| Inicio |
Información de AutorInformación do Autor ![]() |
Obra en Detalle ![]() |
Resultados Búsqueda ![]() |
Busq. Avanzada ![]() |
Busq. Específica ![]() |
Las claves de esta composición son las del propio arte de Laxeiro, dibujo vigoroso, intensidad expresiva y una técnica propia e inconfundible, con la que resalta las actitudes y expresiones más significativas de los tipos populares, que desfilan al anochecer para hacer la cencerrada. Sobre las cabezas del grupo se recortan a contraluz, un gran muñeco y una gigantesca careta con un misterioso significado, trágico y cómico a la vez. Destaca el brillante colorido, verde, rojo, rosa y blanco, de las telas, sobre un fondo de ocres y pardos.
«Artistas Gallegos en la Colección de la Caja de Ahorros Municipal de Vigo», en la Sala de Exposiciones del Centro Cultural de dicha Entidad, del 5 al 28 de septiembre de 1986; "Laxeiro", Antológica homenaje, del 25 de abril al 23 de junio 1996 en CGAC Santiago. Del 18 al 29 de enero de 1996, en Vigo, Confederación de Empresarios de Pontevedra.
"Laxeiro" del 25 de abril al 7 de julio de 1996 en el Centro Galego de Arte Contemporánea de Santiago de Compostela.
"Colección Caixanova. Unha visión da arte contemporánea galega". Centro Torrente Ballester. Ferrol. Del 21 de marzo al 18 de abril de 2002. Pazo da Cultura. Pontevedra. Del 3 de octubre al 30 de noviembre de 2002.
"Laxeiro (1908-1996)". Centro Cultural Conde Duque de Madrid. Del 16 de diciembre de 1996 al 16 de enero de 1997.
"Do primitivo na arte galega ata Luis Seoane. Procesos de creación artística e identidade nacional". Del 5 de octubre al 10 de diciembre de 2006. Fundación Luis Seoane, A Coruña.
"Laxeiro e amigos na Colección Caixanova". Museo Ramón María Aller de Lalín, del 8 de febrero al 9 de marzo de 2008.
"Laxeiro, la lógica de lo irracional. Imágenes para un siglo convulso" Fundación Pedro Barrié de la Maza. A Coruña. Del 27 marzo al 1 junio 2008.
As claves desta composición son as da propia arte de Laxeiro, debuxo vigoroso, intensidade expresiva e unha técnica propia e inconfundible coa que resalta as actitudes e expresións máis significativas dos tipos populares, que desfilan ó anoitecer para face-la chocallada. Sobre as cabezas do grupo recórtanse, a contraluz, un grande boneco e unha xigantesca careta cun misterioso significado, tráxico e cómico á vez.
Destaca o brillante colorido, verde, vermello, rosa e branco das teas, sobre un fondo de ocres e pardos.
"Artistas Gallegos en la Colección de la Caja de Ahorros Municipal de Vigo", na Sala de Exposicións do Centro Cultural de dita Entidade, do 5 ó 28 de setembro de 1986; "Laxeiro", Antolóxica. Homenaxe, do 25 de abril o 23 de xuño 1996 en CGAC Santiago. Do 18 o 29 de xaneiro, en Vigo, Confederación de Empresarios de Pontevedra.
"Laxeiro" do 25 de abril ao 7 de xullo de 1996 nol Centro Galego de Arte Contemporánea de Santiago de Compostela.
"Laxeiro e amigos na Colección Caixanova". Museo Ramón María Aller de Lalín, do 8 de febreiro ao 9 de marzo de 2008.
"Colección Caixanova. Unha visión da arte contemporánea galega". Centro Torrente Ballester. Ferrol. Do 21 de marzo ao 18 de abril de 2002. Pazo da Cultura. Pontevedra. Do 3 de outubro ao 30 de novembro de 2002.
Laxeiro". Centro Cultural Conde Duque de Madrid. Do 5 de decembro de 1996 ao 16 de xaneiro de 1997.
"Do primitivo na arte galega ata Luis Seoane. Procesos de creación artística e identidade nacional". Do 5 de outubro ao 10 de decembro de 2006. Fundación Luis Seoane, A Coruña.
"Laxeiro, la lógica de lo irracional. Imágenes para un siglo convulso" Fundación Pedro Barrié de la Maza. A Coruña. Do 27 marzo ao 1 xuño 2008.
El seudónimo con que siempre firmó sus obras José Otero Abeledo ha hecho que su verdadero nombre quede relegado a la intimidad, puesto que ese gentilicio lo ha internacionalizado el artista. Cuenta Laxeiro que los primeros estímulos los recibió de una maestra de su ámbito rural infantil, que siempre recuerda con emoción. Casi autodidacta, apenas recibió clases de dibujo en la Escuela de Artes y Oficios de Vigo. Emigró a Cuba, con sus padres, y allí trabajó en tareas artesanales que iban acercándole al arte, desde el grabado a la vidriería. Vive en Galicia una existencia bohemia y alegre, y su presencia en cafés y tabernas de Vigo es constante hasta los años cincuenta, en que de nuevo se marcha a América, para residir bastantes años en Buenos Aires, donde realiza una amplísima obra. Regresa de nuevo a España y trabaja en Madrid y en Vigo, donde ha transcurrido la mayor parte de su dilatada existencia. Poco amigo de certámenes, apenas posee otros galardones que la Medalla de la Bienal de Pontevedra. Cuenta con museo propio, sala monográfica en el de Castrelos de Vigo y amplia representación en todos los de Galicia, así como en numerosas colecciones privadas de España y América. Laxeiro es imaginativo, fantástico, irónico y hasta mordaz. El folklorismo esperpéntico de su infancia rural lo ha sublimizado mil veces en su pintura, que podría dividirse en tres claras etapas: la inicial, apegada a esos mundos de ensoñación, de barroquismo exultante, siempre en paleta sobria de tierras y ocres; la segunda, probablemente la más intensa y personal, donde el negro y el carmín se enseñorean de las telas, en escenas igualmente barroquizadas, pero más sobrias, alternando lo folklórico y lo religioso, desde una visión personalísima, vagamente relacionable con Rembrandt, probablemente su artista más admirado, en las que la ferocidad y la ternura maridan, hasta iniciar lo esperpéntico, dicho sea como incondicional elogio. La tercera etapa le acerca a modos postcubistas, de clara raiz picassiana, en la que esquematiza su fácil y a veces prodigioso dibujo, a base de figuras silueteadas, con línea de caprichoso grafismo quebrado y colores planos e intensos, siempre con el negro como dominante. Laxeiro es ya, por derecho propio, uno de los artistas importantes de la pintura gallega contemporánea, de aprecio generalizado hasta casi la mitificación. Caixavigo tiene de este pintor una representación excepcional, puesto que el lote procede de una colección particular cuyo antiguo propietario, amigo íntimo y protector del artista, no sólo pudo escoger lo mejor de Laxeiro, sino que el propio pintor, entrañable para la amistad, le entregó lo más sobresaliente de su amplia producción a lo largo de bastantes años. Una muestra antológica exigente de Laxeiro no podría prescindir de algunos cuadros de la colección Caixavigo, aunque esté muy bien representado en los museos de Galicia.
-Pablos, Francisco: Plástica gallega. Vigo, Caixavigo, 1981. -Pablos, Francisco: Laxeiro. A Coruña, Edit. Atlántico, 1981. -Pablos, Francisco: Colección Adriano Marques de Magallanes. Vigo, Excmo. Ayuntamiento,1992. -Ruibal, José: Laxeiro. Pontevedra, 1951. -Castro, X. A.: Antológica de la Bienal de Pontevedra. Diputación Provincial, 1985. -Gaya Nuño, J. A.: La pintura española del siglo XX. Madrid, Ibérico Europea de Edic., 1970. -Gran Enciclopedia Gallega. -Campoy, A. M.: Diccionario Crítico del arte español contemporáneo. Madrid, Ibérico Europea de Edic., 1973.
O pseudónimo co que sempre asinou as súas obras José Otero Abeledo fixo que o seu verdadeiro nome quede relegado á intimidade, posto que o artista internacionalizou ese xentilicio. Conta Laxeiro que os primeiros estímulos os recibiu dunha mestra do seu ámbito rural infantil, que sempre lembra con emoción. Case autodidacta, a penas foi ás clases de debuxo na Escola de Artes e oficios de Vigo. Emigrou a Cuba, con seus pais, e alí traballou en tarefas artesanais que o ían achegando á arte, dende o gravado á vidrería. Vive en Galicia unha existencia bohemia e alegre, e a súa presencia en cafés e tabernas de Vigo é constante ata os anos cincuenta, en que marcha de novo a América, para residir bastantes anos en Bos Aires, onde realiza unha amplísima obra. Regresa de novo a España e traballa en Madrid e mais en Vigo, onde transcorreu a meirande parte da súa dilatada existencia. Pouco amigo de certames, a penas posúe outros galardóns cá medalla da Bienal de Pontevedra. Conta con museo propio, sala monográfica no de Castrelos de Vigo e unha ampla representación en tódolos de Galicia, así como en numerosas coleccións privadas de España e América. Laxeiro é imaxinativo, fantástico, irónico e ata mordaz. O folclorismo esperpéntico da súa nenez rural sublimouno mil veces na súa pintura, que se podería dividir en tres etapas claras: a inicial, apegada a eses mundos de fantasía, de barroquismo exultante, sempre cunha paleta sobria de terras e ocres; a segunda, probablemente a máis intensa e persoal, onde o negro e o carmín se enseñorean das teas, en escenas igualmente barroquizadas pero máis sobrias alternando o folclórico e o relixioso, desde unha visión personalísima, vagamente relacionable con Rembrandt, probablemente o seu artista máis admirado, nas que a ferocidade e a tenrura se xuntan ata inicia-lo esperpéntico, dito sexa como incondicional eloxio. A terceira etapa achégao a modos poscubistas, de clara raíz picassiana, na que esquematiza o seu doado e ás veces prodixioso debuxo, a base de figuras silueteadas, cunha liña de caprichoso grafismo fendido e cores planas e intensas, sempre co negro como dominante. Laxeiro é xa, por propio dereito, un dos artistas importantes da pintura galega contemporánea, cun aprecio xeneralizado ata case a mitificación. Caixavigo ten deste pintor unha representación excepcional, posto que o lote procede dunha colección particular da que o seu antigo propietario, amigo íntimo e protector do artista, non só puido escolle-lo mellor de Laxeiro, senón que o propio pintor, entrañable para a amizade, lle entregou o máis sobresaínte da súa ampla producción ó longo de bastantes anos. Unha mostra antolóxica esixente de Laxeiro non poderá prescindir dalgúns cadros da colección Caixavigo, aínda que estea moi ben representado nos museos de Galicia.
-Pablos, Francisco: Plástica gallega. Vigo, Caixavigo, 1981. -Pablos, Francisco: Laxeiro. A Coruña, Edit. Atlántico, 1981. -Pablos, Francisco: Colección Adriano Marques de Magallanes. Vigo, Concello, 1992. -Ruibal, José: Laxeiro. Pontevedra, 1951. -Castro, X. A.: Antolóxica da Bienal de Pontevedra. Diputación Provincial, 1985. -Gaya Nuño, J. A.: La pintura española del siglo XX. Madrid, Ibérico Europea de Edic., 1970. -Gran Enciclopedia Gallega. -Campoy, A. M.: Diccionario Crítico del arte español contemporáneo. Madrid, Ibérico Europea de Edic., 1973.
|
|
|
| ||||||||||||
|
|
|
| ||||||||||||
|
|
|
| ||||||||||||
|
|
|
| ||||||||||||
|
|
|
| ||||||||||||
|
|
|
| ||||||||||||
|
|
|
| ||||||||||||
|
|
|
| ||||||||||||
|
|
|
| ||||||||||||
|
|
|
| ||||||||||||
|
|
|
| ||||||||||||
|
|
|
| ||||||||||||
|
|
|
| ||||||||||||
|
|
|
Las claves de esta composición son las del propio arte de Laxeiro, dibujo vigoroso, intensidad expresiva y una técnica propia e inconfundible, con la que resalta las actitudes y expresiones más significativas de los tipos populares, que desfilan al anochecer para hacer la cencerrada. Sobre las cabezas del grupo se recortan a contraluz, un gran muñeco y una gigantesca careta con un misterioso significado, trágico y cómico a la vez. Destaca el brillante colorido, verde, rojo, rosa y blanco, de las telas, sobre un fondo de ocres y pardos.
«Artistas Gallegos en la Colección de la Caja de Ahorros Municipal de Vigo», en la Sala de Exposiciones del Centro Cultural de dicha Entidad, del 5 al 28 de septiembre de 1986; "Laxeiro", Antológica homenaje, del 25 de abril al 23 de junio 1996 en CGAC Santiago. Del 18 al 29 de enero de 1996, en Vigo, Confederación de Empresarios de Pontevedra.
"Laxeiro" del 25 de abril al 7 de julio de 1996 en el Centro Galego de Arte Contemporánea de Santiago de Compostela.
"Colección Caixanova. Unha visión da arte contemporánea galega". Centro Torrente Ballester. Ferrol. Del 21 de marzo al 18 de abril de 2002. Pazo da Cultura. Pontevedra. Del 3 de octubre al 30 de noviembre de 2002.
"Laxeiro (1908-1996)". Centro Cultural Conde Duque de Madrid. Del 16 de diciembre de 1996 al 16 de enero de 1997.
"Do primitivo na arte galega ata Luis Seoane. Procesos de creación artística e identidade nacional". Del 5 de octubre al 10 de diciembre de 2006. Fundación Luis Seoane, A Coruña.
"Laxeiro e amigos na Colección Caixanova". Museo Ramón María Aller de Lalín, del 8 de febrero al 9 de marzo de 2008.
"Laxeiro, la lógica de lo irracional. Imágenes para un siglo convulso" Fundación Pedro Barrié de la Maza. A Coruña. Del 27 marzo al 1 junio 2008.
As claves desta composición son as da propia arte de Laxeiro, debuxo vigoroso, intensidade expresiva e unha técnica propia e inconfundible coa que resalta as actitudes e expresións máis significativas dos tipos populares, que desfilan ó anoitecer para face-la chocallada. Sobre as cabezas do grupo recórtanse, a contraluz, un grande boneco e unha xigantesca careta cun misterioso significado, tráxico e cómico á vez.
Destaca o brillante colorido, verde, vermello, rosa e branco das teas, sobre un fondo de ocres e pardos.
"Artistas Gallegos en la Colección de la Caja de Ahorros Municipal de Vigo", na Sala de Exposicións do Centro Cultural de dita Entidade, do 5 ó 28 de setembro de 1986; "Laxeiro", Antolóxica. Homenaxe, do 25 de abril o 23 de xuño 1996 en CGAC Santiago. Do 18 o 29 de xaneiro, en Vigo, Confederación de Empresarios de Pontevedra.
"Laxeiro" do 25 de abril ao 7 de xullo de 1996 nol Centro Galego de Arte Contemporánea de Santiago de Compostela.
"Laxeiro e amigos na Colección Caixanova". Museo Ramón María Aller de Lalín, do 8 de febreiro ao 9 de marzo de 2008.
"Colección Caixanova. Unha visión da arte contemporánea galega". Centro Torrente Ballester. Ferrol. Do 21 de marzo ao 18 de abril de 2002. Pazo da Cultura. Pontevedra. Do 3 de outubro ao 30 de novembro de 2002.
Laxeiro". Centro Cultural Conde Duque de Madrid. Do 5 de decembro de 1996 ao 16 de xaneiro de 1997.
"Do primitivo na arte galega ata Luis Seoane. Procesos de creación artística e identidade nacional". Do 5 de outubro ao 10 de decembro de 2006. Fundación Luis Seoane, A Coruña.
"Laxeiro, la lógica de lo irracional. Imágenes para un siglo convulso" Fundación Pedro Barrié de la Maza. A Coruña. Do 27 marzo ao 1 xuño 2008.
Visor de Eventos |
|
|
| Título | Inv. | Tipo | Técnica | TipologíaTipoloxía | Autor | FechaData | |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Filtrar: | |||||||
| PáginaPáxina 1 de 3 | |||||||
| Consultando de registrosrexistros | |||||||
Buscar en la colección:
Buscar na colección:
| Nombre ArtísticoNome Artístico | NombreNome | ApellidosApelidos | NacimientoNacemento | |
|---|---|---|---|---|
| Filtrar: | ||||
| PáginaPáxina 1 de 3 | ||||
| Consultando de registrosrexistros | ||||
| Título | Inv. | Tipo | Técnica | TipologíaTipoloxía | Autor | FechaData | |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Filtrar: | |||||||
| PáginaPáxina 1 de 3 | |||||||
| Consultando de registrosrexistros | |||||||
Cargando Datos... |

Cargando Datos...