| Inicio |
Información de AutorInformación do Autor ![]() |
Obra en Detalle ![]() |
Resultados Búsqueda ![]() |
Busq. Avanzada ![]() |
Busq. Específica ![]() |
La cabeza de una mujer, surge de la parte inferior de la tabla con los brazos levantados, sujetando un cesto lleno de pescado, que apoya sobre la cabeza. El rostro, con la mirada baja y los labios apretados, cobra gran fuerza expresiva, gracias a la luz que lo ilumina seperándolo del fondo, inconcreto, configurado con brochazos verticales rojos y marrones.
A cabeza dunha muller xorde da parte inferior da táboa cos brazos levantados, suxeitando un cesto cheo de peixe, que apoia sobre a cabeza. O rostro, coa mirada baixa e os beizos apertados, cobra gran forza expresiva, gracias á luz que o ilumina separándoo do fondo, inconcreto, configurado con brochazos verticais vermellos e marróns.
Es hijo de gallego y asturiana, aunque el pintor se ha considerado siempre gallego por voluntad, vocación y convicción. Su infancia transcurre en la capital leonesa, en cuyos colegios de Maristas y Agustinos cursa estudios y se inicia en la pintura, alentado también por el ambiente artístico familiar, así como la relación paterna con el pintor Demetrio Monteserín. Realizó su primera exposición en León en 1949. Se traslada a Madrid para seguir estudios de Naútica y entregarse al arte en el Casón del Buen Retiro. El mar le apasiona, y durante varios quinquenios navega por todos los océanos del mundo, mientras pinta incansablemente durante todos sus ocios. Fija definitivamente su residencia en A Coruña, donde muy pronto va a influir en la vida artística de la ciudad, tarea que le llevará primero a ser numerario de la Real Academia de Bellas Artes del Rosario, y más tarde su presidente y verdadero impulsor. Sus exposiciones se suceden, en la urbe herculina, en Madrid y en numerosas ciudades de España y del extranjero. La última, en Düsseldorf, en 1922, con gran resonancia. Está representado en los Museos de Galicia, en el de los Caminos de su ciudad natal, Astorga, y en colecciones de todo el mundo. Un peculiar misticismo, neogoticista y dramático, preside la estética de Argüelles, dibujante firme, excelente retratista, con materia abigarrada, de manera que parece que construye sus cuadros directamente con el pincel. Esa estilización no resta fuerza a las creaciones del artista, cuya ideación expresionista, de ascendencia medieval, queda anegada por un indefinible y hasta inquietante encanto. Ha tocado todos los géneros: composiciòn, figura, paisaje, bodegón, retrato. En todos ellos se reitera su firmeza, su peculiar concepcion cromática, con tierras, ocres, azules desvaídos, amarillos y carmines como sangre. En algunos retratos como el de S. M. la Reina de España, llega a un ambiente velazqueño en el claroscuro, que domina por completo. Con frecuencia acude a las escenas religiosas transidas de extrema espiritualidad.
-VV. AA.:Argüelles. O Ferrol, Arte Galicia, 1982. -Mon, Fernando:Pintura contemporánea en Galicia. A Coruña, Caixa Galicia, 1987. -Pablos, Francisco:Plástica gallega. Vigo, Caixavigo, 1981. -F. Pablos "O secundario elevado ó protagonismo" presentación del catálogo de la exposición "Bodegóns e Floreiros", reproducido con el núm. 14. - X. M. López Vázquez “La Gran Enciclopedia Gallega”, vol. 14 p. 106, Vitoria 1974; Catálogo nº 2 de la serie “ Grandes Artistas Gallegos”, catalogada la obra con el nº 7, Caixavigo 1984; F. Pablos “J. Frau, ou fauvismo lírico” catálogo de la Antológica de la Casa de las Artes de 1998, nº 4 de la serie Exposicións de arte Museo Municipal “Quiñones de León” con la obra reproducida; X. M. López Vázquez y Juan Monterroso Montero “Artistas Galegos, pintores, vangarda histórica” Vigo, Nueva Galicia, edición de 1998 con la obra reproducida en la sobrecubierta y en la p. 113.
É fillo dun galego e dunha asturiana, considerándose o pintor sempre galego por vontade, vocación e convicción. A súa nenez transcorre na capital leonesa e alí estudia nos colexios de Maristas e Agustinos, iniciándose na pintura, alentado polo ambiente artístico familiar e mais pola relación que seu pai mantiña co pintor Demetrio Montesenín. Realizou a súa primeira exposición en León, en 1949, mudándose logo a Madrid para cursar estudios de Naútica e mais para se entregar á arte no Casón del Buen Retiro. Apaixónao o mar e durante varios quinquenios navega por tódolos océanos do mundo, mentres pinta incansablemente no seu tempo de lecer. Fixa definitivamente a súa residencia na Coruña, onde moi pronto vai influír na vida cultural da cidade, tarefa que o levará, primeiro, a ser numerario da Real Academia de Belas Artes do Rosario, e, máis tarde, o verdadeiro impulsor da mesma. As súas exposicións sucédense na urbe herculina, en Madrid e mais en numerosas cidades de España e do estranxeiro. A última desenvolveuse en Düsseldorf en 1922, con grande resonancia. Está representado nos museos de Galicia, no dos Camiños da súa cidade natal, Astorga, e en coleccións de todo o mundo. Un peculiar misticismo, neogoticista e dramático preside a estética de Argüelles, debuxante firme, excelente retratista, con materia heteroxénea, de maneira que semella que constrúe os seus cadros directamente co pincel. Esa estilización non lle resta forza ás creacións do artista, do que a ideación expresionista, de ascendencia medieval, queda anegada por un indefinible e ata inquedante feitizo. Tocou tódolos xéneros: figura, composición, paisaxe, bodegón, retrato. En todos eles reitérase a súa firmeza, a súa peculiar concepción cromática, con terras, ocres, azuis esvaídos, amarelos e carmíns como sangue. Nalgúns retratos, coma o da S.M. a Raíña de España, chega a un ambiente velazqueño no claroscuro, que domina por completo. Con frecuencia acode ás escenas relixiosas, transidas de extrema espiritualidade.
-VV. AA.: Argüelles. O Ferrol, Arte Galicia, 1982. -Mon, Fernando: Pintura contemporánea en Galicia. A Coruña, Caixa Galicia, 1987. -Pablos, Francisco: Plástica gallega. Vigo, Caixavigo, 1981. -F. Pablos "O secundario elevado ó protagonismo" presentación do catálogo da exposición "Bodegóns e Floreiros", reproducido co núm. 14. -X. M. López Vázquez “La Gran Enciclopedia Gallega”, vol. 14 p. 106, Vitoria 1974; Catálogo nº 2 da serie “ Grandes Artistas Gallegos”, catalogada a obra co nº 7, Caixavigo 1984; F. Pablos “J. Frau, ou fauvismo lírico” catálogo da Antolóxica da Casa das Artes de 1998, nº 4 da serie Exposicións de arte Museo Municipal “Quiñones de León” coa obra reproducida; X. M. López Vázquez e Juan Monterroso Montero “Artistas Galegos, pintores, vangarda histórica” Vigo, Nova Galicia, edicións 1998 coa obra reproducida na sobrecuberta e na p. 113.
|
|
|
La cabeza de una mujer, surge de la parte inferior de la tabla con los brazos levantados, sujetando un cesto lleno de pescado, que apoya sobre la cabeza. El rostro, con la mirada baja y los labios apretados, cobra gran fuerza expresiva, gracias a la luz que lo ilumina seperándolo del fondo, inconcreto, configurado con brochazos verticales rojos y marrones.
A cabeza dunha muller xorde da parte inferior da táboa cos brazos levantados, suxeitando un cesto cheo de peixe, que apoia sobre a cabeza. O rostro, coa mirada baixa e os beizos apertados, cobra gran forza expresiva, gracias á luz que o ilumina separándoo do fondo, inconcreto, configurado con brochazos verticais vermellos e marróns.
Visor de Eventos |
|
|
| Título | Inv. | Tipo | Técnica | TipologíaTipoloxía | Autor | FechaData | |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Filtrar: | |||||||
| PáginaPáxina 1 de 3 | |||||||
| Consultando de registrosrexistros | |||||||
Buscar en la colección:
Buscar na colección:
| Nombre ArtísticoNome Artístico | NombreNome | ApellidosApelidos | NacimientoNacemento | |
|---|---|---|---|---|
| Filtrar: | ||||
| PáginaPáxina 1 de 3 | ||||
| Consultando de registrosrexistros | ||||
| Título | Inv. | Tipo | Técnica | TipologíaTipoloxía | Autor | FechaData | |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Filtrar: | |||||||
| PáginaPáxina 1 de 3 | |||||||
| Consultando de registrosrexistros | |||||||
Cargando Datos... |

Cargando Datos...