| Inicio |
Información de AutorInformación do Autor ![]() |
Obra en Detalle ![]() |
Resultados Búsqueda ![]() |
Busq. Avanzada ![]() |
Busq. Específica ![]() |
El pensador, sentado, desnudo, ladeado a la izquierda, con la cabeza inclinada en esa dirección, mira de frente con expresión indefinida, apoyando una mano en la rodilla y otra en la barbilla. Con una preocupación constructivista perfila las formas, subrayándolas con marcados contornos que, como un rehundido escultórico dan relieve y solidez a la figura, con la armonía de negros, blancos, cremosos, ocres, pardos, grises y rosados.
"Galicia Exterior". Estación Marítima. Vigo. Julio-octubre,1997.
"Colección Caixanova. Unha visión da arte contemporánea galega". Centro Torrente Ballester. Ferrol. Del 21 de marzo al 18 de abril de 2002.Pazo da Cultura. Pontevedra. Del 3 de octubre al 30 de noviembre de 2002.
O pensador, sentado, nu, ladeado á esquerda, coa cabeza inclinada nesta dirección, mira de fronte con expresión indefinida, apoiando unha man no xeonllo e outra no queixo. Cunha preocupación constructivista perfila as formas, subliñándoas con marcados contornos que, como un refundido escultórico lle dan relevo e solidez á figura, con harmonía de negros, brancos, cremosos, ocres, pardos, grises e rosados.
"Galicia Exterior". Estación Marítima. Vigo. Xullo-outubro,1997.
"Colección Caixanova. Unha visión da arte contemporánea galega". Centro Torrente Ballester. Ferrol. Do 21 de marzo ao 18 de abril de 2002. Pazo da Cultura. Pontevedra. Do 3 de outubro ao 30 de novembro de 2002.
Excepcional personalidad artística y humana, escasamente conocida en su propio país. Es militar de profesión, aunque a la pintura ha entregado largos y fructíferos afanes. No suele ser amigo de hablar de su vida, hasta el punto de que la monografía que sobre su pintura ha escrito Xavier Costa Clavel, no consta la fecha de nacimiento, y únicamente se alude, en tono conversacional, a que es coruñés. Su prestigio está mucho más enraizado en Cataluña. Su profesión le ha llevado a residir en varios lugares de la España peninsular y africana. El primer premio de pintura de su carrera lo logró en Melilla, en 1957. Expuso individualmente en A Coruña en 1961 y desde entonces ha recorrido toda España con sus exposiciones. Está representado en el Museo de Arte Contemporáneo de Barcelona, en el de Pontevedra y en otros de España y del extranjero. García Patiño, cuyo segundo apellido ha hecho que se le confunda con otros artistas de apelación coincidente -al menos otros cuatro- es multiforme, cambiante. De tendencia expresionista, laten en él dos venas, la religiosa y la irónica, por igual profundas y condicionantes. Posee un dibujo esquemático y seguro, muy expresivo en el que basa su color, con dominio de negro. Gusta tanto del Románico como el de Rouault; del vitralismo gótico como de las expresiones autóctonas suramericanas. Tuvo una inical etapa "negra", a base de fortísimo trazo que compartimentaba las figuras. Otra de micropuntillismo, la más fantasiosa, casi onírica. Los toros, los caballos, los seres imaginarios, el mundo esotérico le han interesado; incluso la cerámica, para la que ha realizado diseños personalísimos. En cualquier caso es siempre un expresionista, sintético, eficaz, de gran contenido emotivo. Las más viejas culturas, como la egipcia; las precolombinas, el bordado popular, la pintura de Francia de los años de principio de siglo, los vitrales de las grandes catedrales; todo lo aprehende, lo sintetiza y deglute este gran artista, para darnos al fin su obra personal, inconfundible, de ejecución a un tiempo elemental y compleja, porque el proceso mental que la conduce es en verdad extenso.
-Costa Clavel, Xavier: Patiño. Compostela, Edic. Sotelo Blanco, 1990.
De excepcional personalidade artística e humana, Antonio García Patiño non é moi coñecido no seu propio país. É militar de profesión, aínda que á pintura lle entregou longos e fructíferos afáns. Non adoita falar da súa vida, ata o punto de que na monografía que sobre a súa pintura realizou Xavier Costa Clavel non consta nin a data do seu nacemento, aludindo unicamente, nun ton de conversa, a que é da Coruña. O seu prestixio está moito máis enraízado en Cataluña. A súa profesión levouno a residir en varios lugares da España peninsular e africana. O primeiro premio da súa carreira acadouno en Melilla, en 1957. Expuxo individualmente na Coruña en 1961 e dende aquela percorreu toda España coas súas exposicións. Está representado no Museo de Arte Contemporánea de Barcelona, no de Pontevedra e noutros de España e do estranxeiro. García Patiño, do que o segundo apelido fixo que se confundise con outros artistas de apelación coincidente -polo menos outras catro-, é multiforme, cambiante. De tendencia expresionista, latexan nel dúas veas, a relixiosa e maila irónica, igualmente profundas e condicionantes. Posúe un debuxo esquemático e seguro, moi expresivo, no que cimenta a súa cor, con dominio do negro. Gústalle tanto o Románico coma Rouault, así como o vitralismo gótico e as expresións autóctonas sudamericanas. Tivo unha etapa inicial "negra", a base de fortísimo trazo que compartimentaba as figuras; outra foi de micropuntillismo, caracterizándose por se-la máis fantasiosa, case onírica. Os touros, os cabalos, os seres imaxinarios co mundo esotérico interesáronlle moito, e mesmo a cerámica coa que realiza deseños moi personais. En calquera caso, é sempre un expresionista, sintético, eficaz e de grande contido emotivo. As máis vellas culturas, a exipcia, as precolombinas, o bordado popular, a pintura de Francia dos anos de principios de século, os vitrais das grandes catedrais, todo o aprehende, o sintetiza e engule este grande artista para darnos á fin a súa obra persoal, inconfundible, de execución asemade elemental e complexa porque o proceso mental que a conduce é certamente extenso.
-Costa Clavel, Xavier: Patiño. Compostela, Edic. Sotelo Blanco, 1990.
|
|
|
|
El pensador, sentado, desnudo, ladeado a la izquierda, con la cabeza inclinada en esa dirección, mira de frente con expresión indefinida, apoyando una mano en la rodilla y otra en la barbilla. Con una preocupación constructivista perfila las formas, subrayándolas con marcados contornos que, como un rehundido escultórico dan relieve y solidez a la figura, con la armonía de negros, blancos, cremosos, ocres, pardos, grises y rosados.
"Galicia Exterior". Estación Marítima. Vigo. Julio-octubre,1997.
"Colección Caixanova. Unha visión da arte contemporánea galega". Centro Torrente Ballester. Ferrol. Del 21 de marzo al 18 de abril de 2002.Pazo da Cultura. Pontevedra. Del 3 de octubre al 30 de noviembre de 2002.
O pensador, sentado, nu, ladeado á esquerda, coa cabeza inclinada nesta dirección, mira de fronte con expresión indefinida, apoiando unha man no xeonllo e outra no queixo. Cunha preocupación constructivista perfila as formas, subliñándoas con marcados contornos que, como un refundido escultórico lle dan relevo e solidez á figura, con harmonía de negros, brancos, cremosos, ocres, pardos, grises e rosados.
"Galicia Exterior". Estación Marítima. Vigo. Xullo-outubro,1997.
"Colección Caixanova. Unha visión da arte contemporánea galega". Centro Torrente Ballester. Ferrol. Do 21 de marzo ao 18 de abril de 2002. Pazo da Cultura. Pontevedra. Do 3 de outubro ao 30 de novembro de 2002.
Visor de Eventos |
|
|
| Título | Inv. | Tipo | Técnica | TipologíaTipoloxía | Autor | FechaData | |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Filtrar: | |||||||
| PáginaPáxina 1 de 3 | |||||||
| Consultando de registrosrexistros | |||||||
Buscar en la colección:
Buscar na colección:
| Nombre ArtísticoNome Artístico | NombreNome | ApellidosApelidos | NacimientoNacemento | |
|---|---|---|---|---|
| Filtrar: | ||||
| PáginaPáxina 1 de 3 | ||||
| Consultando de registrosrexistros | ||||
| Título | Inv. | Tipo | Técnica | TipologíaTipoloxía | Autor | FechaData | |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Filtrar: | |||||||
| PáginaPáxina 1 de 3 | |||||||
| Consultando de registrosrexistros | |||||||
Cargando Datos... |

Cargando Datos...