| Inicio |
Información de AutorInformación do Autor ![]() |
Obra en Detalle ![]() |
Resultados Búsqueda ![]() |
Busq. Avanzada ![]() |
Busq. Específica ![]() |
Parcelas de color, llenas de espacio, organizan la tela con una síntesis geométrica. La disposición de las formas parece alabear la superficie, que se activa con gestos pictóricos envolventes y zonas sin pintar que rompen el espacio dejando a la vista el grano de la tela. No hay referencias externas, sólo formas y color y una fuerza interna que busca la serenidad en el azul, el color del espacio por excelencia, que da título a la serie a la que pertenece la obra.
Parcelas de cor, cheas de espacio, organizan a tea cunha síntese xeométrica. A disposición das formas parece alabear la superficie, que se activa con xestos pictóricos envolventes e zonas sen pintar que rompen o espacio deixando á vista o gran da tea. Non hai referencias externas, só formas e cor e unha forza interna que busca a serenidade no azul, a cor do espacio por excelencia, que dá título á serie á que pertence a obra.
Comenzó a vivir el ambiente artístico desde la infancia, ya que su padre, un conocido periodista, era muy amigo de destacados plásticos ourensanos. El futuro pintor se relaciona desde muy joven con Jaime Quesada, José Luis de Dios, Acisclo Manzano, Virxilio, conterráneos y algo mayores que él. En la década de los sesenta, tras residir algún tiempo en Vigo, se traslada a Barcelona, para asistir a los cursos de la Escuela Massana y seguir después la carrera de Bellas Artes en la Escuela de San Jorge. El camino definitivo lo hallará en la Escuela Superior de Bellas Artes (H. F. B. K.) de Berlín, donde entra en contacto con las vanguardias que orientan la obra del joven gallego hacia una abstracción sinóptica, de base geométrica, después de etapas iniciales en las que cultivó el pop-art y un expresionismo emparentable con las corrientes que universalizó Bacon. Expone individualmente en 1966, en Vigo, y desde entonces sus muestras se han sucedido en ciudades de Galicia y de España, en Berlín, Rio de Janeiro, Suiza. Más interesa aún es su participación en colectivas de importancia, desde 1970 en Berlín, pasando por numerosas ciudades de España, por Francia, Argentina, etc. Figuró en las de «Atlántica» desde la inicial, ya que fue miembro fundador del grupo surgido en Baiona. Interesado por la investigación en la plástica, realiza los cursos de Doctorado en la Facultad de Bellas Artes en Salamanca y se doctora en Bellas Artes por la Universidad de Vigo (Facultad de Pontevedra). De esta última es profesor. Ha viajado por numerosos países y tiene obra no sólo en colecciones públicas y privadas, como museos de Galicia y centros institucionales, sino que también la tiene integrada en arquitectura. Tal el mural del centro de E. G. B. en Armenteira, la escultura al aire libre del polígono de La Grela, en A Coruña, y los murales en la alameda de Chapela, en Vigo, y el de la autovía Vigo-Pontevedra, en el llamado nudo de Isaac Peral. Ha ilustrado numerosos libros y publicaciones a partir de 1982 para escritores y editoriales de Galicia. Figura en los museos de Vigo, Pontevedra, A Coruña, León, Arte Contemporánea de Compostela, de grabado de Buenos Aires y de la Resistencia Salvador Allende. La pintura representativa de Huete es por completo abstracta, con vagas y hasta nulas referencias formales, casi siempre de intención geométrica. Su paleta es muy sobria, de entonaciones ocres dominantes, aunque también están azules y amarillos. Llega a una total simplificación, sugiriendo el grafismo del diseño, especialidad que ha cultivado. Materia levísima, muy tendida sobre el soporte, con frecuencia papel, consigue texturas caprichosas, como de brochazo elemental. La mancha es amplia, despereocupada en apariencia y no obstante, muy meditada. Suele realizar series acerca de una misma concepción, con ligeras variantes de estructura y cromatismo. No hay en esta obra ninguna concesión a lo «bonito». Por el contrario, la meta del artista es una pintura «pobre», que precisa de la total atención del espectador para adentrarse en su complejo mundo sugerido.
-Cunqueiro, Alvaro: Catálogo Ateneo de Pontevedra. Pontevedra, 1967. -Blanco Amor, Eduardo: Catálogo Caixavigo. Vigo, 1971. -Reixa, Antón: Catálogo Caixavigo. Vigo, 1979. -Pablos, Francisco: Plástica Gallega. Vigo, Caixavigo, 1981. -Bonet, Juan Manuel: Catálogo «Cuatro Pintores de Vigo». Vigo, 1982. -Sobrino Manzanares, M. L.: «Anxel Huete», Gran Enciclopedia Gallega. Tomo XVIII. 1984. -Castro, Xosé Antón: «Expresión Atlántica: Arte Galega dos 80». Ed. Follas Novas. Santiago, 1985. «Antropoloxía e Memoria: Visao Actual da Arte Galega». F. Gulbenkian. Lisboa, 1987. -Pinto de Almeida, Bernardo: «Baiona. Horizonte Atlántico» 1988. -Mendez Ferrín, X. L.: «Huete para min». Caixagalicia. La Coruña, 1988. -Calvo Serraller, Francisco: Enciclopedia del Arte Español del siglo XX. Volumen I. Madrid, 1991. -Castro, Xosé Antón. Catálogo Exposición Casa das Artes. Vigo, 1992. -Pablos, Francisco: Colección Adriano Marques de Magallanes. Vigo, Excmo. Ayuntamiento. 1992. -González Alegre, A.: «Trazos e Camiños». Xunta de Galicia. Santiago de Compostela, 1993. -Rey, Francisco: «Inicio dunha Colección». Centro Galego de Arte Contemporánea. Santiago, 1995.
Empezou a vivi-lo ambiente artístico dende a nenez, xa que seu pai, coñecido periodista, era moi amigo de destacados plásticos ourensáns. O futuro pintor relaciónase desde moi novo con Jaime Quesada, José Luis de Dios, Acisclo Manzano Virxilio, paisanos seus e algo maiores ca el. Na década dos sesenta, despois de residir algún tempo en Vigo, trasládase a Barcelona, para asistir ós cursos organizados na Escola Massana e logo segui-la carreira de Belas Artes na Escola de San Xurxo. O Camiño definitivo atoparao na Escola Superior de Belas Artes (H.F.B.K.) de Berlín, onde entra en contacto coas vangardas que orientan a obra do xove galego cara a unha abstracción sinóptica, de base xeométrica, despois de etapas iniciais nas que cultivou o pop-art e un expresionismo emparantable coas tendencias que universalizou Bacon. Expón individualmente en 1966, en Vigo, e desde aquela as súas mostras sucedéronse en cidades de Galicia e de España, en Berlín, Rio de Xaneiro, Suiza. Máis intensa áinda é a súa participación en mostras colectivas de importancia, desde 1970 en Berlín, pasando por numerosas cidades de España, Francia, Arxentina, etc. Figurou nas de " Atlántica" desde a inicial xa que foi membro fundador do grupo que xurdiu en Baiona. Interesado pola investigación na plástica, realiza cursos de doutorado na Facultade de Belas Artes en Salamanca e doutórase en Belas Artes pola Universidade de Vigo (Facultade de Pontevedra); exerce como profesor nesta última. Viaxou por numerosos países e ten obra non só en coleccións públicas e privadas coma museos de Galicia e centros institucionais senón que tamén a ten integrada en arquitectura. Ten un mural no centro de EXB en Armenteira unha escultura ó aire libre no polígono da Grela, na Coruña e os murais na alameda de Chapela, en Vigo, así como o da autovía Vigo-Pontevedra no chamado nó de Isaac Peral. Ilustrou moitos libros e publicacións a partir de 1982 para escritores e mais editoriais de Galicia. Figura nos museos de Vigo, Pontevedra, A Coruña, León, no de Arte Contemporánea de Compostela, no de gravado de Bos Aires e no da Resistencia Salvador Allende. A pintura representativa de Huete é totalmente abstracta, con vagas e ata nulas referencias formais, case sempre de intención xeométrica. A súa paleta é moi sobria, con entoacións ocres dominantes, aínda que tamén están os azuis e marelos. Chega a unha simplificación total, suxerindo o grafismo do deseño, especialidade que cultivou. Cunha materia levísima, moi tendida sobre o soporte, con frecuencia papel, acada texturas caprichosas, coma de brochazo elemental. A mancha é ampla, despreocupada en apariencia e, non obstante, moi meditada. Adoita realizar series verbo dunha mesma concepción, con pequenas variantes de estructura e cromatismo. Non hai nesta obra ningunha concesión ó "bonito". Polo contrario a meta do artista é unha pintura "pobre", que precisa da total atención do espectador para se introducir no seu complexo mundo suxerido.
-Cunqueiro, Alvaro: Catálogo Ateneo de Pontevedra. Pontevedra, 1967. -Blanco Amor, Eduardo: Catálogo Caixavigo. Vigo, 1971. -Reixa, Antón: Catálogo Caixavigo. Vigo, 1979. -Pablos, Francisco: Plástica Gallega. Vigo, Caixavigo, 1981. -Bonet, Juan Manuel: Catálogo «Cuatro Pintores de Vigo». Vigo, 1982. -Sobrino Manzanares, M. L.: «Anxel Huete», Gran Enciclopedia Gallega. Tomo XVIII. 1984. -Castro, Xosé Antón: «Expresión Atlántica: Arte Galega dos 80». Ed. Follas Novas. Santiago, 1985. «Antropoloxía e Memoria: Visao Actual da Arte Galega». F. Gulbenkian. Lisboa, 1987. -Pinto de Almeida, Bernardo: «Baiona. Horizonte Atlántico» 1988. -Mendez Ferrín, X. L.: «Huete para min». Caixagalicia. La Coruña, 1988. -Calvo Serraller, Francisco: Enciclopedia del Arte Español del siglo XX. Volumen I. Madrid, 1991. -Castro, Xosé Antón. Catálogo Exposición Casa das Artes. Vigo, 1992. -Pablos, Francisco: Colección Adriano Marques de Magallanes. Vigo, Excmo. Ayuntamiento. 1992. -González Alegre, A.: «Trazos e Camiños». Xunta de Galicia. Santiago de Compostela, 1993. -Rey, Francisco: «Inicio dunha Colección». Centro Galego de Arte Contemporánea. Santiago, 1995.
|
|
|
| ||||||||||||
|
|
|
Parcelas de color, llenas de espacio, organizan la tela con una síntesis geométrica. La disposición de las formas parece alabear la superficie, que se activa con gestos pictóricos envolventes y zonas sin pintar que rompen el espacio dejando a la vista el grano de la tela. No hay referencias externas, sólo formas y color y una fuerza interna que busca la serenidad en el azul, el color del espacio por excelencia, que da título a la serie a la que pertenece la obra.
Parcelas de cor, cheas de espacio, organizan a tea cunha síntese xeométrica. A disposición das formas parece alabear la superficie, que se activa con xestos pictóricos envolventes e zonas sen pintar que rompen o espacio deixando á vista o gran da tea. Non hai referencias externas, só formas e cor e unha forza interna que busca a serenidade no azul, a cor do espacio por excelencia, que dá título á serie á que pertence a obra.
Visor de Eventos |
|
|
| Título | Inv. | Tipo | Técnica | TipologíaTipoloxía | Autor | FechaData | |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Filtrar: | |||||||
| PáginaPáxina 1 de 3 | |||||||
| Consultando de registrosrexistros | |||||||
Buscar en la colección:
Buscar na colección:
| Nombre ArtísticoNome Artístico | NombreNome | ApellidosApelidos | NacimientoNacemento | |
|---|---|---|---|---|
| Filtrar: | ||||
| PáginaPáxina 1 de 3 | ||||
| Consultando de registrosrexistros | ||||
| Título | Inv. | Tipo | Técnica | TipologíaTipoloxía | Autor | FechaData | |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Filtrar: | |||||||
| PáginaPáxina 1 de 3 | |||||||
| Consultando de registrosrexistros | |||||||
Cargando Datos... |

Cargando Datos...