| Inicio |
Información de AutorInformación do Autor ![]() |
Obra en Detalle ![]() |
Resultados Búsqueda ![]() |
Busq. Avanzada ![]() |
Busq. Específica ![]() |
Con soltura, subraya el movimiento rebuscado de la figura, que ataviada con peineta y mantilla, asoma su rostro, con picardía, tras el pericón que sostiene en la mano izquierda. Simples trazos de lápiz, hacen palpitar las telas que vibran en armonía con el gesto de la dama.
«Antológica de Federico Ribas», del 4 al 30 de abril de 1991 en la Sala de Exposiciones del Centro Cultural Caixavigo; "Do Romanticismo ós anos vinte" mayo-junio 1996, Centro Cultural Caixavigo.
Con soltura, subliña o movemento rebuscado da figura, que, enfeitada con peita e mantón, asoma a súa face, con picardía, tralo pericón que sostén na man esquerda. Simples trazos de lapis fan palpitar as teas que vibran, en harmonía co xesto da dama.
"Antolóxica de Federico Ribas", do 4 ao 30 de abril de 1991, na Sala de Exposicións do Centro Cultural Caixavigo; "Do Romanticismo ós anos vinte" maio-xuño 1996, Centro Cultural Caixavigo.
La condición de ilustrador mundano y elegante que cubre la mayor parte de su vida, puede restar importancia al arte de este vigués, en su momento universal, famoso y admirado, y hoy bastante olvidado. Su familia deseaba que estudiase Medicina, pero el futuro artista rechazó esta opción, como la de opositar al cuerpo de Correos. Decide emigrar, y a los diecisiete años se encuentra en La Argentina. En Buenos Aires comienza como pintor de brocha hasta que consigue publicar dibujos en periódicos y revistas, alguna tan importante como «Caras y Caretas», en la que también aparecieron trabajos de Castelao y Luis Seoane. Inquieto y descontento, decide regresar a Europa, buscando París como meta. En los años inmediatamente anteriores a la guerra europea está en la capital francesa, donde enseguida consigue popularidad, que se trunca por el aludido acontecimiento bélico. Regresa a España y se instala en Madrid, en 1916. Gana un concurso de carteles para una gran firma de perfumería y lo contratan importantes editoriales como portadista de libros, tarea a la que dedicará muchos de sus trabajos. Cultiva un arte modernista, elegante y erotizado que a veces firma con el seudónimo de Mirko. En 1929 asume la dirección de una gran empresa de publicidad. Cuando estalla la guerra civil se encuentra en Vigo. Su ideología republicana le produce contratiempos, y marcha nuevamente a Argentina, donde en Buenos Aires se encuentra con Castelao y Seoane. Allí continúa hasta 1949, en que retorna a Madrid para continuar en sus antiguos trabajos publicitarios. Es objeto de un homenaje en el Círculo de Bellas Artes, donde es saludado por el Marqués de Lozoya, máxima autoridad del mundo plástico en la España franquista. De cuando en cuando vuelve a Galicia y pinta acuarelas de temas de mar, exquisitas de sencillez y viveza. Colabora ocasionalmente en Faro de Vigo y en la revista Vida Gallega. En Blanco y Negro y ABC ha dejado lo mejor de su calidad de ilustrador en los años de anteguerra. Los tres últimos de su vida son también intensos, ejerciendo un verdadero magisterio que crea escuela. Repentinamente, a la puerta de su casa, en plena calle Marqués de Urquijo, muere el 11 de septiembre de 1952. La obra de Federico Ribas está recogida en museos de Galicia y en las colecciones y archivos de Prensa Española y empresas industriales, publicitarias y editoriales para las que trabajó durante tantos años. Fue un dibujante exquisito, influido inicialmente por los ilustradores ingleses, desde Beardsley hasta españoles universales como José Segrelles. Crea un estilo propio sólo comparable al de Penagos, hasta el punto de que las mujeres visten, se maquillan y se comportan como Ribas ideaba. Eleva el cartel a categoría de arte, como Toulouse-Lautrec, y hace de la ilustración circunstancial una expresión perdurable, siempre en la gracia de una línea suave, un estilizamiento deliberadamente decadente y un colorismo caliente y entonado.
-VV. AA.: Federico Ribas. Vigo, Caixavigo, 1991. -Pablos, Francisco: Plástica gallega. Vigo, Caixavigo, 1981. -Sobrino Manzanares Mª Luisa: O cartelismo en Galicia. A Coruña, Edicións do Castro, 1993.
A condición de ilustrador mundano e elegante que cobre a meirande parte da súa vida semella restarlle importancia á arte deste vigués no seu momento universal, famoso e admirado e hoxe bastante esquecido. A súa familia desexaba que estudiase Medicina, pero o futuro artista rexeitou esta opción, así como a de opositar ó corpo de Correos. Decide emigrar e ós dezaste anos atópase na Arxentina. En Bos Aires empeza como pintor de brocha ata que consegue publicar debuxos en xornais e revistas, algunha tan importante coma "Caras e Caretas", na que tamén apareceron traballos de Castelao e Luis Seoane. Inquedo e descontento, decide regresar a Europa, buscando París como meta. Nos anos inmediatamente anteriores á guerra europea está na capital francesa, onde axiña acada popularidade, que se trunca polo aludido acontecemento bélico. Regresa a España e instálase en Madrid, en 1916. Gaña un concurso de carteis para unha grande firma de perfumería e contrátano importantes editoriais como portadista de libros, tarefa á que dedicará moitos dos seus traballos. Cultiva unha arte modernista, elegante e erotizada que ás veces asina co seudónimo de Mirko. En 1929 asume a dirección dunha grande empresa de publicidade. Cando estala a guerra civil atópase en Vigo. A súa ideoloxía republicana prodúcelle contratempos e marcha outra vez á Arxentina, onde en Bos Aires se encontra con Castelao e Seoane. Alí continúa ata 1949, ano no que retorna a Madrid para proseguir nos seus antigos traballos publicitarios. É obxecto dunha homenaxe no Círculo de Belas Artes, onde é saudado polo marqués de Lozoya, máxima autoridade do mundo plástico na España franquista. De cando en vez volve a Galicia e pinta acuarelas de temas de mar, exquisitas de sinxeleza e viveza. Colabora ocasionalmente en Faro de Vigo e na revista Vida Gallega. En Blanco y Negro e ABC deixou o mellor da súa calidade de ilustrador nos anos de anteguerra. Os tres últimos da súa vida son tamén intensos, exercendo un verdadeiro maxisterio que crea escola. Repentinamente, á porta da súa casa, en plena rúa Marqués de Urquijo, morre o 11 de setembro de 1952. A obra de Federico Ribas está recollida en museos de Galicia e nas coleccións e arquivos de Prensa Española e empresas industriais, publicitarias e editoriais para as que traballou durante tantos anos. Foi un debuxante exquisito, influído inicialmente polos ilustradores ingleses, desde Beardsley ata españois universais coma José Segrelles. Crea un estilo propio só comparable ó de Penagos, ata o punto de que as mulleres visten, se maquillan e se comportan como Ribas ideaba. Eleva o cartel a categoría de arte, como Toulouse-Lautrec, e fai da ilustración circunstancial unha expresión perdurable, sempre na gracia dunha liña suave, un estilizamento deliberamente decadente e un colorismo quente e entoado.
-VV. AA.: Federico Ribas. Vigo, Caixavigo, 1991. -Pablos, Francisco: Plástica gallega. Vigo, Caixavigo, 1981. -Sobrino Manzanares Mª Luisa: O cartelismo en Galicia. A Coruña, Edicións do Castro, 1993.
|
|
|
| ||||||||||||
|
|
Con soltura, subraya el movimiento rebuscado de la figura, que ataviada con peineta y mantilla, asoma su rostro, con picardía, tras el pericón que sostiene en la mano izquierda. Simples trazos de lápiz, hacen palpitar las telas que vibran en armonía con el gesto de la dama.
«Antológica de Federico Ribas», del 4 al 30 de abril de 1991 en la Sala de Exposiciones del Centro Cultural Caixavigo; "Do Romanticismo ós anos vinte" mayo-junio 1996, Centro Cultural Caixavigo.
Con soltura, subliña o movemento rebuscado da figura, que, enfeitada con peita e mantón, asoma a súa face, con picardía, tralo pericón que sostén na man esquerda. Simples trazos de lapis fan palpitar as teas que vibran, en harmonía co xesto da dama.
"Antolóxica de Federico Ribas", do 4 ao 30 de abril de 1991, na Sala de Exposicións do Centro Cultural Caixavigo; "Do Romanticismo ós anos vinte" maio-xuño 1996, Centro Cultural Caixavigo.
Visor de Eventos |
|
|
| Título | Inv. | Tipo | Técnica | TipologíaTipoloxía | Autor | FechaData | |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Filtrar: | |||||||
| PáginaPáxina 1 de 3 | |||||||
| Consultando de registrosrexistros | |||||||
Buscar en la colección:
Buscar na colección:
| Nombre ArtísticoNome Artístico | NombreNome | ApellidosApelidos | NacimientoNacemento | |
|---|---|---|---|---|
| Filtrar: | ||||
| PáginaPáxina 1 de 3 | ||||
| Consultando de registrosrexistros | ||||
| Título | Inv. | Tipo | Técnica | TipologíaTipoloxía | Autor | FechaData | |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Filtrar: | |||||||
| PáginaPáxina 1 de 3 | |||||||
| Consultando de registrosrexistros | |||||||
Cargando Datos... |

Cargando Datos...