| Inicio |
Información de AutorInformación do Autor ![]() |
Obra en Detalle ![]() |
Resultados Búsqueda ![]() |
Busq. Avanzada ![]() |
Busq. Específica ![]() |
Figura de busto corto que no muestra el arranque de los brazos. Tiene un esbelto cuello y presenta policromía en la cabeza que inclina ligeramente hacia un lado. La escultura surge por tratamiento directo de la madera que aparece en su estado natural con la huella de los golpes de la gubia sobre su superficie. Esta rudeza del acabado potencia el expresionismo de la escultura dotada de gran contenido psíquico.
"Un bosque humano" Casa de Galicia, Madrid del 3 al 23 de abril de 1994.
Figura de busto curto que non mostra o arranque dos brazos. Ten un esbelto colo e presenta policromía na cabeza que inclina lixeiramente cara a un lado. A escultura xorde por tratamento directo da madeira que aparece no seu estado natural coa pisada dos golpes da gubia sobre a súa superficie. Esa rudeza do acabado potencia o expresionismo da escultura dotada de grande contido psíquico.
“Un bosque humano” Casa de Galicia, Madrid do 3 ao 23 de abril de 1994.
Un desafío, un impacto inesquivable constituyen las esculturas de este joven artista gallego que más que modelar, talla, en agresiones violentas, la madera, para arrancarle rostros, figuras, como a hachazos; cual si luchara con la materia, sabiendo que en el tocón abandonado de un pino, de un carballo, se contuviera la escultura que hulle en su imaginación. De alguna forma, cabe emparentarlo con la corriente que tiene como máxima figura a Francisco Leiro, aunque en el lucense no haya ironía, sino presencia rotunda, testimonio, ideación a partir de una realidad escueta, basada en la anatomía más elemental y recia, de rostros atormentados en los que está la huella del sufrimiento y del tiempo. Ha compartido la pintura con la escultura. Como plástico enn dos dimensiones comenzó a exponer en la capital de su provincia natal, en 1974. Posteriormente ha recorrido toda España, especialmente Cataluña y en concreto Barcelona, donde goza de justo prestigio, y ha saltado a Francia y Suramérica. Poseen obras suyas el Museo de Arte contemporáneo de la ciudad condal e instituciones de Francia, Lugo, Orense, A Coruña y Cuenca. Al fin se ha impuesto el gran escultor que es, dentro de un realismo idealizado, emparentable con Julio López, aunque en el gallego haya una deliberada elementalidad y un acabado a primera intención, sin concesión alguna al mismo morfológico. Quizá la mejor definición de su obra la contenga una expresión suya: "Aquí hay un cacho de madera. Voy a decirle que es capaz de ser".
IV Mostra Unión Fenosa. A Coruña, 1995. -Catálogo de la exposición en donde aparece reproducido.
Un desafío, un impacto inesquivable constitúen as esculturas deste novo artista galego que máis ca modelar, talla, en agresións violetas, a madeira, para arrancarlle rostros, figuras, como a machadazos; coma se loitase coa materia, sabendo que no tocón abandonado dun piñeiro, dun carballo, se contivese a escultura que ferve na súa imaxinación. Dalgunha maneira, cabe emparentalo coa corrente que ten como máxima figura a Francisco Leiro, aínda que no lucense non haxa ironía, senón presencia rotunda, testemuño, ideación a partir dunha realidade escueta, baseada na anatomía máis elemental e recia, de rostros atormentados nos que está a pegada do sufrimento e do tempo. Compartiu a pintura coa escultura. Como plástico en dúas dimensións comezou a expoñer na capital da súa provincia natal, en 1974. Posteriormente percorreu toda España, especialmente Cataluña e en concreto Barcelona, onde goza de xusto prestixio e saltou a Francia e Suramérica. Posúen obras súas o museo de Arte Contemporánea da cidade condal e institucións de Francia, Lugo, Ourense, A Coruña e Cuenca. Á fin impúxose o grande escultor que é, dentro dun realismo idealizado, emparentable con Julio López, aínda que no galego haxa unha deliberada elementalidade e un acabado a primeira intención, sen concesión algunha ó mesmo morfolóxico. Quizais a mellor definición da súa obra a conteña unha expresión súa: “Aquí hai un cacho de madeira. Vou dicirlle qué é capaz de ser”.
IV Mostra Unión Fenosa. A Coruña, 1995. -Catálogo da exposición onde aparece reproducido. -IV Mostra Unión Fenosa. A Coruña, 1995.
|
|
|
Figura de busto corto que no muestra el arranque de los brazos. Tiene un esbelto cuello y presenta policromía en la cabeza que inclina ligeramente hacia un lado. La escultura surge por tratamiento directo de la madera que aparece en su estado natural con la huella de los golpes de la gubia sobre su superficie. Esta rudeza del acabado potencia el expresionismo de la escultura dotada de gran contenido psíquico.
"Un bosque humano" Casa de Galicia, Madrid del 3 al 23 de abril de 1994.
Figura de busto curto que non mostra o arranque dos brazos. Ten un esbelto colo e presenta policromía na cabeza que inclina lixeiramente cara a un lado. A escultura xorde por tratamento directo da madeira que aparece no seu estado natural coa pisada dos golpes da gubia sobre a súa superficie. Esa rudeza do acabado potencia o expresionismo da escultura dotada de grande contido psíquico.
“Un bosque humano” Casa de Galicia, Madrid do 3 ao 23 de abril de 1994.
Visor de Eventos |
|
|
| Título | Inv. | Tipo | Técnica | TipologíaTipoloxía | Autor | FechaData | |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Filtrar: | |||||||
| PáginaPáxina 1 de 3 | |||||||
| Consultando de registrosrexistros | |||||||
Buscar en la colección:
Buscar na colección:
| Nombre ArtísticoNome Artístico | NombreNome | ApellidosApelidos | NacimientoNacemento | |
|---|---|---|---|---|
| Filtrar: | ||||
| PáginaPáxina 1 de 3 | ||||
| Consultando de registrosrexistros | ||||
| Título | Inv. | Tipo | Técnica | TipologíaTipoloxía | Autor | FechaData | |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Filtrar: | |||||||
| PáginaPáxina 1 de 3 | |||||||
| Consultando de registrosrexistros | |||||||
Cargando Datos... |

Cargando Datos...