizadas con una maestría absoluta. Se ha acercado al tema religioso, a un tiempo dramático y sinóptico, de fuerte carga ascética. Acusa la influencia germana del mejor expresionismo, que absorbió en sus años de formación, en la década de los cincuenta. En la pintura de caballete suele estar ausente la figura humana, para darnos paisajes de arquitectura ensoñada en tierras, ocres, azules y amarillos de materia muy trabajada.
-Sánchez Camargo, Manuel: Jesús Núñez. Madrid, Ateneo, 1956. -I Mostra Unión Fenosa. A Coruña, 1989. -Pablos, Francisco: Plástica gallega. Vigo, Caixavigo, 1981.
Un dos gravadores españois de máis firme e acusada personalidade é escasamente coñecido en Galicia, xa que case sempre residiu fóra de España. Principalmente en Alemaña, onde goza de extraordinario recoñecemento. Cursou a carreira de Dereito na Universidade de Salamanca nos anos cincuenta, época na que xa mostraba unha considerable afección ó debuxo que o levou a participar en mostras estudiantís. En 1954, época da que data a súa primeira exposición individual, na Coruña, trasladouse a París, para estudiar na Escola de Belas Artes. En 1955 participou na III Bienal Hispanoamericana de Barcelona e ó ano seguinte fixo unha exposición importante no Ateneo de Madrid, data da súa publicación monográfica sobre a súa arte de gravador. Conseguiu premios en moitos dos certames ós que acudiu, a partir de 1957 na Exposición Nacional de Belas Artes. A súa obra cruza as fronteiras españoles e exhíbese en Sâo Paulo, Bruxelas, Salzburgo, Bos Aires, etc. En 1961 participa na colectiva 20 pintores galegos, en Compostela. Especialízase no gravado, e como un mestre recoñecido amosa os seus traballos por todo o mundo, auspiciado polo Goberno español e as embaixadas de numerosos países, sobre todo nas grandes bienais internacionais. Realizou escenografía teatral dirixindo cursos de gravado na Universidade Menéndez Pelayo de Santander, Seminario de Estudios Galegos de Sada, A Coruña, etc., e promoveu talleres de gravado en España e no estranxeiro. Está representado en numerosos museos e coleccións institucionais. A obra de Núñez é conceptual, rigorosa, de debuxo firme e deliberadamente esquemático. Ocasionalmente realizou murais e escultura. Un xeometrismo presente ou latente configura as súas composicións, cun paisaxismo conciso e inquedante, de cidades esquemáticas que emparentan co cubismo españolizado do paisaxismo de Vázquez Díaz. As tonalidades neutras axordan as súas composicións, realizadas cunha mestría absoluta. Achegouse ó tema relixioso, a un tempo dramático e sinóptico, de forte carga ascéptica. Acusa a influencia xermana do mellor expresionismo, que absorbeu nos seus anos de formación, na década dos cincuenta. Na pintura de cabalete, soe estar ausente a figura humana, para dárno-las paisaxes de arquitectura soñada en terras, ocres, azuis e amarelos de materia moi traballada.
-Sánchez Camargo, Manuel: Jesús Núñez. Madrid, Ateneo, 1956. -I Mostra Unión Fenosa. A Coruña, 1989. -Pablos, Francisco: Plástica gallega. Vigo, Caixavigo, 1981.
|
|
La composición se organiza con estructuras cromáticas, geométricas y una forma metálica añadida a la superficie plana del cuadro de la que sobresale en relieve, sobrepasando los límites de la pintura. Entre las formas y el color se crea una dinámica rasante con efecto de superposición de planos que despierta en el espectador una sucesión rítmica de formas y colores asimétricos que producen un movimiento en el cuadro.
"Entre a tradición e a modernidade" en el Centro Cultural Caixavigo, octubre, 1996.
A composición organízase con estructuras cromáticas, xeométricas e unha forma metálica engadida á superficie plana do cadro da que sobresae en relevo, pasando os límites da pintura. Entre as formas e a cor créase unha rasante dinámica con efecto de superposición de planos que esperta no espectador unha sucesión rítmica de formas e cores asimétricas que producen un movemento no cadro.
"Entre a tradición e a modernidade" no Centro Cultural Caixavigo, outubro, 1996.
Visor de Eventos |
|
|
| Título | Inv. | Tipo | Técnica | TipologíaTipoloxía | Autor | FechaData | |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Filtrar: | |||||||
| PáginaPáxina 1 de 3 | |||||||
| Consultando de registrosrexistros | |||||||
Buscar en la colección:
Buscar na colección:
| Nombre ArtísticoNome Artístico | NombreNome | ApellidosApelidos | NacimientoNacemento | |
|---|---|---|---|---|
| Filtrar: | ||||
| PáginaPáxina 1 de 3 | ||||
| Consultando de registrosrexistros | ||||
| Título | Inv. | Tipo | Técnica | TipologíaTipoloxía | Autor | FechaData | |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Filtrar: | |||||||
| PáginaPáxina 1 de 3 | |||||||
| Consultando de registrosrexistros | |||||||
Cargando Datos... |

Cargando Datos...