| Inicio |
Información de AutorInformación do Autor ![]() |
Obra en Detalle ![]() |
Resultados Búsqueda ![]() |
Busq. Avanzada ![]() |
Busq. Específica ![]() |
Con dibujo esquemático, de trazos finos, articula la figura de una mujer en posición horizontal, con la sombra que cruza el fondo en diagonal, logrando un espacio pictórico intimista.
Con debuxo esquemático, de trazos finos, articula a figura dunha muller, en posición horizontal, coa sombra que cruza o fondo en diagonal, logrando un espacio pictórico intimista.
Sus estudios de arte los realizó Antonio Goyanes Fernandez en la Escuela de Artes y Oficios de Ourense. Más tarde se trasladó a Vigo, donde trabajó en actividades no estrictamente plásticas y comenzó a dibujar y a pintar. Su personalidad concentrada, casi ensimismada, ajena a todo exhibicionismo, se manifestó en sus primeros trabajos, de carácter figurativo, basados en estructuras rítmicas y geométricas, con temas del mar. Se dio a conocer en los finales de los sesenta, con exposiciones individuales y presencia en colectivas populares, que llamaron la atención de la crítica, puesto que se presentía un pintor sensible, personal, de carácter intimista, de elaboración simplificada, casi exquisita. Cuando aportó su obra a la primera edición de "Atlántica", en Baiona, se había producido ya una evolución en su pintura, hacia el informalismo, que ha llegado a ser absoluto en su quehacer. Está representado en los Museos de Galicia, y en colecciones de instituciones públicas. Tiene obra mural, de su primera época en la Estación Marítima de Ría, en Vigo. Goyanes es, fundamentalmente, un lírico. Sus amplias manchas, de materia delgadísima, en acrílicos muy bien trabajados, están dichas en rosas, oros, ocres devaídos. Un ritmo interno muy meditado sostiene sus cuadros, de una simplicidad final absoluta. Las recientes series, en azules suaves, con zonas amarillas y blancas, son de una belleza difícilmente expresable con palabras. Frente a modos en uso de expresionismo abstracto, Goyanes es la delicadeza, el encanto, el goce de lo sencillo.
-I Mostra Unión Fenosa. A Coruña, 1989. -1990. Becas e adquisicions. Compostela, Xunta de Galicia 1986. -Atlántica, 80 y 83. Vigo, 1980 y 1983. -Mon, Fernando: Pintura contemporánea en Galicia. A Coruña, Caixa Galicia, 1987. -Pablos, Francisco: Plástica gallega. Vigo, Caixavigo, 1981.
Os seus estudios de arte realizounos Antonio Goyanes Fernández na Escola de Artes e Oficios de Ourense. Máis tarde trasladouse a Vigo, onde traballou en actividades non estrictamente plásticas, comenzando a debuxar e a pintar. A súa personalidade concentrada, case ensumida, allea a todo exhibicionismo, manifestouse nos seus primeiros traballos, de carácter figurativo, baseados en estructuras rítmicas e xeométricas, con temas do mar. Deuse a coñecer nos derradeiros anos dos sesenta con exposicións individuais e en colecticas populares que chamaron a atención da crítica, posto que se ventaba un pintor sensible, persoal, de carácter intimista, cunha elaboración simplificada, case exquisita. Cando aportou a súa obra á primeira edición de "Atlántica", en Baiona, xa se producira unha evolución na súa pintura cara ó informalismo que chegou a ser absoluto na súa angueira. Está representado nos museos de Galicia e en coleccións de institucións públicas. Ten obra mural, da súa primeira época, na Estación Marítima da Ría, en Vigo. Goyanes é fundamentalmente un lírico. As súas amplas manchas, con materia delgadísima, en acrílicos moi ben traballados en rosas, ouros e ocres esvaídos. Un ritmo interno moi meditado sostén os seus cadros cunha simplicidade final absoluta. As series recentes, en azuis suaves, con zonas marelas e brancas, posúen unha beleza dificilmente expresable con palabras. Fronte ós modos en uso de expresionismo abstracto, Goyanes representa a delicadeza, o encanto, o goce do sinxelo.
-I Mostra Unión Fenosa. A Coruña, 1989. -1990. Becas e adquisicions. Compostela, Xunta de Galicia 1986. -Atlántica, 80 y 83. Vigo, 1980 y 1983. -Mon, Fernando: Pintura contemporánea en Galicia. A Coruña, Caixa Galicia, 1987. -Pablos, Francisco: Plástica gallega. Vigo, Caixavigo, 1981.
|
|
|
| ||||||||||||
|
Con dibujo esquemático, de trazos finos, articula la figura de una mujer en posición horizontal, con la sombra que cruza el fondo en diagonal, logrando un espacio pictórico intimista.
Con debuxo esquemático, de trazos finos, articula a figura dunha muller, en posición horizontal, coa sombra que cruza o fondo en diagonal, logrando un espacio pictórico intimista.
Visor de Eventos |
|
|
| Título | Inv. | Tipo | Técnica | TipologíaTipoloxía | Autor | FechaData | |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Filtrar: | |||||||
| PáginaPáxina 1 de 3 | |||||||
| Consultando de registrosrexistros | |||||||
Buscar en la colección:
Buscar na colección:
| Nombre ArtísticoNome Artístico | NombreNome | ApellidosApelidos | NacimientoNacemento | |
|---|---|---|---|---|
| Filtrar: | ||||
| PáginaPáxina 1 de 3 | ||||
| Consultando de registrosrexistros | ||||
| Título | Inv. | Tipo | Técnica | TipologíaTipoloxía | Autor | FechaData | |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Filtrar: | |||||||
| PáginaPáxina 1 de 3 | |||||||
| Consultando de registrosrexistros | |||||||
Cargando Datos... |

Cargando Datos...