| Inicio |
Información de AutorInformación do Autor ![]() |
Obra en Detalle ![]() |
Resultados Búsqueda ![]() |
Busq. Avanzada ![]() |
Busq. Específica ![]() |
Con absoluto dominio del color dentro del espectro abstracto de la geometría, ordena gamas que se superponen enmarcando triángulos con un ritmo de crecimiento y decrecimiento que enlaza con la ley biológica más evidente, fascinando al espectador por el extremo rigor de su lenguaje, con una técnica que evita los efectos tradicionales del pincel.
Con absoluto dominio da cor neutra dentro do espectro abstracto da xeometría, ordena gammas que se superpoñen enmarcando triángulos cun ritmo de crecemento e decrecemento que enlaza coa ley biolóxica máis evidente, fascinando ó espectador polo extremo rigor da súa linguaxe, cunha técnica que evita os efectos tradicionais do pincel.
Nacido en la barriada obrera de Teis, el ambiente popular de su infancia marcará buena parte de su obra, de afán social y denunciador, incluso deliberadamente panfletario. A finales de la década de los cincuenta se traslada a París, donde vive y trabaja dos años, que prolongará tres más en Suiza. En 1963 regresa a Vigo y se entrega a la pintura, siempre en contacto con movimientos obreros y nacionalistas, entonces muy definidos aunque en la clandestinidad. Nuevos viajes, por toda Europa y por Suramérica. En Buenos Aires expone y reside en la casa de los pintores Antón Abreu y Elsa Pérez Vicente. Expone reiteradamente en México, auspiciado por el Instituto de Bellas Artes de este país. Ha realizado exposiciones por toda España. La última importante, recogiendo tres lustros de su obra, la efectuó en la Casa Das Artes de Vigo, en 1992. Está representado en los Museos de Galicia y en colecciones e instituciones de España, Europa y América. Lodeiro es un expresionista esquemático, de imágenes planas y silueteadas. Su carencia de dibujo la suple con un cromatismo equilibrado. Durante una etapa se vinculó al "cinetismo" de ascendencia en Vassarely y Eusevio Sempere. Su última producción tiene más que ver con los modos franceses de Lègere o Delauny.
-Pablos, Francisco: Plástica gallega. Vigo, Caixavigo, 1981. -Vangandas e silencios. Compostela, Xunta de Galicia, 1988. -Baiona Horizonte Atlántico. Vigo, 1992. -Mon, Fernando: Pintura contemporánea en Galicia. A Coruña, 1987.
Nado na barriada obreira de Teis, o ambiente popular da súa nenez vai marcar boa parte da súa obra, de afán social e denunciador, mesmo deliberadamente panfletario. A finais da década dos cincuenta trasládase a París, onde vive e traballa dous anos, e logo tres máis en Suiza. En 1963 volve a Vigo e entrégase á pintura, sempre en contacto cos movementos obreiros e nacionalistas, daquela moi definidos aínda que na clandestinidade. Novas viaxes por toda Europa e Sudamérica. En Bos Aires expón e reside na casa dos pintores Antón Abreu e mais Elsa Pérez Vicente. Expón reiteradamente en México, auspiciado polo Instituto de Belas Artes deste país. Realizou exposicións por toda España. A última importante, recollendo tres lustros da súa obra, na Casa das Artes de Vigo, en 1992. Está representado nos museos de Galicia e mais en coleccións e institucións de España, Europa e América. Lodeiro é un expresionista esquemático, de imaxes planas e siluetadas. A súa carencia de debuxo súplea cun cromatismo equilibrado. Durante un tempo estivo vencellado ó "cinetismo", de ascendencia en Vassarely e mais Eusebio Sempere. A súa última producción ten máis que ver cos modos franceses de Léger ou Delauny.
-Pablos, Francisco: Plástica gallega. Vigo, Caixavigo, 1981. -Vangandas e silencios. Compostela, Xunta de Galicia, 1988. -Baiona Horizonte Atlántico. Vigo, 1992. -Mon, Fernando: Pintura contemporánea en Galicia. A Coruña, 1987.
|
|
|
| ||||||||||||
|
|
|
| ||||||||||||
|
Con absoluto dominio del color dentro del espectro abstracto de la geometría, ordena gamas que se superponen enmarcando triángulos con un ritmo de crecimiento y decrecimiento que enlaza con la ley biológica más evidente, fascinando al espectador por el extremo rigor de su lenguaje, con una técnica que evita los efectos tradicionales del pincel.
Con absoluto dominio da cor neutra dentro do espectro abstracto da xeometría, ordena gammas que se superpoñen enmarcando triángulos cun ritmo de crecemento e decrecemento que enlaza coa ley biolóxica máis evidente, fascinando ó espectador polo extremo rigor da súa linguaxe, cunha técnica que evita os efectos tradicionais do pincel.
Visor de Eventos |
|
|
| Título | Inv. | Tipo | Técnica | TipologíaTipoloxía | Autor | FechaData | |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Filtrar: | |||||||
| PáginaPáxina 1 de 3 | |||||||
| Consultando de registrosrexistros | |||||||
Buscar en la colección:
Buscar na colección:
| Nombre ArtísticoNome Artístico | NombreNome | ApellidosApelidos | NacimientoNacemento | |
|---|---|---|---|---|
| Filtrar: | ||||
| PáginaPáxina 1 de 3 | ||||
| Consultando de registrosrexistros | ||||
| Título | Inv. | Tipo | Técnica | TipologíaTipoloxía | Autor | FechaData | |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Filtrar: | |||||||
| PáginaPáxina 1 de 3 | |||||||
| Consultando de registrosrexistros | |||||||
Cargando Datos... |

Cargando Datos...