SALVADOR CIDRÁS "SALVADOR CIDRÁS ROBLES" [Vigo, Pontevedra, 1968]

Vinculado a una familia de artistas, cursó la carrera de Bellas Artes en la Facultad de Pontevedra, Universidad de Vigo. En 1990 consiguió beca de la Asociación de Artistas Plásticos de Pontevedra y fue premiado en el certamen Arte Xoven Galega. En la duodécima edición de la Bienal de Pontevedra consigue beca un año después, y repite galardón en el mencionado concurso de Arte Xoven. En los años siguientes sus galardones se suceden: es becado en Colonia y en Irlanda, premiado en el concurso José Malvar de Santiago, para nuevos valores, en el Concello de Cambre y en el Isaac Díaz Pardo, de A Coruña, con adquisición de obra. Participa en la tercera y cuarta edición de la Mostra Unión Fenosa, cuya selección es rigurosísima. Comenzó a exponer individualmente en 1992 y colectivamente un año antes, en Pontevedra. Su obra es conocida en diferentes ciudades de España y Portugal. La pintura de Cidrás es por completo informalista, relacionada con el neo plasticismo en el que la invención de morfologías insinúa huellas dactilares, aserramientos de maderas, visiones entomológicas al microscopio. Se trata, pues, de lo insólito; de lo que la mirada no capta directamente, y es preciso idear, recrear, elaborar, pacientemente, con indudable primor, pese a la aparente despreocupación. A veces recurre a formas corpóreas, aproximándose a la naturaleza, que transforma con aportaciones mínimas, pero efectivas. En la pintura de Cidrás parece habitar un gran silencio y un absoluto reposo. Está representado en las Diputaciones de Pontevedra y A Coruña, Universidad de Compostela, Museo Carlos Maside, Centro Galego da Arte Contemporánea de Santiago y colecciones institucionales.

BIBLIOGRAFIA

González Alegre, Alberto:As naturezas distanciadas de Salvador Cidrás. Ourense, Galería Marisa Marimón, 1966. III y IV Mostras Unión Fenosa. A Coruña, 1993 y 1995.

SALVADOR CIDRÁS "SALVADOR CIDRÁS ROBLES" [Vigo, Pontevedra, 1968]

Un dos artistas novos máis discutido pola súa peculiarísima concepción da expresión plástica, por completo afastada de calquera camiño tradicional. Pouco despois de supera-los vinte anos conseguiu unha bolsa de estudios de creación da Asociación de Artistas Plásticos de Pontevedra. E inmediatamente destacou en diversos certames, como Arte Xove Galega, e decimosegunda edición da Bienal de Pontevedra, para saltar ó taller da Colonia, en Alemaña, e a Irlanda cunha bolsa de estudios Erasmus. Foi primeiro premio no certame Malvar de Compostela, en 1995, no do concello en Cambre e no de Artes Plásticas Díaz Pardo, auspiciado pola Deputación coruñesa. Comezou a expoñer colectivamente en 1991 e participou con éxito en varias edicións da Mostra Unión Fenosa. A súa obra exhibiuse en varias cidades de España, foi adquirida para prestixiosas coleccións, entre elas a de Coca-cola, cunha mostra itinerante que percorreu varias cidades. Aínda que fundamentalmente se dedicou á expresión en dúas dimensións, tamén cultiva a escultura, nun mundo sorprendente de suxestións que ten a súa raíz no surrealismo, e no que o común e ata rexeitable, intelixentemente combinado, sorprende e desacouga ó espectador. Máis ca pintura propiamente dita, a obra de Salvador Cidrás é suxestión, reflexión, alarde inventivo. É o común nunha situación inesperada, sexa un motivo vexetal atravesado por unhas franxas paralelas ou o fragmento dun plano urbano, ó que aplica un simulado relevo, de maneira que se transforma nun obxecto insólito. De aí que insistamos en que ten raíces sobre todo do surrealismo, con aproximacións a Picabia e acaso Man Ray, non a Dalí ou a Ernst, moito máis elaborados e barroquistas. Non é onirismo, raíz do surrealismo máis ortodoxo, senón razón e anticonvencionalidade. En principio, non é fácil aceptar que estes exercicios tan inesperados sexan expresión plástica. Sen embargo, constitúen un mundo propio a modo de síntese dunha cultura actualísima e ata futura, na que o cotián está superado desde a reflexión.

BIBLIOGRAFIA

-González Alegre, Alberto: As naturezas distanciadas de Salvador Cidrás. Ourense, Galería Marisa Marimón, 1966. -III y IV Mostras Unión Fenosa. A Coruña, 1993 y 1995.

SALVADOR CIDRÁS ROBLES - Sin título, 1996. Vinílico y pigmentos/papel, 100x100 cm (INV:2175)

Comentarios

Líneas sinuosas, que presentan gran similitud con un veteado industrial, atraviesan el papel creando formas orgánicas que corta el límite del cuadro. Es como un paisaje onírico o un expresionismo gestual que tiene que ver con sentimientos más próximos a una visión poética que a una mera representación de la realidad, con armonía de verdes y negros. Esta obra forma parte de la serie "Hixiénicos" con el n.º 11.

Exposiciones

"Salvador Cidrás" pintura y escultura, abril y mayo de 1996, en Orense.

"Colección Caixanova. Unha visión da arte contemporánea galega". Centro Torrente Ballester. Ferrol. Del 21 de marzo al 18 de abril de 2002.  Auditorio de Galicia. Santiago de Compostela. Del 26 de abril al 28 de julio de 2002. Pazo da Cultura. Pontevedra. Del 3 de octubre al 30 de noviembre de 2002.

Reproducciones

SALVADOR CIDRÁS ROBLES - Sin título, 1996. Vinílico y pigmentos/papel, 100x100 cm (INV:2175)

Comentarios

Liñas sinuosas, que amosan grande semellanza cun veteado industrial, atravesan o papel creando formas orgánicas que corta o límite do cadro. É coma unha paisaxe onírica ou un expresionismo xestual, que ten que ver con sentimentos más próximos a unha visión poética cá unha simple representación da realidade, con harmonía de verdes e negros. Esta obra forma parte da serie "Hixiénicos", co nº 11.

Exposicións

"Salvador Cidrás", pintura e escultura, abril e maio de 1996. Ourense.

"Colección Caixanova. Unha visión da arte contemporánea galega". Centro Torrente Ballester. Ferrol.Do 21 de marzo ao 18 de abril de 2002.  Auditorio de Galicia. Santiago de Compostela. Do 26 de abril ao 28 de xullo de 2002. Pazo da Cultura. Pontevedra. Do 3 de outubro ao 30 de novembro de 2002.

Reproduccións