| Inicio |
Información de AutorInformación do Autor ![]() |
Obra en Detalle ![]() |
Resultados Búsqueda ![]() |
Busq. Avanzada ![]() |
Busq. Específica ![]() |
Bastidores con formato apaisado se ordenan en un interior, subrayando la profundidad de la habitación. A esta construcción clásica, se añade una estética de ejecución espontánea, con materia espesa en la que se advierte la gestación impulsiva del pintor, con armoniosa combinación de colores.
"Artistas Gallegos na colecçao Caixavigo", del 29 de junio al 13 de julio de 1989, Casa D. Hugo, Porto.
"Tan cerca tan lejos" De octubre 2009 a febrero 2010. Museo de Arte Contemporáneo Unión Fenosa.
Bastidores con formato apaisado ordénanse nun interior, subliñando a profundidade do cuarto. A esta construcción clásica engádese unha estética de execución espontánea, con materia espesa, na que se advirte a xestación impulsiva do pintor, cunha harmoniosa combinación de cores.
"Artistas Galegos na colecçâo Caixavigo", do 29 de xuño ao 13 de xullo de 1989, Casa D. Hugo, Porto.
"Tan cerca tan lejos" De outubro 2009 a febreiro 2010. Museo de Arte Contemporáneo Unión Fenosa.
Precoz fue la vocación plástica de este personalísimo artista, ya que desde niño se vió ambientado por su madre, la pintora Pilar Escudero y la de su abuelo, el escultor Escudero, de gran fama en su momento. También su padre, médico, es excelente dibujante. Sigue las orientaciones del pintor Mariano García Patiño, hasta que se traslada a Madrid, para estudiar Arquitectura. Conoce a los arquitectos Molezún y Fernandez Albalat, sus paisanos, que apoyan su vocación estrictamente plástica, también alentada por Tino Grandío y Jose Antonio Ozores. Prosigue su aprendizaje con Gutiérrez Navas y asiste a las clases del Casón del Buen Retiro, vivero de artistas incipientes. Realizó su primera exposición en A Coruña en 1954, con éxito considerable, y se une al grupo de artistas coruñeses que forman jóvenes que han de lograr fama muy pronto, como Labra, Teureiro y Lago Ribera. Ya entregado a la pintura, sigue trabajando durante el periodo de su servicio militar en Marruecos, donde, auspiciado por la Unesco, realiza exposiciones en Tetuán, Tánger y Rabat. Hay en Abelenda una vena humorística de raíz goyesca que le conduce a la caricatura. Colabora en diversas publicaciones del género a partir de 1955, entre ellas "Don José" y la famosísima "La codorniz", donde llega a ser una de las firmas más destacadas. Abandonados los estudios de arquitectura, regresa a Galicia y en Compostela se matricula en Ciencias Exactas. Tampoco ésta es su verdadera vocación, e intensifica sus trabajos de humor, que le dan fama junto a nombres como Puig Rosado o Ballesta. Viajero impenitente, recorre Europa y expone en Londres y París a principio de los sesenta. Vuelve a los estudios de Arquitectura y termina por inclinarse hacia la decoración, al tiempo que prosigue sus exposiciones en diversas ciudades de España. Participa en ferias mundiales de Nueva York y Bruselas. Su faceta humorística le proporciona la primera medalla en el Salón Nacional de Humoristas en 1968. En 1973 publicó un curiosísimo libro, síntesis de su vena satírica, titulado "Abelendario". Siempre ha sido un artista de muy difícil clasificación, ya que participa de los más diversos modos, e inclusive recurre a las recreaciones, que al fin hace expresiones propias, puesto que su personalidad es arrolladora. A Goya le ha dedicado preferente atención, dando visiones irónicas a personajes retratados por el genio aragonés que en el gallego se trasforma para participar de la espectacularidad y el intimismo, en una paleta caliente, lírica, a veces explosiva, sobre un dibujo como al desgaire y, sin embargo, tan firme, tan excelente. Se aproxima al expresionismo, dentro de una gesticulación amable en la que lo trágico o denunciador queda disimulado, arropado por la belleza formal de la apariencia, en ambientaciones deliciosas y sugeridoras, propias de un hombre de vasta curtura, que ha sabido asimilar siglos de arte y estética, para dar de ellos una visión actualizada, a un tiempo sinóptica y barroquizante, en la que, sin duda, se acusa su caracter gallego. Está representado en museos y colecciones institucionales de Galicia, de toda España, de diversos países de Europa y América.
-Pablos, Francisco: Plástica Gallega. Vigo, Caixavigo, 1981. -Laiglesia, Alvaro de: Humor gráfico español del siglo XX. Barcelona, Salvat Edit., 1970. -Mon, Fernando: Pintura contemporánea en Galicia. A Coruña, Caixa Galicia, 1987. -Gran enciclopedia Gallega. Volumen IGijón, S. Cañada, Edit., 1974
Precoz foi a vocación plástica deste personalísimo artista xa que dende neno se viu ambientado por súa nai, a pintora Pilar Escudero, e mais por seu avó, o escultor Escudero, de grande sona no seu momento. Tamén seu pai, médico, é un excelente debuxante. Segue as orientacións do pintor Mariano García Patiño ata que se traslada a Madrid para estudiar arquitectura. Coñece os arquitectos Molezún e Fernández Albalat, paisanos seus, que apoian a súa vocación estrictamente plástica, tamén alentada por Tino Grandío e José Antonio Ozores. Segue a súa aprendizaxe con Gutiérrez Navas e asiste ás clases do Casón do Bo Retiro, viveiro de artistas noveis. Realizou a súa primeira exposición na Coruña en 1954 cun éxito considerable. Xúntase ó grupo de artistas coruñeses que forman mozos que han de acadar fama moi axiña, Labra, Teureiro e Lago Ribera. Xa entregado á pintura, segue a traballar durante o período do seu servicio militar en Marrocos, onde, auspiciado pola Unesco, realiza exposicións en Tetuán, Tánxer e Rabat. Hai en Abelenda unha vea humorística de raíz goiesca que o conduce á caricatura. Colabora en diversas publicacións deste xénero a partir de 1955, entre elas "Don José" e a famosísima "La Codorniz", na que chega a ser unha das firmas máis destacadas. Unha vez que abandona os estudios de Arquitectura, volve a Galicia e matricúlase en Compostela en Ciencias Exactas, pero tampouco é esta a súa verdadeira vocación. Intensifica os seus traballos de humor, que lle dan fama onda nomes coma Puig Rosado ou Ballesta. Viaxeiro impenitente, percorre Europa e expón en Londres e París ó principio dos sesenta. Volve ós estudios de Arquitectura e acaba por se inclinar cara á decoración, ó tempo que prosegue as súas exposicións en diversas cidades de España. Participa en feiras mundiais de Nova York e Bruxelas. A súa faceta humorística proporciónalle a primeira medalla no Salón Nacional de Humoristas de 1968. En 1973 publicou un libro moi curioso, síntese da súa vea satírica, titulado "Abelendario". Sempre foi un artista de non doada clasificación xa que participa dos modos máis diversos e mesmo recorre ás recreacións que por fin fai expresións propias, dado que a súa personalidade é envolvente. A Goya dedicoulle unha atención preferente dando visións irónicas a personaxes retratados polo xenio aragonés que no galego se transforman para participar da espectacularidade e o intimismo nunha paleta quente, lírica, ás veces explosiva, sobre un debuxo coma con desleixo, e, sen embargo, tan firme, e excelente. Achégase ó expresionismo, dentro dunha xesticulación amable na que o tráxico ou denunciador queda disimulado, arroupado pola beleza formal da apariencia, en ambientacións deliciosas e suxeridoras, propias dun home de rica cultura que soubo asimilar séculos de arte e estética para dar deles unha visión actualizada e asemade sinóptica e barroquizante na que, sen dúbida, se acusa o seu carácter galego. Está representado en museos e mais coleccións institucionais de Galicia, de toda España e de diversos países de Europa e América.
-Pablos, Francisco: Plástica Gallega. Vigo, Caixavigo, 1981. -Laiglesia, Alvaro de: Humor gráfico español del siglo XX. Barcelona, Salvat Edit., 1970. -Mon, Fernando: Pintura contemporánea en Galicia. A Coruña, Caixa Galicia, 1987. -Gran enciclopedia Gallega. Volumen I Gijón, S. Cañada, Edit., 1974
|
|
Bastidores con formato apaisado se ordenan en un interior, subrayando la profundidad de la habitación. A esta construcción clásica, se añade una estética de ejecución espontánea, con materia espesa en la que se advierte la gestación impulsiva del pintor, con armoniosa combinación de colores.
"Artistas Gallegos na colecçao Caixavigo", del 29 de junio al 13 de julio de 1989, Casa D. Hugo, Porto.
"Tan cerca tan lejos" De octubre 2009 a febrero 2010. Museo de Arte Contemporáneo Unión Fenosa.
Bastidores con formato apaisado ordénanse nun interior, subliñando a profundidade do cuarto. A esta construcción clásica engádese unha estética de execución espontánea, con materia espesa, na que se advirte a xestación impulsiva do pintor, cunha harmoniosa combinación de cores.
"Artistas Galegos na colecçâo Caixavigo", do 29 de xuño ao 13 de xullo de 1989, Casa D. Hugo, Porto.
"Tan cerca tan lejos" De outubro 2009 a febreiro 2010. Museo de Arte Contemporáneo Unión Fenosa.
Visor de Eventos |
|
|
| Título | Inv. | Tipo | Técnica | TipologíaTipoloxía | Autor | FechaData | |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Filtrar: | |||||||
| PáginaPáxina 1 de 3 | |||||||
| Consultando de registrosrexistros | |||||||
Buscar en la colección:
Buscar na colección:
| Nombre ArtísticoNome Artístico | NombreNome | ApellidosApelidos | NacimientoNacemento | |
|---|---|---|---|---|
| Filtrar: | ||||
| PáginaPáxina 1 de 3 | ||||
| Consultando de registrosrexistros | ||||
| Título | Inv. | Tipo | Técnica | TipologíaTipoloxía | Autor | FechaData | |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Filtrar: | |||||||
| PáginaPáxina 1 de 3 | |||||||
| Consultando de registrosrexistros | |||||||
Cargando Datos... |

Cargando Datos...