| Inicio |
Información de AutorInformación do Autor ![]() |
Obra en Detalle ![]() |
Resultados Búsqueda ![]() |
Busq. Avanzada ![]() |
Busq. Específica ![]() |
Las figuras, diseñadas con un cánon alargado, marierista, destacan, en primer término, iluminadas por una fuerte luz que acentúa la palidez de sus rostros y modela las carnaciones con un suave claroscuro. La joven, con expresión dulce y melancólica a la vez, enlaza sus manos por delante y sujeta un cortinaje con el que cubre su grávido vientre, a su lado, con la mirada baja, el confidente de sus penas. Entre la zona oscura que respalda a las figuras y la perspectiva de la plaza, se crea un ambiente de misterioso contenido espiritual. A la paleta contrastada de blanco y negros, se une, sin estridencia la policromía del cortinaje, de gran valor decorativo. Este viejo recurso, utilizado con originalidad, aumenta el valor de la composición, ejecutada con técnica impecable.
"Do Romanticismo ós anos vinte", mayo-junio 1996, Centro Cultural Caixavigo.
"Jesús Corredoira". Casa da Parra, Santiago de Compostela. Del 20 de mayo al 20 de junio 1998.
"Colección Caixavigo. Pintura-Escultura-Dibujo". Tomo 1, página 121.
As figuras, deseñadas cun canon alongado, manierista, destacan en primeiro termo, iluminadas por unha forte luz que acentúa a palidez das súas faces e modela as carnacións cun suave clarescuro. A moza, con expresión doce e melancólica á vez, enlaza as súas mans por diante e suxeita unha cortinaxe coa que cobre o seu grávido ventre; ao seu lado, coa mirada baixa, o confidente das súas penas. Entre a zona escura que respalda as figuras e a perspectiva da praza, créase un ambiente de misterioso contido espiritual. Á paleta contrastada de brancos e negros únese sen estridencias a policromía das cortinas, de grande valor decorativo. Este vello recurso, empregado con orixinalidade, aumenta o valor da composición, executada cunha técnica impecable.
"Do Romanticismo ós anos vinte" maio-xuño 1996, Centro Cultural Caixavigo.
"Jesús Corredoira". Casa da Parra, Santiago de Compostela. Do 20 de maio ao 20 de xuño.1998.
"Colección Caixavigo. Pintura-Escultura-Dibujo". Tomo 1, páxina 121.
Una verdadera obsesión por el dibujo y la pintura muestra desde muy niño este lucense, extraño, pintor de considerable influencia literaria, místico o lúdico según las ocasiones, que a los catorce años es becado por la Diputación Provincial lucense para estudiar en Madrid, donde sigue clases con Sorolla, Cecilio Play Zuloaga, que será más tarde su protector, a cuya amistad se deben muchos de los retratos que hizo el gallego y de quien recibe las más fuertes influencias, aunque el racialismo del vaco deriva en misticismo en Corredoira. La estancia madrileña de Corredoira no es larga. Regresa a Galicia, pinta, dibuja y prueba suerte en las Exposiciones Nacionales de Bellas Artes, para conseguir menciones honoríficas en las de 1908 y 1910. Siete años más tarde, con su cuadro «Escuela de cantores», logra segunda medalla. Este cuadro tiene ya bien definidas las características de la estética del gallego, que acusa la influenciza del cordobés Julio Romero de Torres; claro que en los modos, no en la tendencia estilística. Reside primero a A Coruña y más tarde en Compostela, en la aldea de Portela, donde transcurrirá una gran parte de su vida. Santiago le atraía porque en 1910 había conseguido la medalla de oro en la exposición regional allí celebrada. Los cuadros de Corredoira viajan. Concurre a certámenes en Buenos Aires y Santiago de Chile, donde más tarde, en 1922, hará una exposición personal. Otra la ha hecho en Bilbao, en 1918. También se da a conocer en la Habana y Nueva York, auspiciado por la Hispanic Society del matrimonio Hungtinton, cerca del cual gozaban de influencia Zuloaga y Sorolla, sus amigos. Temperamento cambiante, pasa de lo lúdico a lo sombrío. En la aldea donde se recluyó fantasea, lee, pinta y sueña. De cuando en cuando se evade de ese ambiente de soledad para trasladarse a Madrid, donde cumplimenta encargos de retrato, muy bien retribuídos, o gasta alegremente el dinero conseguido en América con sus cuadros, vendidos a altos precios. Se da de él una referencia de elegante, incluso dandy, aficionado a los placeres caros y a lo mundano, en rotundo contraste con la imagen de hombre triste y huraño que podría imaginarse al ver buena parte de su producción. La obra de Corredoira tiene diversa fortuna. El artista, olvidado durante los años de la guerra civil, fallece en el que concluye la contienda en la indicada aldea compostelana, en 1939. La obra de Corredoira se encuentra en museos de Galicia y en importantes colecciones institucionales y particulares. Es un pintor muy desigual, a veces tenebrista, otras deliberadamente imitador del Greco o de Zuloaga. Su paleta es oscura, y en ella abundan los negros, los verdes cadmio, los azules ultramar. Un autorretrato que conserva el Museo de Lugo nos dice del temperamento romántico, soñador del artista, que quiere dar de sí mismo una imagen estilizada. Se atrevió con complejas composiciones de ámbito religioso, en las que se muestra un poco envarado, rígido. Es más feliz en los retratos, donde consigue siempre el carácter del retratado. También acudió a los temas folklóricos, en buenos modos de pintor, un tanto sorollescos, como es el caso de la Charra del mismo museo lucense.
-Chamoso Lamas, Manuel: Arte en Galicia. Barcelona, Edit. Noguer. 1976. -VV. AA.: Un siglo de pintura gallega. 1880/1980. Buenos Aires, Museo Nacional de Bellas Artes, 1984. -Barreiro, Alejandro: Del arte gallego. A Coruña, 1917. -Pablos, Francisco: Pintores gallegos del Novecientos. A Coruña, Fundación Barrié de la Maza, 1981. -Pablos, Francisco: Plástica gallega. Vigo, Caixavigo, 1981. -Mon, Fernando: Pintura contemporánea en Galicia. A Coruña, Caixa Galicia, 1987. -Pantorba, Bernardino de: Historia y crítica de las Exposiciones Nacionales de Bellas Artes. Madrid, 1980. -Sobrino Manzanares, María Luisa: Artículo en Gran Enciclopedia Gallega. Vol. VII. Gijón, S. Cañada, Edit. 1974. -Carballo Calero, María Victoria: Catálogo de pintura del Museo Provincial de Lugo. Lugo, 1960. -Pablos, Francisco: Colección Adriano Marques de Magallanes. Vigo, Excmo. Ayuntamiento,1992.
Unha verdadeira obsesión polo debuxo e a pintura amosa desde moi novo este de lugo, estraño, pintor de considerable influencia literaria, místico ou lúdico segundo as ocasións, que ós catorce anos é bolseiro da Deputación Provincial lucense para estudiar en Madrid, onde segue clases con Sorolla, Cecilio Pla e Zuloaga, que será máis adiante o seu protector, e á amizade do cal se deben moitos dos retratos que fixo o galego e de quen recibe as máis fortes influencias, aínda que o racialismo do vasco deriva en misticismo en Corredoira. A estancia madrileña de Corredoira non é longa. Regresa a Galicia, pinta, debuxa e proba sorte nas Exposicións Nacionais de Belas Artes, para conseguir mencións honoríficas nas de 1908 e 1910. Sete anos máis tarde, co seu cadro "Escuela de cantores", logra a segunda medalla. Este cadro ten xa ben definidas as características da estética do galego, que acusa a influencia do cordobés Julio Romero de Torres; claro que nos modos, non na tendencia estilística. Reside primeiro na Coruña e máis tarde en Compostela, na aldea de Portela, onde transcorrerá unha grande parte da súa vida. Santiago atraía porque en 1910 conseguira a medalla de ouro na exposición rexional celebrada alí. Os cadros de Corredoira viaxan. Concorre a certames en Bos Aires e Santiago de Chile, onde máis tarde, en 1922, fará unha exposición persoal. Outra fíxoa en Bilbao, en 1918. Tamén se dá a coñecer na Habana e Nova York, auspiciado pola Hispania Society do matrimonio Hungtinton, preto do cal gozaban de influencia Zuloaga e Sorolla, amigos seus. Temperamento cambiante, pasa do lúdico ó sombrío. Na aldea onde se recluíu fantasea, le, pinta e soña. De cando en vez evádese dese ambiente de soidade para trasladarse a Madrid, onde cumprimenta encargos de retrato, moi ben retribuídos, ou gasta alegremente os cartos conseguidos en América cos seus cadros, vendidos a altos prezos. Dáse del unha referencia de elegante, mesmo dandy, afeccionado ós praceres caros e ó mundano, en rotundo contraste coa imaxe de home triste e túzaro que podería imaxinarse ó ver boa parte da súa producción. A obra de Corredoira ten diversa fortuna. O artista, esquecido durante os anos da guerra civil, falece ó que remata a contenda na indicada aldea compostelá, en 1939. A obra de Corredoira atópase en museos de Galicia e mais en importantes coleccións institucionais e particulares. É un pintor moi desigual, ás veces tenebrista, outras deliberadamente imitador do Greco ou de Zuloaga. A súa paleta é escura e nela abondan os negros, os verdes cadmio e os azuis ultramar. Un autorretrato que conserva o Museo de Lugo fálanos do temperamento romántico, soñador do artista, que quere dar de si mesmo unha imaxe estilizada. Atreveuse con complexas composicións de ámbito relixioso nas que se amosa un pouco envarado, ríxido. É máis feliz nos retratos, onde consegue sempre o carácter do retratado. Tamén acode ós temas folclóricos, en bos modos de pintor, un tanto sorollescos, coma é o caso da Charra do mesmo museo lucense.
-Chamoso Lamas, Manuel: Arte en Galicia. Barcelona, Edit. Noguer. 1976. -VV. AA.: Un siglo de pintura gallega. 1880/1980. Buenos Aires, Museo Nacional de Bellas Artes, 1984. -Barreiro, Alejandro: Del arte gallego. A Coruña, 1917. -Pablos, Francisco: Pintores gallegos del Novecientos. A Coruña, Fundación Barrié de la Maza, 1981. -Pablos, Francisco: Plástica gallega. Vigo, Caixavigo, 1981. -Mon, Fernando: Pintura contemporánea en Galicia. A Coruña, Caixa Galicia, 1987. -Pantorba, Bernardino de: Historia y crítica de las Exposiciones Nacionales de Bellas Artes. Madrid, 1980. -Sobrino Manzanares, María Luisa: Artigo na Gran Enciclopedia Gallega. Vol. VII. Gijón, S. Cañada, Edit. 1974. -Carballo Calero, María Victoria: Catálogo de pintura do Museo Provincial de Lugo. Lugo, 1960. -Pablos, Francisco: Colección Adriano Marques de Magallanes. Vigo, Concello,1992.
|
Las figuras, diseñadas con un cánon alargado, marierista, destacan, en primer término, iluminadas por una fuerte luz que acentúa la palidez de sus rostros y modela las carnaciones con un suave claroscuro. La joven, con expresión dulce y melancólica a la vez, enlaza sus manos por delante y sujeta un cortinaje con el que cubre su grávido vientre, a su lado, con la mirada baja, el confidente de sus penas. Entre la zona oscura que respalda a las figuras y la perspectiva de la plaza, se crea un ambiente de misterioso contenido espiritual. A la paleta contrastada de blanco y negros, se une, sin estridencia la policromía del cortinaje, de gran valor decorativo. Este viejo recurso, utilizado con originalidad, aumenta el valor de la composición, ejecutada con técnica impecable.
"Do Romanticismo ós anos vinte", mayo-junio 1996, Centro Cultural Caixavigo.
"Jesús Corredoira". Casa da Parra, Santiago de Compostela. Del 20 de mayo al 20 de junio 1998.
"Colección Caixavigo. Pintura-Escultura-Dibujo". Tomo 1, página 121.
As figuras, deseñadas cun canon alongado, manierista, destacan en primeiro termo, iluminadas por unha forte luz que acentúa a palidez das súas faces e modela as carnacións cun suave clarescuro. A moza, con expresión doce e melancólica á vez, enlaza as súas mans por diante e suxeita unha cortinaxe coa que cobre o seu grávido ventre; ao seu lado, coa mirada baixa, o confidente das súas penas. Entre a zona escura que respalda as figuras e a perspectiva da praza, créase un ambiente de misterioso contido espiritual. Á paleta contrastada de brancos e negros únese sen estridencias a policromía das cortinas, de grande valor decorativo. Este vello recurso, empregado con orixinalidade, aumenta o valor da composición, executada cunha técnica impecable.
"Do Romanticismo ós anos vinte" maio-xuño 1996, Centro Cultural Caixavigo.
"Jesús Corredoira". Casa da Parra, Santiago de Compostela. Do 20 de maio ao 20 de xuño.1998.
"Colección Caixavigo. Pintura-Escultura-Dibujo". Tomo 1, páxina 121.
Visor de Eventos |
|
|
| Título | Inv. | Tipo | Técnica | TipologíaTipoloxía | Autor | FechaData | |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Filtrar: | |||||||
| PáginaPáxina 1 de 3 | |||||||
| Consultando de registrosrexistros | |||||||
Buscar en la colección:
Buscar na colección:
| Nombre ArtísticoNome Artístico | NombreNome | ApellidosApelidos | NacimientoNacemento | |
|---|---|---|---|---|
| Filtrar: | ||||
| PáginaPáxina 1 de 3 | ||||
| Consultando de registrosrexistros | ||||
| Título | Inv. | Tipo | Técnica | TipologíaTipoloxía | Autor | FechaData | |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Filtrar: | |||||||
| PáginaPáxina 1 de 3 | |||||||
| Consultando de registrosrexistros | |||||||
Cargando Datos... |

Cargando Datos...