| Inicio |
Información de AutorInformación do Autor ![]() |
Obra en Detalle ![]() |
Resultados Búsqueda ![]() |
Busq. Avanzada ![]() |
Busq. Específica ![]() |
La obra, construida con dos telas yuxtapuestas, utiliza como pretexto artístico la columna vertebral. Este eje pende del borde superior de la tela y mantiene erguido, en posición vertical, el cuerpo del cuadro que, construido con una materia densa, propone casi un bajorrelieve, imitando una textura real. Su forma, sobre la que parece haber pasado todo el fluir de la historia, resalta, como un enlace entre lo telúrico y lo cósmico, sobre un vacío rojizo en el que fluctúan manchas oscuras y huellas desvaidas, que parecen haber sido creadas casi en el mismo instante que el espectador las contempla.
"Colección Caixanova. Unha visión da arte contemporánea galega". Centro Torrente Ballester. Ferrol del 21 de marzo al 18 de abril de 2002. Auditorio de Galicia. Santiago de Compostela del 26 de abril al 28 de julio de 2002. Pazo da Cultura. Pontevedra del 3 de octubre al 30 de noviembre de 2002.
"Colección Caixavigo. Pintura-Escultura-Dibujo". Tomo 3, página 309.
A obra, construída con dúas teas xustapostas, emprega como pretexto artístico a columna vertebral. Este eixo pende do bordo superior da tea e mantén erguido, en posición vertical, o corpo do cadro, que, construído cunha materia mesta, propón case un baixo relevo, remedando unha textura ral. A súa forma, encol da que semella ter pasado todo o fluír da historia, resalta, como un enlace entre o telúrico e o cósmico. Sobre un vacío avermellado no que fluctúan manchas escuras e pegadas desvaídas que parecen teren sido creadas case no memo intre que o espectador as contempla.
"Colección Caixanova. Unha visión da arte contemporánea galega". Centro Torrente Ballester. Ferrol do 21 de marzo ao 18 de abril de 2002. Auditorio de Galicia. Santiago de Compostela do 26 de abril ao 28 de xullo de 2002. Pazo da Cultura. Pontevedra do 3 de outubro ao 30 de novembro de 2002.
"Colección Caixavigo. Pintura-Escultura-Dibujo". Tomo 3, páxina 309.
Hijo de un médico gallego emigrado, y de madre venezolana, el futuro pintor se traslada a Galicia cuando cuenta sólo tres años, de manera que gallego, y gallego universal, es Darío Basso. Vocación precoz, ya que a los cinco años ganó un premio de dibujo en un concurso sobre Castelao. Al concluir sus estudios de bachillerato decidió dedicarse por entero a la pintura. Intentó el formalista examen de ingreso en la Facultad de Bellas Artes de Madrid, que suspendió, y se integró en los talleres del Círculo de Bellas Artes orientados por Arroyo, Villalba, Guinovart, etc., donde inmediatamente destacó por su arrolladora personalidad, imposible de reducir a fórmulas y conductas prestablecidas. En este ambiente comenzó a exponer, en muestras colectivas, en 1985, inicio de una carrera internacional que le ha llevado a interesar a la crítica más exigente en Madrid, Nueva York, Basilea, Milán, etc. Asistió a los seminarios de la Universidad Internacional de Santander, fue becado por la Diputación de Pontevedra en 1987, París y en Extremadura; logró el primer premio del certamen Santa Lucía, en 1989, entonces el mejor dotado económicamente de España, y beca de la Academia Española en Roma. Su obra, siempre muy discutida, se encuentra en el Ministerio de Cultura de Madrid, Diputación de Pontevedra, Xunta de Galicia, museos provinciales de España y en numerosas colecciones institucionales. A Darío Basso es imposible reducirlo a fórmulas, escuelas o tendencias concretas. Absorbe cuanto contempla, lo deglute y rumia, y de ello nos da una visión personal, sorprendente, inquietante, en extremo madura y sin embargo, con una impronta angélica y juvenil, propia de un temperamento a un tiempo dinámico y reflexivo. En la pintura de Basso están, al menos, Paul Klee y los surrealistas grandes. Pero está también la transformación de lo observado, la textura de la cerámica, los mundos intuidos, soñados, abisales, y la morfología de los crustáceos o de la vegetación anegada por el rocío de la madrugada. Si contempláramos al microscopio un fragmento mínimo de un insecto, una mariposa, acaso encontraríamos referencias, siempre y sólo referencias, de esta pintura al fin como elemental en la que también hay laberintos, y ojos repetidos que escrutan y casi horadan la mente del espectador, como en Redon o en Tamayo. Y hay, como cansada, la morfología de una pintura decorativa del gran Leon Bask, pero alucinante, obsesiva. Al fin, Basso es un conceptual abstracto que siente en formas y colores, sabio y directo, fresco, aunque su frescura exija un tremendo esfuerzo, porque antes ha sido la decantación de todo, desde el gótico a Max Ernst.
-Calvo Serraller, Francisco: Nocturno. Madrid, Galería Machón, 1988. -Calvo Serraller, Francisco: Materia de Sueño. Teruel, 1991. -Bonito Oliva, Achille: Annibale contra Roma: la forma contro la potencia. Basilea, Galería Triebold, 1992. -Castro, X. A.: D. Alvarez Basso. Madrid, Círculo Bellas Artes, 1989.
Fillo dun médico galego emigrado e de nai venezolana,o futuro pintor trasládase a Galicia cando só ten tres anos, de xeito que galego, e galego universal é Darío Basso. A súa vocación foi precoz xa que ós cinco anos gañou un premio de debuxo nun concurso sobre Castelao.Ó remata-los estudios de Bacharelato decidiu que se dedicaría de cheo á pintura.Tentou o formalista pasa-lo exame de ingreso na Facultade de Belas Artes de Madrid, que suspendeu. Integrouse nos talleres do Círculo de Belas Artes orientados por Arroyo, Villalba, Guinovart, etc, onde inmediatamente destacou pola súa envolvente personalidade , imposible de reducir a fórmulas e conductas preestablecidas. Neste ambiente empezou a expoñer en mostras colectivas en 1985, inicio dunha carreira internacional que o levou a lle interesar á crítica máis esixente de Madrid, Nova york, Basilea,Milán, etc. Asistiu ós seminarios da Universidade Internacional de Santander, foi bolseiro da Deputación de Pontevedra en 1987, en París e Extremadura; acadou o primeiro premio do Certame Santa Lucía en 1989, recibiu unha bolsa da Academia Española en Roma. A súa obra, moi discutida, atópase no Ministerio de Cultura de Madrid, na Deputación de Pontevedra, na Xunta de Galicia, en museos provinciais de España e en numerosas provinciais de España así como numerosas coleccións institucionais. A Darío Basso é imposible reducilo a fórmulas , escolas ou tendencias concretas. Absorbe canto contempla, deglúteo e rumíao e desto dános unha visión persoal, sorprendente, inquedante, moi madura, e, sen embargo, cunha marca anxélica e xuvenil,propia dun temperamento dinámico e asemade reflexivo. Na pintura de Basso están, polo menos, Paul Kleee, os grandes surrealistas. Pero está tamén a transformación do observado, a textura da cerámica, os mundos ventados, soñados, abisais e a morfoloxía dos crustáceos ou da vexetación enlagada polo orballo do mencer. De contemplarmos ó microscopio un fragmento mínimo dun insecto, unha volvoreta, se cadra atopariamos referencias, sempre e só referencias, desta pintura ó fin como elemental na que tamén hai labirintos e ollos repetidos que pescudan e case furan a mente do espectador, coma en Redon ou en Tamayo. E hai, como cansa, a morfoloxía dunha pintura decorativa, do grande León Bask, pero alucinante e obsesiva. Por último , Basso é un conceptual abstracto que sente en formas e cores, sabio e directo, fresco, aínda que a súa frescura esixa un grande esforzo porque antes foi a decantación de todo, desde o gótico ata Max Ernst.
-Calvo Serraller, Francisco: Nocturno. Madrid, Galería Machón, 1988. -Calvo Serraller, Francisco: Materia de Sueño. Teruel, 1991. -Bonito Oliva, Achille: Annibale contra Roma: la forma contro la potencia. Basilea, Galería Triebold, 1992. -Castro, X. A.: D. Alvarez Basso. Madrid, Círculo Bellas Artes, 1989.
|
|
|
|
La obra, construida con dos telas yuxtapuestas, utiliza como pretexto artístico la columna vertebral. Este eje pende del borde superior de la tela y mantiene erguido, en posición vertical, el cuerpo del cuadro que, construido con una materia densa, propone casi un bajorrelieve, imitando una textura real. Su forma, sobre la que parece haber pasado todo el fluir de la historia, resalta, como un enlace entre lo telúrico y lo cósmico, sobre un vacío rojizo en el que fluctúan manchas oscuras y huellas desvaidas, que parecen haber sido creadas casi en el mismo instante que el espectador las contempla.
"Colección Caixanova. Unha visión da arte contemporánea galega". Centro Torrente Ballester. Ferrol del 21 de marzo al 18 de abril de 2002. Auditorio de Galicia. Santiago de Compostela del 26 de abril al 28 de julio de 2002. Pazo da Cultura. Pontevedra del 3 de octubre al 30 de noviembre de 2002.
"Colección Caixavigo. Pintura-Escultura-Dibujo". Tomo 3, página 309.
A obra, construída con dúas teas xustapostas, emprega como pretexto artístico a columna vertebral. Este eixo pende do bordo superior da tea e mantén erguido, en posición vertical, o corpo do cadro, que, construído cunha materia mesta, propón case un baixo relevo, remedando unha textura ral. A súa forma, encol da que semella ter pasado todo o fluír da historia, resalta, como un enlace entre o telúrico e o cósmico. Sobre un vacío avermellado no que fluctúan manchas escuras e pegadas desvaídas que parecen teren sido creadas case no memo intre que o espectador as contempla.
"Colección Caixanova. Unha visión da arte contemporánea galega". Centro Torrente Ballester. Ferrol do 21 de marzo ao 18 de abril de 2002. Auditorio de Galicia. Santiago de Compostela do 26 de abril ao 28 de xullo de 2002. Pazo da Cultura. Pontevedra do 3 de outubro ao 30 de novembro de 2002.
"Colección Caixavigo. Pintura-Escultura-Dibujo". Tomo 3, páxina 309.
Visor de Eventos |
|
|
| Título | Inv. | Tipo | Técnica | TipologíaTipoloxía | Autor | FechaData | |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Filtrar: | |||||||
| PáginaPáxina 1 de 3 | |||||||
| Consultando de registrosrexistros | |||||||
Buscar en la colección:
Buscar na colección:
| Nombre ArtísticoNome Artístico | NombreNome | ApellidosApelidos | NacimientoNacemento | |
|---|---|---|---|---|
| Filtrar: | ||||
| PáginaPáxina 1 de 3 | ||||
| Consultando de registrosrexistros | ||||
| Título | Inv. | Tipo | Técnica | TipologíaTipoloxía | Autor | FechaData | |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Filtrar: | |||||||
| PáginaPáxina 1 de 3 | |||||||
| Consultando de registrosrexistros | |||||||
Cargando Datos... |

Cargando Datos...