| Inicio |
Información de AutorInformación do Autor ![]() |
Obra en Detalle ![]() |
Resultados Búsqueda ![]() |
Busq. Avanzada ![]() |
Busq. Específica ![]() |
El diseño, en vertical, propone una multiplicada sucesión de distancias, desde el primer término, que por empaste y color atrae nuestra atención, hasta la cima de la montaña, al fondo, a la que nos conduce con un juego de líneas y suave orquestación de azules y grises difuminados, que empañan la atmósfera, acentuando la lejanía. La pincelada vibra en los arbustos y se extiende en largos planos en los campos. Un registro de verdes, juega con ocres y rojos.
«Artistas Gallegos en la Colección Caixavigo», itinerante, Museo M. de Ourense, Museo do Pobo Galego, Santiago, y Kiosko Alfonso, A Coruña, en noviembre y diciembre de 1988 y enero de 1989; «Artistas Galegos na Colecçao Caixavigo», Casa D. Hugo, Porto, del 29 de junio al 13 de julio de 1989.
«Artistas Galegos en la Colección Caixavigo», Catálogo de la Exposición; «Artistas Galegos na Colecçao Caixavigo», Catálogo de la Exposición
O deseño, en vertical, propón unha multiplicada sucesión de distancias, desde o primeiro termo, que por empaste e cor atrae a nosa atención, ata o cume da montaña, ó fondo, ó que nos conduce cun xogo de liñas e suave orquestración de azuis e grises difuminados, que envolven a atmosfera, acentuando a lonxanía. A pincelada vibra nos arbustos e se estende en longos planos nos campos. Un rexistro de verdes, xoga con ocres e vermellos.
"Artistas Gallegos en la Colección Caixavigo", itinerante, Museo M. de Ourense, Museo do Pobo Galego, Santiago e Kiosko Alfonso, A Coruña, en novembro e decembro de 1988 e xaneiro de 1989; "Artistas Galegos na Colecçao Caixavigo", Casa D. Hugo, Porto, do 29 de xuño ó 13 de xullo de 1989.
"Artistas Galegos na Colección Caixavigo", Catálogo da Exposición; " Artistas Galegos na Colecçâo Caixavigo", Catálogo da Exposición
Su precaria salud le hizo abandonar otros estudios y dedicarse a la pintura. Trabajó como copista en el Museo del Prado, en procura de un oficio que siempre se le resistió, aunque tal deficiencia la suplía con una finísima sensibilidad. Comenzó a exponer hacia 1912 y continuó haciéndolo en todas las ciudades de Galicia, en Madrid y en Suramérica. Su popularidad era considerable, ya que participa en cuantas iniciativas artísticas se daban en su ciudad natal, verdadero vivero de pintores desde el siglo XIX, con figuras tan notables como Villaamil, Máximo Ramos, Bello Piñeiro, Sotomayor, etc. La última exposición, de carácter antológico, la celebró en 1975 en su ciudad, con setenta y cinco piezas, fundamentalmente paisajes y marinas, que eran sus temas preferidos. Consiguió distinciones como la medalla al Mérito Artístico del Ayuntamiento de Ferrol, que el autor de estas líneas, con el edil delegado de Cultura y artistas departamentales, acudimos al domicilio del pintor, ya muy enfermo, a entregarle, en encuentro memorable, la noche del 7 de enero de 1976. Fue miembro numerario de la Real Academia de Bellas Artes del Rosario, de A Coruña, y miembro de honor de la Sociedad Artística Ferrolana. Hay obra suya en los museos de A Coruña, Lugo, Vigo, Santiago, Buenos Aires y La Habana, y en colecciones particulares de todo el mundo. Imeldo Corral era el último dandy deliberadamente decadente de Galicia. Escenográfico en su atuendo, parecía un tanguista de principios de siglo, con sus trajes de terciopelo negro, sus amplias chalinas y sus botines de charol. La extrema delgadez de su figura la adornaba con largas boquillas en las que fumaba cigarrillos aromáticos. Su pintura es sencilla, preocupada únicamente de captar el ambiente, la luz, el espíritu de los valles y las laderas montuosas de la alta Galicia, en violetas, azules intensos, verdes rutilantes, o el mar bravo del Norte de su país, con una personalidad peculiar. Dibujaba directamente con el pincel, en grafismos minuciosos y sin embartgo con gruesa materia. En el fondo de su obra había siempre un toque literario y curiosamente intimista, tan contrastante, al fin, con su apariencia personal.
-Barreiro, Alejandro: Del Arte gallego. Exposición regional, A Coruña, 1917. -Chamoso Lamas, Manuel: «Arte», en Galicia. Barcelona, Edit. Noguer. 1976. -Ilarri Gimeno, Angel: Catálogo del Pazo Museo «Quiñones de León» Vigo, Ayuntamiento, 1978. -Carballo Calero, María Victoria: Catálogo de pintura del Museo Provincial de Lugo. Lugo, 1969. -Pablos, Francisco: Pintores gallegos del Novecientos. A Coruña, Fundación Barrié de la Maza, 1981. -Pablos, Francisco: Plástica gallega. Vigo, Caixavigo, 1981. -Pablos, Francisco: Colección Adriano Marques de Magallanes. Vigo, Excmo. Ayuntamiento, 1992. -Mon, Fernando: Pintura contemporánea en GaliciaA Coruña, Caixa Galicia, 1987. -Gran enciclopedia Gallega. Vol. 7. Gijón, S. Cañada, Edit., 1974.
A súa precaria saúde fíxolle abandona-los outros estudios e dedicarse á pintura. Traballou como copista no Museo do Prado, na procura dun oficio que sempre se lle resistiu, aínda que tal deficencia a suplía cunha finísima sensibilidade. Comezou a expoñer polo 1912 e continuou facéndoo en tódalas cidades de Galicia, en Madrid e Sudamérica. A súa popularidade era considerable, xa que participaba en cantas iniciativas artísticas se daban na súa cidade natal, verdadeiro viveiro de pintores desde o século XIX, con figuras tan notables coma Villaamil, Máximo Ramos, Bello Piñeiro, Sotomayor, etc. A derradeira exposición, de carácter antolóxico, celebrouna en 1975 na súa cidade, con setenta e cinco pezas, fundamentalmente paisaxes e mariñas, que eran os seus temas preferidos. Conseguiu distincións coma a medalla ó Mérito Artístico do Concello do Ferrol, que o autor destas liñas co edil delegado de Cultura e artistas departamentais acudimos ó domicilio do pintor, xa moi enfermo, a entregarlle, nun encontro memorable, a noite do 7 de xaneiro de 1976. Foi membro numerario da Real Academia de Belas Artes do Rosario, da Coruña, e membro de honor da Sociedade Artística Ferrolá. Hai obra súa nos museos da Coruña, Lugo, Vigo, Santiago, Bos Aires e A Habana, e mais en coleccións particulares de todo o mundo. Imeldo Corral era o último dandi deliberadamente decadente de Galicia. Escenográfico na súa vestimenta, semellaba un tanguista de principios de século, cos seus traxes de veludo negro, as súas amplas gravatas e os seus botíns de charol. A delgadeza extrema da súa figura enfeitizábaa con longas boquillas nas que fumaba cigarros aromáticos. A súa pintura é sinxela, preocupada unicamente de capta-lo ambiente, a luz, o espírito dos vales e mailas ladeiras montuosas da Alta Galicia, en violetas, azuis intensos, verdes rutilantes ou o mar bravo do Norte do seu país, cunha personalidade peculiar. Debuxaba directamente co pincel, en grafismos minuciosos e sen embargo con grosa materia. No fondo da súa obra había sempre un toque literario e curiosamente intimista, tan contrastante, ó fin, coa súa apariencia persoal.
-Barreiro, Alejandro: Del Arte gallego. Exposición rexional. A Coruña, 1917. -Chamoso Lamas, Manuel: «Arte», en Galicia. Barcelona, Edit. Noguer. 1976. -Ilarri Gimeno, Angel: Catálogo do Pazo Museo «Quiñones de León» Vigo, Concello, 1978. -Carballo Calero, María Victoria: Catálogo de pintura do Museo Provincial de Lugo. Lugo, 1969. -Pablos, Francisco: Pintores gallegos del Novecientos. A Coruña, Fundación Barrié de la Maza, 1981. -Pablos, Francisco: Plástica gallega. Vigo, Caixavigo, 1981. -Pablos, Francisco: Colección Adriano Marques de Magallanes. Vigo, Concello, 1992. -Mon, Fernando: Pintura contemporánea en Galicia. A Coruña, Caixa Galicia, 1987. -Gran enciclopedia Gallega. Vol. 7. Gijón, S. Cañada, Edit., 1974.
|
|
El diseño, en vertical, propone una multiplicada sucesión de distancias, desde el primer término, que por empaste y color atrae nuestra atención, hasta la cima de la montaña, al fondo, a la que nos conduce con un juego de líneas y suave orquestación de azules y grises difuminados, que empañan la atmósfera, acentuando la lejanía. La pincelada vibra en los arbustos y se extiende en largos planos en los campos. Un registro de verdes, juega con ocres y rojos.
«Artistas Gallegos en la Colección Caixavigo», itinerante, Museo M. de Ourense, Museo do Pobo Galego, Santiago, y Kiosko Alfonso, A Coruña, en noviembre y diciembre de 1988 y enero de 1989; «Artistas Galegos na Colecçao Caixavigo», Casa D. Hugo, Porto, del 29 de junio al 13 de julio de 1989.
«Artistas Galegos en la Colección Caixavigo», Catálogo de la Exposición; «Artistas Galegos na Colecçao Caixavigo», Catálogo de la Exposición
O deseño, en vertical, propón unha multiplicada sucesión de distancias, desde o primeiro termo, que por empaste e cor atrae a nosa atención, ata o cume da montaña, ó fondo, ó que nos conduce cun xogo de liñas e suave orquestración de azuis e grises difuminados, que envolven a atmosfera, acentuando a lonxanía. A pincelada vibra nos arbustos e se estende en longos planos nos campos. Un rexistro de verdes, xoga con ocres e vermellos.
"Artistas Gallegos en la Colección Caixavigo", itinerante, Museo M. de Ourense, Museo do Pobo Galego, Santiago e Kiosko Alfonso, A Coruña, en novembro e decembro de 1988 e xaneiro de 1989; "Artistas Galegos na Colecçao Caixavigo", Casa D. Hugo, Porto, do 29 de xuño ó 13 de xullo de 1989.
"Artistas Galegos na Colección Caixavigo", Catálogo da Exposición; " Artistas Galegos na Colecçâo Caixavigo", Catálogo da Exposición
Visor de Eventos |
|
|
| Título | Inv. | Tipo | Técnica | TipologíaTipoloxía | Autor | FechaData | |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Filtrar: | |||||||
| PáginaPáxina 1 de 3 | |||||||
| Consultando de registrosrexistros | |||||||
Buscar en la colección:
Buscar na colección:
| Nombre ArtísticoNome Artístico | NombreNome | ApellidosApelidos | NacimientoNacemento | |
|---|---|---|---|---|
| Filtrar: | ||||
| PáginaPáxina 1 de 3 | ||||
| Consultando de registrosrexistros | ||||
| Título | Inv. | Tipo | Técnica | TipologíaTipoloxía | Autor | FechaData | |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Filtrar: | |||||||
| PáginaPáxina 1 de 3 | |||||||
| Consultando de registrosrexistros | |||||||
Cargando Datos... |

Cargando Datos...