| Inicio |
Información de AutorInformación do Autor ![]() |
Obra en Detalle ![]() |
Resultados Búsqueda ![]() |
Busq. Avanzada ![]() |
Busq. Específica ![]() |
La figura, de tres cuartos, con el cuerpo casi de frente y el rostro de perfil hacia la izquierda, se recorta sobre el fondo, con un pañuelo en la cabeza, mantilla de tul sobre los hombros y dornos de joyas, pendiente, pulsera y broches. Rígida, estática, carente de gestos, su rostro, con un elaborado rizo sobre la mejilla, resalta con el énfasis que le proporcionan, el fondo, neutro, y el atuendo, negro, con un efectismo decorativo, de gusto modernista. El personaje se configura más como un tipo, con aire simbólico y literario, que como una figura singular.
"Do Romanticismo ós anos vinte", mayo-junio, 1996, Centro Cultural Caixavigo.
A figura , de tres cuartos, co corpo case de fronte e o rostro de perfil cara á esquerda, recórtase sobre o fondo, cun pano na cabeza, mantilla de tul sobre os ombros e adornos de xoias, pendente, pulseira e broches. Ríxida, estática, carente de xestos, o seu rostro, cun elaborado rizo sobre a meixela, resalta coa énfase que lle proporciona o fondo, neutro, a indumentaria negra, cun efectismo decorativo, de gusto modernista. A personaxe configúrase máis coma un tipo, con aire simbólico e literario, que coma unha figura singular.
"Do Romanticismo ós anos vinte" maio-xuño 1996, Centro Cultural Caixavigo.
Su vocación artística fue muy temprana. Pensionado para estudiar Bellas Artes, cursa la carrera en Madrid, donde fue condiscípulo de Dalí, quien años más tarde elogiaría entusiásticamente el Cristo del gallego, del que dijo que el torso podía ser de Velázquez, y de Zurbarán el paño del pudor. Prieto concluyó la carrera con premios en todas las asignaturas: colorido, composición, aire libre y dibujo. Ejerció la docencia en el Instituto de Tui y tras la guerra civil se trasladó a Granada, donde reside desde entonces y ha realizado extensísima tarea docente y creadora, que le ha valido numerosas distinticiones académicas. En la Exposición Nacional de Bellas Artes de 1948 obtuvo tercera medalla. En la de 1952 su mencionado Cristo, y otro de sus cuadros, «El soldado en las alambradas», le valieron la primera medalla, a la que renunció. Está representado en Museos de arte contemporáneo de España y América y en numerosas colecciones particulares. Es un retratista excepcional, porque es un dibujante de seguridad absoluta, impresionante. En su pintura ha tocado todos los temas, siempre en el más riguroso realismo. Son famosas sus interpretaciones del Padre Damián, apóstol de los leprosos en Molokai, y algunos de sus retratos, como el del filólogo Menéndez Pidal, multirreproducido. Actualmente trabaja en un gran lienzo, de dimensiones colosales, titulado «El peregrino de la paz», en Homenaje al Papa Juan Pablo II.
-Campoy, A. M.: Diccionario crítico del Arte español contemporáneo. Madrid, Ibérico Europea de Edic., 1973. -Risco, Vicente: Realismo y goticismo en las imágenes de Cristo crucificado. Vigo, Grial,1951. -Pablos, Francisco: Colección Adriano Marques de Magallanes. Vigo, Excmo. Ayuntamiento, 1992. -Pablos, Francisco: Plástica gallega. Vigo, Caixavigo, 1981. -VV. AA.: Pintores granadinos. Granada ante el 92. Universidad de Granada, 1992. -Pantorba, Bernardino de: Historia y crítica de las Exposiciones Nacionales de Bellas Artes. Madrid, 1980.
A súa vocación artística foi moi temperá. Bolseiro para estudiar Belas Artes, cursa a carreira en Madrid, onde foi condiscípulo de Dalí, quen anos máis tarde eloxiaría entusiasticamente o Cristo galego, do que dixo que o torso podía ser de Velázquez e de Zurbarán o pano de pudor. Prieto concluíu a carreira con premios en tódalas materias: colorido, composición, aire libre e debuxo. Exerceu a docencia no Instituto de Tui e trala Guerra Civil trasladouse a Granada, onde reside desde aquela, tendo realizado extensísima tarefa docente e creadora, que lle valeu numerosas distincións académicas. Na Exposición Nacional de Belas Artes de 1948 obtivo terceira medalla. Na de 1952 o seu mencionado Cristo, e outro dos seus cadros, «EL Soldado en las alambradas», valéronlle a primeira medalla, á que renunciou. Está representado en Museos de arte contemporánea de España e América e en numerosas coleccións particulares. É un retratista excepcional, porque é un debuxante de seguridade absoluta, impresionante. Na súa pintura tocou tódolos temas, sempre no máis rigoroso realismo. Son famosas as súas interpretacións do Padre Damián, apóstolo dos leprosos en Molokai, e algúns dos seus retratos, coma o do filólogo Menéndez Pidal, multirreproducido. Actualmente traballa nun grande lenzo de dimensións colosais, titulado «El peregrino de la paz», en homenaxe ó Papa Juan Pablo II.
-Campoy, A. M.: Diccionario crítico del Arte español contemporáneo. Madrid, Ibérico Europea de Edic., 1973. -Risco, Vicente: Realismo y goticismo en las imágenes de Cristo crucificado. Vigo, Grial,1951. -Pablos, Francisco: Colección Adriano Marques de Magallanes. Vigo, Concello, 1992. -Pablos, Francisco: Plástica gallega. Vigo, Caixavigo, 1981. -VV. AA.: Pintores granadinos. Granada ante el 92. Universidad de Granada, 1992. -Pantorba, Bernardino de: Historia y crítica de las Exposiciones Nacionales de Bellas Artes. Madrid, 1980.
|
La figura, de tres cuartos, con el cuerpo casi de frente y el rostro de perfil hacia la izquierda, se recorta sobre el fondo, con un pañuelo en la cabeza, mantilla de tul sobre los hombros y dornos de joyas, pendiente, pulsera y broches. Rígida, estática, carente de gestos, su rostro, con un elaborado rizo sobre la mejilla, resalta con el énfasis que le proporcionan, el fondo, neutro, y el atuendo, negro, con un efectismo decorativo, de gusto modernista. El personaje se configura más como un tipo, con aire simbólico y literario, que como una figura singular.
"Do Romanticismo ós anos vinte", mayo-junio, 1996, Centro Cultural Caixavigo.
A figura , de tres cuartos, co corpo case de fronte e o rostro de perfil cara á esquerda, recórtase sobre o fondo, cun pano na cabeza, mantilla de tul sobre os ombros e adornos de xoias, pendente, pulseira e broches. Ríxida, estática, carente de xestos, o seu rostro, cun elaborado rizo sobre a meixela, resalta coa énfase que lle proporciona o fondo, neutro, a indumentaria negra, cun efectismo decorativo, de gusto modernista. A personaxe configúrase máis coma un tipo, con aire simbólico e literario, que coma unha figura singular.
"Do Romanticismo ós anos vinte" maio-xuño 1996, Centro Cultural Caixavigo.
Visor de Eventos |
|
|
| Título | Inv. | Tipo | Técnica | TipologíaTipoloxía | Autor | FechaData | |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Filtrar: | |||||||
| PáginaPáxina 1 de 3 | |||||||
| Consultando de registrosrexistros | |||||||
Buscar en la colección:
Buscar na colección:
| Nombre ArtísticoNome Artístico | NombreNome | ApellidosApelidos | NacimientoNacemento | |
|---|---|---|---|---|
| Filtrar: | ||||
| PáginaPáxina 1 de 3 | ||||
| Consultando de registrosrexistros | ||||
| Título | Inv. | Tipo | Técnica | TipologíaTipoloxía | Autor | FechaData | |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Filtrar: | |||||||
| PáginaPáxina 1 de 3 | |||||||
| Consultando de registrosrexistros | |||||||
Cargando Datos... |

Cargando Datos...