| Inicio |
Información de AutorInformación do Autor ![]() |
Obra en Detalle ![]() |
Resultados Búsqueda ![]() |
Busq. Avanzada ![]() |
Busq. Específica ![]() |
Estrechas bandas rectangulares y circulares, configuran la visión plástica del suave trepidar de la luz sobre un fondo neutro vacío. Armonía de blancos, negros y marrones, con efectos visuales y cinéticos.
"Artistas Gallegos en la Colección C. A. M. V. (II)", en la Sala de Exposiciones del Centro Cultural Caixavigo. "Entre a tradición e a modernidade" en el Centro Cultural Caixavigo, octubre, 1996.
"Plástica Gallega", Vigo 1981 en la p. 48. "Entre a tradición e a modernidade" catálogo de la exposición con el nº 5.
Estreitas bandas rectangulares e circulares configuran a visión plástica do suave trepidar da luz sobre un fondo neutro vacío. Harmonía de brancos, negros e marróns, con efectos visuais e cinéticos.
"Artistas Gallegos en la Colección C.A.M.V.(II)", na Sala de Exposicións do Centro Cultural Caixavigo. "Entre a tradición e a modernidade" no Centro Cultural Caixavigo, outubro, 1996.
"Plástica Gallega", Vigo 1981, na páx. 48. "Entre a tradición e a modernidade" catálogo da xposición co nº 5.
Dos consignas del Renacimiento italiano, la divina proporción, de Luca Pachioli, y "la pintura es cosa mental" de Leonardo da Vinci, han constituido el camino de este artista de nombradia universal, sin olvidar el permanente razonar a partir de la duda, de Descartes, y un espíritu religioso, en el mas estricto sentido del concepto, desde la idea de lo divino como apoyatura de todo orden universal y su ahondamiento desde la realidad en torno y el testimonio del pasado, que procede de Teilhard de Chardin. Jose María de Labra realizó inicialmente estudios de Comercio en su ciudad natal. Posteriormente se trasladó a Madrid, para cursar los de Arquitectura, que compartió con sus primeras expresiones plásticas, hasta entregarse por completo a la pintura, en el año 1955. De esta fecha data su exposición en el Ateneo de Madrid, prologada por el arquitecto Miguel Fisac, que da noticia a España de un nuevo e importante artista, cultivador de un expresionismo cargado de espiritualidad franciscana, imbuida de Kazantzakis o de Julien Green. Después realiza exposiciones personales en ciudades de España y de todo el mundo. El gobierno español lo selecciona para formar la antología de nuevos valores, y comienza a ser firma destacada y prestigiosa en grandes certámenes internacionales. Está en posesión de grandes premios y distinciones, como el internacional de Arte Sacro de Salzburgo; por dos veces, el Cisneros; el Porotti; Medalla de oro del Uruguay; Festival Internacional de Cagnes-sur-Mer, en Francia, encomienda del Mérito Civil español, etc. Está representado en los Museos de Arte Contemporáneo de Madrid, en los principales de Europa y Sudamérica, desde Estocolmo a Buenos Aires, y en todos los de Galicia. La obra de Labra ha experimentado cambios y evoluciones muy notables, aunque siempre posea una identificación inmediata por la peculiaridad de su concepción y por la impecabilidad de su ejecución. Del inicial juego de curvas, sobre luces y sombras intensas y esquemáticas, evolucionó hacia adherencias de expresión geometrizante, en tonalidades suavísimas y procedimientos no convencionales. Posteriormente incorporó objetos de geometría espacial, dichos en blancos refulgentes y en tensiones de rigidez espacial. En todo momento, hay en la obra de Labra una altísima espiritualidad, desde el realismo mas enérgico, puesto que es un dibujante de excepción, hasta la espacialidad conceptual. Es, sin duda, uno de los nombres perdurables del arte español contemporáneo.
-Fisac, Miguel: José María de Labra, pintor. Madrid, Ateneo, 1955. -Chávarri, Raúl: Labra. Madrid, Dir. Gral. de Bellas Artes, 1972. -VV. AA.: Exposición antológica. Vigo, Caixavigo 1985. -Moreno Galván, Jose María: Introducción a la pintura española actual. Madrid, Publicaciones españolas, 1960. -Aguilera Cerni, Vicente: Panorama del nuevo arte español. Madrid, Edic. Guadarrama, 1966. -Areán, Carlos: 30 años de arte español. Madrid, Edic. Guadarrama, 1972. -Pablos, Francisco: Plástica gallega. Vigo, Caixavigo, 1981. -Mon, Fernando: Pintura contemporánea en Galicia. A Coruña, Caixa Galicia, 1987. -Gaya Nuño, Juan Antonio: La pintura española del siglo XX. Madrid, Ibérico europea de Edic., 1970. -Campoy, A. M.: Diccionario crítico del Arte español contemporáneo. Madrid, Ibérico Europea de Edic., 1973. -Chamoso Lamas, Manuel: "Arte", en Galicia. Barcelona, Edit. Noguer, 1976. -Pablos, Francisco: Colección Adriano Marques de Magallanes. Vigo, Excmo. Ayuntamiento 1992. -José María de Labra, en el catálogo de la exposición "Labra 1954-1974" en Alicante, 1974. -Raúl Chavarri "Labra" Publicacións do M.E. e C. 1972.
Dúas obras do Renacemento italiano, "a divina proporción", de Luca Pachioli, e "a pintura é cousa mental", de Leonardo da Vinci, constituíron o camiño deste artista de sona universal, sen esquecérmo-lo permanente razoar a partir da dúbida de Descartes e un espírito relixioso, no máis estricto sentido do concepto, dende a idea do divino como puntal de toda orde universal e o seu afondamento dende a realidade do contorno e o testemuño do pasado, que procede de Teilhard de Chardín. José María de Labra realizou inicialmente estudios de comercio na súa cidade natal. Posteriormente, trasládase a Madrid para cursar estudios de Arquitectura, alternándoos coas súas primeiras expresións plásticas, deica se entregar por completo á pintura, no ano 1955. Desta data é a súa exposición no Ateneo de Madrid, cun limiar que corre a cargo de Miguel Fisac, quen presenta en España a un novo e importante artista, cultivador dun expresionismo cargado de espiritualidade franciscana, mergullada de Kazantzakis ou de Julien Green. Despois veñen as exposicións persoais en cidades de España e de todo o mundo. O Goberno español selecciónao para forma-la antoloxía de novos valores e comeza a ser firma sobranceira e prestixiosa en grandes certames internacionais. Posúe grandes premios e distincións, coma o internacional de Arte Sacra de Salzburgo; en dúas ocasións recibiu o de Cisneros; o Porotti; a medalla de ouro de Uruguai, o de festival internacional de Cagnes-sur-Mer, en Francia, o da Encomenda do Mérito Civil Español, etc. Está representado nos museos de Arte Contemporánea de Madrid, nos principais de Europa e Sudamérica, dende Estocolmo a Bos Aires, así como en tódolos de Galicia. A obra de Labra experimentou cambios e mais evolucións moi notables aínda que sempre posúa unha identificación inmediata pola peculiaridade da súa concepción e pola impecabilidade da súa execución. Do xogo de curvas inicial, sobre curvas e sombras intensas e esquemáticas, evolucionou cara a adherencias de expresión xeometrizante, en tonalidades moi suaves e con procedementos non convencionais. Posteriormente, incorporou obxectos de xeometría espacial, expresados en brancos refulxentes e mais en tensións de rixidez espacial. En todo momento hai na obra de Labra unha gran espiritualidade dende o realismo máis enérxico, posto que é un debuxante de excepción, ata a espacialidade conceptual. É, sen dúbida ningunha, un dos nomes máis perdurables da arte española contemporánea.
-Fisac, Miguel: José María de Labra, pintor. Madrid, Ateneo, 1955. -Chávarri, Raúl: Labra. Madrid, Dir. Gral. de Bellas Artes, 1972. -VV. AA.: Exposición antolóxica. Vigo, Caixavigo 1985. -Moreno Galván, Jose María: Introducción a la pintura española actual. Madrid, Publicaciones españolas, 1960. -Aguilera Cerni, Vicente: Panorama del nuevo arte español. Madrid, Edic. Guadarrama, 1966. -Areán, Carlos: 30 años de arte español. Madrid, Edic. Guadarrama, 1972. -Pablos, Francisco: Plástica gallega. Vigo, Caixavigo, 1981. -Mon, Fernando: Pintura contemporánea en Galicia. A Coruña, Caixa Galicia, 1987. -Gaya Nuño, Juan Antonio: La pintura española del siglo XX. Madrid, Ibérico europea de Edic., 1970. -Campoy, A. M.: Diccionario crítico del Arte español contemporáneo. Madrid, Ibérico Europea de Edic., 1973. -Chamoso Lamas, Manuel: "Arte", en Galicia. Barcelona, Edit. Noguer, 1976. -Pablos, Francisco: Colección Adriano Marques de Magallanes. Vigo, Concello, 1992. -José María de Labra, no catálogo da exposición "Labra 1954-1974" en Alicante, 1974. -Raúl Chavarri "Labra" Publicacións do M.E. e C. 1972.
|
|
|
| ||||||||||||
|
|
|
| ||||||||||||
|
|
Estrechas bandas rectangulares y circulares, configuran la visión plástica del suave trepidar de la luz sobre un fondo neutro vacío. Armonía de blancos, negros y marrones, con efectos visuales y cinéticos.
"Artistas Gallegos en la Colección C. A. M. V. (II)", en la Sala de Exposiciones del Centro Cultural Caixavigo. "Entre a tradición e a modernidade" en el Centro Cultural Caixavigo, octubre, 1996.
"Plástica Gallega", Vigo 1981 en la p. 48. "Entre a tradición e a modernidade" catálogo de la exposición con el nº 5.
Estreitas bandas rectangulares e circulares configuran a visión plástica do suave trepidar da luz sobre un fondo neutro vacío. Harmonía de brancos, negros e marróns, con efectos visuais e cinéticos.
"Artistas Gallegos en la Colección C.A.M.V.(II)", na Sala de Exposicións do Centro Cultural Caixavigo. "Entre a tradición e a modernidade" no Centro Cultural Caixavigo, outubro, 1996.
"Plástica Gallega", Vigo 1981, na páx. 48. "Entre a tradición e a modernidade" catálogo da xposición co nº 5.
Visor de Eventos |
|
|
| Título | Inv. | Tipo | Técnica | TipologíaTipoloxía | Autor | FechaData | |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Filtrar: | |||||||
| PáginaPáxina 1 de 3 | |||||||
| Consultando de registrosrexistros | |||||||
Buscar en la colección:
Buscar na colección:
| Nombre ArtísticoNome Artístico | NombreNome | ApellidosApelidos | NacimientoNacemento | |
|---|---|---|---|---|
| Filtrar: | ||||
| PáginaPáxina 1 de 3 | ||||
| Consultando de registrosrexistros | ||||
| Título | Inv. | Tipo | Técnica | TipologíaTipoloxía | Autor | FechaData | |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Filtrar: | |||||||
| PáginaPáxina 1 de 3 | |||||||
| Consultando de registrosrexistros | |||||||
Cargando Datos... |

Cargando Datos...