| Inicio |
Información de AutorInformación do Autor ![]() |
Obra en Detalle ![]() |
Resultados Búsqueda ![]() |
Busq. Avanzada ![]() |
Busq. Específica ![]() |
Con un enfoque que corta la parte superior de los árboles, describe un lugar determinado del paisaje, cuyo acento principal recae sobre la luz, estática, que se filtra a través del ramaje. La ejecución, esmerada, y la armoniosa gama cromática, coordinan la composición, diluyendo el amaneramiento del paisaje.
Cun enfoque que corta a parte superior das árbores, describe un lugar determinado da paisaxe, onde o acento principal recae sobre a luz, estática, que se filtra a través da ramaxe. A execución, esmerada, e maila harmoniosa gamma cromática coordina a composición, diluíndo o amaneiramento da paisaxe.
Escasas noticias hay publicadas sobre este artista de fina sensibilidad, dedicado habitualmente al paisaje y en cierto modo indentificable con Abelenda y con Pintos Fonseca. Residió en Vigo más de la mitad de su dilatada vida, ya que Angel Ilarri, que lo trató personalmente, afirma en un trabajo de 1978 que llevaba en la ciudad «más de cuarenta años». Realizó escasas exposiciones y apenas participó en certámenes. Alto, delgado, tenía un aspecto de antiguo explorador británico, con su sempiterno traje de pana, sus botas rematadas en «leguis» y aquella cabeza noble, de rostro alargado, con mirada perdida tras los gruesos cristales de su gafa, con el cabello blanco, lacio y completo. Aparecía cotidianamente en el Café Goya, donde mantuvo la tertulia y el diálogo, siempre amable, discreto y cordialísimo. Bustamante era un apasionado del agua. En sus cuadros suele hacer siempre un río, un rincón de la bahía viguesa, entre árboles y vegetación. Puede adscribírsele al impresionismo, aunque con clara influencia literaria y estrictamente poética. Figura en el Museo de Castrelos y en colecciones de importancia, puesto que, a todos los efectos, es un pintor gallego de la generación de Colmeiro y de los citados Abelenda y Pintos Fonseca.
-Pablos, Francisco: Plástica gallega. Vigo, Caixavigo, 1981. -Ilarri Gimeno, Angel: Catálogo del Pazo Museo «Quiñones de León» Vigo, Excmo. Ayuntamiento 1978. -Gran Enciclopedia Gallega, vol. 4, p. 92.
Escasas noticias hai publicadas sobre este artista de fina sensibilidade, dedicado habitualmente á paisaxe e en certo modo identificable con Abelenda e con Pintos Fonseca. Residiu en Vigo máis da metade da súa dilatada vida, xa que Ángel Ilarri, que o tratou persoalmente, afirma, nun traballo de 1978, que levaba na cidade "máis de corenta anos". Realizou escasas exposicións e a penas participou en certames. Alto, delgado, tiña un aspecto de antigo explorador británico, co seu sempiterno traxe de pana, as súas botas rematadas en "leguis" e aquela cabeza nobre, de rostro alongado, con mirada perdida tralos grosos cristais das súas gafas, con cabelo branco, lacio e mesto. Aparecía a cotío no Café Goya, onde mantivo a tertulia e o diálogo, sempre amable, discreto e cordialísimo. Bustamante era un apaixonado da auga. Nos seus cadros adoita haber sempre un río,un recuncho da baía viguesa, entre árbores e vexetación. Pódese adscribir ó impresionismo, aínda que con clara influencia literaria e estrictamente poética. Figura no Museo de Castrelos e máis en coleccións de importancia, posto que a tódolos efectos é un pintor galego da xeración de Colmeiro e dos citados Abelenda e Pintos Fonseca.
-Pablos, Francisco: Plástica gallega. Vigo, Caixavigo, 1981. -Ilarri Gimeno, Angel: Catálogo do Pazo Museo «Quiñones de León». Vigo, Concello 1978. -Gran Enciclopedia Gallega, vol. 4, p. 92.
|
|
|
Con un enfoque que corta la parte superior de los árboles, describe un lugar determinado del paisaje, cuyo acento principal recae sobre la luz, estática, que se filtra a través del ramaje. La ejecución, esmerada, y la armoniosa gama cromática, coordinan la composición, diluyendo el amaneramiento del paisaje.
Cun enfoque que corta a parte superior das árbores, describe un lugar determinado da paisaxe, onde o acento principal recae sobre a luz, estática, que se filtra a través da ramaxe. A execución, esmerada, e maila harmoniosa gamma cromática coordina a composición, diluíndo o amaneiramento da paisaxe.
Visor de Eventos |
|
|
| Título | Inv. | Tipo | Técnica | TipologíaTipoloxía | Autor | FechaData | |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Filtrar: | |||||||
| PáginaPáxina 1 de 3 | |||||||
| Consultando de registrosrexistros | |||||||
Buscar en la colección:
Buscar na colección:
| Nombre ArtísticoNome Artístico | NombreNome | ApellidosApelidos | NacimientoNacemento | |
|---|---|---|---|---|
| Filtrar: | ||||
| PáginaPáxina 1 de 3 | ||||
| Consultando de registrosrexistros | ||||
| Título | Inv. | Tipo | Técnica | TipologíaTipoloxía | Autor | FechaData | |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Filtrar: | |||||||
| PáginaPáxina 1 de 3 | |||||||
| Consultando de registrosrexistros | |||||||
Cargando Datos... |

Cargando Datos...