| Inicio |
Información de AutorInformación do Autor ![]() |
Obra en Detalle ![]() |
Resultados Búsqueda ![]() |
Busq. Avanzada ![]() |
Busq. Específica ![]() |
Varias figuras desnudas, se agrupan orientadas hacia el fondo de un paisaje, oculto en la penumbra de la noche. Sus cuerpos, silueteados con trazos fluidos, destacan iluminados por un lívido reflejo que contrasta con los negros y rojizos del fondo, en cuya misteriosa oscuridad se prepara la mañana. Con una estética de silencio y meditación, crea una escena cargada de sugerencias de profundo contenido.
Varias figuras, núas, agrúpanse orientadas cara ó fondo dunha paisaxe, agóchase na penumbra da noite. Os seus corpos, silueteados con trazos fluídos, destacan iluminados por un lívido reflexo que constrasta cos negros e avermellados do fondo e nesta misteriosa escuridade prepárase a mañá. Cunha estética de silencio e meditación crea unha escena cargada de suxerencias de profundo contido.
Extraordinario dibujante, irónico, mordaz, caústico a veces, y buen pintor, al que la muerte temprana no permitió realizar la gran obra que había comenzado. Arquitecto de profesión realizó obras importantes en Vigo y en otras ciudades de Galicia. Su preocupación intelectual le llevó a viajar por medio mundo y a tomar contacto con figuras notables. Fue amigo de Rafael Alberti, de Urbano Lugrís, de Laxeiro. Casó con la pintora Mercedes Ruibal, que conserva buena parte de su obra. Hizo exposiciones en diversas ciudades de Galicia y de España. Su pintura cruzó el Atlántico, para ser mostrada en Suramérica. Su ideología de izquierda radical le produjo contratiempos con el régimen franquista en los años sesenta. Cultivó la crítica de arte, con atisbos de gran finura, en el diario "La Voz de Galicia". Su obra está representada en Museos de Galicia y en importantes colecciones particulares de España y América. Perez Bellas es un hijo de Goya y de Daunier. Sus mundos son oscuros, denunciadores, a veces incluso panfletarios. La soledad y el desvalimiento social y económico de las gentes campesinas de Galicia son en su plástica un motivo frecuente, dicho con un dibujo expresivo, de hondura de sentimientos muy sincera. Como pintor, en cambio, se mostraba lírico y casi lúdico, aunque la ironía crítica terminaba por aparecer, en fantasías de monstruos y seres oníricos o fabularios. Quizá no llegó a dominar la técnica del pintor, por lo que su pintura es menos importante que el dibujo.
-Pablos, Francisco:Plástica gallega. Vigo, Caixavigo 1981. -Campoy, A. M.:Diccionario crítico del Arte español contemporáneo. Madrid, Ibérico Europea Edic. 1973. - VV.AA.“Pérez Bellas” catálogo de la antológica nº 38 de la serie Grandes Artistas Gallegos, con la obra reproducida en la p. 60.
Foi un extraordinario debuxante, irónico, mordaz, cáustico ás veces, e bo pintor ó que a morte temperá non lle permitiu realiza-la grande obra que tiña empezada. Arquitecto de profesión, realizou obras importantes en Vigo e noutras cidades de Galicia. A súa preocupación intelectual levouno a viaxar por medio mundo e a ter contacto con figuras notables. Foi amigo de Rafael Alberti, Urbano Lugrís e Laxeiro. Casou coa tamén pintora Mercedes Ruibal, que conserva boa parte da súa obra. Fixo exposicións en diversas cidades de Galicia e de España. A súa pintura cruzou o Atlántico para ser contemplada en Sudamérica. A súa ideoloxía de esquerda radical produciulle reveses co réxime franquista nos anos sesenta. Cultivou a crítica de arte, con asomos de grande finura, no diario "La Voz de Galicia". A súa obra está representada en Museos de Galicia e mais en importantes coleccións particulares de España e América. Pérez Bellas é un fillo de Goya e de Daumier. Os seus mundos son escuros, denunciadores, ás veces mesmo panfletarios. A soedade e mailo desvalemento social e económico das xentes campesiñas de Galicia son na súa plástica un motivo frecuente, dito cun debuxo expresivo, con grande fondura de sentimentos. Como pintor, en troques, amosábase lírico e case lúdico, aínda que a ironía crítica remataba por aparecer en fantasías de monstruos e seres oníricos ou fabularios. Quizais non chegou a domina-la técnica de pintor, polo que a súa pintura é menos importante có debuxo.
-Pablos, Francisco:Plástica gallega. Vigo, Caixavigo 1981. -Campoy, A. M.:Diccionario crítico del Arte español contemporáneo. Madrid, Ibérico Europea Edic. 1973. -VV.AA. “Pérez Bellas” catálogo da antolóxica nº 38 da serie Grandes Artistas Gallegos, coa obra reproducida na p. 60.
|
|
|
| ||||||||||||
|
|
|
| ||||||||||||
|
|
|
| ||||||||||||
|
Varias figuras desnudas, se agrupan orientadas hacia el fondo de un paisaje, oculto en la penumbra de la noche. Sus cuerpos, silueteados con trazos fluidos, destacan iluminados por un lívido reflejo que contrasta con los negros y rojizos del fondo, en cuya misteriosa oscuridad se prepara la mañana. Con una estética de silencio y meditación, crea una escena cargada de sugerencias de profundo contenido.
Varias figuras, núas, agrúpanse orientadas cara ó fondo dunha paisaxe, agóchase na penumbra da noite. Os seus corpos, silueteados con trazos fluídos, destacan iluminados por un lívido reflexo que constrasta cos negros e avermellados do fondo e nesta misteriosa escuridade prepárase a mañá. Cunha estética de silencio e meditación crea unha escena cargada de suxerencias de profundo contido.
Visor de Eventos |
|
|
| Título | Inv. | Tipo | Técnica | TipologíaTipoloxía | Autor | FechaData | |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Filtrar: | |||||||
| PáginaPáxina 1 de 3 | |||||||
| Consultando de registrosrexistros | |||||||
Buscar en la colección:
Buscar na colección:
| Nombre ArtísticoNome Artístico | NombreNome | ApellidosApelidos | NacimientoNacemento | |
|---|---|---|---|---|
| Filtrar: | ||||
| PáginaPáxina 1 de 3 | ||||
| Consultando de registrosrexistros | ||||
| Título | Inv. | Tipo | Técnica | TipologíaTipoloxía | Autor | FechaData | |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Filtrar: | |||||||
| PáginaPáxina 1 de 3 | |||||||
| Consultando de registrosrexistros | |||||||
Cargando Datos... |

Cargando Datos...