| Inicio |
Información de AutorInformación do Autor ![]() |
Obra en Detalle ![]() |
Resultados Búsqueda ![]() |
Busq. Avanzada ![]() |
Busq. Específica ![]() |
Perspectiva del interior de un café con ventanales, por donde entra la luz, y espejos que desdoblan los planos de la estacia captando un ámbito impregnado de lirismo y de nostalgia. Con gran realismo, aplicando una técnica de reflejos y veladuras, aprehende un ambiente solitario, romántico y evocador, con orquestada gama de grises, amarillos, marrones y verdes.
"25 años de arte. 25 años de empresa.Arte gallego para un aniversario". Sede de la Confederación de Empresarios de la Provincia de Pontevedra. Vigo. Del 29 de octubre al 27 de noviembre de 2002.
É esta a perspectiva do interior dun café con grandes fiestras por onde entra a luz e mais espellos que desdobran os planos da estancia captando un ámbito impregnando de lirismo e de nostalxia. Con gande realismo, aplicando unha técnica de reflexos e veladuras, aprehende un eido solitario,evocador e romántico, cunha orquestrada gama de grises, rosas, marelos, marróns e verdes.
"25 años de arte. 25 años de empresa.Arte gallego para un aniversario". Sede da Confederación de Empresarios da Provincia de Pontevedra. Vigo. Do 29 de outubro ao 27 de novembro de 2002.
Hijo de españoles residentes en Cuba, nace en la Habana, al filo del comienzo de la guerra civil española. En 1947 permanece interno, durante un curso, en la Escuela Militar de Atlanta, en Georgia, Estados Unidos, país al que retornará con frecuencia, así como viajará a Canadá, para asistir a campamentos escolares. La familia retorna a España y se instala en A Coruña en 1950. Rogelio Puente cursa bachillerato con los Maristas, y la carrera de Derecho en Compostela, entre 1953 y 1959. En 1962 reside en Inglaterra, donde obtiene títulos académicos. Traslasa su residencia a Madrid en 1963 y viaja por Francia e Italia. Estudia los dos primeros cursos de Arquitectura, que abandona, y cuatro en la Escuela de Artes Decorativas, donde consuma el oficio de pintor, que posee en grado de verdadero asombro técnico. Expone en la Bienal de Pontevedra de 1976 y en la Nacional de Pintura de Bilbao en 1977, año que consigue mención en el premio Sotomayor del ayuntamiento de A Coruña. El premio absoluto se lo otorgarán, en la modalidad de retrato, en 1979. Lleva su obra a Buenos Aires en 1980, participa en la exposición de premios del centenario del Círculo de Bellas Artes, en Madrid, concurre a la del centenario de Caixavigo, donde sorprende el primor de su realismo e ilustra la Historia de Galicia, de Emilio González López. Su obra tiene gran éxito en Brasil, donde expone en Rio de Janeiro, Brasilia, Sao Paulo, Porto Alegre, Bahía, y Recife, en 1981. En los años siguientes expone en México, República Dominicana, Francia, Argentina y diversas ciudades de España. En 1984 le conceden el premio de la Bienal de México. A partir de 1985 trabaja en exclusiva para la Wally Findlay Gallery, de Nueva York. A Coruña acoge una exposición antológica del artista, en 1988, patrocinada por la Xunta de Galicia y el Ayuntamiento herculino. Está representado en Museos de Galicia, Suramérica y Estados Unidos. Rogelio Puente es un realista de ascendencia romántica y evocadora. La exactitud de sus ambientes permite definirlo, también, como hiperealista. Antiguos cafés, balnearios, jardines, invernaderos, interiores, donde todo es exacto en la luz tamizada, en los carmines atenuados, en los oros refulgentes. Sus perspectivas precisas, de lejanías inabarcables, son dignas de la mejor pintura holandesa de los siglos XVII y XVIII. Retrata los objetos, los personaliza y distingue. Un cristal, un mueble, un cuadro en la pared recargada son ambientes que elogiaría el cineasta Luchino Visconti. En determinados momentos, Puente es un modernista, siempre con ejecución primorosa. Juega con la luz, en fuertes contrastes tonales, de manera que la realidad entra en sus cuadros y parece que el espectador pudiera transitar por sus ambientes. Jamás la evocación, la nostalgia, se han pintado con tanto atractivo. Alguien ha entornado las ventanas, y el último sol de la tarde forma un rayo que baña en oro cuanto alcanza. La magia de su dibujo, de su paleta, hacen perenne un instante fugaz, una escena cotidiana, que el arte eleva a la máxima categoría de permanente, elegante, a un tiempo lujoso y discreto. Como retratista, Rogelio Puente es un eslabón de la mejor escuela española.
-Amón, Santiago: Rogelio Puente. A Coruña, Xunta de Galicia, 1988. -Pablos, Francisco: Plástica gallega. Vigo, Caixavigo, 1981. -VV. AA.: Arte galego en Caixa Galicia. A Coruña, Fundación Caixa Galicia, 1992.
Fillo de españois residentes en Cuba, nace na Habana, ó fío do comezo da guerra civil española. En 1947 queda interno durante un curso na Escola Militar de Atlanta, en Georgia, Estados Unidos, país ó que volverá a miúdo; tamén irá a Canadá para asistir a campamentos escolares. A familia volve a España e instálase na Coruña en 1950. Rogelio Puente cursa o bacharelato cos Maristas e a carreira de Dereito en Compostela, entre 1953 e 1959. En 1962 reside en Inglaterra, onde obtén títulos académicos. Traslada a súa residencia a Madrid en 1963 e viaxa por Francia e Italia. Estudia os dous primeiros cursos de Arquitectura, que abandona, e catro na Escola de Artes Decorativas, onde consuma o oficio de pintor cun grande dominio técnico. Expón na Bienal de Pontevedra de 1976 e na Nacional de Pintura de Bilbao en 1977, ano no que acada mención no premio Sotomayor do Concello da Coruña. O premio absoluto outórgallo na modalidade de retrato en 1979. Leva a súa obra a Bos Aires en 1980, participa na exposición de premios do centenario do Círculo de Belas Artes, en Madrid, concorre á do centenario de Caixavigo, onde sorprende o primor do seu realismo e ilustra a Historia de Galicia, de Emilio González López. A súa obra ten un grande éxito en Brasil, expoñendo en Río de Xaneiro, Brasilia, Sâo Paulo, Porto Alegre, Bahía e Recife, en 1981. Nos anos seguintes expón en México, na República Dominicana, en Francia, Arxentina e mais en diversas cidades de España. En 1984 concédenlle o premio da Bienal de México; a partir de 1985 traballa en exclusiva para a Wally Findlay Gallery de Nova York. Na Coruña organízase unha exposición antolóxica do artista en 1988 que patrocina a Xunta de Galicia e o Concello herculino. Está representado en museos de Galicia, Sudamérica e mais Estados Unidos. Rogelio Puente é un realista de ascendencia romántica e evocadora. A exactitude dos seus ambientes permite definilo, tamén como hiperrealista: antigos cafés, balnearios, xardíns, invernadoiros, interiores, onde todo é exacto na luz peneirada, nos carmíns atenuados e nos ouros refulxentes. As súas perspectivas precisas de lonxanías inabarcables son dignas da mellor pintura holandesa dos séculos XVII e XVIII. Retrata os obxectos, personalízaos e distíngueos. Un cristal, un moble, un cadro na parede recargada son ambientes que gabaría o cineasta Luchino Visconti. En determinados momentos, Puente é un modernista, sempre cunha execución primorosa. Brinca coa luz, en fortes contrastes de tons, de maneira que a realidade entre nos seus cadros e semella que o espectador tamén pode transistar polos seus eidos. Xamais a evocación e a morriña se pintaron con tanto atractivo. Algúen achegou as fiestras e o derradeiro sol do serán forma un raio que baña en ouro canto acada. A maxia do seu debuxo, da súa paleta volven perenne un intre fugaz, unha escena cotiá que a arte ergue á máxima categoría de permanente, elegante, e, asemade, luxosa e discreta. Como retratista Rogelio Puente é un eslabón da mellor escola española.
-Amón, Santiago: Rogelio Puente. A Coruña, Xunta de Galicia, 1988. -Pablos, Francisco: Plástica gallega. Vigo, Caixavigo, 1981. -VV. AA.: Arte galego en Caixa Galicia. A Coruña, Fundación Caixa Galicia, 1992.
|
|
|
Perspectiva del interior de un café con ventanales, por donde entra la luz, y espejos que desdoblan los planos de la estacia captando un ámbito impregnado de lirismo y de nostalgia. Con gran realismo, aplicando una técnica de reflejos y veladuras, aprehende un ambiente solitario, romántico y evocador, con orquestada gama de grises, amarillos, marrones y verdes.
"25 años de arte. 25 años de empresa.Arte gallego para un aniversario". Sede de la Confederación de Empresarios de la Provincia de Pontevedra. Vigo. Del 29 de octubre al 27 de noviembre de 2002.
É esta a perspectiva do interior dun café con grandes fiestras por onde entra a luz e mais espellos que desdobran os planos da estancia captando un ámbito impregnando de lirismo e de nostalxia. Con gande realismo, aplicando unha técnica de reflexos e veladuras, aprehende un eido solitario,evocador e romántico, cunha orquestrada gama de grises, rosas, marelos, marróns e verdes.
"25 años de arte. 25 años de empresa.Arte gallego para un aniversario". Sede da Confederación de Empresarios da Provincia de Pontevedra. Vigo. Do 29 de outubro ao 27 de novembro de 2002.
Visor de Eventos |
|
|
| Título | Inv. | Tipo | Técnica | TipologíaTipoloxía | Autor | FechaData | |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Filtrar: | |||||||
| PáginaPáxina 1 de 3 | |||||||
| Consultando de registrosrexistros | |||||||
Buscar en la colección:
Buscar na colección:
| Nombre ArtísticoNome Artístico | NombreNome | ApellidosApelidos | NacimientoNacemento | |
|---|---|---|---|---|
| Filtrar: | ||||
| PáginaPáxina 1 de 3 | ||||
| Consultando de registrosrexistros | ||||
| Título | Inv. | Tipo | Técnica | TipologíaTipoloxía | Autor | FechaData | |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Filtrar: | |||||||
| PáginaPáxina 1 de 3 | |||||||
| Consultando de registrosrexistros | |||||||
Cargando Datos... |

Cargando Datos...