| Inicio |
Información de AutorInformación do Autor ![]() |
Obra en Detalle ![]() |
Resultados Búsqueda ![]() |
Busq. Avanzada ![]() |
Busq. Específica ![]() |
Un sendero nos conduce hasta las casas del fondo, protegidas por árboles que se proyectan sobre el cielo sobrepasando la línea del horizonte que bordea una estrecha zona de cielo con nubes. La materia, vibrátil, se funde con la luz, multiplicando su efecto con un sin fín de pinceladas, sin perder el valor de las formas, con armonía de verdes, amarillos, blancos y azules.
"Entre a tradición e a modernidade" en el Centro Cultural Caixavigo, octubre, 1996.
Un camiño condúcenos deica as casas do fondo, protexidas estas por unhas árbores que se proxectan encol do ceo, sobrepasando a liña do horizonte que bordea unha estreita zona de ceo con nubes. A materia, vibrátil, fúndese coa luz, multiplicando o seu efecto cun sen fin de pinceladas, sen perde-lo valor das formas, con harmonía de verdes, marelos, brancos e azuis.
"Entre a tradición e a modernidade" no Centro Cultural Caixavigo, outubro, 1996.
Dedicado a actividades industriales, su vocación por la pintura le lleva a recibir clases del pintor catalán Marcet entre 1948 y 1952. Comienza a exponer en 1956, y sus muestras recorren toda Galicia, inicialmente, y después buena parte de España.
Participó en la Bienal de Pontevedra de 1972, en la que obtuvo medalla de plata. En estos certámenes pontevedreses estuvo presente su obra en las posteriores ediciones, así como en la Trienal de Compostela de 1974 y en la de Artistas Gallegos, en Madrid, en 1976.
Animado por el éxito de sus exposiciones, Leopoldo Varela cruza el Atlántico y expone en Caracas varios años consecutivos. Está representado en los Museos Provinciales de Galicia. Fundamentalmente paisajista, su sensibilidad se adscribe a un impresionismo muy delicado, que se apoya en un excelente dibujo. Gusta de los ambientes rurales, de los bosques, de las arboledad de tonos encendidos y de los rincones marinos de Galicia. También ha pintado mucho por Aragón, con una paleta rica en matices, donde los carmines se enseñoréan de la tela. Una virtud de Varela, excelente acuarelista, es la captación de atmósferas, sobre todo cuando la naturaleza está anegada por una leve bruma que envuelve las referencias formales.
Su mancha es amplia, directa, muy efectiva. El tiempo le ha invitado a simplificar los temas, de manera que su obra es cada vez más pintura, más pasión por la armonización cromática, para que las referencias formales sean mera disculpa.
-Pablos, Francisco: Plástica gallega. Vigo, Caixavigo, 1981.
-20 años de arte en Pontevedra.
Pontevedra, Diputación provincial, 1989.
Dedicado a actividades industriais, a súa vocación pola pintura lévao a recibir clases do pintor Catalán Marcet entre 1948 e 1952. Comeza a expoñer en 1956 e as súas mostras percorren toda Galicia primeiro e despois boa parte de España.
Participou na Bienal de Pontevedra de 1972, na que obtivo a medalla de prata. Nestes certames pontevedreses tamén estivo presente a súa obra en edicións posteriores, así como na Trienal de Compostela de 1974 e mais na de Artistas Galegos, en Madrid, en 1976.
Alentado polo éxito das súas exposicións, Leopoldo Varela cruza o Atlántico e expón en Caracas varios anos consecutivos.
Está representado nos museos provinciais de Galicia. Fundamentalmente paisaxista, a súa sensibilidade adscríbese a un impresionismo moi delicado que se apoia nun excelente debuxo. Gústanlle os ambientes rurais, os bosques, as arboredas de tons acendidos e os recunchos mariños de Galicia. Tamén pintou moito por Aragón, empregando logo unha paleta rica en matices, onde os carmíns se enseñorean na tea. Unha virtude de Varela, excelente acuarelista, é a captación de atmosferas, sobre todo cando a natureza está anegada por unha leve brétema que envolve as referencias formais. A súa mancha é ampla, directa e moi efectiva. O tempo invitouno a simplifica-los temas, de maneira que a súa obra é cada vez máis pintura, máis paixón pola harmonización cromática para que as referencias formais sexan mera desculpa.
-Pablos, Francisco: Plástica gallega.
Vigo, Caixavigo, 1981.
-20 años de arte en Pontevedra.
Pontevedra, Diputación provincial, 1989.
|
|
|
| ||||||||||||
|
|
|
|
Un sendero nos conduce hasta las casas del fondo, protegidas por árboles que se proyectan sobre el cielo sobrepasando la línea del horizonte que bordea una estrecha zona de cielo con nubes. La materia, vibrátil, se funde con la luz, multiplicando su efecto con un sin fín de pinceladas, sin perder el valor de las formas, con armonía de verdes, amarillos, blancos y azules.
"Entre a tradición e a modernidade" en el Centro Cultural Caixavigo, octubre, 1996.
Un camiño condúcenos deica as casas do fondo, protexidas estas por unhas árbores que se proxectan encol do ceo, sobrepasando a liña do horizonte que bordea unha estreita zona de ceo con nubes. A materia, vibrátil, fúndese coa luz, multiplicando o seu efecto cun sen fin de pinceladas, sen perde-lo valor das formas, con harmonía de verdes, marelos, brancos e azuis.
"Entre a tradición e a modernidade" no Centro Cultural Caixavigo, outubro, 1996.
Visor de Eventos |
|
|
| Título | Inv. | Tipo | Técnica | TipologíaTipoloxía | Autor | FechaData | |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Filtrar: | |||||||
| PáginaPáxina 1 de 3 | |||||||
| Consultando de registrosrexistros | |||||||
Buscar en la colección:
Buscar na colección:
| Nombre ArtísticoNome Artístico | NombreNome | ApellidosApelidos | NacimientoNacemento | |
|---|---|---|---|---|
| Filtrar: | ||||
| PáginaPáxina 1 de 3 | ||||
| Consultando de registrosrexistros | ||||
| Título | Inv. | Tipo | Técnica | TipologíaTipoloxía | Autor | FechaData | |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Filtrar: | |||||||
| PáginaPáxina 1 de 3 | |||||||
| Consultando de registrosrexistros | |||||||
Cargando Datos... |

Cargando Datos...